'Linkse' natuurkundige distantieert zich van klimaatalarmisme

Denis Rancourt Reeds vele malen eerder heb ik er mijn afkeur over uitgesproken dat de huidige klimatologische wetenschap dóór en dóór gepolitiseerd is. Die politisering loopt slechts ten dele parallel met de tegenstelling rechts/links, want vele rechtse mensen geloven in de opwarming van de aarde door de mens, terwijl vele linkse mensen dat niet doen. Het komt vaak voor dat de klimaatsceptici wordt verweten dat zij de belangen van het bedrijfsleven en in het bijzonder de fossiele energieindustrie vertegenwoordigen en daarvoor ook worden betaald. Het argument dat het overgrote deel van de klimaatsceptische wetenschappers niets, maar dan ook niets met de industrie te maken heeft, wordt aan de kant van de broeikasadepten niet geloofd en/of genegeerd. Zij zien in de klimaatscepsis een geweldig groot door de industrie gefinancierd complot, zoals 'hockey stick' Michael Mann nog onlangs in een tv-interview heeft verklaard. Zie hier en hier. Maar het grappige is dat er ook linkse wetenschappers zijn die fel van leer trekken tegen de belangenvertrengeling tussen de mileubeweging, de overheid en het bedrijfsleven waar het gaat om het propageren van de klimaathype. Onder de laatsten neemt de natuurkundige (en links) Denis Rancourt een bijzondere plaats in. Hij acht deze hype een corrupt sociaal fenomeen – een imaginair probleem van de middenklasse van de Eerste Wereld. Climate Depot rapporteert:

I argue that by far the most destructive force on the planet is power-driven financiers and profit-driven corporations and their cartels backed by military might; and that the global warming myth is a red herring that contributes to hiding this truth. In my opinion, activists who, using any justification, feed the global warming myth have effectively been co-opted, or at best neutralized. Global warming is strictly an imaginary problem of the First World middleclass. When I tell environmental activists that global warming is not something to be concerned about, they attack me -- they shun me, they do not allow me to have my materials published in their magazines …

Lees verder hier. En zie de video hier. De wijze van redeneren van Rancourt roept bij mij (enigszins nostalgische) herinneringen op aan de fantasieverhalen die wij gedurende decennia van Marxistische zijde hebben moeten verduren.  Wat is de wereld toch slecht! Persoonlijk geloof ik niet zo in kwade opzet, noch van de ene kant, noch van de andere kant in het debat. Ik denk dat er overwegend sprake is van een fatale vergissing. Niettemin heeft Rancourt een punt.