De geheime geschiedenis van Al Qaida
Aug 2nd 2009Michael van der GalienFrontpage
(Waarschuwing: lange post)
Een fascinerend boek
Gisteren ben ik kort in Arnhem geweest, waar ik in een boekenzaak een zeer interessant en redelijk bekend boek zag: De geheime geschiedenis van Al Qaida, (de Engelstalige editie kunt u hier bestellen) van Abdel Bari Atwan, hoofdredacteur van Al-Quds al-Arabi. Volgens de kaft is het een “gezaghebbende analyse van het gevaarlijkste terreurnetwerk ooit”, wat ik, nu ik het heb uitgelezen, alleen maar kan onderstrepen.
Atwan begrijpt Al Qaida beter dan de meeste anderen. Dat is ook logisch gezien zijn goede contacten met leiders van de terreurorganisatie. Zo is hij één van de weinige journalisten die Osama bin Laden geïnterviewd hebben. Er zijn er niet veel die in alle eerlijkheid kunnen zeggen dat ze Bin Laden in de bergen van Tora Bora, Afghanistan, ontmoet hebben en daar met hem gesproken hebben.
In De geheime geschiedenis van Al Qaida besteedt Atwan aandacht aan vrijwel alle facetten van Al Qaidas ideologie, ontstaan, interne strubbelingen, Bin Ladens persoonlijke geschiedenis, huidig gedrag, en zo verder, maar ik denk dat het voor DDS belangrijker is dat we ons voorlopig alleen bezighouden met een paar onderwerpen die voor ons (Nederlanders) van groot belang zijn.
Oorlog tegen het Westen maar in het Midden-Oosten
Ten eerste, Atwan legt in zijn analyse van Al Qaida uit dat Bin Laden en zijn vrienden besloten de VS zelf aan te vallen omdat ze hoopten dat dit een grote, massale reactie uit zou lokken. Amerika zou dan, hoopte de leiding van deze organisatie, minstens één misschien wel twee landen in het Midden-Oosten aanvallen. Eenmaal daar zouden Westerse troepen continu door radicale Moslims aangevallen worden. In plaats van een traditionele oorlog zou dit een guerrillaoorlog zijn; een uitputtingsslag.
Bin Laden respecteerde Amerikaanse soldaten vrijwel niet (pagina 101). Hij geloofde dat Westerlingen leven belangrijker vonden dan hun land en ideologie. Daarom zou Amerika zich na enkele jaren oorlog met de staart tussen de poten terugtrekken, wat natuurlijk een gigantische overwinning voor hem en de zijnen zou zijn.
Atwan legt uit dat dit inderdaad is wat er in Irak gebeurde. Tot 2006 (het jaar waarin de auteur zijn boek schreef) ging het wat dit betreft buitengewoon goed voor Al Qaida. Amerikaanse progressieven verzetten zich steeds sterker tegen de oorlog in met name Irak, en zelfs een meerderheid van het Amerikaanse electoraat gaf toendertijd aan dat het misschien maar beter was om het land over te laten aan extremisten en de troepen terug te trekken.
Zoals hij in een interview vertelde: “Osama Bin Laden told me, ‘I can’t fight the Americans on the American mainland. It is too far. But if I succeed in bringing the Americans where I can find them, where I can fight them on my own terms, on my turf, this will be the greatest success’.”
Helaas is dat waar Atwan ophoudt. Ik zeg ‘helaas’ omdat de geschiedenis heeft uitgewezen, en nog altijd uitwijst, dat Bin Laden zijn volgelingen en met name Arabieren in het algemeen, en Amerikanen verkeerd inschatte. Hij dacht dat de eersten jarenlang wilden doorvechten, terwijl de laatsten zouden opgeven.
Nu, in 2009, is de situatie het tegenovergestelde. Daar lijkt het tenminste op. George W. Bush trok zijn leger niet terug. Nee, de aanvallen van militanten vergrootte zijn passie alleen maar. Hij stuurde zelfs meer troepen voor een zogenaamde surge. Het resultaat: het is vandaag de dag veel rustiger in Irak, Al Qaida voelt zich opgejaagd en de leiding verstopt zich in het gebergte van Pakistan, en Irak stabiliseert langzaam maar zeker.
