Het Midden-Oosten is van oudsher een zeer belangrijke regio in de internationale politiek, maar sinds de intrede van de Iraanse Ayatollah Khomeini in 1979 is het des te belangrijker geworden om in de westerse geopolitieke strategie rekening te houden met deze regio. De dreiging van terrorisme en nucleaire oorlogvoering is immers sterk aanwezig.
Kijkend naar de kaart van het Midden-Oosten, kun je de westerse invloed al zien wegdruipen. Egypte verwijdt zijn blik, Jemen wordt orthodoxer, Iran heeft de thee alvast klaargezet voor de Chinese president Hu Jintao en Turkije voelt zich vernederd en aan het lijntje gehouden door - met name - Europa. Op Pakistan na heeft de beschaafde wereld slechts in Afghanistan en Irak politieke invloed, ironisch genoeg enkel en alleen vanwege de aanwezige NAVO-troepenmacht.
Het geduld raakt echter op. Door uitblijvend resultaat en de aanhoudende andersoortige politieke problemen in de landen die aanwezig zijn in Afghanistan en Irak, dreigt er een fiasco. De Taliban zijn lachende derde, de Afghaanse bevolking de grote verliezer.
We zijn ervan overtuigd dat we gaan winnen. Waarom zouden we gaan praten als we aan de winnende hand zijn, als de buitenlandse troepen overwegen zich terug te trekken en als er geschillen zijn in de gelederen van onze vijanden?
Het laat zich raden dat bovenstaande quote afkomstig is van een hoge Taliban-functionaris. Woordvoerder Zabiullah Mujahedd deed
deze uitspraak tegenover de BBC. En eerlijk is eerlijk: geef hen eens ongelijk. Het enige wat de Taliban hoeft te doen, is de sociaal-democraten in Europa en Noord-Amerika een beetje banger te maken dan ze al zijn, en de buitenlandse troepen worden stante pede teruggetrokken. Exact wat de Taliban voor ogen hebben.
De tekenen zijn zorgwekkend. Bovenstaande quote is nog vrij onschuldig, maar het NAVO-dodental in de afgelopen maand (de meeste slachtoffers in één maand
sinds het begin van de oorlog) was dat zeker niet. Ook vond de London School of Economics uit dat 'we' Pakistan kwijt zijn; de Pakistaanse militaire inlichtingendienst heeft een hoge mate van invloed op de Taliban-strategie. Hoe dan? Wel, doordat de ISI
zitting heeft in Quetta Shura, het hoogste bestuur van de militante Taliban.
U dacht dat we al
fucked up zijn? Het ergste moet nog komen. Wanneer de Nederlandse troepen binnenkort weggaan uit Afghanistan en de andere Europese troepen weldra volgen, dan kunnen we onze invloed op de ontwikkeling van het Midden-Oosten wel vergeten. Daar weggaan is een ode aan de mensenrechtenvrije zone, en betekent dat we ons er de aankomende 50 jaar niet meer hoeven te vertonen zonder nucleair wapenarsenaal. De zelfhaat bij 'links' is groter dan de behoefte om beschaving af te dwingen. Na 1 september wil ik dan ook geen sociaal-democraat meer over 'mensenrechten' horen.
De publieke om 
Het Westen heeft altijd de mond vol over mensenrechten en democratie, maar als de nood aan de man komt en pro-westerse dictators zoals nu in Tunesië, Egypte en mogelijk nog meer moslimlanden, dreigen te worden weggeblazen, treden er altijd grote aarzelingen op. De angst voor Iraanse toestanden zorgt voor gemengde gevoelens, waarbij overwegingen van Realpolitik en zorg om de 'stabiliteit' worden afgewisseld door hoop op betere tijden en de noodzaak om tot een 'gereguleerde' en soepele overgang naar democratische verhoudingen te komen. Want als het Westen bij zulke omwentelingen niet aan de 'goede' kant komt te staan, is het praktisch zeker dat anti-westerse krachten met de revolutie aan de haal gaan. Die kans is sowieso groot, omdat het Westen regiems als dat van Mubarak decennialang heeft gesteund. Toch lijkt mij een democratisering van de moslimwereld (die in goede of in kwade vorm onafwendbaar is) de enige manier om antistoffen tegen de moslimterreur te ontwikkelen, want die moeten uiteindelijk toch uit de regio zelf komen. Zie mijn column in
Maak je niet druk, zolang er
@Skrimich op 05 Jul 2010 om
Maar Pakistan had en heeft
@ Karl Kraut: dit is de