Scheuring binnen christelijk Nederland?

Is scheuring niet een beetje een groot woord?

Het probleem is dat er maar vrij weinig onderwerpen zijn waarop je kunt zeggen: dat is nu echt Christelijke politiek. In verreweg de meeste gevallen gaat het politieke bedrijf over zaken waarover gelovigen van mening kunnen verschillen, op basis van exact hetzelfde geloof (wat natuurlijk ook al niet het geval is). Het Christendom bied erg weinig handvatten voor concreet beleid - en dat is maar goed ook, want dat is niet de essentie van het geloof. Helaas zien maar weinigen dit in, en dus heb je christelijke politici die alle hoeken van het politieke spectrum beslaan. De CU heeft duidelijk de linkerhoek uitgekozen. En zich vervolgens daar zo op gefixeerd dat de zaken waar het wel om gaat - morele kwesties, zoals bescherming van menselijk leven - niet meer de boventoon voeren. En dat is het begin van het eind van Christelijke politiek, want dan is het gewoon politiek. We hebben dat al bij het CDA gezien, nu is het de beurt aan de CU. De SGP zal wel standhouden, maar ook nooit het middelpunt worden van een opleving van Christelijke waarden in Den Haag, al was het maar vanwege de antipathie tegen niet-gereformeerden, en Katholieken in het bijzonder. Als tegengif tegen overdreven gelijkheidsdenkers heeft de SGP nog algemeen nut, maar verder zouden de zogenaamde Christelijke partijen van nu zich net zo goed kunnen opdoeken.

Ik ben - als orthodox christen - geneigd te beamen wat Doc P hier schrijft. Christelijke politiek is namelijk óf in het geheel niet mogelijk, of minstens erg moeilijk. Je blijft toch opbotsen tegen het: ' Wel IN de wereld, maar niet VAN de wereld'. Daarom zijn ook christelijke machtsinstituten on-dingen, want christenen en aardse macht.... dat kan nooit samengaan of in één adem genoemd worden. Ik meen dat een christen zich niet helemaal moet binden aan een kerk of een ( politieke) stroming, maar gelegenheidskeuzen moet maken. Men stemt omwille van een of meer punten, waarvan men meent, dat het op dát moment zijn christenplicht is om daar achter te gaan staan. Maar dat kan veranderen...in zo'n partij... of kerk.... en in de stellingen die zo'n partij of gemeenschap poneert... en dan strookt het een en ander wellicht niet ( meer) met wat men in de Bijbel als christelijke gedragslijn aantreft. Uitspraken in de lijn van: 'Mijn grootvader en vader stemden die of die club en bezochten X. of IJ. kerk.... dus dat is ook goed genoeg voor mij' getuigen dan ook van grote oppervlakkigheid. De SGP komt nog het dichtst bij een christelijke partij, maar ik zou persoonlijk gaan steigeren bij al dat gedoe over de zondag ( dat immers helemaal nergens in de Bijbel door God aanbevolen wordt, wat Hij noemt de shabbat op zaterdag een eeuwige inzetting) en op het vrouwenstandpunt van de SGP valt ook nog wel wat af te dingen. Maar goed... ze zijn eerlijk en principieel en houden aan hun principes vast, ook al zullen ze daardoor nooit groot of machtig worden. Die hóuding althans is christelijk - en daarnaast ook bewonderenswaardig- te noemen... al valt er over veel van hun standpunten te discussiëren! De C.U. ( ik schreef dat al eerder) is een partij waarin veel érg hoogmoedige mensen opereren. Waar de SGP bescheiden is, is de CU zelfingenomen. Dat komt door de Vrijgemaakt Gerteformeerde achtergrond van de C.U., een kerkgenootschap, dat thans Nederlands Gereformeerd heet, waarvan de lidmaten lange tijd geloofden, dat het de enige goede kerk was. Ze waren, zoals mijn vader vroeger zei: 'Zo vroom als gemalen poppenstront' , maar in de z.g. Gereformeerde Gemeenten en de Gereformeerde Bond binnen de Ned. Hervormde Kerk ( waar de SGP-mensen zich bevinden), was véél meer Bijbelkennis en theologische diepgang dan de Vrijgemaakten, wat dus een heel ander mensentype aantrok én opleverde. Met een scheiding tussen het Noordelijk en Zuidelijk deel van Nederland heeft een en ander overigens nauwelijks iets te maken. Zou Wilders ons ontvallen - mét zijn hele PVV - dan zou ik wellicht ooit nog eens SGP gaan stemmen, maar niet ontzettend enthousiast.... gewoon, omdat er dan in feite geen enkele andere partij was, waarop ik zou kunnen stemmen. C.U. zou ik nooit stemmen.... echt helemaal nooit! Dat is. sinmds die partij aan het pluche geroken heeft, gewoon een PvdA met farizeese trekjes. Dan stemde ik liever helemaal niet.