Tegelijkertijd besloten veel soennitische Irakezen om de regering van Nouri al-Maliki te steunen. Krijgsheren, clans, allemaal hebben ze zich bij de overheid aangesloten. Al Qaidas taktiek van verdeel en heers heeft niet gewerkt. Uiteindelijk had de organistie zoveel vijanden dat het alleen kwam te staan. Daarnaast is gebleken dat Arabieren net gewone mensen zijn: ze kunnen wel een paar jaar vechten, maar ze willen eigenlijk net als ieder ander in vrede leven. Ze willen hun kinderen een mooie toekomst geven. Ze willen tevreden, gelukkig en vooral ook veilig zijn. Bin Laden dacht om onverklaarbare redenen dat dit niet het geval was. Nee, dat was een ‘Westerse houding.’ Nou, dat is het dus niet. Het is menselijk.
Daarnaast is het erg interessant om te zien dat Atwan ons in zijn boek eigenlijk probeert te vertellen dat we Al Qaida en andere extremisten maar moeten geven waar ze om vragen. De terroristische aanslagen in Madrid en Londen waren volgens de auteur het gevolg van de steun van deze landen voor de oorlog in Irak. Als Europeanen niet langer aangevallen willen worden moeten ze ophouden oorlogen tegen ‘moslimlanden’ te steunen en moeten ze kritischer worden ten opzichte van Israel. Dan zullen extremisten ons wel met rust laten, probeert Atwan ons te vertellen. Ze willen eigenlijk alleen maar de macht in ‘moslimlanden’ overnemen door de huidige regimes omver te werpen en ze op basis van een zeer fundamentalistische stroming binnen de Islam te regeren.
Helaas is dat niet het geval. Bin Laden en andere extremisten willen zich op dit moment inderdaad vooral op moslimlanden richten, maar hun ambities gaan verder. Bin Laden en z’n maten hebben het bijvoorbeeld met enige regelmaat over “al-Andalus” (Spanje). Het grootste deel van Spanje maakte ooit deel uit van het moslimrijk – extremisten willen dit deel van de geschiedenis herhalen. Al-Andalus, geloven zij, moet bij “dar al-Islam” (rijk van de Islam of van de vrede) horen. Dit houdt in dat ze eerst Saoedi Arabië, Jordanië, Irak, Turkije, etc. over zullen proberen te nemen om zich daarna op Spanje te storten.
Alsof dat nog niet vervelend genoeg is komt daar nog eens bij dat extremisten de wereld in tweeën verdelen. “Dar al-Islam” is het rijk van de Islam. Daar heerst vrede (of het moet er in theorie heersen). De meeste mensen zijn Moslims, de overigen (vooral Joden en Christenen) mogen als ‘Dhimmies’ (zeker onder huidige extremisten tweederangsburgers) leven.
Extremisten willen dar al-Islam altijd vergroten. Hoe? Door “dar al-Harb” binnen te vallen en er gebieden van te veroveren. Dar al-Harb betekent dan ook “rijk van de oorlog.” Voor extremisten is “dar al-Harb” ieder land waar de meerderheid geen Moslim is en / of waar hun extremistische versie van Islam het niet voor het zeggen heeft. Dar al-Harb moet aangevallen en bevochten worden, geloven Bin Laden en kornuiten, en uiteindelijk zal de gehele wereld tot “Dar al-Islam behoren” (of zij, radicalen, moeten dat in ieder geval proberen).
Iedereen met een beetje verstand van extremisme weet dit, Atwan dus ook. Ik vraag me dan ook in hoeverre hij sympathiseert met mensen als Bin Laden, Al-Zarqawi en Mullah Omar (de leider van de Taliban). Opgeven, wegrennen uit het Midden-Oosten en dit soort lieden hele landen over laten nemen zal niet alleen desastreus zijn voor deze landen en hun volkeren, maar ook voor ons.
