Vandaag wordt het nieuwe boek van de wetenschapsjournalist Marcel Crok in Nieuwspoort aangeboden aan Diederik Samsom, Tweede Kamerlid voor de PvdA en bekend als fervent voorvechter van een pro-actief klimaatbeleid (hoe lang nog?). De titel van het boek van Marcel Crok is: 'De staat van het klimaat. Een koele blik op een verhit debat'.
Edwin Timmer was er in De Telegraaf al vroeg bij en rapporteerde:
Het is allemaal nog veel erger dan we dachten. In een vandaag te verschijnen boek schetst wetenschapsjournalist Marcel Crok hoe vriendjespolitiek, drammerij en misleiding het internationale klimaatonderzoek verzieken.
Als het beschadigde VN-klimaatpanel IPCC al hoopt dat het na de recente storm van kritiek eindelijk haar wonden mag likken, dan maakt Crok vandaag een einde aan die illusie.
Marcel Crok heeft een gigantische berg – veelal 'peer-reviewed' – literatuur doorgeworsteld en tientallen gesprekken gevoerd met zowel protagonisten als antagonisten van de menselijke broeikashypothese. Alleen al de noten beslaan 35 bladzijden! Het moet dus een Sisyphus-arbeid zijn geweest. Toch merk je dat helemaal niet aan de uitkomst. De auteur toont aan dat hij de stof tot in de details beheerst.
In de woorden van Salomon Kroonenberg, hoogleraar geologie TU Delft en schrijver van het voorwoord, was het resultaat:
… een pageturner die je onthutst achterlaat.
Marcel Crok is zeer gedegen en kritisch te werk gegaan. Dat is opmerkelijk omdat hij zich zelf qua politiek profiel tot GroenLinks rekent - een stroming die nu niet bepaald bekend staat om haar onbevangen houding ten aanzien van alles wat met klimaat heeft te maken.
In het eerste hoofdstuk schenkt Crok onder meer aandacht aan het Climategate-schandaal (inclusief allerlei schokkende details die de Nederlandse krantenlezer onbekend zijn), de alarmistische klimaatboodschap van Al Gore en het IPCC. Het zijn thema's die ook in de reguliere media aan de orde zijn geweest, maar daarin meestal op een wat vergoelijkende wijze werden behandeld. Zo niet Marcel Crok. Vervolgens gaat hij in op de meer technische aspecten van de problematiek, namelijk de (nog steeds onopgeloste) onzekerheden rond de temperatuurdata en de vraag of de huidige opwarming uniek is. Bij dit laatste bouwt hij voort op eerdere publicaties in Natuur Wetenschap & Techniek over de 'hockey stick' (de gediscrediteerde temperatuurreconstructie over de afgelopen 1000 jaar van Michael Mann et al), waarvoor Crok destijds de Glazen Griffioen heeft ontvangen - een prijs voor jonge wetenschapsjournalisten.
In volgende hoofdstukken legt hij op minutieuze wijze uit waar de leden van het 'hockeyteam' in Climategate in de fout zijn gegaan en wat hun critici allemaal voor de kiezen hebben gekregen door de machinaties van het 'hockeyteam' achter de schermen.
Vervolgens gaat hij uitvoerig in op de alternatieven voor de menselijke broeikashypothese. Daarna komen de fouten die in de IPCC-rapporten zijn gemaakt en andere klimaatsprookjes aan de beurt, waaronder Himalayagate, vermeende schade door extreme weersfenomenen, afname van gletsjers, bedreigingen van het Amazone-woud, malaria, biodiversiteit en nog veel meer. Alles wordt uitvoerig getoetst aan de meest recente 'peer-reviewed' literatuur.
Tegen het het eind behandelt hij de vraag of het IPCC nog te vertrouwen is en of het panel nog kan worden gered. Tot slot vraagt hij zich af of het klimaat'probleem' is op te lossen.
Marcel Crok concludeert dat het IPCC heeft gefaald. De gevolgen van de opwarming zijn aangedikt, de opwarming zelf is overschat, de beweerde uniciteit van de huidige opwarming is niet aan te tonen, en wat betreft de oorzaken worden alternatieve verklaringen genegeerd.
Wanneer zij worden geconfronteerd fouten en overdrijvingen van het IPCC trekken de broeikasgelovigen zich steevast terug op een laatste verdedigingslinie: de hoofdconclusies van het IPCC-rapport staan nog recht overeind: CO2-uitstoot stuurt de aardse opwarming en de mens is schuldig. Crok prikt ook die laatste ballon door.
Al met al is 'De staat van het klimaat' een helder, overzichtelijk en wetenschappelijk verantwoord verhaal, dat zeer toegankelijk is voor een breed publiek, mede omdat het loopt als een trein (zonder herfstbladeren op de rails). Het is verplichte lectuur voor een ieder die iets met klimaat of klimaatbeleid heeft te maken en een absolute aanrader voor mensen buiten die kring, die belangstelling hebben voor het thema. Het is m.i. met stip de beste Nederlandstalige verhandeling op dit terrein.
