Eindelijk: we hebben een klagende VVD'er te pakken. Frans Weisglas, onder het grote publiek beter bekend als de mister rednose die door de VVD gauw naar de voorzittersstoel werd gedirigeerd toen het daar de kans toe kreeg, uit zijn bewondering voor Dries van Agt. Toegegeven: hij zegt niet letterlijk dat hij bij de verkeerde partij zit, maar als je zijn klaagzang hoort dan ga je je spontaan afvragen wat hij bij de VVD te zoeken heeft.
VVD'er Weisglas zegt niet goed te kunnen verklaren waarom er nauwelijks weerstand is binnen zijn partij tegen onderhandelingen met de PVV. 'Mogelijk dat christendemocraten er principiëler over zijn en VVD'ers pragmatischer. Ze denken dat met het CDA op financieel-economisch gebied meer te bereiken is. Maar het gaat niet alleen om het materiële resultaat. Het gaat om de rechtstaat (sic!), de stigmatisering van moslims.'Weisglas en de rebellerende bejaardentehuizen van het CDA hebben meer gemeen dan hen lief is: allemaal hebben ze niets met democratie. Niet de mensen, maar het politieke spel en de bijbehorende macht heeft hen naar Den Haag gelokt. Neem alleen Cees Veerman. De enige reden waarom hij zijn diarree op het rechtse minderheidskabinet mocht spetteren, is zijn verleden als minister van Landbouw & Visserij. Als hij toen dezelfde principes had gehad als nu, dan had hij de LPF kwalijk genomen dat het arikel 1 van de Grondwet wilde afschaffen. Iedereen die Veerman in 2002 ook maar een seconde heeft horen pruttelen, mag zijn vinger opsteken. Als Frans Weisglas de afgelopen jaren een beetje had zitten opletten, dan had hij al lang bij zichzelf ontdekt dat hij (en de protesterende CDA'ers met hem) met een trauma lopen. In 2003 ging het CDA met de zetels van Pim Fortuyn aan de haal. Geert Wilders nam in 2006 VVD-zetels mee. In 2010 werd een geperoxideerde Limburger de twee-na-grootste door het CDA compleet leeg te eten, en de VVD zat erbij en keek ernaar. De liberalen waren weliswaar de grootste partij geworden, maar beseften dat één van hun voormalige toptalenten ze had binnen gehaald. Blijkbaar is de VVD beter in staat om verder te gaan met het leven dan het CDA. Behalve Weisglas en een loslopende malloot in de provincie, heeft niemand zich geroerd. Binnen het CDA is het verzet weliswaar ook niet gigantisch, maar wel behoorlijk luidruchtig (met name vanwege de buitensporige luchtsteun die volstrekt objectieve media als Trouw en Volkskrant geven). Het lijkt er sterk op dat Weisglas bij de verkeerde partij zit. Als hij zich werkelijk zorgen maakt om de rechtsstaat, zoals hij beweert, dan moet hij zich aansluiten bij de PVV. Dat is namelijk de partij die helderste plannen heeft om het gezag van de politie te herstellen. Mocht dat niet gebeuren, dan moet Weisglas zich niet alleen zorgen maken om artikel 1 van de Grondwet, maar ook om de handhaving van de rest van de Grondwet en het wetboek van strafrecht. Oh, en wilt u nog even speculeren over het CDA, kijk dan even naar deze tweet van CDA-Kamerlid Ad Koppejan: "Thuis gezellig geborreld met de familie Weisglas. Echte liberalen en christen-democraten verstaan elkaar." Mocht hij erop staan, dan kan Koppejan de nieuwe gang naar de stembus bezegelen. Moet hij vooral doen; de eerste die het veld ruimt is hijzelf, gezien zijn plek op de vorige kieslijst (nummer 20). Nu Sabine Uitslag, Madeleine van Toorenburg en Kathleen Ferrier er nog uit, en de echte christen-democraten zijn weer onder elkaar.
De publieke om 
Het Westen heeft altijd de mond vol over mensenrechten en democratie, maar als de nood aan de man komt en pro-westerse dictators zoals nu in Tunesië, Egypte en mogelijk nog meer moslimlanden, dreigen te worden weggeblazen, treden er altijd grote aarzelingen op. De angst voor Iraanse toestanden zorgt voor gemengde gevoelens, waarbij overwegingen van Realpolitik en zorg om de 'stabiliteit' worden afgewisseld door hoop op betere tijden en de noodzaak om tot een 'gereguleerde' en soepele overgang naar democratische verhoudingen te komen. Want als het Westen bij zulke omwentelingen niet aan de 'goede' kant komt te staan, is het praktisch zeker dat anti-westerse krachten met de revolutie aan de haal gaan. Die kans is sowieso groot, omdat het Westen regiems als dat van Mubarak decennialang heeft gesteund. Toch lijkt mij een democratisering van de moslimwereld (die in goede of in kwade vorm onafwendbaar is) de enige manier om antistoffen tegen de moslimterreur te ontwikkelen, want die moeten uiteindelijk toch uit de regio zelf komen. Zie mijn column in
Nou... ik denk eerder dat je
Ik wil zo langzamerhand
Geheel met Bernd eens en
Bernd en Padbuffel, genoemde
Hoevelen zouden weten dat het
O ja, en dan vergat ik nog te
En weer een CDA-er die tegen
Op de site 'Europa NU',