Ziet u, Al Qaida heeft op dit moment namelijk niet langer een land dat het als “veilige haven” kan beschouwen. Als ze wel veilig zijn in een heel land, laat staan in een hele regio (zoals hun doel is) zullen ze vele malen sterker zijn dan nu. Ze zullen nog veel meer wapens ontwikkelen en mensen voor hun karretje spannen om, jawel, het Westen aan te vallen. Als je vindt dat de aanslagen in Madrid en Londen schokkend waren, wacht dan even af totdat Al Qaida et al. het Midden-Oosten hebben veroverd: dan zullen ze ons pakken op manieren en op een schaal die we ons op dit moment nauwelijks voor kunnen stellen.
Zelfmoordterrorisme
Daarnaast spendeert Atwan – een Palestijn overigens – wat tijd en aandacht aan het fenomeen zelfmoordterrorist (pagina 102-106). Zoals een gemiddeld Palestijn betaamt lijkt hij te geloven dat zelfmoordterrorisme prima Islamitisch is. Hij legt wel uit dat er wel wat debat over dit fenomeen is geweest, vooral omdat zelfmoord in de Islam als één van de grootst mogelijkse zondes gezien wordt, maar doet vooral zijn best de lezer te overtuigen dat dit soort ‘verzet’ prima is.
Natuurlijk is dit niet het geval. Atwan probeert de lezer van zijn gelijk te overtuigen door te verwijzen naar vele historische voorbeelden van ‘zelfmoordstrijders’; mensen die de vijand aanvielen terwijl ze wisten dat ze het er zelf niet levend vanaf zouden brengen. Helaas voor Atwan, Hezbollah, Hamas en Qaida is er een heel groot verschil tussen al deze voorbeelden en modern zelfmoordterrorisme: een zelfmoordterrorist vermoordt zichzelf. In de voorbeelden die Atwan aanhaalt is dit, vrijwel altijd, niet het geval. Nee, zijn ‘historische zelfmoordstrijders’ werden door de vijand, niet door zichzelf vermoord. Ze wisten weliswaar dat ze het er nooit levend vanaf konden brengen, en dat wilden ze soms ook helemaal niet, maar er is een groot verschil tussen je doodvechten en jezelf van kant maken – zelfmoordterrorisme is dan ook een nieuw fenomeen. Daarnaast is het een ieder met een beetje verstand duidelijk dat de excuses en logica van extremisten uitermate zwak in elkaar zitten.
Wat dit laatste punt betreft is het misschien nuttig om uit te leggen hoe Al-Zawahiri, de nummer twee van Al Qaida en eigenlijk het ideologische brein achter de organisatie, zelfmoordterrorisme volgens Atwan goedpraatte. Het komt hier op neer: alles was geprobeerd, legt Atwan uit in zijn boek, maar niets werkte. Ze waren gewoon niet sterk genoeg om de strijd met Amerika aan te gaan. Zelfmoordterroristen zijn echter fantastische wapens voor een terroristische organisatie. Ja, de Koran stelt duidelijk dat jezelf van het leven beroven een doodzonde is, maar je moet toch wat. Zodoende is het prima om jezelf op te blazen (pagina 110). Da’s nou niet bepaald een sterke redenering. Je zou toch verwachten dat een man als Atwan dat ook zou inzien en toe zou geven. Maar nee hoor, de eigenaar van Al-Quds al-Arabi denkt er anders over.
De strategie van Al Qaida in het Westen
Een punt dat ten slotte nog van groot belang is – het zijn er meer, zie laatste paragraaf van deze post – is de strategie van Al Qaida in het Westen. Atwan vat het als volgt samen (pagina 97): “In Groot-Brittannië en de VS hebben de aanslagen van Al Qaida geleid tot de instelling van draconische nieuwe wetgeving. uit naam van de bescherming van het volk tgen ‘terreur’ [aanhalingstekens door Atwan zelf gebruikt] hebben de regeringen van Blair en Bush effectief de vrijheid van de burger ingeperkt. Dit past ironisch genoeg precies in de strategie van Al Qaida, dat expliciet probeert opstanden te veroorzaken onder steeeds sterker onderdrukte en ontevreden westerse burgers.”
Wat kunnen we hier van leren? Twee dingen, zou je denken. Ten eerste doen Westerse overheden er verstandig aan de vrijheid van de burger niet teveel in te perken. Hoe ontevredener de bevolking, hoe tevredener Al Qaida. Natuurlijk moeten we onszelf tegen extremisten beschermen maar we moeten er aan denken alleen maatregelen te nemen die daadwerkelijk nuttig en effectief zijn en die niet puur politiek van aard zijn – zeker niet als ze de vrijheid wel inperken.