De prijs hoeft m.i. geen probleem te zijn. Immers, de rekening kan in deze tijd van het jaar bij Sinterklaas en/of de Kerstman worden ingediend.
Zie verder hier.
Deze samenvatting doet me
Deze samenvatting doet me denken aan het boek "State of Fear" van Michael Crichton. Crichton beschrijft dezelfde praktijken, maar dan in romanvorm.
Beste Hans, Je schrijft:
Beste Hans,
Je schrijft: “Marcel Crok is zeer gedegen en kritisch te werk gegaan. Dat is opmerkelijk omdat hij zich zelf qua politiek profiel tot GroenLinks rekent – een stroming die nu niet bepaald bekend staat om haar onbevangen houding ten aanzien van alles wat met klimaat heeft te maken.”
Ook jij moet toch weten dat iemands politieke voorkeur of stemgedrag niet alleen afhangt van het standpunt dat vertegenwoordigers van een bepaalde partij innemen ten aanzien van het klimaat. Ik ga niet proberen om de politieke voorkeur van Marcel Crok te verklaren (dat kan hij vast zelf wel) maar ik wil je erop attenderen dat ik – een actieve klimaatonderzoeker die onmiskenbaar klimaatskepticus is – vrijwel altijd PvdA stem. Wees maar blij dat er ook ter linkerzijde actieve klimaatskeptici zijn!
Diederik Samsom heeft vandaag het eerste exemplaar van het boek van Marcel Crok in ontvangst genomen. Hij heeft zich heel positief over het boek uitgelaten. Jarenlang heb ik grote moeite gehad met het PvdA-standpunt inzake klimaat. Het doet mij goed dat Diederik zich langzaam maar zeker afkeert van het klimaatalarmisme.
Met vriendelijke groet,
Bas van Geel
Dat laatste valt nog maar
Dat laatste valt nog maar helemaal te bezien. In het radiopraatje met Crock en Samsom doet deze laatste nog gewoon een beroep op het voorzorgprincipe en maakt natuurlijk meteen de koppeling met de vermeende, nakende schaarste aan fossiele brandstoffen. Energieschaarste zit al een tijdje op de reservebank van argumenten van de alarmistische beweging en krijgt het laatste jaar steeds meer speeltijd. Als simpele waarnemer krijg je dan toch de indruk dat de argumenten voor AGW het alleen dus niet redden. Samsom was wel vriendelijk en beleefd, maar dat zegt niets.
Overigens lijkt mij de
Overigens lijkt mij de stelling dat je bij een partij als GroenLinks weinig scepsis zult aantreffen ten aanzien van de menselijke broeikashypothese, vrijwel zonder risico.
Beste Bas, Dat klinkt mij
Beste Bas,
Dat klinkt mij als muziek in de oren.
Beste Kok, Met het
Beste Kok,
Met het voorzorgsprincipe heb ik weinig moeite. Tijdens lezingen en in het onderwijs geef ik altijd de volgende argumenten om het gebruik van fossiele brandstoffen af te remmen en te investeren in onderzoek naar nieuwe, duurzame vormen van energievoorziening:
1) De geopolitieke redenen. We krijgen uiteindelijk een gebrek aan betaalbare fossiele brandstoffen en we kunnen beter niet afhankelijk zijn van landen als Rusland en de Golfstaten.
2) Extra CO2 in de atmosfeer leidt tot een verlaging van de zuurgraad in de oceanen. Dat is slecht voor allerlei organismen die van een kalkpantser afhankelijk zijn.
3) De luchtkwaliteit moet beter (minder ‘fijn stof’).
4) We kunnen aardollie beter gebruiken om er produkten van te maken dan dat we het verbranden.
5) Mogelijk verandert het klimaat onder invloed van extra CO2 in de atmosfeer.
Dat laatste arument vind ik zelf zwak.
Groet,
Bas
PS: jij blijft maar woedend he?
@Bas van Geel, goede
@Bas van Geel, goede overwegingen (al zou ik 5 anders kwalificeren). Eentje ter aanvulling: als het gaat om investeringen in R&D, dan heeft duurzaam verreweg de voorkeur, omdat het obv argumenten 1 t/m 5 de groeimarkt voor de toekomst is. Investeren in fossiel is (in meer of mindere mate) een doodlopende weg. Bij schaarste zal de bezitter van de grondstoffen goede zaken doen, maar de rest van de keten wordt uitgeperst. Dat is natuurlijk afhankelijk van de beschikbaarheid en kostprijsontwikkeling van alternatieven.
@ Pietje Puk Crichton
@ Pietje Puk
Crichton gebruikte wel de verkeerde grafieken waarin de de temperatuur daalde;
dat had te maken met een aanvankelijke foutieve interpretatie van de satellietwaarnemingen;
@woedende kok
zijn we het toch met elkaar eens! is het niet de klimaatverandering, danwel de nakende energieschaarste;
uiteindelijk komen we tot hetzelfde resultaat: op termijn stoppen met de fossiele brandstoffen!
