Misschien lijkt dit een rare vraag, maar denkt u er even over na. Wie steelt en gepakt wordt krijgt een straf, waarbij goed gedrag een korting van 30% oplevert. Wie werkt en gepakt wordt krijgt ook een straf, de staat noemt dat 'belasting', maar korting is daarbij niet mogelijk, sterker nog, wie niet verteld heeft dat hij werkt kan sancties als verdubbeling van de standaard-straf tegemoet zien. Een dief ziet daarentegen geen enkele sanctie op het niet vertellen dat hij steelt. Men zou dus kunnen stellen dat werken zwaarder wordt bestraft dan stelen.
Indien u een misdrijf pleegt, zoals stelen of verkrachten, doet doorgaans het slachtoffer daarvan aangifte. Als u werkt dient u daar zelf aangifte van te doen. Dat kan ook niet anders, want het misdrijf 'werken' kent geen slachtoffers. Net als bij andere slachtofferloze misdrijven zoals een auto kopen, benzine tanken, 'te hard' rijden, verkeerd parkeren, roken en alcohol drinken moest de staat dus iets verzinnen om te zorgen dat er toch aangifte van het misdrijf wordt gedaan. Helaas is men daar zeer creatief in gebleken.
Bij het aanschaffen van een auto, benzine en genotmiddelen heeft de staat bedacht dat de boete voor het misdrijf al door de verkoper met u wordt afgerekend, zodat de verkoper niet alleen de schuld krijgt van de hoge prijzen maar ook nog eens de administratieve afhandeling van het vergrijp met de staat dient te regelen. Die verkoper ontvangt daarvoor geen vergoeding, maar loopt bij deze branchevreemde activiteiten wel het risico vergissingen te maken, op straffe van, alweer, een boete.
Ook bij het aannemen van werk als werknemer is het de werkgever die (voorlopig) aangifte van dat feit moet doen en de boetes ervoor met de werknemer verrekent. Maar omdat de werkgever als uitlokker van het misdrijf als medeplichtig wordt gezien wordt ook die werkgever beboet. Werkgevers doen er dan ook alles aan om zo min mogelijk werknemers aan te nemen, zodat het totale boetebedrag nog met enig fatsoen op de klanten kan worden afgewenteld. Overigens dient die werknemer aan het eind van het jaar nog wel e.e.a., al dan niet gecorrigeerd, zelf ook nog eens aan te geven, en loopt dan dezelfde risico's als ondernemers, zie hieronder.
Wie werkt als ondernemer dient zelf zijn vergrijp aan te geven, net als de 'hardrijders'. Aangezien hiertegen doorgaans een gezonde weerstand bestaat, immers, net als de dief heeft de ondernemer er geen enkele behoefte aan dat de staat in zijn zaken komt neuzen, heeft de staat een 'handhavingsorganisatie' bedacht. Voor 'hardrijders' is dat de flits- en laserbrigade, voor foutparkeerders is dat de wielklembrigade en voor ondernemers is het de zakelijke tak van de blauwe enveloppenbrigade.
Waar 'hardrijders' en foutparkeerders nog wegkomen met hun vergrijp als ze dat niet aangeven en ook niet betrapt worden hebben dieven het beter, en ondernemers het slechter. Indien betrapt betalen de 'hardrijder' en foutparkeerder simpelweg de boete, jammer maar helaas, en zijn klaar. De dief, indien betrapt, krijgt 30% korting op zijn straf maar de ondernemer, de ruggegraat van de samenleving, is dubbel de klos. Geeft hij zichzelf niet aan en wordt hij ook niet betrapt, dan heeft hij mazzel, net als de 'hardrijder' en de dief, maar die kans is niet zo groot. Geeft hij zichzelf wel aan, dan krijgt hij een straf, zonder korting. Maar geeft hij zich niet aan en wordt hij wel betrapt, dan krijgt hij zowel een straf voor het feit dat hij gewerkt heeft als voor het feit dat misdrijf verzwegen te hebben. Kassa! Zoals hierboven gememoreerd lopen werknemers hetzelfde risico, maar zij waren al (verplicht) aangegeven door 'de baas', en daarmee al 'in beeld'.
De onontkoombare conclusie moet zijn dat de staat werken als een misdrijf beschouwt, anders zou zij het niet zo zwaar bestraffen. MAAR: als de staat werken als iets onwenselijks ziet, als iets dat ontmoedigd dient te worden, net als mobiliteit en de geneugten van het leven, als iets dat erger is dan stelen, kortom: als de staat welvaart en geluk als te onderdrukken zaken beschouwt, wat zegt dat dan over de ware intenties van de staat?
