Wie gelooft nog in de droom van het Verenigd Europa?
De euro, en eigenlijk ook het Verenigd Europa, zijn vooral een project van de grote twee: Frankrijk en Duitsland. In theorie is het een mooi verhaal, met wel iets van aantrekkingskracht op zowel links als rechts: vrijheid, open grenzen en oneindige welvaart, wapperende vlaggen en opstijgende ballonnen, gelijkheid, en broederschap. Maar de ijzeren greep van machtspolitiek, en natuurlijk het gebrek aan subsidiariteit-waar-het-kan, speelt de Europese droom flinke parten.
Het is evident dat de oorzaak daarvan voor een groot deel gelegen is in de rol van de grotere landen binnen Europa, en dan met name Frankrijk en Duitsland. Niet voor niets is niemand verbaasd bij het horen of lezen van de term Merkozy: al jarenlang weet men dat als er iets moet gebeuren in Europa eerst Duitsland en Frankrijk het eens moeten worden.
Frankrijk en Duitsland regeren Europa. Voor hen is de Europese Unie niet nodig om binnen een groter verband hun stem de wereld in te sturen; deze landen behoren al tot de G8, en staan ook op zichzelf politiek zeer sterk. Verdere Europese eenwording dient voor hen vrijwel geen eigenbelang, ook waar dat hier in handelsland Nederland zeker nog wel te verdedigen is. Immers, wanneer meer macht van de lidstaten naar Europa zou verschuiven, geven de grotere lidstaten relatief meer op dan de kleinere. Macht die, als de democratie van de EU tenminste wat beter functioneerde, zo gunstiger zou komen te liggen voor de kleinere lidstaten. Niet voor niets is dit soort soevereiniteitsverlies vooral voor Frankrijk problematisch, die zonder dit soort mechanismes veelal de eigen gang kan blijven gaan. Wanneer de regeringsleiders beslissen, beslissen immers Duitsland en Frankrijk, juist die landen die schaamteloos braken met het Stabiliteits- en Groeipact.
Er kan geen sprake van een Verenigd Europa, omdat er geen sprake is van een verenigd Europa. Dat is voor sommigen misschien een pijnlijk feit, maar het is wel een feit. Binnen Europa komen de Europese belangen altijd op de tweede plaats. Daarmee doel ik overigens niet op de morele superioriteit van hen die zeggen dat we alles moeten opofferen voor de Europese droom. Daarbij heb ik het specifiek over de tentakels van de macht binnen het Europese systeem: elk land wil zoveel mogelijk zeggenschap hebben - en geef het eens ongelijk.
Duitsland heeft de sterke D-Mark opgegeven, maar niet voor niets. Niet om zich aan Frankrijk te onderwerpen, en ook niet voor de bühne: het resultaat is vooral geweest dat de macht van Duitsland binnen maar ook buiten Europa alleen maar groter is geworden. Frankrijk, politiek de sterkste concurrent, heeft dankzij financieel falen de sleutels van het Eurorijk feitelijk aan Angela Merkel moeten overhandigen. Dirk-Jan van Baar schreef even geleden een artikel, 'De zak van Merkel', waarin hij beschreef hoe de Duitse door heel Europa scalpen verzamelde. Het is echter niet specifiek Merkel, maar de macht van Duitsland die dat mogelijk maakt. Een macht die het land niet zonder slag of stoot op zal geven, zoals ook blijkt uit het Merkozy-plan voor het ESM, waar kleine landen hun vetorecht verliezen, en de sleutels van het Eurorijk stevig in de Frans-Duitse greep blijven.
Waar de belangen van Nederland in economisch opzicht dichtbij die van Duitsland liggen, liggen ze vanuit politiek oogpunt er mijlenver vandaan. Wil Nederland de eigen macht binnen Europa vergroten, zal het zich moeten realiseren waar de sleutels van het Eurorijk liggen, en aansluiting zoeken bij andere kleinere landen, zoals Finland, om gezamenlijk binnen de EU een machtsblok te kunnen vormen naast Duitsland en Frankrijk. Zonder concurrentie blijft Europa in handen van het machtige Duitsland, of we nu een euro hebben of niet.