@ Hans Labohm:
de cover van het boek van Crok moet u wel aanspreken! Een medestander in de ijstijdprognose!
Beste Bas van Geel, Om met
Beste Bas van Geel,
Om met dat laatste te beginnen; in werkelijkheid ben ik het zonnetje in huis hoor. Misschien dat ik mijn internet alias nog eens wijzig in W. Kok. Had ik dat maar van meet af aan gedaan. Hoewel verwarrend, had het me veel vervelende vragen kunnen besparen, immers burgerlijke boosheid is in de huidige tijd een verdacht ding. Feit blijft dat ik kok ben en blijkbaar bekt het wel lekker want ik heb me laten vertellen dat er een slimmerik rondloopt die de domeinnaam “woedende kok” al heeft vastgelegd.
En toch, een beetje gelijk heeft u wel. Ik raak zeker wel een tikje opgewonden als ik lees over miljardenverslindende, woeste woestijnenergie uit regio’s waar krijgsheren en dorpshoofden resp. de scepter en de machete zwaaien. Ook word ik er niet vrolijker op als ik zie dat de o zo groene G.F.K. Schröder (SPD) de Duitse bevolking de ene na de andere Russische gaspijp achterlangs naar binnen schuift.
Over de verzuring van oceanen wordt verschillende gedacht: http://climategate.nl/2010/05/18/meer-co2-pakt-positief-uit-voor-oceanen/ en dat geldt ook voor de claim van 18.000 onvindbare Nederlandse fijnstofdoden. Ee n bevriende grimmiadeskundige vertelt mij keer op keer dat luchtvervuiling en fijnstof nog maar beperkt een probleem vormen en dan met name in delen van de wereld waar men doende is even rijk te worden als wij. Zodra dat een beetje vorm krijgt zal ook daar gewerkt worden aan een betere leefomgeving, immers welvarende mensen wonen graag schoon.
Niemand kan in de toekomst kijken maar mijn vertrouwen in het menselijk vernuft is zo groot dat ik denk dat aardolie nooit opraakt zelfs uiteindelijk niet als grondstof voor de chemische industrie. Ik ben het daarom met u eens dat we gigantisch moeten investeren in onderzoek naar nieuwe, duurzame vormen van energievoorziening. Het optuigen van geldverslindende, onrendabele molenparken behoort daar m.i. niet toe. Wat betreft uw punt 5 bepleit u dacht ik de stelling ‘de tijd zal het leren’ maar geduld is helaas geen ding waar actieverslaafde politici een boodschap aan hebben.
Met vrolijke groet,
W.K.
Ja,ja, duurzaam is een
Ja,ja, duurzaam is een groeimarkt, daarom hebben Spanje en Duitsland ruim 150 mld gestopt in molens en zonnepanelen en dat is me een groeimarkt gebleken!, daarom zijn ze er nu ook mee gestopt en likken hun wonden.
Ik weet nog een enorme groeimarkt, de snelwegen, in het kader van de reductie van fijnstof, laten schoonborstelen met een handvegertje, 4000 borstelaars aannemen, 10 jaar lang een ton per jaar laten verdienen en er dan achter komen dat het geen zin heeft, kost ook 4 mld, net zoveel als de molens die we nu willen laten bouwen door een duits bedrijf.
Hoewel, de borstelaars me eigenlijk een beter idee lijkt, blijft het geld tenminste nog in Nederland
M'n buurman is net weer 2 weken windmolens wezen plaatsen op zee, weer 14 dagen niets gedaan, de vorige keer idem dito 3 weken en dat spul (schepen en kranen) kost een misselijk makend bedrag per dag.
Onafhankelijk worden van olie en gas producerende landden doe je door eerst snel de goedkope bekende alternatieven daarvoor te plaatsen, daardoor houd je veel geld over en dit investeer je in R&D en schakel je pas over als er een goed alternatief is, zo moeilijk is dat toch niet. Dat is dus mijn voorzorgsprincipe, bij m'n kinderen moet later ook het licht nog kunnen branden.
We hebben trouwens nog even genoeg energie:
http://www.compendiumvoordeleefomgeving.nl/indicatoren/nl0051-Mondiale-v...
Fijnstof: Fijnstof door verkeer neemt alleen maar af, wordt kunstmatig als probleem in stand gehouden door de normen sterk te verscherpen. Verdere reductie door ons zelf heeft nog weinig effect omdat de invloed van het buitenland en de zee erg groot is.
In Londen vielen in de 50er jaren nog duizenden doden bij ernstige smog.
Als er geen mist was regende het er, en nu, in eeuwen niet zo schoon geweest.
Verzuring van de Oceanen door Co2 is een non-issue, als daar meer info over is graag want ik ben niet verder gekomen dan dat de info uit de Greenpeace / IPCC hoek komt en volstrekt onbetrouwbaar is.
je moet de kinderen niet zo bang maken.
De baksteen zit lekker in de
De baksteen zit lekker in de flow lees ik.