Ten tweede houdt bovenstaande in dat Westerlingen zich niet gek moeten laten maken. Geef Al Qaida niet wat het wil. Maatregelen moeten nu eenmaal genomen worden en, jawel, oorlogen moeten nu eenmaal gevochten worden. Dat kunnen we niet leuk vinden, maar het alternatief is nog veel minder leuk. In plaats van te doen alsof zij die zich inspannen om ons te beschermen onze ergste vijanden zijn doen we er verstandig aan hun te steunen en Al Qaida te laten zien dat ons uithoudingsvermogen groter is dan het denkt.
Nawoord
Mijn excuses voor de lange post. Ik weet dat de gemiddelde lezer normaal gesproken niet de tijd wenst te nemen om een artikel van rond de 2000 woorden te lezen. Niet op een blog, tenminste. Hopelijk vonden jullie het toch leuk en interessant om voor de verandering eens een post te lezen die een boek bespreekt en die wat dieper op de materie ingaat dan we normaal doen. Ik denk dat ik volgende week of iets dergelijks nog een keer naar het boek kijk om nog een lange post te schrijven over andere punten die voor ons allen van belang zijn (bijvoorbeeld cyberjihad en de rol van de media). Dat ligt aan de reactie van u allen – als ik alleen voor mezelf schrijf kan ik me wellicht beter met andere onderwerpen bezighouden.
|
|
19 reacties op “De geheime geschiedenis van Al Qaida”
Jelle op 02 Aug 2009 om 5:58 pm #
Ik vond het in ieder geval een goed en interessant stuk, want velen zijn inmiddels van menig dat Al Qaida inmiddels op sterven na dood is omdat ze niets meer ‘presteren’. Bin laden zelf zou ook dood zijn.
Het doel om de macht van Amerika te beperken door de economie te schaden is al een heel eind bereikt, maar een genadeslag binnen nu en tien jaar lijkt het logische gevolg van hun strategie.
De acties van de Amerikaanse na 9/11 bleken later zeer slecht uit te pakken; de economie moest gestimuleerd worden door iedereen een huis te kunnen laten betalen. Had Bin Laden zoiets voorzien?
Verder weet ik dat Ellian ook wel eens wat geschreven heeft over de versterking van Al Qaida en het omcirkelen van Europa door de infiltratie in Noord-Afrikaanse landen, horen we nu niets meer van.
Ben volgende week met vakantie, kijken of ik deel 2 nog eens terug kan lezen.
tipo op 02 Aug 2009 om 6:13 pm #
Mooi verhaal.
Ik denk dat de rol van Al Qaida echter al is overgenomen door het Moslimbroederschap, welke met een uiterst beschaafde, geweldloze en rechtschapen strategie een vergelijkbaar einddoel nastreeft. De methode van hen is tegenovergesteld aan terreur, maar het einddoel lijkt me vrijwel hetzelfde.
Michael van der Galien op 02 Aug 2009 om 6:15 pm #
Ja in deel 2 wil ik daar ook aandacht aan besteden. Atwan gaat daar inderdaad ook op in. Maar ook: hoe probeert het Europa aan te vallen?
Het moeilijke is dat Al Qaida nu meer ideologisch dan organisatorisch van aard is. De leiding verspreidt haar ideologie, vertelt mensen hoe bommen te maken etc. maar houdt zich verder vaak niet met specifieke plannen bezig, niet met details in ieder geval. Cellen opereren dus grotendeels zelfstandig.
Vaak kunnen we pas achteraf mensen met Al Qaida verbinden. Rijkelijk laat dus.
Het Internet speelt in bovenstaande strategie overigens een zeer grote rol.
Michael van der Galien op 02 Aug 2009 om 6:21 pm #
Tipo: zelf vind ik de MB gevaarlijker dan Al Qaida, zeker op de lange termijn.