Foto via Wikimedia Commons
Een overzicht van mijn artikelen is hier te vinden.
Volg mij hier op Twitter.
Droom?
Neen, waarde Esther, dat zgn. verenigd Europa is een giga nachtmerrie, en zal de vrije europese burger 10 tallen jaren in het verderf storten.
En de eurofielen zullen er alles aan doen om deze MISGEBOORTE werkelijkheid te laten worden.
Een politiek verenigd Europa wel te verstaan
Volgens het oude vertrouwde klassiek-liberale dogma is politieke schaalvegroting geen goed idee. Juist het tegenovergestelde, te weten: politieke schaalverkleining is waarnaar gestreefd dient te worden zodat de verschillende politieke entiteiten met elkander kunnen concurreren aangaande de geleverde services voor de prijs die ervoor gevraagd wordt. Alleen Zwitserland volgt dit traject en is dan ook sinds mensenheugnis het meest welvarende land in Europa ondanks dat het een moeilijk land is met een uitdagende topografie waar vier verschillende talen gesproken worden door cultureel licht afwijkende mensen wat normaal gesproken een recept voor problemen is. Niet in Zwitserland. Je hoort dan ook nooit een Zwitsers politicus uitspreken hoe de Zwitserse macht binnen Europa vergroot kan worden.
De gedachte dat het streven naar een politieke unie een liberaal project zou zijn kan dan ook niet kloppen. Het streven naar een interne Europese markt is dat wel en daar had het dan ook bij moeten blijven. Het is een andere discussie of een kleine staat überhaupt wel mogelijk is omdat de geschiedenis vele voorbeelden geeft van politieke schaalvergroting tot het moment dat het onbestuurbaar is geworden en in elkaar klapt; zoals dat nu bij de Verenigde Staten lijkt te gebeuren.Zou de van Rompuy-Barroso combinatie zich dat ook realiseren?
@obomov
Zwitserland is zelf op micro-niveau ook een federale staat, een monetaire unie met corporatieve samenwerkingsverbanden.
Een Europese Unie in het klein dus, maar dan met democratische waarborgen.
'Why the euro is a force of politicall centralisation' - Tony Curzon Price - The Salisbury Review - anno 2000:http://www.scribd.com/fullscreen/63910037
Zeer lezenswaardig artikel van 12 jaar geleden, waarbij de huidige situatie naar analogie van de monetaire unie van de Zwitserse Cantons - voorspeld is.
De cantons in Zwitserland concureren dus niet, maar herverdelen wel werk en geld onderling en er is ook sprake van georganiseerde kartelvorming in Zwitserland. Principieel dus niet anders dan de EU.
Waarom dat in Zwitserland wel een goed idee is, maar in Euroland niet, staat in dat artikel.
@tipo 19:25
Ik heb het opstel gelezen maar ben niet erg onder de indruk. Vind het vooral een pleidooi tegen monetair beleid. Bovendien bevallen de herverdelingstrucjes mij helemaal niet. Daarnaast, Zwitserland als bondsstaat kan dan opgericht zijn in 1848, het oude eedgenootschap, de voorloper van Zwitserland, is veel ouder en stamt uit de 13e eeuw. Kortom: de kantons prima, de overkoepelende bondsstaat, nee dank je.
Een volk
Een volk dat voor EU TIRANNEN zwicht, zal meer dan GOED en LIJF verliezen... dan DOOFT het licht, dan DOOFT het licht.. vrij naar Henk Randwijk.
Deze ellende overziende, vraag ik mij in radeloosheid af, waarom de GEALLIEERDEN ons hebben BEVRIJD, want nu worden we BEZET en GEKNECHT door de COMMUNISTISCHE EU, met opper- maoist BAROSSO.
En let U op, de eurofielen zijn nu het gevaarlijkste, ze hebben niets te verliezen.
We zijn niet DOOF!
