Een paar korte, grappig bedoelde gedichtjes die een 'dichter' snel even gemaakt heeft op de achterkant van een envelop terwijl hij in de tram zat. Misschien ben ik een zuurpruim, maar echt grappig vond ik het niet. Ik vond het een typisch stukje waaruit bleek dat de haastige spoed waarmee het geschreven was, de proza weinig goed had gedaan.
Maar Matthijs van Nieuwkerk, die ieder interview in sneltreinvaart afraffelt, zat bij De wereld draait door te klappen dat het prachtig was. Soort zoekt soort?
kijk hij heeft geen kleren aan!
Dwdd
plaatsvervangende schaamte