Goed nieuws voor de Ayatollahs van Iran en aanverwante zielen: de kerncentrale van Bushehr wordt op 21 augustus in werking gesteld. Dat heeft de Russische staatsonderneming voor nucleaire zaken Rosatom vrijdag laten weten, aldus De Telegraaf.
Volgende week zaterdag gaan Russische en Iraanse specialisten Bushehr van nucleaire brandstof voorzien. De bouw van de kerncentrale in de Zuid-Iraanse stad Bushehr was in 1974 begonnen. De sjah had hierover een contract gesloten met een Duits bedrijf. Na de omverwerping van dat bewind door de islamitische revolutie in 1979 werd de bouw stopgezet. In 1995 zette Rusland de werkzaamheden voort. Begin vorig jaar werd de bouw van de centrale afgerond.Het is gewoonweg een grof schandaal dat we het westen dit allemaal probleemloos laat gebeuren. Iran wordt geleid door een stel extremisten die dromen van een tweede holocaust én van een derde wereldoorlog. Dat soort lui laat je toch geen nucleaire wapens ontwikkelen? De houding van het westen inzake de Iraanse nucleaire ambities is ronduit achterlijk te noemen. Ja, we regelen af en toe eens wat sancties via de Verenigde Naties, maar dat is het dan wel. In feite mogen Mahmoud Ahmadinejad en Ayatollah Khamenei doen wat ze willen. Waar zal dit toe leiden? Hoewel ik het beste hoop, vrees ik het ergste: de theocraten die de macht in handen hebben in Iran zijn te radicaal, te labiel, te gek om vertrouwd te worden met wat voor massavernietingswapens dan ook. Je zou bijna zeggen: dat kán niet goed gaan. Is er dan nog tijd om ze tegen te houden? Nou, de mogelijkheden om er iets aan te doen worden kleiner en kleiner, maar zolang ze nog geen atoombom hebben is er natuurlijk ruimte om iets te doen, maar dan moet er wel snel gehandeld worden - en laat dat nou niet echt zijn waar het westen tegenwoordig in uitblinkt.
De publieke om 
Het Westen heeft altijd de mond vol over mensenrechten en democratie, maar als de nood aan de man komt en pro-westerse dictators zoals nu in Tunesië, Egypte en mogelijk nog meer moslimlanden, dreigen te worden weggeblazen, treden er altijd grote aarzelingen op. De angst voor Iraanse toestanden zorgt voor gemengde gevoelens, waarbij overwegingen van Realpolitik en zorg om de 'stabiliteit' worden afgewisseld door hoop op betere tijden en de noodzaak om tot een 'gereguleerde' en soepele overgang naar democratische verhoudingen te komen. Want als het Westen bij zulke omwentelingen niet aan de 'goede' kant komt te staan, is het praktisch zeker dat anti-westerse krachten met de revolutie aan de haal gaan. Die kans is sowieso groot, omdat het Westen regiems als dat van Mubarak decennialang heeft gesteund. Toch lijkt mij een democratisering van de moslimwereld (die in goede of in kwade vorm onafwendbaar is) de enige manier om antistoffen tegen de moslimterreur te ontwikkelen, want die moeten uiteindelijk toch uit de regio zelf komen. Zie mijn column in
Tijdens de koude oorlog was
Zelfs Iran heeft het recht
Die foto zal wel realiteit
Ik geloof niet dat er ooit
Ik herhaal hem nog maar eens
Een beetje luchtfietserij van