De Joodse wortels van het volk van Israel
Feb 6th 2010YochananOpen Podium premium
Het laatste wapen in de psychologische oorlog tegen Israel is het ontkennen van de Joodse geschiedenis. Tot voor kort was het de hobby van PA leiders en de president van Iran. Nu hebben anderen zich in de strijd gemengd, onder hen zelfs Joden die nooit iets leerden over hun eigen geschiedenis en marxisme en andere ideologieën aanhangen. Uiteraard is dat weer koren op de molen van degenen die uit zijn op het einde van de Joodse staat Israel.
Zonder het volk van Israel is er immers ook geen behoefte aan de staat Israel.
In Nederland krijgen deze theorieen steeds meer aandacht. Zoals in een recent artikel van Eildert Mulder in Trouw
Gelukkig bestaan er honderden Joodse historisch religieuze boeken die het onmogelijk maken om de Joodse geschiedenis te wijzigen.
De Kuzari
Volgens de revionisten zoals van Straaten zouden de Joden in Israel voornamelijk nakomelingen zijn van de Khazaren, een volk dat ooit op de Kaukasus woonde en overging tot het Jodendom. Waar de “originele” Joden dan gebleven zouden moeten zijn wordt niet duidelijk uit hun theorieën.
Het Joodse standaardwerk de Kuzari is echter geheel gewijd aan de Khazaren en hun overgang naar het Jodendom, daaruit wordt direct duidelijk dat juist de Khazaren opgingen in een bestaand Joods volk in Europa.
De Kuzari werd echter in de elfde (!) eeuw geschreven door rabbijn Judah Halevi en bevat een lange discussie tussen hem en de koning van de Khazaren over het Jodendom, de betekenis van het land Israel en het Joodse volk.
Een paar citaten uit dit boek maken direct duidelijk dat er sprake is van een ononderbroken relatie tussen de Joodse gemeenschappen onderling en de relatie tot het land Israel.
” Hij (Yehuda Ha Levi ) had lang uitgezien naar een nieuw of beter gezegd oud thuis, naar het Heilige land………uiteindelijk besloot hij af te reizen naar Palestina…….Toen zijn vrouw stierf zei hij vaarwel tegen zijn famile en vrienden en zijn status. Er was slechts één beeld in zijn hart: Jeruzalem!”
Rabbi Judah gaf daarmee blijk van zijn kennis van de Joodse wet die het gebod om je in Israel te vestigen boven alle andere geboden plaatst.
Verderop in het boek gaat de discussie tussen de rabbijn en de koning over chronologie en geschiedenis in relatie tot de creatie van de wereld. In zijn betoog zegt de rabbijn het volgende:” Er is geen verschil tussen de Chazaarse Joden en de Joden van Ethiopië (!)”.
Hier uit blijkt kristalhelder dat Juda Halevi wist dat er in Ethiopië Joden woonden.
Voor wie een beetje ingevoerd is in de Joodse wereld is het geen verassing dat een rabbijn uit Spanje wist van het bestaan van Joden in Ethiopië.
Joodse gemeenschappen hielden en houden altijd contact met elkaar, die gemeenschappen werden en worden aangeduid als “Clal Yisrael” (geheel Israel).
Iggeret Teiman
Een ander standaard werk uit de Joodse literatuur is Iggeret Teiman van de legendarische rabbijn Maimonides (Rambam). Het werk bestaat uit brieven die hij schreef in de 13e eeuw vanuit zijn ballingoord in Egypte om de Joodse gemeenschap in Jemen moed in te spreken vanwege de vervolgingen door Moslims. En zo zijn er tientallen boeken die bewijzen dat de Joden een volk bleven in de diaspora.
De Talmoed beschrijft bijvoorbeeld de vervolging en deportatie van de Joden door de Romeinen naar Rome vanwaar zij zich verspreidden over Europa.
De Joden in Europa leefden sindsdien bijna altijd in afzondering en waren bijna altijd religieus, dit betekent dat ze zich aan de Joodse wet hielden.
Die wet (Tora) is al 3300 jaar ongewijzigd, een letter fout geschreven of ontbrekend maakt een Thora rol “pasoel”(ongeschikt en verboden te gebruiken). De Thora schreef de joden voor om niet op te gaan in andere volkeren.