Zeg Havank, waarom toch al die HOOFDLETTERS? Dat komt nogal onlezenswaardig over.
@ Job.
Ik zal mijn leven trachten te verbeteren.
European Union and its Communist roots
http://www.youtube.com/watch?v=tzT7bP_2_E0
European Union and its Communist roots - Feb 2010 -UKIP Nigel Farage MEP
http://www.youtube.com/watch?v=HanScOYhyuE&feature=player_embedded
Nigel Farage: This is How Dictatorship Begins
A Manifesto for a European Economic Dictatorship - Godfrey Bloom
http://www.ukipmeps.org/articles_274_A-Manifesto-for-a-European-Economic-Dictatorship---Godfrey-Bloom.html
Bloom: Those responsible for euro shambles should be sent to prison
http://www.ukipmeps.org/news_407_Bloom-Those-responsible-for-euro-shambles-should-be-sent-to-prison.html
@tipo
"Waarom dat in Zwitserland wel een goed idee is, maar in Euroland niet, staat in dat artikel."
Ik heb het nog niet gelezen maar ik denk zo omdat Zwitserland een land is en euroland niet, omdat Zwitsers een volk zijn en Europeanen niet, omdat zij een eigen geschiedenis hebben en Europa niet, omdat die groepen wel cultureel verwant (ondanks andere moedertaal van de 4 groepen) zijn en Europeanen niet etc.
Rutte is een communist
Als je ziet met wie hij optrekt in dat zooitje van de liberale groep in Straatsburg, het zijn een combinatie van wereldvreemde idioten en eurofiele engerds met de gebruikelijke uitzondering (maar niet in Nederlandse delegatie), om je dood te schamen zo'n club communisten (eurofielen).
Je vraagt je af, voelt hij zich daar wel senang bij die fundamentalisten, want als Nederlandse MP wil je daar toch niet bij horen of is Rutte nog erger dan we denken?
@CMdj
Zwitserland is van oorsprong geen land, maar een confederatie. Zwitsers hebben van oorsprong meer met hun canton, dan met Zwitserland als geheel.
Zwitserland heeft 3 dingen die de Eurozone niet heeft:
- directe democratie, waardoor er permanente controle is op de politici.
- een subsidiariteitsbeginsel dat door de directe democratie in de cantons strikt wordt gehandhaafd. Alleen als er toegevoegde waarde is, gaat soevereiniteit of kapitaal naar de overkoepelende bondsstaat. Transfers van belastinggeld van de ene canton naar de andere wordt gehaat door de bevolking die daar zelf zeggenschap over heeft.
- een schaal die te overzien is en dus te controleren is (waar gaat het geld naar toe, wordt het gebruikt waar het voor bedoelt is, heeft het effect, etc.)
- De eurozone kent geen democratie (wie heeft van Rompuy gekozen?). Laat staan directe democratie over verdragswijzigingen aangaande de eurozone. De Eurozone is 'taxation without representation'. Het is zo uit de hand gelopen, omdat er geen controle van democratie is.
- het subsidiariteitsbeginsel van de Eurozone wordt niet gehandhaafd, want dan zou het monetaire beleid allang decentraler gemaakt zijn en waren de nationale valuta nooit afgeschaft na de invoering van de Euro.
- De Eurozone heeft een schaal die niet te overzien is. Fraude en corruptie is binnen de Eurozone aan de orde van de dag, begrotingen kloppen niet, officiele cijfers kloppen niet en er is geen democratische vertegenwoordiging die dat controleert en de macht heeft daar iets aan te doen.
Vandaar dat Euroland een slecht idee is. Dat kan opgelost worden door:
-A- Van Rompuy's opvolger direct te kiezen en referenda te houden over elke verdragswijziging of andere belangwekkende beslissingen zodra daar behoefte aan is vanuit alle lidstaten.
-B- Parrallel aan de Euro 17 nationale munten her in te voeren om regionale economische schokken op te kunnen vangen en niet-concurerende landen vals te laten spelen dmv devaluatie om de rest niet te besmetten met hun probleem.
