Er zijn nu reeds diverse officiële onderzoeken geweest naar aanleiding van Climategate. Sommige zijn nog gaande, zoals het politieonderzoek naar de wijze waarop de Climategate e-mails op internet zijn terechtgekomen. Dat onderzoek duurt al héél lang, terwijl een plausibele hypothese hoe e.e.a. in zijn werk is gegaan al máánden geleden op internet heeft gecirculeerd. Externe hackers? Russische spionage? Of gewoon een interne klokkenluider? Dat laatste zou niet zo welkom nieuws zijn en tot allerlei extra narigheid voor de klimaatalarmisten van de CRU (Climatic Research Unit) van de Universiteit van East Anglia leiden. Het zou mij niets verbazen als het inderdaad om een klokkenluider zou gaan. En indien dit vermoeden (want veel meer is het niet) juist zou zijn, zou het mij niets verbazen als het onderzoek officiëel vast zou lopen. Want wie zit er nu toch op te wachten dat zoiets bekend zou worden? Dat zou de klimaatindustrie een zware klap toebrengen.
Eerder was er het het onderzoek van het Britse Parlement. Vervolgens kwam de Oxburgh-commissie met een rapport uit. Daarna werd het onderzoek van de Penn State University gepubliceerd naar de activiteiten van 'hide-the-decline' Michael Mann. Dat bleek allemaal reuze mee te vallen … althans volgens het oordeel van zijn collega's van diezelfde universiteit, die hem bovendien nog complimenteerden met het feit dat hij zoveel fondsen voor zijn eigen activiteiten en die van de universiteit meer in het algemeen had weten te verwerven, waarbij zij impliciet weer eens bevestigden dat het zich ook in de wetenschap loont 'to follow the money'.
Na het PBL-rapport (waarover ik eerder uitvoerig berichtte, zie hier en hier) is de commssie onder leiding van Sir Muir Russell nu met haar eindrapport gekomen. Ook dit laatste rapport is vergoelijkend van toon en vertoont ernstige tekortkomingen en lacunes.
Verschillende bloggers/wetenschappers/journalisten hebben hun eerste indrukken van het rapport reeds op het net gezet. Zie hier, hier hier en hier.
Ik pik er enkele krenten uit:
Andrew Orlowski:
Leading academics were called for written and oral evidence before the Russell enquiry, and in many cases the report accepts their account of events. The subjects of their criticism were not invited, not were climate scientists critical of their behaviour. For example, in their capacity as IPCC gatekeepers, the academics are cleared of excluding critical evidence, and yet bending the rules to include supporting studies. To reach this particular conclusion, for example, the report finds a criterion: a "consistence of view" with earlier work. The earlier work here was in fact produced the academics under scrutiny. So, having compared the CRU academics' work against their previous work, and found it to be consistent, they are cleared of malpractice.
Roger Pielke Jr.:
The Muir Russell Review is out (here in PDF), and it has plenty in it for everyone on all sides of the debate over the East Anglia emails to crow about and to complain about. It has some strong rebukes of the scientists involved in the emails and dismisses many, but accepts some, of the criticisms raised by their strongest critics.
In this post I want to highlight a very puzzling statement in the report. The Muir Russell report characterizes the IPCC as follows (p. 41):
The IPCC produces assessments of the current state of understanding of climate change, its causes and implications. Its approach is to produce the most probable account of these issues; together with their uncertainties, and to identify where there is insufficient evidence to discriminate between different interpretations of a phenomenon. Its purpose is to produce a "best estimate" of what is currently understood, through the work of a group of scientists chosen for their expertise and experience to make reasoned assessments on the balance of evidence. It is not to produce a review of the scientific literature.
The idea that the IPCC presents a "best estimate" understanding based on the views of a selected group of scientists is completely contrary to how the IPCC characterizes its own work. To suggest that the IPCC is "not to produce a review of the scientific literature" is just plain wrong.
Steve McIntyre:
I guess the main question coming out of the Muir Russell report is when is he going to be appointed to the House of Lords and his choice of appelation. Lord Muir of Holyrood?
They adopted a unique inquiry process in which they interviewed only one side – CRU. As a result, the report is heavily weighted towards CRU apologia – a not unexpected result given that the writing team came from Geoffrey Boulton’s Royal Society of Edinburgh.
Thomas Fuller:
The behaviour of the Climategate scientists cannot be understood or even traced effectively unless the scientific issues are examined in parallel. As the inquiry chose not to take oral testimony from witnesses and relied on submissions emailed before their terms of reference were clear, the science that drove their behaviour has been left unexamined.
I do not believe this was a whitewash. However, I do believe that the overarching framework of dealing with this issue using a series of segmented investigations of limited scope guaranteed that the vital issues would fall through the cracks. This is accepted behaviour in the UK, and I doubt if it was unintentional.
Ook staat er weer een nieuw onderzoek – dit keer niet officieel - in de steigers. De Britse Global Warming Policy Foundation was verontwaardigd over het hoge witwas-gehalte van verschillende rapporten en zal nu een eigen onderzoek starten.
BBC News meldt daarover:
Dr Benny Peiser, director of the Global Warming Policy Foundation, an influential sceptical think-tank, said that the report was a "damning indictment of the university's handling of freedom of information requests". He told BBC News: "There is clearly strong evidence of mishandling of the requests [by the CRU] and strong criticism of its failure to provide legitimate information.” Dr Peiser added that that the issue would "not go away with this report". "The Global Warming Policy Foundation have now commissioned our own inquiry into the way these three inquiries have been set up and run," he said. "I don't know anyone among the critics who has been swayed by the first two."
Welk onderzoek wast nu het witst? Dat is moeilijk te zeggen. Maar we kunnen ervan zijn verzekerd dat het laatstgenoemde onderzoek de vuile was in alle glorie zal tonen.
En de VN-commissie, waarin 'onze' Robbert Dijkgraaf (KNAW) een belangrijke rol speelt? De toekomst zal het leren.