Boeken zoals de Kuzari, Iggeret Teiman en de Talmoed maakten geen deel uit van de bronnen van Shlomo Sand (marxist en activist voor de binationale staat) en Jits van Straten. Alleen op die wijze kan men tot de conclusies komen die zij trokken.
Chromosomen onderzoek
Maar er is meer, chromosomen onderzoek bijvoorbeeld. Wat te denken van het wetenschappelijk onderzoek onder de Cohaniem (de Joodse priesters klasse) die al in de Tora afgezonderd werden van de rest van het volk Israel.
Een Cohen heeft zich aan aanvullende wetten te houden waaronder beperkingen op wie hij kan trouwen. Het wekt dan ook geen verbazing dat bij Cohaniem een bepaald chromosoom werd aangetroffen die het wetenschappelijk bewijs leverde voor de directe afstamming op de eerste hogepriester Aharon. Het chromosoom werd echter in alle Joodse groepen uit de voormalige diaspora onder Cohaniem aangetroffen. Van Tunesië en India tot aan Polen.
Hoe verklaart van Straten dat? Hij zwijgt erover.
Joden uit India
Van Straaten vindt het niet aannemelijk dat Indiase Joden inderdaad Joden zijn. “Ze zien er zo Indiaas uit.”……..”hoe kunnen mensen die tweeduizend jaar geleden een volk vormden er zo verschillend uitzien”, stelt hij. Welk een gebrek blijkt daaruit.
De meeste joden uit India worden “Bnei Menashe” genoemd.( De zonen van Menashe,)
Menashe was de zoon van Josef en de Tora meldt dat Jozef getrouwd was met een Egyptische vrouw. Heeft van Straaten ooit afbeeldingen bekeken van de oude Egyptenaren? Het Aziatische uiterlijk zou hem zijn opgevallen.
Hoorde de stam van Menashe bij de Joden die uit Israel werden verdreven door de Romeinen? Niet dus, zij werden door de Assyriërs lang daarvoor verdreven en vluchtten naar “het oosten”.
Over de Bnei Menashe is meer te vertellen. In India worden zij aangeduid met het Kuki’s. Deze stam was in de negentiende eeuw het slachtoffer van gedwongen bekering tot het Christendom in. Veel van deze “bekeerlingen” hielden echter vast aan Joodse gewoontes. Zoals besnijdenis en de reinheidswetten in het huwelijk. Door de massabekeringen was echter assimilatie onontkoombaar, tot op de dag van vandaag zijn de meeste Kuki’s Christen en trouwen met andere Indiase groepen. Een kleine minderheid leeft nu echter weer als Joden.
Rashi’s commentaar
Het Joodse volk is een volk en geen ras. Al in de Bijbel worden gevallen beschreven van vreemdelingen die werden opgenomen in het Joodse volk. Onder hen de vrouwen van Josef en Mozes en later Ruth. Deze conversies bestaan tot op de dag van vandaag en verklaren bijvoorbeeld waarom er Joden zijn met rood haar, blond haar, zwarte en blanke huid etc. Het enige wat aan een ger (vreemdeling) wordt gevraagd is acceptatie van het volk- en de G’D van Israel. (In die volgorde).
DNA onderzoek onder Joden, Cohaniem uitgezonderd, heeft daarom geen zin en bewijst niets over de geschiedenis van het Joodse volk als geheel.
De herschrijving van de Joodse geschiedenis, is daarom niet meer dan de zoveelste poging om een einde te maken aan Israel.
Die pogingen werden al voorzien door Rashi (Rabbi Shimon Yitzchaki) in de 14e eeuw, die in een commentaar op het eerste vers van de Bijbel voorspelde dat er ooit een tijd zou komen dat er tegen de Joden gezegd zou worden: “het land Israel behoort jullie niet toe”.
Yochanan Visser
www.israelfacts.eu
Publicist Midden Oosten conflict
Alg. Manager Israel Facts Groep
|
|
11 reacties op “De Joodse wortels van het volk van Israel”
darwin op 06 Feb 2010 om 2:51 pm #
Alle volkeren zijn constructies, ongeacht wat allerlei “heilige” geschriften beweren. Ook het joodse volk is een constructie. (Genetische) Afstamming is irrelevant. Door de eeuwen heen zijn mensen tot een volk toegetreden of er uitgetreden.
