De Druzische minister Ayoub Kara komt met een interessante oplossing voor het probleem dat vrede heet in het Midden-Oosten. Kara's voorstel is Gaza terug te geven aan Egypte.
Creatieve oplossing die serieus bekeken dient te worden. Ten eerste wordt er voldaan aan de roep van de internationale gemeenschap de situatie van voor 1967 te eerbiedigen. Dat was de tijd dat van Palestijnen niet werd gerept en Gaza was Egyptisch. Kara verklaart verder dat met deze oplossing het probleem met de Palestijnse terroristen in één keer is opgelost. Zowel Egypte en Israël willen geen door Iran gecontroleerd gebied aan haar grenzen.
Egypte is nu al doodsbang voor de export van extremisme vanuit Gaza. Met Egypte dat de touwtjes weer in handen heeft in Gaza zal het terrorisme worden uitgedund.
Verder voldoet Israël meer dan zij al deden aan resolutie 242:
Resoluties die vallen onder hoofdstuk zes moeten ten uitvoer worden gebracht door onderhandelingen, een schikking of arbitrage, zo staat in het VN-handvest. Resolutie 242 uit 1967 gaat over terugtrekking van Israël uit de gebieden veroverd in 1967. Het is een besluit dat niet wordt bestraft met militaire middelen als die niet wordt uitgevoerd. Israël en Arabische landen worden opgeroepen door onderhandelingen een oplossing te vinden. Dat vergt dus actie van twee partijen. Israël kan worden verweten niet alles te hebben gedaan resolutie 242 uit te voeren, maar als Israël die resolutie schendt, doen Arabische landen het ook omdat ze weigeren daarover te onderhandelen. Overigens heeft Israël zich al uit het grootste gedeelte van de in 1967 veroverde gebieden teruggetrokken toen het de Sinaï-woestijn en een deel van de Golan ontruimde.
Na de terugtrekking door Israël uit Gaza in 2005 heeft de Joodse Staat wederom voldaan aan de oproep in 242 zich terug te trekken uit betwist gebied. Vanuit de Arabische landen is er niet op gereageerd door vredesonderhandelingen aan te gaan met Israël. Met Egypte weer aan het roer in Gaza en de reconstructie van de pre-1967 situatie is er voor de Arabische landen nog minder reden vredesonderhandelingen aan te gaan en de Joodse staat te erkennen voor wat het is. De staat Israël.
Prima idee, maar ik ben bang
Prima idee, maar ik ben bang dat het 10 jaar te laat is. Egypte zal, mocht het Gaza accepteren, het terug moeten veroveren op Hamas. Dat zal een bijzonder bloederige aangelegenheid worden, zeker als dat samen mocht vallen met de opvolging van Mubarak, een opleving van de moslimbroederschap, of - waarschijnlijker - beide. Met een beetje pech komen de zelfmoordterroristen dan in Cairo tot ontploffing. Met wat meer pech neemt deze of gene groep extremisten in de chaos heel Egypte over.
Het plan heeft een groot manco: als de Egyptenaren een beetje verstand hebben zeggen ze : nee dank je. Net zoals Jordanie de westbank ook voor geen goud meer wil hebben.
Aardig idee van die Druus,
Aardig idee van die Druus, maar las ik niet dat de gematigde krachten in Libanon aan de verliezende hand zijn?
Libanon is verloren. In de jaren zestig van de vorige eeuw een nog overwegend christelijk land, sinds de jaren zeventig gekoloniseerd door de meest afschuwwekkende islamisten, nu een islamitisch land met een gemarginaliseerde christelijke minderheid.
Gematigde krachten doen er niet meer toe in het huidige Libanon. That's a fact en handel daar naar.
http://tinyurl.com/3xjfu2t
Af te raden. Als Egypte
Af te raden. Als Egypte afglijdt naar een fundamentalistische islamitische staat heb je een groter probleem. En daar is helemaal niet zoveel voor nodig in Egypte.
Zeg maar tegen Kara dat hij zich met Druzendingen moet bezig houden. Dat is beter.
Bovendien is het een erg
Bovendien is het een erg links idee: plak er een andere sticker op en het is iets anders. Zo werkt dat dus niet.
@Frik: Het wordt wel anders
@Frik:
Het wordt wel anders als de Egyptenaren ook de verantwoording zouden nemen om de zaak daar onder de duim te houden. Vooral ook omdat de Egyptenaren wegkomen met methoden waar Israel voor gevierendeeld zou worden.
10 jaar geleden had dit, met medewerking van Mubarak, kans van slagen gehad. Maar nu zijn de Egyptenaren kenttergek als ze er mee akoord zouden gaan (daar zijn we het zo te zien volkomen over eens), en dan is het inderdaad alleen maar het verhangen van een bordje.
De goede Ayoeb (Arabisch voor
De goede Ayoeb (Arabisch voor Ijov - Job) Kara is een Israelische minister. Het lijkt mij dat het niet vermeldenswaard is dat hij "een Druze" is. So what? Hij verbond zijn lot aan dat van de Joden en is geliefd in Israel.
Dit plan echter lijkt heel raar, vooral nu Egypte, ook vandaag geen vriend van Israel dreigt terug te vallen naar de voor-Sadatse tijden, van Islamitische haat tegen al wat niet Moslim is, vooral tegen de Jood. Waar zien we dat ook al? Turkije. Iran. Al die despotische regimes verbinden aan zich een risico voor wie er een "accoord" mee sluit. De politiek is die van een man, het volk staat er buiten (zie vooral Iran/Perzie). Onzekerheid dus t.a.v. Egypte.
Bovendien...van wie is Gaza? Wie is er soeverein, veroverde het in een verdedigingsoorlog? Israel. Waarom zou Israel het gebied cadeau doen aan wie dan ook.
Blijft Egypte. Wil het Gaza? Egypte kijkt wel uit, dat wil de vingers niet branden aan de zgn Palestijnen want die zijn een bedreiging voor elke ordening. Vraag maar aan de opvolger van Hussein van Jordanie. Abdallah. Wil hij terug naar Judea/Samaria? Duidelijk wil hij dat niet, dat heeft hij van zijn vader geleerd.
Nee, Ayoeb Kara ...deze keer heb ik je niet echt begrepen. Maar even goede vrienden.
En ondertussen gaat de
En ondertussen gaat de militaire opbouw van Hezbollah in Zuid-Libanon gestaag door:
http://www.pvv.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=3441:mili...
@nedrealist, Prima vragen
@nedrealist,
Prima vragen van de PVV! Het zal echter geen barst uitmaken en het antwoord zal met een grote mist omgeven worden.
Het is zo erg dat er al sprake is van integratie van Hizbollah in het Libanese leger de gevolgen laten zich raden.