Overweegt u eens een stem op de LP. De Libertarische Partij is de enige partij die staat en economie wil scheiden en de boetes op werken wil afschaffen.
--
R. Hartman is kandidaat Tweede Kamerlid voor de Libertarische Partij
Weg met de staat!
"Men zou dus kunnen stellen dat werken zwaarder wordt bestraft dan stelen."
Dat is maar al te waar. En het is een organisatie die steelt die dit aan de mensen in het land op legt. Een criminele organisatie die werken zwaarder bestraft dan stelen.
De staat moet worden afgeschaft. De staat moet net zo behandeld worden als elke andere criminele organisatie.
Hard rijden
@R. Hartman
Met een groot deel van uw verhaal ben ik het eens. Alleen geeft u aan, dat de staat niet mag optreden tegen hard rijden. Daar ben ik het niet mee eens. Wegen zijn nu eenmaal eigendom van de staat. Natuurlijk zou het beter zijn als dat niet zo was. Maar het is nu eenmaal wel zo.
Gezien het feit, dat de staat eigenaar van de wegen is, is het toch ook logisch dat de staat de regels op die wegen bepaalt. In een anarchokapitalistische samenleving accepteren mensen ook niet dat er automobilisten met 80 km per uur langs de school van hun kinderen rijden. Dan worden er door wegeigenaren ook regels opgesteld. Dus waarom nu niet?
@ Rechtse Rakker, De staat
@ Rechtse Rakker,
De staat heeft geen rechtmatig eigendom. En de dienaren van de staat hebben de wegen niet echt in eigendom, maar in een soort van beheer. De wegen moeten, net als de rest van het land, geprivatiseerd worden.
"Dan worden er door wegeigenaren ook regels opgesteld. Dus waarom nu niet?"
Klopt. Door wegeigenaren. Maar daar is nu geen sprake van. Men kan met dezelfde argumenten, namelijk dat de staat de eigenaar zou zijn, het verbieden van de meningsuiting op de openbare wegen verdedigen.
@Oscar
Maar op dit moment ZIJN de wegen eigendom van de staat. Rechtmatig of niet. Wilt u dat automobilisten de kans krijgen om langs de basisschool van uw kinderen te scheuren? Dat die automobilist daarvoor vrijuit zou moeten gaan. Terwijl private wegeigenaren ook snelheidsbeperkingen opgelegd zouden hebben?
@ Rechtse Rakker, De staat
@ Rechtse Rakker,
De staat is een abstract begrip. De wegen zijn in beheer van dienaren van dat abstracte begrip. Die dienaren kunnen die wegen niet verkopen op de markt, een van de eigenschappen waar werkelijke eigendom aan dient te voldoen. En dus is er geen sprake van werkelijk eigendom. De dienaren van de staat kunnen de wegen alleen bestieren.
Ik hou mij keurig netjes aan de verkeersregels. Inderdaad indachtig dat ik de veiligheid in gevaar zou kunnen brengen en dat ik een boete zou kunnen krijgen. Maar ik heb er principieel niets tegen om de regels van door de overheid bestiert gebied te overtreden.
@ Rechtse Rakker
De wegen zijn collectief eigendom van de belastingbetaler, meer specifiek de betaler van motorrijtuigenbelasting. De staat beheert die slechts, bij eigen mandaat, dat gebaseerd is op bedeiging met geweld. Strikt genomen zou er dus een referendum onder motorrijtuigenbelastingbetalers moeten komen om het verkeers'beleid te bepalen, en dat gaat niet werken.
Feit is dat de huidige 'maximum snelheden' nergens op slaan. U mag 50 (of 30) in een woonwijk waar kinderen buiten spelen, en dat kan feitelijk te hard zijn. Tezelfdertijd mag u slechts 100 op een 5-baans A2, ook als er bijna geen verkeer is. Vóór de grens bij Arnhem mag u 100, na die grens onbeperkt, op dezelfde tweebaansweg. Ambtelijke willekeur is troef. Als u geen brokken heeft gemaakt heeft u niet 'te hard' gereden, als dat wel zo is dus wel. Ongeacht wat de bordjes zeggen.