-C- Alleen landen zonder frauduleuze overheidscijfers en zonder corruptie in de Eurozone te handhaven, zodat er een kleinere unie van landen ontstaat die betrouwbaar genoeg zijn om enige vorm van empatie mee te te hebben als het echt niet anders kan.
U begrijpt: Dat gaat nooit gebeuren. Daarom is Euroland in welke vorm dan ook een slecht plan.
Blijkbaar gelooft Jolande Sap
Blijkbaar gelooft Jolande Sap nog in de droom van een Verenigd Europa:
http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3069867/2011/12/08/Wees-gewoon-eerlijk-we-gaan-op-weg-naar-een-federaal-Europa.dhtml
Saillant detail:
De ECB moet de noodfondsen gaan vullen. Ofwel, Sap wil de geldpersen aanzetten, noodfonds vullen, en dan gaat de geldpers weer uit. Of zoiets. Want Europa is nodig voor een goed duurzaamheid en klimaat beleid. Zijdelings hebben de schrijvers het wel over de markt, maar ze hebben het vooral over de publieke sector, denk extra overheidsuitgaven. Met zo weinig oog voor de markt is dit artikel duidelijk besteed aan de dromers.
Geldpers
Nomad, de geldpers gaat sowieso aan, dat is de enige manier voor de zittende macht om het vege politieke lijf voorlopig te redden. Alleen zal dat gaan via het IMF, dan valt het niet zo op.
Goede bijdrage over Zwi vs EU trouwens, Tipo.
Duitsland - NL
Goed stuk trouwens, Esther.
Ik weet niet of je politieke suggestie aan NL om aansluiting te zoeken bij landen als Finland de oplossing is, al begrijp ik de gedachte erachter. NL en Duitsland zijn, anders dan op het voetbalveld, tot elkaar veroordeeld. Duitsland is afhankelijk van de doorvoer vanuit Rdam en dat legt ook ons land geen windeieren. Het economisch belang is dus groot. Je zou ook kunnen kiezen om gezamenlijk de politieke luchtballon der Champs Elyssees door te prikken. Dan is het voorlopig afgelopen met de Franse praatjes in Europa. Ik denk dat Merkel langzaam wakker wordt. Ze moet ook wel, want de Duitse publieke opinie begint te kantelen.
Maar Rutte houdt alle opties voorlopig open en zet in op de club van 27. Dat is ook slim. We zullen zien waar het schip strandt. Het kan nog alle kanten opgaan die bal.
@tipo even snel..
Van de Zwitsers moest ik even doorgeven dat ze zich Zwitser voelen en erg trots zijn op hun land ongeacht hun belangrijke cantongeschiedenis. Vergelijk het enigzins met onze belangrijke provincieengeschiedenis (onderling verschillend maar wel cultureel ed. een geheel vormend).
En Europa is niks behalve geografische term. Deze term is gewoonweg verkracht door eurofielen en heeft een politieke lading gekregen (EU, superstaat, Brussel etc.) en te pas en onpas gebruikt voor allerlei clubs, raden ed. maar dekt totaal niet de inhoud.
vluchtig gehoord
maar klopt het dat Rutte ons land en onze soevereiniteit nu officieel heeft verraden (Hoogverraad) en dat de nieuwe oude bezetters Frankrik en Duitsland hun veto's behouden bij begrotingen ed. ?
weet Rutte en de VVD wel wat er is gebeurd met hun voorgangers uit jaren '40 ?
en deze wil ik jullie niet onthouden
http://www.youtube.com/watch?v=v-mY9cwnAq0&feature=player_embedded
zou het symbloisch zijn? (hoop het)
als ik de reacties en het
als ik de reacties en het artikel zie, zijn er eigenlijk twee dingen die ons het meest storen aan de huidige confederale Unie:
- de onduidelijke afbakening van bevoegdheden en de sluimerende transferunie, waardoor centralisatie van bevoegdheden plaatsvindt, 'competence creep', met als eindresultaat een Europese verzorgingsstaat
- de ondemocratische en ontransparante elitebureaucratie
- de overheersing door Frankrijk en Duitsland
- de onslagvaardigheid van het bestuur.