@Gielah, dit is een onjuiste weergave van feiten. Een christen is juist geroepen om zich aan een kerk en belijdenis te binden, dit is de enige manier om kerk èn christen te zijn. De Nederlands Gereformeerde Kerk is een genootschap wat ontstond na een afscheiding van de Gereformeerde Kerken(vrijgemaakt) in 1967. De linksere koers van de CU valt theologisch samen met de Kuyperiaanse theologie waarin de politieke consequenties een realiseren van Gods koninkrijk als een politiek collectieve onderneming in plaats van de individuele bevindelijke opvatting van de SGP-achterban. Ook de mix van progressiever aangelegde gereformeerden uit de linkerflank en de evangelicalen in de CU bepalend voor de linksere koers, de evangelicale opvattingen en theologiën zijn progressief, activistisch in het verwezenlijken van het koningkrijk Gods. Evenals het gegeven in de christelijke leer dat God gisteren heden en morgen dezelfde is en zijn wet en evangelie onveranderlijk zijn, kan een christen niet gelegenheidskeuzes maken. Iets wat gister Gods wil, uiteraard de norm voor christelijke politiek, was, is dat vandaag en morgen ook. Er bestaan geen christelijke machtsinstituten, alleen christelijke gezagsinstituten waarin God als patroon fungeert voor het instituut en het instituut op zijn teentjes zou moeten lopen om de wil van God te gehoorzamen. Er is geen verschil tussen bijbelkennis en theologische diepgang tussen bevindelijken en overige gereformeerden, en als dit er wel is, dan ben ik benieuwd met welke maatstaven dit gemeten kan worden. Wat er wel gezegd kan worden is dat de het verschil tussen SGP en de CU voor een groot deel samenvalt met de verschillen tussen de Nadere Reformatie en het Neo-calvinisme. Ook is het argument dat ze zaterdag niet in de bijbel wordt genoemd onzinnig, de zaterdag komt namelijk niet voor op de kalender die de joden gebruikten, ik ben geneigd om te zeggen dat de twee kalendersystemen eigenlijk incommensurabel zijn en dat het geen kwestie is van welke dag, maar überhaupt een dag in de week.

Kan Isser misschien aangeven HOE ik NL kan seculariseren, danwel hoe anderen dat proberen. Dat zou me een lief ding waard zijn. Die sprookjes komen me aardig mijn strot uit namelijk.

@Gielah, uw verhaal klopt niet helemaal, sta mij toe wat onjuistheden te verbeteren. Evenals het een christelijke leer is dat God gister vandaag en morgen dezelfde is, is Zijn wil daarom altijd dezelfde en is daarom een constant uitgangspunt voor christelijke politiek, dit staat lijnrecht tegenover gelegenheidskeuzes. Een christen is geroepen de christelijke waarheid te belijden en zich te voegen bij de christelijke gemeenschap zoals omschreven in de apostolische geloofsbelijdenis bijvoorbeeld, maar ook de Nederlandse geloofsbelijdenis en praktisch ieder belijdenisgeschrift wat je zult tegenkomen. De Nederlands Gereformeerde Kerk is voortgekomen uit een scheuring binnen de Gereformeerde Kerk(vrijgemaakt) in 1967 en bestaan allebei vandaag de dag nog steeds. Niks geen naamsverandering. Dat de zaterdag niet in de bijbel wordt genoemd is logisch, de zaterdag bestond toen nog niet, of deed er niet toe aangezien de Wet is geschreven binnen Joodse kaders en dus uitgaat van de Oud Testamentische Joodse kalender. Als je niet naar de letter in je bijbel leest(farizeees) maar naar de Geest is de boodschap niet wele dag, maar überhaupt een dag in de week wijden aan God en rust houden. Ik ben benieuwd naar de maatstaven om theologische diepgang en bijbelkennis te meten, naar mijn idee kan dit niet en is er niet heel veel verschil tussen bijbelkennis en theologische diepgang. Wat er wel gezegd kan worden is dat de SGP meer is blijven uitgang van de Nadere Reformatie en de CU een mix is tussen het Neo-Calvinisme en evangelicale theologiën, allebei meer activistisch en progressief geörienteerd, namelijk de fysieke verwerkelijking van het Koninkrijk van God als wereldlijke werkelijkheid die meer lijkt op sociale gerechtigheid in plaats van en individuele aangelegenheid geworteld in bevinding en persoonlijke overtuiging van het zieleheil.

Dat Bert Brouwer dit nog moet meemaken.

Heb niet speciaal een reactie, ben het eens met @Doc P. Terwijl dit topic voorbij komt ben ik online aan het luisteren naar een Israëlische radiozender van Messiaanse joden. Helaas voor jou @derck; christenen zijn overal op de wereld:-) http://yradio1.radioyeshua.com/YRadio.asp

Goed dat dit onderwerp de revue passeert, blog hier al een tijdje over op m'n eigen webstek.

@ 1.3.8 op 11 Aug 2010 om 17:39 # Alhoewel mijn naam niet Gielah is, ben ik toch zo vrij te reageren op uw stelling dat men vanuit christelijk oogpunt tot een christelijke gemeenschap zou moeten behoren. Zelf ben ik in het katholieke zuiden opgegroeid en van daaruit ook, v.w.b. het katholicisme, gepokt en gemazeld. Alhoewel ik buitenkerkelijk ben en een andere, breder georiënteerde interesse heb ontwikkeld (ik ben me nl gaan verdiepen in de Kabbalah) zal niemand mij ooit horen beweren dat er niets goeds uit het christendom voortgekomen is. Ik ga in zoverre met u mee dat men binnen een groep inderdaad tot een grotere spiritualiteit kan komen; mits het de intentie van die groep is om tot een hoger niveau van spiritualiteit te geraken. En dat is m.i. iets heel anders dan de kerk/religie zelf tot afgod uit te roepen. Uit het hindoeïsme staat mij de uitspraak bij: "het is goed binnen een kerk geboren te zijn maar niet om in een kerk te sterven". Uit het Kabbalah-onderricht spreekt wellicht deze kleine "parabel" aan: Na zijn overlijden klaagde een man dat G'd hem geen enkele aandacht schonk en dat terwijl de man in kwestie altijd zo hard voor de kerk had gewerkt. Daarop kwam de Schepper wel in actie en zei tegen de klagende man: "Ga naar de lerk om je beloning op te eisen want je hebt immers altijd voor de kerk gewerkt. Toen je bij leven voor de groentenman werkte betaalde de bakker jou toch ook geen loon uit? Jouw werk was voor de kerk, dus waarom zou Ik je dan moeten belonen?"