Punt is dat een “volk” nooit meer rechten kan hebben dan het individu. Een individu kan eigendomsrechten hebben, een vermogen erven of anderzins rechten hebben. Rechtspersonen kunnen dit ook, maar een “volk” heeft geen rechtspersoonlijkheid. (Een staat wel, maar een staat is heel wat anders dan een volk)
Wiesje de Lange op 06 Feb 2010 om 7:02 pm #
In dit kader van de ontkenning der Joodse wortels valt nog een artikel dat ik net las. In het Reformatorisch Dagblad waar men predikt dat Israel tot Christendom over dient te gaan. Een ontkenning dus van wortel en tak van Jodendom. Wat het Reformatorisch Dagblad dus eigenlijk insinueert is inderdaad dat de Joden geen rechten hebben, ze zijn in wezen niets want geen Christenen, ze lopen met een bord voor hunne aangezichten en dergelijke creaturen hebben geen rechten, ook niet op het land Israels.
G’d voorzag dat allemaal, de Goede G’d van Israel die meteen in Genesis verklaart hoe Hij de wereld schiep, dus Heer is der wereld. En Hij verdeelde de wereld onder de volken, Israel kreeg het eigen deel, nl het land Israels. En de wereld die geen probleem heeft met het deel van welk ander volk dan ook, de wereld heeft een groot probleem met Israel, Land, Volk en G’d. De wereld beoorloogt Israel op alle mogelijke manieren, een der manieren is de onderhavige. Ontkennen dat Israel Israel is. Eisen dat dit volk opga in een ander volk, dat dit volk de eigen levensleer verlate om over te stappen op een andere. Bedoelt b.v. het Reformatorisch Dagblad het goed? Ik weet dat niet. Het is niet van belang ook. Het gaat er maar om dat het zo funest is wat een dergelijke proklamatie DOET. Het is koren op de molen van hen die op het slagveld Israel proberen te vernietigen. Het is koren op de molen van allen die vroeger en thans uittrokken om Israel daadwerkelijk, naar de geest EN naar het lichaam te vernietigen.
Han van der Horst op 06 Feb 2010 om 10:21 pm #
deze discussie doet mij denken aan een geslaagde koop op een boekenmarkt: voor een euro per deel van Dr. H. Graetz de Geschichte der Juden von den ältesten Zeiten bis auf die Gegenwart. Ik heb niet de eerste druk uit 1873 maar een latere uit het begin van de twintigste eeuw, die is bewerkt door. dr. M. Brann, waarschijnlijk een leerling van Graetz (althans dat denk ik zo), want ze doceerden allebei aan het Joodse seminarium van Breslau.
Graetz schrijft mooi en hij kan zich goed in de stof inleven, vooral wanneer hij beschrijft, hoe de Joodse Held de liefde vindt. Het zijn twaalf delen of zo en ik kan nou een passage niet terugvinden over een of andere guerillastrijder in het Babylonië van de eerste eeuwen na christus, die een prinses roofde en daar hartstochtelijk verliefd op werd. Maar zij was een heidin en ik geloof dat het niet goed afliep.
De Geschichte der Juden eindigt al in 1848. Over het zionisme staat er niets in. De betekenis van de geschiedenis der joden, is aldus Graetz, die meedoen aan het moderne leven verdedigde, maar wel met behoud van de orthodoxie, die betekenis is gelegen in het feit, dat zij de waarheid met zich meevoeren en de verwachting van de Messias en dáárom kan het joodse volk niet te gronde gaan. Dat is de zin van het bestaan der joden én hun betekenis voor de mensheid.
Het boek is natuurlijk sterk verouderd, zeker in het licht van de hedendaagse geschiedwetenschap, maar het is natuurlijk wel een formidabele prestatie, een indrukwekkend blijk van kennis, geestkracht en doorzettingsvermogen. Daarom staat het ook in mijn boekenkast in plaats van dat het verder verkommerde in die boekenstal.