Maar: dat is weer een ander (ook heel interessant!) onderwerp. Eerst maar deel 2 over Al Qaida, daarna overgaan op MB, lijkt me een strak plan. Mijn excuses voor de spel- en grammaticafouten in het stuk trouwens. Ik zal het straks even editen gaat nu niet want ik ben buiten (gebruik iPhone om te reageren).
AJ -Raalte op 02 Aug 2009 om 6:41 pm #
Goed stuk, Michael. Interessant ook, al staat er niet echt veel vernieuwends in wat mij betreft. Toch goed om het allemaal eens op een rijtje gezet te krijgen door – in feite – een aanhanger/apologist. Atwan, niet jij natuurlijk!
tipo op 02 Aug 2009 om 7:02 pm #
@Michael van der Galien
Ik kijk er naar uit.
Bob Lagaaij op 02 Aug 2009 om 7:35 pm #
Een interessant verhaal, Michael. De vraag is alleen: hoe actueel is het nog? En ook: bestaat Al Quaida wel als goed georganiseerde islamistische strijdgroep? Een ,,leider” als Bin Laden, die via gebrekkige cassettebandjes warrige mededelingen doet, heeft niet echt greep op zijn troepen.
Wat veel interessanter – en gevaarlijker!- is, is de gebrekkige en dictatoriale manier waarop vrijwel alle islamitische landen worden geregeerd. Kaplan signaleerde enkele jaren geleden al, dat ‘democratie’ in die staten islamisme betekent! Syrie, Algerije, Egypte, Tunesie, Libie, Jordanie,Marokko – ze worden allemaal in toom gehouden door main stream dictators (president of aan Mohammed gerelateerde koning), die een min of meer seculiere staat in leven proberen te houden. Maar als een meerderheid van de bevolking het langs westers-democratische manier voor het zeggen zou krijgen, dan werden het strikt-islamitische landen Tot – zoals in Iran – een goed opgeleide elite daar schoon genoeg van krijgt.
Isser op 02 Aug 2009 om 10:11 pm #
Michael,
Goed verhaal. Vraag. Ik heb begrepen dat Al Qaida op zich geen terroristische organisatie is, maar meer een idee. Al Qaida betekend correct me if i am wrong de basis en zorgt ervoor dat terroristische groeperingen logistiek, financieel, materieel en ideologisch ondersteund worden. Daarom zal een terreur nooit door Al Qaida worden opgeeist, maar door groeperingen gelinked aan Al Qaida.
Dat is volgens mij de reden dat het bijna onmogelijk is Al Qaida te ontmantelen en zullen we aan het idee moeten wennen dat we er nog jaren lang “plezier” van zullen hebben. In the presidents men is de catch phrase “follow the money” In de schimmige wereld die internationaal terrorisme heet is dat een stuk lastiger door Hawala
http://www.interpol.int/Public/FinancialCrime/MoneyLaundering/Hawala/default.asp
Michael van der Galien op 02 Aug 2009 om 10:23 pm #
Hey Bob, dat is een goede vraag en daar ga ik deel 2 dan ook even aandacht aan besteden (hoewel ik ook in deze post er al kort over heb gesproken). Het antwoord is namelijk ja… en nee.
Laten we met ‘nee’ beginnen. Het is misschien inderdaad niet zo relevant omdat Al Qaida nu veel zwakker is dan het in 2006 was. De leiding, tenminste. Ze zijn, zoals ik schrijf, opgejaagd. Ze waren slechts drie jaar geleden vele malen sterker en invloedrijker dan vandaag.
Waarom dan toch ook ja? Verschillende redenen:
1. Het echte probleem van Al Qaida is, zeker in het Westen, dat het niet langer een puur organisatorisch gevaar is. Het is ideologisch. Het heeft veel mensen beinvloedt en zal dat blijven doen – zelfs als Osama Bin Laden zelf gevangen wordt genomen of gedood wordt. Het heeft duizenden geleerd hoe ze bommen moeten maken, aanslagen moeten plegen, etc. en heeft ze geïndoctrineerd. Dat proces zet zich ook vandaag de dag nog voort. De cellen die worden opgericht opereren verder behoorlijk onafhankelijk van elkaar en van de internationale leiding.
