PBL bevestigt: IPCC-rapport grossiert in fouten en onnauwkeurige uitspraken

Tineke Huizinga DE PBL-evaluatie van het IPCC-rapport is maandag overhandigd aan staatssecretaris Tineke Huizinga, die in deze demissionaire kabinetsperiode tijdelijk het roer van haar voorgangster, voormalig milieuminister Jacqueline Cramer, heeft overgenomen. Het onderzoek was wat beperkter dan dat van Donna Laframboise, waarover ik eerder berichtte, maar de teneur is dezelfde. Ondanks herhaalde beweringen van het tegendeel, heeft het IPCC kwistig gebruik gemaakt van van bronnen die niet 'peer-reviewed' waren en heeft het vaak verkeerd geciteerd. In alle gevallen ging het om het opleuken van de boodschap in alarmistische richting. Inmiddels zijn er uitstekende besprekingen verschenen van het PBL-rapport. 'The Economist' publiceerde een analyse onder de titel: 'Accentuate the negative' – een kop die de doelbewuste en stelselmatige 'spindoctoring' van het IPCC correct weergeeft. The Economist:

For everyone else it was the glaciers: for the Dutch it was the flooding. Last January errors in the work of the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) hit the headlines. The chapter on Asia in the report by the IPCC’s second working group, charged with looking at the impact of climate change and adapting to it, mistakenly claimed that the Himalayan glaciers would be gone by 2035. This contradicted some reasonably basic physics, had not been predicted by the glacier specialists in the first working group (which deals with the natural science of past and future climate change) and was unsupported by any evidence. There was a report from the 1990s which said something similar about all the world’s non-polar glaciers, but it gave the date as 2350. Then there was a crucial typo and some shoddy referencing. Nevertheless the IPCC’s chair, Rajendra Pachauri, had lashed out at people bringing the criticism up, accusing them of “voodoo science”. He then had to eat his words, and set up, with Ban Ki-moon, a panel to look into ways the IPCC might be improved.

Ook Hajo Smit van Climategate.nl was er snel bij met een uitstekende recensie, getiteld: 'PBL excelleert met onthullend rookgordijn.' Per saldo is er gunstig gereageerd op PBL-rapport, zowel van de kant van AGWers als klimaatsceptici. Maar er ging ook weer wat fout. Bij het in ontvangst nemen van het PBL-rapport herhaalde Tineke Huizinga weer de bekende mantra dat het resultaat van het onderzoek heeft aangetoond dat de belangrijkste conclusies van het IPCC-rapport recht overeind blijven staan. (Zie ook de video hier.) Oh ja? Maar haar voorgangster, Jacqueline Cramer, had het PBL slechts verzocht om een evaluatie van de regionale hoofdstukken van de bijdrage van Werkgroep II aan het Vierde Assessmentrapport van IPCC. Deze hadden betrekking op de gevolgen van klimaatverandering, door wat voor oorzaken dan ook: natuurlijke of menselijke. De hoofdconclusies waren echter geformuleerd door Werkgroep I, die zich met de wetenschappelijke onderbouwing heeft beziggehouden. Voor WGII waren deze hoofdconclusies gegeven, waaraan niet mocht worden getornd. De belangrijkste van die conclusies was dat dat het thans voor meer dan 90% zeker is, dat meer dan de helft van de opwarming die sinds 1950 heeft plaatsgevonden van menselijke oorsprong is. Maar die conclusie is op 'expert judgement' (ofwel wetenschappelijk drijfzand) gebaseerd. Er bestaat eenvoudig geen objectieve wetenschappelijke methode, die zulk soort uitspraken rechtvaardigt. Ook de veelgehoorde bewering dat alle 2.500 wetenschappers, die op een of andere manier aan het laatste IPCC-rapport hebben meegewerkt, het daarmee eens zouden zijn, blijkt niet te kloppen. Van de kant van de klimaatsceptici is dit uitgezocht door John McLean, terwijl Mike Hulme aan de kant van de AGWers tot dezelfde conclusie is gekomen. Mike Hulme:

Without a careful explanation about what [consensus] means, this drive for consensus can leave the IPCC vulnerable to outside criticism. Claims such as ‘2,500 of the world’s leading scientists have reached a consensus that human activities are having a significant influence on the climate’ are disingenuous. That particular consensus judgement, as are many others in the IPCC reports, is reached by only a few dozen experts in the specific field of detection and attribution studies; other IPCC authors are experts in other fields.

Kortom, het PBL-rapport bevat veel waardevolle informatie, maar doordat deze in de presentatie weer werd gekoppeld aan de mantra dat de uitkomsten van het onderzoek de hoofdconclusies van het IPCC onaangetast laten, werd het publiek tóch weer op het verkeerde been gezet. En dat was natuurlijk ook precies de bedoeling. Missie volbracht! ---- PS: Voor de titel ben ik dank verschuldigd aan Hajo Smit van Climategate.nl.