Toch zit er wel het nodige in: het jodendom is blijven bestaan omdat de joden iets hadden om aan vast te houden en om van de ene generatie op de andere over te dragen: een cultuur, een manier van leven, een levensbeschouwing.
Hebben joden op grond daarvan recht op terugkeer naar het land waar hun levensbeschouwing en hun unieke religie een jaar of drieduizend geleden is ontstaan? Dat kun je voor jezelf beredeneren. Daar kun je een politieke en een sociale leer op grondvesten. Maar je zult altijd tegenkanting krijgen van het soort dat Yochanan in Trouw aantrof. Je raakt dan verwikkeld in eindeloze en zinloze disputen over finesses van de geschiedenis. Je krijgt te maken met mythes die voor feiten worden verklaard en feiten die tot mythes worden gereduceerd (en wee het gebeente van iedereen die tegenspreekt). Uiteindelijk staan twee partijen tegen elkaar te schreeuwen dat ze geschiedvervalsers zijn.
Ik heb het hier wel eens gezegd en ik herhaal het nog een keer. Professor Presser zei eens op college tegen ons: “Misschien hadden ze er nooit aan moeten beginnen en zeker dáár niet. Maar nu het er is, moet het er maar blijven”.
Ik vind dat een zeer steekhoudend argument voor het bestaan van de staat Israel. En voor de steun aan dat land. Op het moment dat alle partijen in het conflict elkaars goed recht om daar te zijn en te blijven erkennen, kun je een oplossing uitwerken en al die mljarden besteden aan een welvaartspolitiek in plaats van aan kapitaalsvernieiting door de aanschaf van wapens.
maar dat gebeurt niet omdat de betrokkenen het oneens zijn over de geschiedenis van hun gemartelde land, want daar komt het in essentie op neer. Wat het Midden-Oosten in zijn geheel nodig heeft is Realpolitik, maar het is irreëel om daar op de doorbraak van Realpolitiek te hopen. Dat is de trieste realiteit.
Wiesje de Lange op 07 Feb 2010 om 8:03 am #
Aan aanleiding van @ Han van der Horst
Noch Graetz noch die andere geleerde Dr is mij bekend. Zij woonden in de diaspora en schreven daar over hun volk dat werd verdreven uit het vaderland aan de Middellandse Zee. Tragisch. En dan is er Presser, ik neem aan De Grote Presser van “Ondergang”. Het citaat trof mij zeer onaangenaam.
Enorm afstandelijk. “Misschien hadden ze (“ze”? Was Presser dan geen Jood? Hoe sprak hij dan niet van “wij”?) er nooit aan moeten beginnen en zeker dáár niet. (Zeker daar niet? Was Presser een Jood of was hij dat niet?) Hadden de begrippen “Zion en Jeruzalem” dan alle waarde voor Presser verloren? Hoe kon hij dan Joodse geschiedenis doceren, of heb ik dat verkeerd begrepen en doceerde hij wiskunde? ” Maar nu het er is, moet het er maar blijven”. Toch mooi van zo’n man, moet ik zeggen. Het “moet er maar blijven”. Thank you, Sir. Hemel. De Terugkeer van het Joodse volk waar heel de wereld nu al sedert 1948 van trilt en zoemt mag er van zijne majesteit Presser blijven. Wat een opluchting.
Wat ik zeggen wil met dit alles is dat de geschiedenis van een volk geschreven en gedoceerd moet worden van binnenuit en niet van buitenaf, afstandelijk, neerbuigend, zelfs met een zekere tegenzin. Ik denk even aan Churchill die zo prachtig spreken kon (ook een soort geschiedschrijven), hij leek de ziel van zijn volk te doen opklinken. Wie dan iemand die zich totaal vereenzelvigt met een volk zou dat kunnen? Er zijn ook (mis-)leiders die uiting weten te geven aan al het slechtste in een volk en dan is dat catastrofaal, wanneer dat volk ook nog macht heeft. Voor het Joodse volk wil ik een stap verder gaan. Ik denk aan Mozes, de “man G’ds” en stel dat voor het Joodse volk enkel een “man G’ds” kan spreken en geen ander. Jood zijn is onvoldoende. Men moet een “man G’ds” zijn. Dat veel Israelische politici het zo slecht doen is ook hierin te zoeken. Over Zionisme vindt deze auteur, H.v.d.H. in genoemde boeken niets. En dat is bijna onvoorstelbaar. Jodendom IS Zionisme, schaart zich om Zion als bijen om de bijenkorf. Voor Zion en om Zion en naar Zion en verdrijvingen uit Zion. Dat “zionisme” een valse sekuliere bijklank is gegeven om politieke redenen kan daaraan niets veranderen.
