Volgens Netwerk heeft Israël tal van dodelijk sporen nagelaten in Libanon na de oorlog in 2006. Er liggen nog duizenden onontplofte bommen in het grensgebied met Israël. Het is diep triest dat de burgerbevolking daaronder lijdt. Niet iedere Libanees bood onderdak aan Hezbollah-strijders. Wat wel opvallend is, is dat Netwerk aan de kant van de agressor de zielige verhalen komt optekenen. Israël werd (en wordt tegenwoordig weer) beschoten vanuit Libanon, maar dat mag kennelijk geen naam hebben. Libanon is namelijk een zielige en keurige staat. Het leger laat de burgerbevolking dan ook de mijnen en bommen opruimen.
EenVandaag – Ned 1, 18:15 – 18:45
Start onderhandelingen DDS 1
Netwerk - Ned 2, 20:25 - 20:55
Libanon na de oorlog met Israel in 2006
Nova – Ned 2, 22:15 – 22:45
Arend Jan 'Orakel' Boekestijn over de Ground Zero-moskee
De publieke om 
Het Westen heeft altijd de mond vol over mensenrechten en democratie, maar als de nood aan de man komt en pro-westerse dictators zoals nu in Tunesië, Egypte en mogelijk nog meer moslimlanden, dreigen te worden weggeblazen, treden er altijd grote aarzelingen op. De angst voor Iraanse toestanden zorgt voor gemengde gevoelens, waarbij overwegingen van Realpolitik en zorg om de 'stabiliteit' worden afgewisseld door hoop op betere tijden en de noodzaak om tot een 'gereguleerde' en soepele overgang naar democratische verhoudingen te komen. Want als het Westen bij zulke omwentelingen niet aan de 'goede' kant komt te staan, is het praktisch zeker dat anti-westerse krachten met de revolutie aan de haal gaan. Die kans is sowieso groot, omdat het Westen regiems als dat van Mubarak decennialang heeft gesteund. Toch lijkt mij een democratisering van de moslimwereld (die in goede of in kwade vorm onafwendbaar is) de enige manier om antistoffen tegen de moslimterreur te ontwikkelen, want die moeten uiteindelijk toch uit de regio zelf komen. Zie mijn column in
Gister zag ik wel iets over
Clusterbommen zijn geen leuke