2. Hoewel ze veel zwakker zijn moeten we onze ogen niet sluiten voor wat er met name in Afghanistan gebeurd. We hebben het er vaak over dat de Taliban daar bezig lijken een comeback te maken, maar hetzelfde geldt voor Al Qaida; de twee zijn partners. Ze werken al vele jaren samen.
3. Daarnaast is er Pakistan. We horen daar misschien minder over deze dagen, maar Al Qaida is daar echt heel erg invloedrijk. En Pakistan heeft nucleaire wapens.
4. Dan zijn er ook nog Kashmir, Yemen (waar één van Bin Ladens vrouwen zich verstopt en waar, geloven sommige analysten, hijzelf ook weleens zou kunnen zijn).
5. Hoewel wij als goede burgers het niet in de gaten hebben speelt een belangrijk deel van Al Qaidas oorlog tegenwoordig plaats op het Internet. De Jihadis zijn daar erg actief en effectief. Daar moeten we ons grote zorgen over maken; ze beïnvloeden zo heel, heel veel mensen.
6. Bin Laden en Zawahiri hebben niet stil gezeten. Er zijn veel jonge Al Qaida leden die het nu al van hun over kunnen nemen. Mochten Zawahiri en Bin Laden sterven, dan wordt hun rol vrijwel meteen door anderen overgenomen.
7. Ook is er het probleem met Saudi Arabië. Dit is een verschrikkelijk land, met draconische wetten, een zeer corrupt regime en een heel gefrustreerde bevolking. Een groot deel van het volk steunt Al Qaida, zowel in woorden als in daden. Veel analysten geloven dat het niet lang zal duren voordat het Saud koningshuis valt. Als dat gebeurt, en we moeten hopen dat dit ons nog lange tijd bespaart blijft, is het vrijwel zeker dat Al Qaida en bondgenoten het land overnemen. Kun je je dat voorstellen? Al Qaida heerser over het meest invloedrijke soennitische land in de regio, welke ook nog de grootste producent van olie is? Ze zouden een verschrikkelijke schade aan kunnen richten; Westerse economieën zullen dan echt lijden.
8. Nu we het dan toch over olie hebben; Al Qaida wil de prijs van olie opdrijven. Het is nu lager geworden door de economische recessie, maar laten we niet vergeten dat één vat vorig jaar nog, wat was het, $150 kostte? Dat was een gigantisch probleem voor ons allen. Als onze economieën herstellen, zal de prijs van olie stijgen, wat wederom problemen op zal leveren.
9. En dan hebben we nog niet gesproken over… Palestina. Ook daar heeft Al Qaida veel invloed gehad, die het nog steeds heeft. Komt bij dat zolang er geen deal is tussen de Palestijnen en Israel, Al Qaida dit conflict zal gebruiken als recruïteringsmateriaal.
10. Al Qaida lang niet zo ideologisch stug is als veel mensen lijken te denken. Het is een samenwerkingsverband van verschillende groeperingen, die het lang niet over alles met elkaar eens zijn. Nou ja, behalve over twee dingen: ‘Islam’ moet de wereld regeren en het Westen moet vernietigd worden. Je kunt een Al Qaida lid er dus niet zomaar uitpikken. Een salafist kan lid zijn, een wahabbi ook, er zijn zelfs mystici die erbij horen. Iedereen, eigenlijk, behalve Sji’ieten.
En zo zijn er nog meer… maar daar moet je even op wachten.
Michael van der Galien op 02 Aug 2009 om 10:30 pm #
Isser: ja, dat is zeker deels waar. Zie ook mijn opmerkingen over cellen die onafhankelijk van elkaar opereren en AQ’s werk t.a.v. het verspreiden van propaganda (ideologie).
Ik zeg deels omdat er wel contacten zijn, en omdat ‘de basis’ wel ‘de basis’ is. Voor bepaalde operaties, in ieder geval, en ook met betrekking tot de ideologie die het wil verspreiden.
We zijn nu, vrees ik wel, op een punt aangekomen waarop die ‘basis’ niet meer hoeft te bestaan om de ‘organisatie als idee’ toch nog grote invloed te laten hebben. Dat is heel gevaarlijk; gevaarlijker, denk ik, dan het traditionele idee van een terroristische organisatie.