Het Jodendom is onveranderlijk, een ware weergave ervan kan dus nimmer verouderen. Dit “het is sterk verouderd” zegt veel negatiefs. Helaas.
Wat zich bovenal aan mij opdringt is het zinloze van een discussie over Jodendom met weglaten van wat dat Jodendom draagt. Jodendom wordt gedragen (sekulieren houdt U ergens aan vast) door G’dsbesef. Door een onwankelbare wetenschap dat het Woord van G’d een eeuwige waarheid betekent. Wie dat afsplitst van Jodendom die is als een mens zonder zicht, sprekende over de schoonheid, misschien lelijkheid van het een of andere panorama.
Viel het woord “realpolitik”? Laat ons dan naar Genesis gaan en doorlezen tot de laatste woorden van Deuteronomium. Daar en enkel daar wordt ons de realiteit geschilderd van Israel, wortel, tak, stam en vruchten.
Ido op 07 Feb 2010 om 8:38 am #
Aan Darwin: “Alle volkeren zijn constructies, ongeacht wat allerlei “heilige” geschriften beweren. Ook het joodse volk is een constructie. (Genetische) Afstamming is irrelevant.”
Ik denk dat je het wezen van “volk” zijn niet begrijpt. Dat het een “constructie” zou zijn zou het onbelangrijk maken?.
Natuurlijk (!) is het een constructie, maar van een andere aard dan, zeg, een gebouw. Of een auto.
Daarnaast heb je -volgens mij- geen enkel idee wat “heilig” wil zeggen en al helemaal niet wat het verschil is tussen Torah en andere geschriften.
Tot slot had je kunnen weten dat genetische afstamming zeer relevant is: denk maar aan familiebanden. Of wil je beweren dat je ouders inwisselbaar zijn voor om het even wie? Dat zou dan een scheefgroei zijn in je geest, maar geen maatstaf voor de mensheid.
God heeft een aantal keren laten zien in de Schriften dat mensen die geen Jood waren, op grond van hun geloof in het Verbond werden opgenomen, dus het is bij God weer eens een “Ja, en nee” verhaal.
Joden springen eruit, omdat God ze zelf een stuk land belooft heeft. Dat iedereen daar een probleem mee heeft, is een ander verhaal.
Han van der Horst op 07 Feb 2010 om 9:39 am #
@Wiesje de Lange
Zoals uit dit artikel in de Jewish Enclyclopedia blijkt, was Heinrich Graetz in zijn tijd behoorlijk bekend http://www.jewishencyclopedia.com/view.jsp?artid=408&letter=G
Hij was een gepassioneerde dappere man die van zijn diepste overtuigingen geen geheim maakte en die in elke storm overeind bleef, bijvoorbeeld de anti-semitische aanval die de historicus Treitschke op zijn grote werk deed. Die Treitschke was om het in iets te moderne termen te zeggen de grote goeroe van rechts in het net verenigde Duitsland en hij is een van de belangrijke zaaiers op wier akkers Hitler later oogstte.
Je kunt hem niet verwijten dat hij geen zionist was. Hij stief voor die beweging startte. Hij is wel in Palestina geweest om er een weeshuis te stichten.
Ik zie nu dat Graetz hoofdwerk in zijn geheel on line staat. Proef zelf hoe hij schrijft: http://www.zeno.org/Geschichte/M/Graetz,+Heinrich/Geschichte+der+Juden
Nou Presser. Toen ik ging studeren, was hij nog aan de universiteit verbonden, maar ik was pas tweedejaars toen hij zijn laatste collegereeks gaf: over wat hij betekende – inhoudelijk en psychologisch – om een boek als “Ondergang” te schrijven.
