Onze grote linkse vrienden van het NRC Handelsblad, doen een laatste uiterste poging gedaan om Paars Plus
te verkopen aan rechts Nederland. Niemand die erin trapt, natuurlijk, maar toch, best leuk - en vooral ook creatief - geprobeerd:
Een compact regeerakkoord met veel ‘vrije kwesties’ zal ertoe leiden dat met name de VVD en het CDA op veel terreinen de agenda gaan bepalen. De rechtse meerderheid van VVD, PVV en CDA (76 zetels) kan Paars Plus veel ‘rechts beleid’ opleggen als het parlement veel vrijheid krijgt. Dat zeggen politicologen vandaag in NRC Handelsblad.
Goh wat toevallig toch weer dames en heren progressieven: uit de ene peiling na de andere blijkt dat een magere 8% van de VVD-achterban Paars steunt en, voila, daar worden ineens een paar politicologen opgetrommeld die graag eventjes willen vertellen dat de VVD en het CDA de dienst uit zullen maken in zo'n coalitie.
„In zijn algemeenheid kun je zeggen dat iedere vrije kwestie in het voordeel is van de VVD”, zegt politicoloog Rudy Andeweg van de Rijksuniversiteit Leiden. „En binnen die rechtse meerderheid zal het CDA telkens de sleutel in handen hebben”, beaamt hij.
Sterker nog, volgens mij wordt Maxime Verhagen stiekem
de facto premier van Paars Plus. En Femke, Job en Alexander, die - anders dan de Atilla de Hun van het CDA - wél officiëel deel uitmaken van de regering? Tsja, die laten gewoon over zich heenlopen. Zo gaat dat namelijk al-tijd als linkse partijen door middel van vuile politieke spelletjes (en een coup van onze grote vriendin woonachtig in Paleis Huis ten Bosch) aan de macht komen.
Ja hoor, het klinkt mij in ieder geval allemaal volstrekt logisch in de oren.
Wat een gezwam toch weer, daar bij de overburen.
De publieke om 
Het Westen heeft altijd de mond vol over mensenrechten en democratie, maar als de nood aan de man komt en pro-westerse dictators zoals nu in Tunesië, Egypte en mogelijk nog meer moslimlanden, dreigen te worden weggeblazen, treden er altijd grote aarzelingen op. De angst voor Iraanse toestanden zorgt voor gemengde gevoelens, waarbij overwegingen van Realpolitik en zorg om de 'stabiliteit' worden afgewisseld door hoop op betere tijden en de noodzaak om tot een 'gereguleerde' en soepele overgang naar democratische verhoudingen te komen. Want als het Westen bij zulke omwentelingen niet aan de 'goede' kant komt te staan, is het praktisch zeker dat anti-westerse krachten met de revolutie aan de haal gaan. Die kans is sowieso groot, omdat het Westen regiems als dat van Mubarak decennialang heeft gesteund. Toch lijkt mij een democratisering van de moslimwereld (die in goede of in kwade vorm onafwendbaar is) de enige manier om antistoffen tegen de moslimterreur te ontwikkelen, want die moeten uiteindelijk toch uit de regio zelf komen. Zie mijn column in
PS: Zijn er ook foto's van
Het is allemaal heel
Ik vraag me af, er is geen
Paars Plus is nu eenmaal een
Het is duidelijk dat LevBont,