Deze week is bij Abcoude op die 5-baans A2 een ernstig ongelukk gebeurd, met dank aan dat maximum van 100 km/u. De overheid roept 'Wordt geen slaaprijder' maar werkt elke vorm van concentratie en oplettendheid tegen. Om geen boetes te krijgen dient men de cruise-control te activeren en af te wachten tot u bent waar u zijn wilt. Geen goed plan. Een private wegeigenaar zal geen regels opleggen die tot incidenten/ongelukken op zijn eigendom leiden.
De staat is het kwaad. Alleen het monopolistische toestaan van het dragen en gebruiken van wapens door uitsluitend de eigen vazallen houdt haar macht nog in stand. Elke vorm van legitimiteit heeft zij al lang verloren, verspeeld aan de eigen goktafels.
@Oscar
"De staat is een abstract begrip. De wegen zijn in beheer van dienaren van dat abstracte begrip. Die dienaren kunnen die wegen niet verkopen op de markt, een van de eigenschappen waar werkelijke eigendom aan dient te voldoen. En dus is er geen sprake van werkelijk eigendom. De dienaren van de staat kunnen de wegen alleen bestieren."
Stel dat burgers lokaal zelf via lokale referenda beslissen over wegen. Dan is er dus in uw definitie wel sprake van eigendom. De burgers kunnen dan (theoretisch gezien) een weg verkopen aan een particuliere exploitant. Het wegennet is dan toch eigendom van de lokale bevolking?
Van die belastingen op arbeid
Van die belastingen op arbeid worden onder andere de scholen en de ziekenhuizen betaald. En de zorg voor onze oude vader en moeder. En wie meer verdiend betaald dan ook meer. Of willen we dat we zelf de school voor onze kinderen gaan betalen en de ligdagen en operaties in het ziekenhuis? Ik kan dat van mijn salaris niet betalen, ook zou ik dan netto meer overhouden. Wie dat wel kan, mag het zeggen.
@ Rechtse Rakker, Van
@ Rechtse Rakker,
Van werkelijke eigendom is sprake als ik met een goed alles mag doen wat ik wil zolang ik andermans eigendom maar geen schade toebreng.
Men zou geen referenda moeten houden. We moeten juist af van de democratie. Als er vrijheid, of zoals ik het noem 'normalisatie', tot stand wordt gebracht dan zou dat mijns inziens alleen via secessie kunnen. Zou men echter de gehele staat willen ontmantelen dan zou het gehele land moeten privatiseren. Je zou dan de wegen kunnen verkopen aan de hoogste bieder. Netto belastingsconsumenten (zoals bankiers, uitkeringstrekkers, ambtenaren, onderwijzers, personeel van anti-discriminatiebureau's, Paul de Leeuw en leden van het Koninklijk Huis) zou je van deze veiling kunnen uitsluiten. Het geld dat wordt verkregen door het verkopen zou je, evenredig, terug kunnen geven aan de belastingbetalers.
Dit zou natuurlijk nooit gaan gebeuren. De overheidsafhankelijken kunnen namelijk prima een meerderheid van de kiezers vormen zonder dat het land failliet gaat.
Daarom is het beter om uiteindelijk stukjes Europa onafhankelijk te verklaren. Eerst de groep burgers die begrip voor je actie zou hebben laten toenemen. Dus veel voorlichting geven en heel veel uitleggen over de staat, de democratie, het recht, de moraal en de vrijheid. Dan mensen werven die pioniers willen worden. Bij voorkeur onder libertarisch denkende mensen die Europa niet willen verlaten, maar wel toe zijn aan 'stemmen met de voeten'. Dan verhuizen naar een gebied dat prettig is om er te wonen, maar niet van extreem grote betekenis is voor de machthebbers. De binnenstad van Den Haag en Amsterdam en boven de aardgasbel van Slochteren zijn, binnen Nederland, ongeschikte locaties. Hoofdsteden en regeringszetels dien je te vermijden als beoogde gebieden om onafhankelijk te verklaren. En het is ook niet handig om een gebied af te willen scheiden wat de staat miljarden per jaar oplevert. Zou je zoiets wel doen dan kun je er zeker van zijn dat de staat bereid is veel te investeren in herovering.
Betere locaties zijn: het uiterste Zuid-Oosten van Limburg (Vaals en omstreken), de noordpunt van Twente (nabij Lattrop), Het Woold (ten zuiden van Winterswijk) in de Achterhoek en Schiermonnikoog.