Presser wees ons de weg naar Heine over wie hij ook een citatenboekje publiceerde. Hij hoorde levensbeschouwelijk thuis aan de linkerkant van de socialistische beweging en hij had tegelijkertijd een zeer precies gevoel voor wat deugde en wat niet. Een andere manier om het te omschrijven weet ik niet.
Ik heb wel een advies aan iedereen die wel eens tweede hands boekwinkels en boekenmarkten bezoekt. Als je daar voor een paar euro’s Pressers Tachtigjarige Oorlog ziet liggen, zijn Napoleon of zijn Amerika, koop die dan. De tachtigjarige Oorlog schreef Presser aan het begin van de bezetting, zodat de eerste druk onder de naam van de Leidse historicus Schaper moest verschijnen. Amerika en Napoleon ontstonden in de jaren dat Presser ondergedoken zat (terwijl zijn vrouw die op straat door de mand viel omdat een of ander wandelend stuk dienstijver ontdekte dat haar persoonsbewijs vals was, in Auschwitz is omgekomen. Daar is Presser nooit meer overheen gekomen. Dit over prof. dr. Jacques Presser.
Dan de heilsgeschiedenis zoals die in de bijbel naar voren komt. Ido schrijft aan het eind van zijn posting: “Joden springen eruit omdat God ze zelf een stuk land beloofd heeft.”
Dat is een geloofskwestie. Ik kan het niet helpen maar ik geloof dat niet. Ik ben om zo te zeggen een buitenstaander. De bijbel is een boek van wijsheid en wat erin staat heeft een intrinsieke waarde, maar dat de inhoud door God is ingeblazen dat geloof ik niet. Het is ieders goed recht om het wel te geloven en om er een sociaal-economische en politieke visie op te baseren, maar dat is dan mijn visie niet. Datzelfde geldt voor de bewering, dat God je een bepaald stuk land beloofd heeft. Dat is wel een mededeling die zich tegen je kan richten omdat anderen dan op grond van hun heilige traditie zullen zeggen, dat God dat stuk land juist aan hén beloofd heeft en dan is vrede uitgesloten.
Dit laat onverlet dat het bestaansrecht van de staat Israel – en ook als Joods nationaal tehuis – voor mij als een paal boven water staat. En voor Presser ook, maar ik kan dat moeilijk baseren op iets wat ik zelf niet geloof. Daar heb ik een ander verhaal voor nodig. Maar dat is al eerder duidelijk geworden.
Svetlana op 07 Feb 2010 om 10:10 am #
De Chazaren woonden niet op de Kaukasus, maar in het steppengebied tussen Volga en Dnjepr in Zuid-Rusland.
Ido op 07 Feb 2010 om 4:02 pm #
Aan Hans: de Waarheid is niet van ons geloof afhankelijk. ;)
Je zegt:
“Dat is wel een mededeling die zich tegen je kan richten omdat anderen dan op grond van hun heilige traditie zullen zeggen, dat God dat stuk land juist aan hén…”
Het leuke is nu, dat de zogeheten Palestijnen (ik zou toch een andere naam hebben gekozen voor mijn volk hoor..) dat niet kunnen zeggen. De Torah staat vol van die belofte -en profetieen komen voor je ogen uit- maar de Koran noch de Hadith hebben het over dat land. Wel over Joden, maar daar mag je binnenkort niets meer over zeggen, dus bestaat het niet meer. ;)
Of het zou moeten zijn dat, eens veroverd door de Islam, een land nooit meer aan niet-Islamieten mag toebehoren…
Wiesje de Lange op 07 Feb 2010 om 5:13 pm #
@ Ido en Hans
Is “geloven” een onmisbare component van kennis? Wanneer ik de Bijbel ken, bemin, lees waar moet ik dan in “geloven”? Wie steeds het “geloven” er bijsleept wanneer het over het Bijbelboek gaat toont een onderscheid te maken tussen Bijbel en alle andere geschriften. Waarom is dat dan? Waarom b.v. kan een mens wel de encyclopedia Judaica lezen ongeacht wat hij “gelooft” en niet die andere, veel knapper in elkaar zittende encyclopedie cum geschiedschrijving over vooral maar niet enkel Israel. Waarom is wat ene Gaetz en ene Presser die ik altijd zeer heb beklaagd om het verlies van zijn beminde vrouw,wat zij schrijven zonder meer de waarheid en wat het Boek Richteren ons vertelt zeer verdacht en enkel te respecteren wanneer men (hoe bespottelijk toch!!) “gelooft”? Ido zegt heel juist dat Waarheid een absoluut en op zichzelf staand gegeven is of wij deze al dan niet geloven. Het feit dat wij hier zitten te rommelen in de wortels van het Joodse volk is op zichzelf ongelooflijk. Dat volk immers bestaat en maakt dat bestaan zo door en door kenbaar van dag tot dag, al was het alleen maar via de golven antisemitisme die de wereld vergiftigen. Ik zou bijna zeggen dat niets MEER bestaat dan dat Joodse volk, geworteld, diep …(goed vasthouden nu, sekulieren) bij G’ds troon. Daar liggen de wortels van het volk Israels.
