Klimaatskepsis als geestelijke afwijking

Niet het klimaat wordt bedreigd, maar de vrijheid van de mens.

Václav Klaus

Als iemand die het communisme aan den lijve heeft ondervonden heeft Václav Klaus, de president van Tsjechië, een gevoelige antenne gekregen voor ontwikkelingen die een bedreiging voor de vrijheid van de mens kunnen vormen. Zo waarschuwt hij al járen voor de schaduwzijden van het ecologisme ('environmentalism') en in het bijzonder de klimaathype. Maar zijn waarschuwingen vonden tot op heden niet veel weerklank.

Misschien dat dat in de nabije toekomst zal gaan veranderen als de psychologische oorlogsvoering tegen de klimaat'ontkenners' gaat escaleren. De voorbereidingen daartoe zijn inmiddels afgerond en de campagne kan elk moment van start gaan.

Op de website 'Watts Up With That?' schrijft Dennis Ambler daarover het volgende:

Those of who have long been in denial about the realities of global warming and the credibility of the IPCC, can now feel relieved, there may be hope for us yet. The diagnosis has been made; we have a psychological problem, which so far has failed to respond to the millions upon millions of dollars spent in “communicating” climate change to the masses.

However, the process of our redemption is already underway: A new publication called “Communicating climate change to mass public audiences” has just been presented to the UK Department of Energy and Climate Change, by the “Climate Change Communication Advisory Group”. ...

What is the Climate Change Communication Advisory Group – This UK group is a project of the Public Interest Research Centre, an “independent” group who are partially financed by the UK government’s Economic and Social Research Council. CCCAG is university based, with five psychology departments involved, including the US and also has WWF-UK as a member.

Communicating climate change to mass public audiences Working Document, September 2010

“This short advisory paper collates a set of recommendations about how best to shape mass public communications aimed at increasing concern about climate change and motivating commensurate behavioural changes.

“Its focus is not upon motivating small private-sphere behavioural changes on a piece-meal basis. Rather, it marshals evidence about how best to motivate the ambitious and systemic behavioural change that is necessary – including, crucially, greater public engagement with the policy process (through, for example, lobbying decision-makers and elected representatives, or participating in demonstrations), as well as major lifestyle changes.”

Lees verder hier.

Ook James Delingpole schonk aandacht aan het rapport van de CCCAG.

Essentially, it is a propaganda advisory document designed to help the government correct its populace’s false consciousness. Dr Goebbels, I’m sure, would have been full of admiration for sections like this:

Encourage public demonstrations of frustration at the limited pace of government action …. Climate change communication could (and should) be used to encourage people to demonstrate (for example through public demonstrations) about how they would like structural barriers to behavioural/societal change to be removed.

Can this be for real? Here the government is being advised by one of its own think tanks how to railroad through its climate policies by encouraging mobs of activists to stage ’spontaneous’ protests demanding action which the majority of the electorate don’t actually want. I know this sort of thing happens all the time in Pyongyang, Teheran and Caracas. But in Britain?

Maar is dit wel allemaal zo nieuw? In het geheel niet! De Britten zijn bezig het wiel opnieuw uit te vinden. Deze methoden – zij het meer verfijnd en nagenoeg onzichtbaar - worden al tientallen jaren in Duitsland met groot succes toegepast, zoals Hanna Thiele heeft uitgelegd in haar artikel: 'FDP in Bedrängnis: Die umweltpolitische Wurzel der liberalen Identitätskrise.' Dat de Duitsers hierin voorop lopen, is niet verwonderlijk. Zij hebben immers een langere traditie en meer ervaring op dat terrein. Het grappige is dat dat alles niet uit de koker kwam van links, maar uit die van de Duitse liberalen, waarbij Genscher en Hartkopf een hoofdrol speelden. Allemaal natuurlijk met de beste bedoelingen.

Op naar een 'Brave New World' !