Maar is het juist niet dan een idee om Europa nu van de burgers te maken door een direct gekozen President met uitvoerende bevoegdheden, een in districten gekozen Parlement, een Senaat van lidstaten. En als we Europa van de burgers maken, stellen we ook de vraag: wat willen burgers dat Europa doet? In elk geval geen enkele regelgeving over onderwijs, zorg, pensioenen, sociale zekerheid, milieu, werkgelegenheid, etc, expliciet uitsluiten. Nationale verzorgingsstaten kunnen dan blijven bestaan zonder bemoeienis vanuit Europa. Daarnaast kunnen we nog meer regelgeving teruggeven aan de lidstaten (Landbouw, milieu). Natuurlijk moet er dan nog een goede curatelenregeling komen voor failliete lidstaten om een transferunie te voorkomen en lidstaten tot hervormingen te dwingen. Geen Europese politieke elite meer, geen voortdurende bevoegdheidsverschuiving meer naar de Unie, maar een kleine en krachtige Unie van burgers.
Want in tegenstelling tot de teneur hier ben ik wel overtuigd van de noodzaak van een Unie om te voorkomen dat we in uit elkaar worden gespeeld door opkomende machtsblokken (Islam, India, China, Rusland). Sterker nog een sterkere Unie is noodzakelijk om te voorkomen dat de nationale verzorgingsstaatkosten overal de defensie kosten er uit drukken. Alle lidstaten zijn lukraak aan het snijden in hun defensieuitgaven. Het outsourcen van defensie naar een Unie kan deze bedreiging stoppen. Verder, zonder de Unie gaan we terug naar gesloten grenzen, is het gedaan met de vrijheid van verkeer, van goederen, diensten en kapitaal, en veel wat we thans toch ook beschouwen als belangrijke verworvenheden.
PB op 9 december, 2011 - 09:05
NOOIT VAN ZIJN LEVEN!
@ CMS. We hebben niet
@ CMS. We hebben niet allemaal de luxe om Zwitserland te zijn.
Aardige spam
Vanochtend vond ik dit in mijn emailbus:
Beste leiders,
Doe het nu niet. Nog een top. Opnieuw dat drukke, nerveuze overleg om Europa te redden. Nog eens proberen een eensgezinde verklaring uit te geven dat u er helemaal uit bent, om na enkele dagen weer te merken, dat uw maatregelen weer niet afdoende waren.
U bedoelt het goed. U gelooft er ook werkelijk in dat het noodzakelijk is de Euro overeind te houden.
U bent er werkelijk van overtuigd dat dit werelddeel in elkaar stort wanneer we geen Euro hebben. U denkt echt dat als we allemaal maar voldoende bezuinigen om die biljoenen bij elkaar te brengen, om alle gaten te dichten, het uiteindelijk weer beter zal gaan.
Maar… wij geloven u niet meer, beste leiders. En belangrijker nog; wij willen het niet meer. U bent iets voor ons aan het redden, waarvan wij niet willen dat het gered wordt.
Misschien zijn we ondankbaar in uw ogen. We zien heus wel hoe wanhopig u uw best doet. U reist van land naar land voor druk overleg met uw collega leiders. U onderhandelt, u wikt en weegt, u slaapt nog nauwelijks. Dat zien we heus wel. Maar u vecht voor iets wat wij, die u gekozen hebben, niet willen.
We begrijpen ook wel dat u geen tijd heeft om naar ons te luisteren. U ziet die kleurige iglotentjes niet van die idealisten op beurspleinen. U ziet de wanhoop niet van die miljoenen mensen die iedere avond weer op het nieuws horen dat er nieuwe bezuinigingen nodig zijn om Europa te redden. U ziet niet hoeveel mensen ’s nachts wakker liggen met zorgen over het jaar dat komen gaat, en of het nu wel of niet verantwoord is om nog één keer ouderwets en overvloedig kerst te vieren. U ziet en hoort alleen uw eigen doorgedraaide mantra; de Euro moet gered worden. Als een neurotische dwanggedachte. Wellicht ziet u zichzelf als een held die geschiedenis aan het schrijven is. Iemand over wie kinderen later op school zullen leren dat het aan hem te danken was dat de Euro nog bestaat.
