In Iran gaat de bevolking gebukt onder een regime dat inwisselbaar is met een regime uit de middeleeuwen. Repressie van alles wat niet past in het beperkte denken van de Mulla's. Het voorbeeld is de steniging van Sakineh Mohammadi Ashtiani. Het is te barbaars voor woorden dat deze praktijken worden getolereerd door een overgroot deel van de Westerse wereld. Eén van de weinigen die er echt iets tegen doet is de presidentsvrouw van Frankrijk, Carla Bruni. Carla heeft een petitie ondertekend
tegen de steniging. Met deze actie heeft zij de toorn van de Iraanse inquisiteurs over zich afgeroepen.
In diplomatieke taal wordt de presidentsvrouw voor hoer uitgemaakt. Nederlandse grote stedentaal op internationaal niveau gebezigd:
Bruni tekende een petitie, tot ontsteltenis van Iran. In de Iraanse krant Kayhan, die in handen is van overheid, worden Bruni en actrice Isabelle Adjani, die de petitie ook ondertekende, prostituees genoemd...
De Iraanse krant slingert Bruni nog een belediging naar haar hoofd: ze is immoreel. Ze heeft volgens Iran geen recht van spreken, omdat de Franse First Lady zelf een losbandig leven lijdt. Zo heeft ze op 28-jarige leeftijd een interview gegeven, waarin ze een erotisch handboek te voorschijn toverde, met daarin 'handige vertalingen' van versiertrucs.
Ik verwacht een krachtige reactie van Sarkozy, en een halfslachtige van Europa. Dat is tenslotte Europese beleid. Wanneer je voor hoer wordt uitgemaakt zal het wel de schuld van de vrouw zijn zal er in Brussel en op de grachtengrodel gedacht worden.
De publieke om 
Het Westen heeft altijd de mond vol over mensenrechten en democratie, maar als de nood aan de man komt en pro-westerse dictators zoals nu in Tunesië, Egypte en mogelijk nog meer moslimlanden, dreigen te worden weggeblazen, treden er altijd grote aarzelingen op. De angst voor Iraanse toestanden zorgt voor gemengde gevoelens, waarbij overwegingen van Realpolitik en zorg om de 'stabiliteit' worden afgewisseld door hoop op betere tijden en de noodzaak om tot een 'gereguleerde' en soepele overgang naar democratische verhoudingen te komen. Want als het Westen bij zulke omwentelingen niet aan de 'goede' kant komt te staan, is het praktisch zeker dat anti-westerse krachten met de revolutie aan de haal gaan. Die kans is sowieso groot, omdat het Westen regiems als dat van Mubarak decennialang heeft gesteund. Toch lijkt mij een democratisering van de moslimwereld (die in goede of in kwade vorm onafwendbaar is) de enige manier om antistoffen tegen de moslimterreur te ontwikkelen, want die moeten uiteindelijk toch uit de regio zelf komen. Zie mijn column in
Waar kunnen we een petitie
Wat een hedonisme van die
Heel goed Iran, laat Carla
Het lijkt mij duidelijk dat
Persoonlijk heb ik moeite met
Even wat anders: ik wist niet
Richard de IIe op 30 Aug
Laat de Iraanse ambassades in
@Oblomov, Als Iran het
Als je naar de autodealer