Gisteren werd Fortuyn gecastreerd

Foto:

De publieke omroep presenteerde Fortuyn als man zonder inhoud.Er was gisteravond één moment bij de televisieprogramma’s over Fortuyn, waaruit bleek dat hij meer was dan een malle man met hondjes, een handige debater die leven in de brouwerij bracht. Dat was de inmiddels beroemd geworden ‘geheime’ opname’ van zijn woede uitbarsting tijdens het crisisoverleg met Leefbaar Nederland. Een fragment dat ik nog steeds niet kan zien zonder dat de rillingen over mijn rug gaan. 

Hier is de echte Fortuyn te zien. De van woede kokende Fortuyn over de teloorgang van Nederland al gevolg van de massamigratie. Het Nederland waarin mensen als hij, maar ook de door hem benoemde ‘oude vrouwtjes’ niet meer veilig over straat kunnen. Het is nog steeds een van de best keken Fortuyn beelden op Youtube.

Het was die Fortuyn die we later terug zouden zien in Wilders. Maar over die Fortuyn ging het niet in een lange, anekdotische terugblik die de Avro uitzond, en in een speciale uitzending van Pauw & Witteman. In die uitzendingen werd de gevaarlijke Fortuyn gecastreerd. 

Het is veelzeggend dat een van de gasten bij Pauw & Witteman, ik meen dat het Wouter Bos was, opmerkte dat het succes van Fortuyn niet te danken was aan de inhoud, maar aan de persoon. Het was ook opvallend dat Jan Marijnissen zijn best deed om uit te leggen dat Pim Fortuyn en Geert Wilders inhoudelijk gezien toch heel verschillende personen waren. Ook Harry Mens benadrukte het verschil. Want Fortuyn had fans onder allochtonen. Mens protesteerde dan ook hevig bij het uitzenden van het boze Fortuyn fragment. Voor hem was Fortuyn vooral een gekke, rechtse nicht die de boel op stelten zette. Ook Kay van de Linden bleef bij zijn herinneringen over Fortuyn toch vooral bijzonder weinig inhoudelijk. Hij kon helemaal niet aangeven waar het inhoudelijke verschil tussen Fortuyn en Leefbaar Nederland nu eigenlijk lag. Wie het bewuste filmpje uitziet, ziet ook vooral dat een flink deel van de inner circle van Leefbaar Nederland (met uitzondering van Jan Nagel, die opvallend op de vlakte bleef) het helemaal eens was met de tirade van Fortuyn. Ze vonden alleen dat het zo nog niet gezegd kon worden. Ze vonden dat Fortuyn teveel voor de troepen uitliep. Dat bleek dus duidelijk niet het geval. zonder Fortuyn was Leefbaar Nederland een inhoudsloos vat.

Als de publieke omroep het had aangedurfd om Fortuyn echt te herdenken, dan hadden ze  een beeld geschapen van het Rotterdam van die dagen. De overvloed aan criminele allochtonen. De oude wijken die onleefbaar waren geworden voor de oorspronkelijke inwoners. De islamisering. Alleen binnen die werkelijkheid viel Fortuyn te begrijpen. Maar ja, dat is dus dezelfde werkelijkheid waarbinnen ook Wilders alleen maar valt te begrijpen. En die link moest dus kennelijk koste wat het koste niet gelegd worden.

Wat overbleef was een stapeltje oudbollige anekdotes over Melkert die te laat aankwam in Amersfoort voor het debat. Zo wordt de geschiedenis onder onze ogen herschreven.

In dit artikel