Je koopt met een mannetje of 10.000 massaal grond onder Winterswijk of nabij Vaals. Je zorgt ervoor dat het een redelijk aaneengesloten gebied is. Men dient enclaves zoveel mogelijk te vermijden. En op een dag...verklaar je het gebied onafhankelijk van de Staat der Nederlanden. Die stap is noodzakelijk en er schuilt een gevaar in. Autoriteiten zouden het eerst kunnen negeren en weglachen, maar dat zou direct veranderinge als de inwoners de jurisdictie van de Nederlandse staat niet meer erkennen en ophouden belastingen te betalen. De eerste fase van het nieuwe land zal cruciaal zijn.
@R. Hartman
Uw reactie lees ik nu pas. U zegt:
"Als u geen brokken heeft gemaakt heeft u niet 'te hard' gereden, als dat wel zo is dus wel. Ongeacht wat de bordjes zeggen."
Nu kan een automobilist met totaal verschillende maximumsnelheden een dodelijk ongeluk veroorzaken in een woonwijk. Hij of zij kan met een snelheid van 40 km per uur en bij een snelheid van 80 km per uur een dodelijk ongeluk veroorzaken. Natuurlijk is iemand daar sowieso schuldig aan. Alleen gevoelsmatig vind ik een het iemand zwaarder aan te rekenen, naarmate de snelheid hoger was. Hoe ziet u dat? En hoe moet volgens de LP iemand bestraft worden na het veroorzaken van een ernstig ongeluk?
@Maaike
"Van die belastingen op arbeid worden onder andere de scholen en de ziekenhuizen betaald. En de zorg voor onze oude vader en moeder. En wie meer verdiend betaald dan ook meer. Of willen we dat we zelf de school voor onze kinderen gaan betalen en de ligdagen en operaties in het ziekenhuis? Ik kan dat van mijn salaris niet betalen, ook zou ik dan netto meer overhouden. Wie dat wel kan, mag het zeggen."
Een gedeelte van de belastingen zijn onzichtbaar, omdat bedrijven ze zogenaamd betalen. In werkelijkheid betalen wij die ook, omdat die aan ons als consument doorberekend worden in de prijzen van producten. U betaalt dus meer belasting dan u zelf denkt!
Overigens kunnen heel veel diensten veel goedkoper geleverd worden door de vrije markt dan nu door de overheid. Ik haal altijd graag het voorbeeld van het hoger onderwijs aan. Thuisstudie-organisaties leveren op commerciele basis spotgoedkoop onderwijs, terwijl het hoger onderwijs van de staat extreem duur is met alle bijkomende subsidies (kosten hoger onderwijs zelf, OV-studentenkaart, studiefinanciering etc. etc.) steeds duurder wordt en steeds minder kwaliteit levert. In een internettijdstip, waarin alle informatie heel goedkoop te leveren zou moeten zijn, is dat een krankzinnige prestatie!
@ Rechtse Rakker
'Schuldig' is een beladen woord. Wanneer zich een ongeluk voordoet, al dan niet met dodelijke afloop, is het niet altijd mogelijk, of zelfs maar zinnig, een schuldige aan te wijzen. Het is de verantwoordelijkheid van elke weggebruiker om te rijden naar dat hij overzicht heeft. In een drukke straat met spelende kinderen is 30 dus te hard, terwijl in diezelfde straat 50 prima kan als er niemand is. Het is de verantwoordelijkheid van de weggebruiker de situatie correct in te schatten, maar vergissen is menselijk, anders zouden er noooit ongelukken gebeuren.
Zo kan ik meer voorbeelden geven. Het nemen van de eigen verantwoordelijkheid is er uitgeramd door de overheid; met name fietsers en voetgangers vertonen waar kamikazegedrag, in de wetenschap dat bij een aanrijding met een auto altijd de automobilist voor minimaal de helft 'schuldig' is, met dank aan onrechtmatige discriminatie door de overheid. Alsof dat ze onkwetsbaar maakt.
En dan kan de 'schuld' ook nog bij de wegbeheerder liggen. De bestuurlijke klasse der autohaters heeft zeer bewust een aantal onlogische en daardoor levensgevaarlijke situaties gecreëerd. Waar ik woon (maar ik ken meer voorbeelden) heeft men bv. een situatie gecreëerd, waarbij een fietspad ineens ophoudt en aan de andere kant van de weg verder gaat. Maar de overstekende fietser heeft wel voorrang. Wie niet met de situatie bekend is (of wie wel bekend is maar even afgeleid is door capriolen van een auto verderop) wordt zo maar spontaan geconfronteerd met overstekende fietsers, waarvan vooraf absoluut niet duidelijk was dat deze gingen oversteken, of voorrang hadden, opgeleid als we zijn met de logische regel "rechtdoor op dezelfde weg gaat voor". U bent vast ook zelf wel dergelijke vreemde weginrichtingen tegengekomen.