Isser op 02 Aug 2009 om 10:46 pm #
Michael
Mee eens, de ideologie van Al Qaida is, ook naar mijn mening, zover geevolueerd dat het ironisch genoeg Al Qaida niet meer nodig heeft. Kijk naar de home grown terroristen die her en der opduiken, naar wat ik begrijp heeft voornamelijk op dit moment de USA daar een redelijk groot probleem mee.
henkb op 03 Aug 2009 om 12:45 am #
Het lijkt me warschijnlijk dat Atwan sympathiseert met El Qaida.
Welk doel wil hij dan bereiken met het schrijven van dit boek?
Wil hij het inzicht van het Westen in El Qaida vergroten en zodoende El Qaida
verzwakken, wil hij gewoon wat centen vangen, of heeft hij nog andere
doelen?
Ik denk het laatste en vraag me af wat die doelen zijn.
Bob Lagaaij op 03 Aug 2009 om 10:35 am #
@Michael. Thanks! Ik kijk uit naar je nieuwe post.
Daan op 03 Aug 2009 om 1:07 pm #
De inval van de VS een zege voor Al Qaida? Onderdeel van een groot masterplan van Bin Laden en aanverwanten? Misschien gedeeltelijk, maar het is zeker niet alleen een groot succesverhaal voor Al Qaida. Het is immers vooral Iran dat van de sjiitische machtsovername in Irak geprofiteerd heeft. De nieuwe macht van de ayatollahs in het Midden-Oosten is een nachtmerrie voor soennitische extremisten en zeker geen onderdeel van de strategie.
Michael van der Galien op 03 Aug 2009 om 1:30 pm #
Daan: de burgeroorlog zoals die er was, was wel onderdeel van het grand plan. Maar idd, alleen als dat dan door een soennitische machtsovername gevold werd. Daar lijkt het op dit moment zeker niet op.
Henk: ik kreeg zelf de indruk dat ‘ie ons erg van Al Qaida onder de indruk wilde laten zijn en dat ‘ie ons buitenlandsbeleid op een bepaalde manier beïnvloeden.
TA°JOE op 03 Aug 2009 om 10:26 pm #
Knettergekke discussies
toetssteen op 03 Aug 2009 om 11:06 pm #
Daan heeft hier een punt. Het Midden Oosten is voor 90% soennitisch en we concentreren ons op het salafisme, maar vergeten dat binnen het sjiitistische denken ook iets leeft. Een kleine groep van Twaalvers gaat alles op alles zetten om de twaalfde mahdi een open doek te geven.
Concept is simpel, alles vermoorden, want dan zal de verscholen mahdi komen en het paradijs. Alles moet onder de knoet van islam volgens de twaalvers. Maakt niet uit hoe…..
Karl Kraut op 03 Aug 2009 om 11:30 pm #
Tja, de Twaalfde Imam, dat is een fundamentalistisch concept:
De onvermelde reden achter de steun voor de staat Israël door het Amerikaanse fundamentalisme
door Gary North
Samenvatting: De fundamentalistische beweging, die in de V.S. zeer sterk is, geeft publieke steun aan pro-Israëlische beleid van de V.S. Gary North legt uit waarom. De fundamentalistische visie op de toekomst houdt in dat de ware christenen (fundamentalisten dus) in de zeer nabije toekomst door Christus opgehaald zullen worden naar de hemel, zodat zij niet hoeven te sterven. Daarmee hangt de overtuiging samen dat er – na die Opname – een periode Grote Verdrukking moet komen die de Israëlische Joden treft. Wil de profetie kloppen, dan moeten er dus Joden in Israël zijn om uitgeroeid te kunnen worden tijdens die Grote Verdrukking. Vandaar de evangelische steun aan Israël.
http://www.apologetique.org/nl/artikelen/religie/Christ_theologie/dogmatiek/eschatologie/GN_reason_support_fundy_Israel.htm
toetssteen op 04 Aug 2009 om 12:22 am #
Moet zeggen dat mijn eerste reactie er eentje was van afwijzing, het is zo bizar. Maar in al zijn onzin gebeurt het. Een klein deel van de mensheid ziet kans de wetten te dicteren aan de schapen. Denk er nog maar eens over na als u weer gaat stemmen.