Word toch wakker, beste leiders. U vecht voor een ideaal van de elite dat niet langer gedragen wordt door uw achterban. Het is allemaal niet zo moeilijk en ingewikkeld. Als u nu maar even tot rust wilt komen. Even wilt luisteren naar wat wij willen. Zoveel is dat namelijk niet.
Wij willen eerlijke en kleine banken. Banken waar ons geld veilig is en niet gebruikt wordt om krankzinnige beleggingen mee te doen. Banken die net als wijzelf niet meer uitgeven dan ze hebben. Banken die ons eerlijk adviseren en geen rente meer rekenen. Banken die gewoon doen waarvoor ze uitgevonden zijn; het geld dat we niet nodig hebben, bewaren, en ons verantwoord geld lenen wanneer we het nodig hebben. Niet meer en niet minder. En dan liefst met een filiaal in ons eigen dorp, met een bankdirecteur die ons kent, en die wij kennen. U weet wel, net zoals vroeger, zo’n leuke, empatische man of vrouw die samen met ons oud wordt.
We willen een eerlijke munt. Zo’n munt waarvan je weet wat die waard is. Een munt waarin we geloven omdat hij gebaseerd is op onze arbeid. Niet een munt die zomaar in elkaar kan storten, omdat er zich 1000 kilometer verderop een ramp voltrekt. Want dat begrijpen we niet meer. En dat willen we niet meer. En of u hem nu Euro noemt, of Gulden, Neuro of Zeuro, dat maakt ons persoonlijk niet zoveel uit. Gewoon, een oerdegelijke munt, zonder gelazer. En nee, we vinden het niet erg wanneer we aan de grens weer moeten wisselen, dat vonden we charmant, al dat gereken, en het was ook prettig dat in dat andere land alles zo goedkoop leek, dat we het er eens goed van namen, en op die manier de economie van die buitenlanden ondersteunden.
We willen ook werken. Graag. Maar dan liefst niet in een bedrijf waarvan de directie en de aandeelhouders in een ander land zitten. We vinden het prettig te weten voor wie we werken. En dat we geen anoniem aantal zijn waarvan er in barre tijden x overtollig zijn en afgevoerd worden. Het liefst hebben we eigenlijk helemaal geen aandeelhouders meer van onze bedrijven. We willen gewoon gezonde bedrijven die doen waar ze goed in zijn, en die niet door de waan van de dag opeens de helft van hun waarde kunnen verliezen op de beurs. Dat snappen we namelijk niet. We willen gewoon dat de winst van onze arbeid in ons bedrijf geïnvesteerd wordt, en niet in dividend voor de aandeelhouders van ons bedrijf. Eigenlijk heel normaal en logisch. En liefst willen we ook voor duurzame bedrijven werken. Bedrijven die begrijpen dat we vooralsnog slechts één aarde hebben, en dat we die graag zo schoon mogelijk willen overdragen aan onze kinderen en kleinkinderen.