Voor zover ik weet heeft de LP geen standpunt over 'bestraffing' van de veroorzaker van een ongeluk. Normaliter rijdt niemand tenslotte voor zijn plezier schade, al dan niet met personele gevolgen. Wel kent het libertarisme, en daarmee de LP, het principe dat wie een ander schade berokkent gehouden is deze te vergoeden. Daarmee zal de veroorzaker van het ongeval dus de schade moeten vergoeden, al dan niet via zijn verzekering, net als nu. Alleen zonder de eerder gememoreerde discriminatie.
Wanneer iemand opzettelijk, of door onverantwoordlijk gedrag (uw 80 in een woonstraat), een ongeluk veroorzaakt kunnen we niet meer van een ongeluk spreken, maar van mishandeling of erger, criminaliteit dus. In dat geval zal er naast schadevergoeding ook bestraft worden. Anders dan in het huidige systeem staat in het libertarisme altijd de vergoeding van de aangerichte schade, voor zover mogelijk, op de eerste plaats. Ook bij criminaliteit.
Ik vrees dat het even zal duren voordat 'het volk' er weer aan gewend zal zijn zelf verantwoordelijk gehouden te worden voor de eigen gedragingen, maar als die leercurve is geweest verwacht ik dat de samenleving daar behoorlijk van opknapt.
@R. Hartman
Helemaal mee eens, dat meer eigen verantwoordelijkheid goed zou zijn. Fietsers en voetgangers gedragen zich inderdaad vaak onverantwoord, hoewel sommige jonge automobilisten er ook wat van kunnen....
"Wanneer iemand opzettelijk, of door onverantwoordlijk gedrag (uw 80 in een woonstraat), een ongeluk veroorzaakt kunnen we niet meer van een ongeluk spreken, maar van mishandeling of erger, criminaliteit dus. In dat geval zal er naast schadevergoeding ook bestraft worden."
Hoe moet die lijn getrokken worden tussen een ongeluk en onverantwoord gedrag als er geen regels zijn? Moeten rechters dan per situatie inschattingen daarvan maken? Het lijkt mij zo'n wankele juridische basis...
@R. Hartman
U noemde in het stuk ook verkeerd parkeren als slachtofferloos midrijf. Alleen kunnen verkeerd geparkeerde auto's doorgaand verkeer aardig blokkeren. Mensen kunnen trouwens ook hun auto precies voor de deur van een ander parkeren.... Ook niet echt handig. Dan is het wel fijn als je de politie kunt bellen....
Onderaan het stuk staat dat u kandidaat kamerlid van de LP bent. Is de kandidatenlijst voor de tweede kamerverkiezingen dan al bekend? Wie gaat lijsttrekker worden? Toine Manders?
@Rechtse Rakker
Verkeerd parkeren, as in echt hindelijk, berokkent iemand schade. Was dus geen heel gelukkige formulering. Bedoeld was parkeerders die hun parkeerbelasting niet voldaan hebben. Die weg was tenslotte al betaald. Bij private weg-eigenaren ligt de situatie wat anders, uiteraard.
De kandidatenlijst van de LP is nog niet bekend. Ik heb echter te kennen gegeven beschikbaar te zijn, en hangende een beslissing van de ballotage-comissie wordt dat realiteit of niet. Wie lijsttrekker wordt staat nog niet vast, maar Toine ligt wel voor de hand.
@R. Hartman
"Bedoeld was parkeerders die hun parkeerbelasting niet voldaan hebben. Die weg was tenslotte al betaald."
Op zich een goed punt. Alleen is er een praktisch bezwaar. Ondanks alle parkeervergunningen hier in de stad is er nu al vrij weinig parkeerplek. Zonder de betaalde parkeervergunningen, vrees ik dat het helemaal onmogelijk wordt...
Private markt
In een private markt zal een wegeigenaar parkeergelegenheid bieden. Die zal dus per keer betaald moeten worden, vergelijkbaar met de huidige praktijk aangaande parkeergarages.
