BREKEND NIEUWS, ja, gaat u er eens rustig voor zitten: we hebben een CDA-dissident
gevonden. Een parlementariër die absoluut niet wil samenwerken met de PVV. Deze held op sokken is bereid zijn zetel op te geven om te laten zien hoe verschrikkelijk hij het vindt dat Verhagen in een kabinet stapt dat gedoogd wordt door de PVV. Nee, daar hoorde je hem bij het begin van de onderhandelingen uiteraard niet over, maar een held is ook een held als hij zes weken te laat met zijn betekenisvolle protestbrief komt. Zie hier het ademloze bericht over Jan Schinkelshoeks brief aan de CDA-fractie waarin hij afscheid neemt van zijn voormalige collega's:
De prominente CDA’er Jan Schinkelshoek wil niet terugkeren in de Tweede Kamer. Dat heeft hij de CDA fractie per brief laten weten. Hij is de eerste op de CDA-lijst die de ultieme consequentie verbindt aan de coalitie-onderhandelingen met de VVD en de PVV.
‘Deze coalitie is heilloos voor het land en de partij', aldus Schinkelshoek, doelend op politieke samenwerking met de PVV, ‘en dat heb ik ook in de fractie gezegd. Maar bezwaren worden aan de kant geschoven. Daar had ik steeds meer moeite mee.’
Nou ja, zijn zetel opgeven:
Schinkelshoek staat 27e op de lijst van de christendemocraten.
Met andere woorden, Jant "Spuit 11" Schinkelshoek zit helemaal niet in de Kamer. Hij staat op de reservelijst. De enige manier waarop hij alsnog terug kon komen in 't parlement was als er zesvier CDA-kamerleden doorstroomden vanuit de fractie naar de regering (als minister dan wel als staatssecretaris). Nu is dat zeker niet onmogelijk, maar het is ook geen zekerheid.
Het blijft mooi als volstrekt irrelevante bankspelers - die alleen maar speeltijd krijgen als de echte sterren even aan rust toe zijn of omdat de fractie zo groot is geworden dat er zoveel zetels zijn dat politieke Calimero's ook mee mogen, nee
moeten doen - zich van hun narcistische kant tonen. Beetje sneu voor zichzelf dat ze zich zo voor gek zetten, maar voor de rest van het land is het allemaal best vermakelijk.
De publieke om 
Het Westen heeft altijd de mond vol over mensenrechten en democratie, maar als de nood aan de man komt en pro-westerse dictators zoals nu in Tunesië, Egypte en mogelijk nog meer moslimlanden, dreigen te worden weggeblazen, treden er altijd grote aarzelingen op. De angst voor Iraanse toestanden zorgt voor gemengde gevoelens, waarbij overwegingen van Realpolitik en zorg om de 'stabiliteit' worden afgewisseld door hoop op betere tijden en de noodzaak om tot een 'gereguleerde' en soepele overgang naar democratische verhoudingen te komen. Want als het Westen bij zulke omwentelingen niet aan de 'goede' kant komt te staan, is het praktisch zeker dat anti-westerse krachten met de revolutie aan de haal gaan. Die kans is sowieso groot, omdat het Westen regiems als dat van Mubarak decennialang heeft gesteund. Toch lijkt mij een democratisering van de moslimwereld (die in goede of in kwade vorm onafwendbaar is) de enige manier om antistoffen tegen de moslimterreur te ontwikkelen, want die moeten uiteindelijk toch uit de regio zelf komen. Zie mijn column in
De man had ook kunnen
57, dan redt hij het met zijn
Wim Kan kende het fenomeen
Volgens mij was Schinkelshoek
@Jimmy En daarom stond hij
@Jimmiy Waarom was hij dan
Misschien een beetje te snel
Wat weet deze Jan, oud
Hij schijnt al een nieuwe