Gaf G’d enkel land om te leven aan de Jood? Alle volken kregen een territorium, maar het bijzondere van het Joodse is dat het hen alsmaar wordt betwist. Waarom? Daarom. Joden moeten er niet zijn. Waarom niet? Zij geloven iets waar de wereld niets mee te maken wil hebben.
En als Ido het dan heeft over de neo-Filistijn, d.w.z. de geestelijke Filistijn, d.w.z. de Palestijn (de Romeinen doelden op de Filistijnen toen ze het land Israels Falastin of Falastina of Palastina noemden) dan, inderdaad, heeft dit bedachte volk geen been om op te staan. Filistijnen waren geen Arabieren en zij stierven uit. Het volk verdween zoals zovele. Maar het Joodse bestaat nog altijd, hoezeer boze tongen dat ook proberen weg te redeneren. Die tongen lijken op slangen. Slangen die de Joden proberen weg te sissen uit hun grondgebied, zoals ooit de slang in het paradijs dat Adam en Chava, Adam en Eva aandeed. Er is niets nieuws onder de zon.
Han van der Horst op 07 Feb 2010 om 6:35 pm #
@Ido en Wiesje,
Het is Han, geen Hans, maar goed, ik ben zelf ook niet in de laatste tikfout gestikt.
Ik zal mijn standpunt nog een keer uitleggen. Er zijn verschillende manieren om de bijbel te lezen. Een daarvan is een theologische en dan komt er een heilsgeschiedenis uit die voor miljarden mensen op de wereld op allerlei verschillende manieren van wezenlijke betekenis is.
Natuurlijk kun je de bijbel ook aan historische kritiek onderwerpen. Dat gebeurt op grote schaal en dan blijkt dat verrassend veel elementen – en meer dan je denkt – historisch verifieerbaar zijn. Dat brandende braambos bijvoorbeeld. Zo’n braambos groeit in de Sinai. Op een gegeven moment vliegt het door een intern chemisch proces in brand en dan bemest de as de zaden die de plant inmiddels op de grond heeft laten vallen. Je ontdekt nog veel meer: bijvoorbeeld dat allerlei boeken van het oude testament qua toon en stijl in een traditie staan die veel breder is dan die van de aanhangers van Jahweh alleen. Er zijn Baälshymnen gevonden in volstrekt oud-testamentische bewoordingen. Ik heb van dit soort onderzoek geen verstand maar hierover heb ik gelezen. En ook over de vele veranderingen die bijbelteksten hebben ondergaan en dat ze op andere tijdstippen geschreven zijn dan je zou denken. Hier is zo’n analyse en wel over het boek Daniel, die staat op de geweldige en zeer aanbevelenswaardige site http://www.livius.org. Het gaat me om deze tekst http://www.livius.org/da-dd/daniel/11_comm.html
Als je politieke argumenten zoekt om de bestaansreden van een land te rechtvaardigen – nogmaals en voor alle duidelijkheid: het bestaansrecht van Israel is volgens mij buiten kijf en zeker ook als Joods nationaal tehuis – als je dat probeert, dan kun je het volgens mij beter niet over de band van de geschiedwetenschap spelen. Dat levert eindeloos veel ellende op. Je krijgt er geen rust van, het brengt je alleen maar verder van een oplossing. Je geeft bovendien mythomanen en geschiedvervalsers uit alle partijen een kans om hun gevaarlijk spel te spelen.