Op het moment dat woonstraten privaat eigendom worden, al dan niet van de wijkvereniging van de wijk waar u woont (vereniging van eigenaren) kan niet zomaar iedereen meer bij u voor de deur parkeren, want die plek zal uw eigendom zijn. Er zullen dus voorzieningen moeten komen voor bezoekers.
Zoals ik al eerder aangaf kan ik slechts mogelijkheden bedenken hoe het opgelost zou kunnen worden, maar waarschijnlijk zal de praktijk veel praktischer zijn. De innovatie van de vrije markt laat zich niet echt voorspellen; reden waarom politici de markt niet zouden moeten willen sturen met hun maakbaarheidsdrang.
Gemist
@ Rechtse Rakker
Ik zie dat ik nog een reactie van u gemist heb.
Onverantwoordelijk gedrag kan worden afgelezen aan de omstandigheden, maar is inderdaad arbitrair. Wie met 80 door een woonstraat jakkert mag denk ik wel als onverantwoordelijk worden gezien, maar als er geen dwingende regels zijn opgelegd door de wegeigenaar is er geen duidelijke grens, slechts een gevoelsmatige.
Zoals eerder betoogd zijn die dwingende regels ook niet zaligmakend, regels worden pas nageleefd als ze als zinvol worden ervaren. Zo geldt nu vaak 30 als maximum waar dit niet als zinvol wordt ervaren. Maar als net de kleuterschool uitgaat is dertig onverantwoord. In Amerika gaat men daar veel verstandiger mee om, zodat de bereidheid tot naleving van regels ook groter is; men heeft meer eigen verantwoordelijkheid.
Zo kan ook bij mist of regenval een maximum van 100 zinloos zijn; u leest dan ook in de krant: "Er werd veel te hard gereden". Maar daarmee bedoelt men dus niet dat er harder werd gereden dan het toegestane maximum, misschien was 40 al wel te hard voor de omstandigheden. Daarmee geeft men al aan dat u zelf verantwoordelijk bent voor het inschatten van de situatie en het aanpassen van uw gedrag daaraan. En daarmee is dus ook de agenda bekend voor de 'universele' maximum snelheden: overtreders kweken en boetes uitdelen.
In Atlas Shrugged schreef Ayn Rand al dat een staat geen macht kan ontlenen aan brave burgers. Burgers moeten zich schuldig voelen en dat doe je door zoveel onzinnige regels en wetten uit te vaardigen dat het zelfs voor de meest goedwillende burger onmogelijk wordt zich eraan te houden. En dan incasseer je op schuld. Dat het werkt mag blijken uit de ongelukken veroorzakende rem-trap reflex die bijna iedereen heeft als ze een controle in de berm ontwaren, al zitten ze onder het toegestane maximum.
Afsluitend: zoals u zelf al eerder aangaf heeft de private weg-eigenaar het recht zijn eigen reles op te stellen voor zijn wegen. Maar anders dan de overheid zal een private weg-eigenaar oor hebben voor de wensen van zijn klanten, omdat hij van hun welwillendheid afhankelijk is. Zodra er geen voordeel voor die klanten meer is om zijn wegen te gebruiken zullen ze een andere route of een ander middel van vervoer kiezen.
@R. Hartman
"In een private markt zal een wegeigenaar parkeergelegenheid bieden. Die zal dus per keer betaald moeten worden, vergelijkbaar met de huidige praktijk aangaande parkeergarages."
Dat ben ik met u eens. Het probleem is natuurlijk alleen, dat NU de wegen en parkeerplaatsen in handen van de overheid zijn. U geeft aan in de huidige situatie tegen parkeervergunningen en gelden te zijn. Omdat mensen daarvoor al belasting betaalt hebben. Ik vraag me af of dat handig is, omdat er nu al grote parkeerproblemen zijn in de grote stad met de parkeergelden. Zonder parkeergelden kunnen mensen helemaal niet hun auto kwijt.
In een echt private markt is dat natuurlijk anders. Maar die is er nu eenmaal niet op dit moment.....
@ Rechtse Rakker
"U geeft aan in de huidige situatie tegen parkeervergunningen en gelden
te zijn. Omdat mensen daarvoor al belasting betaalt hebben. Ik vraag me
af of dat handig is, omdat er nu al grote parkeerproblemen zijn in de
grote stad met de parkeergelden."