We willen ook graag belastingen betalen. Ieder naar eigen vermogen. We begrijpen dat ons dat veel voordeel oplevert. Daardoor kunnen we onze kinderen gratis naar school laten gaan, hebben we goede wegen waarover we kunnen rijden, worden we geholpen als we ziek zijn, en krijgen we steun als het leven iets minder fortuinlijk voor ons is. Voor al die zaken betalen we graag belastingen, als u het maar goed regelt en organiseert. En liefst natuurlijk op zo’n eerlijk mogelijke manier. Zo gek is onze vraag toch niet dat we het normaal vinden dat de rijkeren iets meer, en de armeren iets minder betalen? Maar we willen geen belastingen betalen voor enorme noodfondsen. Voor enorme Europese instituten waarvan u ons voortdurend bezweert dat ze ons zoveel voordeel opleveren, maar waarvan wij alleen maar merken dat wij moeten bezuinigen om ze in stand te houden. Nee, we willen niet dat u banken overneemt die misdadige zaken hebben gedaan. We willen niet dat u landen redt waarvan de corrupte leiders het geld over de balk hebben gesmeten. We geloven niet in dat geldverslindende project Europa van u. U heeft het geprobeerd, wij zijn er lang in mee gegaan, maar nu is het spelletje over. We willen dat Europa van u niet meer. Dat wilt niet zeggen dat we onze ogen willen sluiten voor onze buren. Maar we willen niet verantwoordelijk zijn voor de schulden van onze buren. Dat willen we in onze eigen straat toch ook niet? Als onze buur failliet gaat, dan willen we hem wel eens op het eten vragen om zijn verhaal te vertellen, maar we gaan toch niet zijn schuld af betalen? Dat begrijpen wij niet, beste leiders, en dat willen wij niet.
Tenslotte, beste leiders, willen we graag een rechtvaardige wereld. Een wereld die we weer begrijpen. Een wereld waarin iedereen te eten heeft, iedereen gezondheidszorg heeft, en alle kinderen naar school kunnen. Een wereld waarin iedereen een fatsoenlijk leven kan leiden. Maar in een wereld waarin het mogelijk is dat door hebzucht sommigen miljarden kunnen verdienen door te speculeren op schaarste, is niet rechtvaardig. Dat soort praktijken willen we niet meer. We willen dat dit als misdaad tegen de menselijkheid wordt gezien. We hebben niets tegen mensen die op een eerlijke manier hun brood verdienen, welvaart opbouwen, en daardoor meer welvaart in de wereld brengen. Maar we willen geen speculanten meer. Geen beurzen. Geen beleggers. Geen aandeelhouders. We willen niet langer digitaal geld. We willen het namelijk simpwelweg weer begrijpen. En we willen dat die mensen die zich met dat digitale geld verrijkt hebben, nu niet alleen zelf hun schulden afbetalen, maar ook bestraft worden omwille van hun praktijken. Ze hoeven niet de gevangenis in, want dat kost ons alleen maar geld. Nee, de bestraffing dient levenslange dwangarbeid te zijn om al hun onrecht weer goed te maken. Ze waren zo goed en slim om van niets een fortuin te maken, dat ze nu hun slimheid inzetten, om op een verantwoorde manier hun systeem geheel te ontmantelen, en wat er overblijft te verdelen in de wereld. Dan zijn wij zelfs graag bereid om hun te vergeven.
Beste leiders, durf nu te kiezen voor radicale veranderingen. Durf uw oude overtuigingen op te geven, en de wereld werkelijk te veranderen. Dan zult u werkelijk in de geschiedenisboekjes terecht te komen. Want anders zullen wij het zijn. Het volk. Het volk dat het niet meer begrijpt en het niet meer wilt. En dan zullen wij massaal de straat opgaan. En uiteindelijk zult u verjaagd worden. U kijkt toch ook naar het nieuws? De dag dat we het niet meer beleefd vragen, is niet meer zo ver weg. En al zet u het leger in, eenmaal dat wij het echt niet meer willen, zult u ons niet van het plein kunnen verjagen. Maar dan zullen wij net zo lang blijven zitten, tot u weg gaat.
Dank u wel beste leiders, dat u even de tijd nam om niet alleen naar elkaar, maar om voor één keer naar ons te luisteren.
@ Waterman.
Een prachtige bijdrage, waar ik mij bij aansluit: AMEN!
@waterman
lijkt die op deze ;)
http://www.dagelijksestandaard.nl/2011/12/harry-van-bommel-heeft-gelijk-referendum-is-noodzakelijk
(staat er integraal)
Fantastische toespraak Marianne Thieme in TK!Ze leest een zeer goede mail/brief voor van zomaar een Nederlandse burger over wat het Nederlandse volk wil.