Ik weet, dat deze redenering voor jullie niet acceptabel is, omdat jullie leven vanuit het geloof, dat de heilsboodschap in de bijbel de geschiedenis IS, maar toch wil ik dat hier nog eens onderstrepen.
Wiesje de Lange op 07 Feb 2010 om 8:05 pm #
@ Han. I am sorry Han, het is niet beleefd om mensen bij een onjuiste naam te noemen. Sorry again.
Han, vanzelf begrijp ik je redenatie. Jij bent niet de eerste die zo redeneert. En Ido kan prima voor zichzelf spreken. Blijft Wiesje en ook zij kan voor zichzelf spreken en doet dat hierbij.
Ik probeer niemand, ook jou niet, te overtuigen. Geef enkel inzicht in “Israel” het begrip. Er is daar geen gisteren, vandaag en morgen. Er is de Tijd. Wanneer je eenvoudig de Bijbel leest, het boek van Israel dan zie je hoe de geschiedenis van Israel vantevoren vast is gelegd. Telkens zien we dan hoe “het allemaal uitkomt” en we kijken verstomd in het rond. Terwijl we hadden kunnen WETEN dat G’d altijd Zijn woord houden zal t.a.v. Zijn volk. Waaraan ook twijfel moge bestaan, daaraan niet. Ook de vijanden van Israel weten het en wat zij doen is proberen G’d de voet dwars te zetten. Nee, niet Israel, de oorlog tegen dat volk is in wezen een opstand tegen de Schepper Zelf. Pathetisch? Vanzelf is het dat en zo totaal hopeloos maar de wereld is er nog altijd mee bezig te voorkomen, trachten te voorkomen dat het ooit bewaarheid zal worden wat de Bijbel, dus de Schepper ons in het vooruitzicht stelt. Dat er een tijd zal komen dat iedereen in zal zien dat G’d almachtig is. En op die dag, D-day zeg maar, op Die Grote Dag zal de hele wereld G’d erkennen. Einde oorlog. Einde antisemitisme. Joden en Christenen noemen wat dan komt: het G’dsrijk.
We hebben gezien dat Humanisme en Communisme een heilstaat niet konden “baren” en ook van die van A.H. kwam niks terecht, integendeel. Maar aangaande het Bijbelse plan, de Bijbelse “roadmap” daar kunnen we zeker van zijn dat die uit zal komen. Ik denk, Han dat je jong bent en je niet afrvroeg hoe het toch mogelijk was, na de holocaust, dat de Joden Rechtsherstel kregen in hun land. Wie had daarin nog geloofd, wie had dat nog kunnen denken? Het gebeurde, zoals het werd beloofd. In mijn ogen, Han, zullen op den duur alle standpunten moeten wijken voor dat grootse Bijbelse standpunt. Niemand heeft het dan verloren, oh nee. Ieder won.
Jij hebt het over theologie en ik houd niet van dat woord. Heb het niet over G’dgeleerdheid want dat is gewoon een menselijke wetenschap. Ik heb het over het Woord van een Wezen dat Verheven is boven alle mensen en geen mens is. En dat Woord weegt zo heel veel zwaarder dan het vaak beneden de maat blijvende geredeneer van hen die zich “theologen” noemen. En soms niet eens doordrongen zijn van G’ds Bestaan.
Het Braambos brandt en brandt en hitte en licht worden waargenomen door wie hier gevoelig voor is. Er is geen andere hitte en ook geen ander licht. Dat Braambos kon een vervolgd volk, het Joodse bijlichten op een stikdonkere weg, duizenden jaren lang. Ik ken geen tweede “vuurtoren” die dat klaarspeelde. Jij noemt politiek. Maar mij is het totaal duidelijk dat daarvan weinig te verwachten is.
Israel’s redding zal niet vanuit de Knesset komen maar vanuit de Tempel in Jeruzalem.
En, Han, nogmaals, ik probeer niet te overtuigen, gewoon mijn mening te geven, dat is alles. Precies datgene wat jij probeerde te doen.