Dit is een door de overheid gecreëerd rpobleem. Door uit geldzucht betaald parkeren in te voeren in woonstraten in de binnenstad, voorzien van een op het oog goede smoes, in plaats van een oplossing te kiezen waar alleen bewoners en hun bezoek daar kunnen parkeren, heeft de overheid een cash-cow gecreëerd. Mensen gaan net buiten het betaalde gebied parkeren, waardoor draagvlak ontstaat om ook daar betaald parkeren in te voeren. En zo kan men het gebied waar betaald moet woren cirkelsgewijs uitbreiden.
Er waren beslist een aantal manieren geweest om de burgers van de overlast op hun al betaalde parkeerruimte te ontdoen. Maar RupsjeNooitgenoeg heeft geen oog voor de belangen van de burger, alleen voor die van zichzelf.
@R. Hartman
Toch blijft dan het punt, dat er problemen ontstaan als de overheid morgen in een klap het betaald parkeren afschaft. Dan zullen er toch extra parkeerplaatsen moeten komen. Anders kan niemand zijn auto meer kwijt. Of de boel moet in zijn geheel geprivatiseerd worden. Het laatste is natuurlijk het beste, alleen is de vraag of dat meteen gaat lukken.....
@ Rechtse Rakker
"Toch blijft dan het punt, dat er problemen ontstaan als de overheid morgen in een klap het betaald parkeren afschaft."
Dat ben ik niet met u eens. De alternatieven die destijds gekozen hadden kunnen worden bestaan uiteraard nog steeds, en kunnen dus ter vervanging worden ingevoerd. Parkeerproblemen zijn geen reden om betaald parkeren op de openbare weg niet af te schaffen.
Vergeet ook niet dat de autohatende Nederlandse overheid zelf de problemen heeft gecreëerd, omdat ze tegen individuele mobiliteit is.Iedereen moet in het OV, is het credo. Bedrijven mogen maar één parkeerplek per 15 (of zo) medewerkers hebben, als ze er meer hebben moeten deze worden afgesloten anders krijgt men een boete. Ga eens bij een Amerikaanse Mall kijken, daar liggen gigantische parkeervelden omheen. Gratis.
De enige die een probleem heeft is de (lokale) overheid, die inmiddels zo afhankelijk is geworden van de inkomsten dat ze bij sneeuw en eis de controleurs per dure taxi de stad door laat rijden. Er is een hele aparte tak van ambtenaren gecreëerd met dat geld, en die zouden dan ontslagen moeten worden.
@R. Hartman
Zelf woon ik in een wijk die rond 1890 gebouwd is. De straten zijn er relatief smal en er wonen relatief veel mensen dicht op elkaar. Vaak drie appartementen die boven elkaar. Daarnaast zijn er in mijn buurt in sommige woonstraten nog wat bedrijven, zoals een kroeg.
Door de autopesterijen van de gemeente (en de royale OV-subsidies!) heeft lang niet iedereen een auto. Als de parkeervergunningen afgeschaft zouden worden, nemen zeer waarschijnlijk meer mensen een auto. Waar moeten al die auto's geparkeerd worden in de smalle straten in mijn buurt?
@ Rechtse Rakker
Voor problemen die door het beleid in het verleden zijn veroorzaakt is niet zomaar een pasklare oplossing te bedenken. Zo ken ik ook een situatie waar een winkel twee gereserveerde parkeerplaatsen had voor bevoorrading en bezorging. De winkel is weg en het pand is verbouwd tot 9 (!) appartementen.
Ik vraag me af of mensen die weten dat ze niet kunnen parkeren wel een auto zouden kopen, als ze geen vergunning meer hoeven te kopen. Die bestaande parkeerplaatsen zijn immers al wel betaald, door al die mensen, via de OZB. Maar het gaat om het principe, om het feit dat die parkeerplaatsen geen eigendom zijn van de gemeente, en die gemeente derhalve ook nergens het recht aan kan ontlenen ze vergunningsplichtig te maken.
Als bestaand onrecht opheffen tot praktische vragen leidt is het ook aan de praktijk om te bepalen of die vragen terecht zijn en daar een oplossing voor te bedenken, als de situatie dat toelaat. Het mag nooit een excuus zijn om bestaande agressie te handhaven.
Parkeerplaatsen?
Oplossing is simpel. Men kope grond, desnoods opkopen, mikke er een tien etages hoge parkeergarage in die in het straatbeeld past en vangen! Gaat prima, echt waar.
@R. Hartman
Een vraag: hoe wil je die libertarische samenleving vorm geven? Ron Paul gelooft altijd erg in decentralisatie en vindt, dat de federale staat taken vooral af moet stoten, maar zich niet teveel in moet laten met lagere bestuurslagen.
Hoe ziet u dat in Nederland voor zich? Moet dat in Nederland ook op die manier?
Als u mij toe staat ook iets over decentralisatie te melden
@ Rechtse Rakker,
Een vraag aan R. Hartman, ik weet het, maar ik heb over dit onderwerp ook wat te melden.
Decentralisatie is goed om dezelfde reden waarom het bestaan van heel veel kleine staten goed is. Namelijk vanwege 1) de concurrentie op het gebied van belasting en regulering; 2) de resultaten van beleid worden vrijwel direct zichtbaar omdat de politieke eenheid waarop het beleid wordt toegepast klein is; 3) het beleid is meer op maat, want alleen betrekking hebbend op de regio (want wat volgens de bureaucraten in de verre hoofdstad zou moet werken hoeft niet te werken en hoeft niet in gans het land te werken); 4) er is meer nabijheid van ambtenaren en burgers waardoor de prikkel om de burger een loer te draaien minder is. Om deze reden is de sociaal-democratie in San Marino altijd nog minder erg dan in een geografisch/qua inwoners groter land dan minder sociaal-democratisch is.
Hoe dat in Nederland zou kunnen werken.....dat is een lastige. De kantons in Zwitserland zijn historisch zo gegroeid en de betrokkenheid bij het eigen kanton is groot. In Nederland is de betrokkenheid bij de provincie over het algemeen minder groot. Beter zou het zijn om een soort kantons te scheppen waarbij regio's als Zuid-Limburg, Twente, Achterhoek, maar ook een provincie als Friesland een regio/deelstaat gaan worden. De federale overheid heft dan bijvoorbeeld een vlaktax die grondwettelijk is vastgesteld op een maximum van 5% voor federale defensie, justitie, politie en infrastructuur en de regio's heffen dan hun eigen belastingen, voeren hun eigen beleid met betrekking tot drugsbeleid, verzorgingsstaat, emigratie e.d.
Ik ben overigens geen voorstander van dit systeem, ook al zou het een hele verbetering zijn ten opzichte van de huidige situatie.
@Oscar
Op zich een goed systeem. Maar ook binnen het huidige systeem kunnen besluiten gedecentraliseerd worden. Aangaande koopzondagen zijn er bijvoorbeeld 3 mogelijkheden:
1 Het rijk legt wettelijk vast dat winkels in heel Nederland op zondag open mogen zijn.
2 Het rijk legt vast dat winkels overal in Nederland op zondag gesloten mogen zijn.
3 De keuze wordt aan gemeentes gelaten.
Mijn vraag is dan natuurlijk. Welke keuze zou de Libertarische Partij van dhr. Hartman maken? Koopzondagen is trouwens een willekeurig voorbeeld.
@Oscar
Bij punt 2 bedoelde ik natuurlijk:
"Het rijk legt vast dat winkels overal in Nederland op zondag gesloten MOETEN zijn."
@Rechtse rakker
U vergeet 1 keuze, en die luidt: dat mag elke winkelier fijn zelf weten.
@Toetssteen
Mijn voorkeur gaat er natuurlijk naar uit, dat de winkelier dat zelf mag weten! Alleen zegt de Amerikaanse libertarische politicus Ron Paul altijd, dat de macht zo lokaal mogelijk behoort te liggen. Volgens hem moeten lagere overheden ook de mogelijkheid hebben om beslissingen te nemen die de vrijheid van burgers verkleinen. Als lagere overheidslagen geen "verkeerde" beslissingen mogen nemen, dan is er namelijk geen spraken van decentralisatie. Als de LP in Nederland ook die lijn zou volgen, dan zou dat betekenen dat ze gemeentes de beslissing moet laten nemen over zondagsopenstelling van winkels.
Ik ben benieuwd of de LP ook die lijn volgt. Of dat ze gewoon landelijk bepalen, dat die vrijheid bij winkeliers zelf hoort te liggen.
@ Rechtse Rakker
"Alleen zegt de Amerikaanse libertarische politicus Ron Paul altijd, dat de macht zo lokaal mogelijk behoort te liggen."
Ron Paul zegt ook dat die macht zich niet overal mee hoeft te bemoeien. Paul gaat uit van de Constitution, die de basisvrijheden volgens het natuurrecht garandeert.
"Volgens hem moeten lagere overheden ook de mogelijkheid hebben om beslissingen te nemen die de vrijheid van burgers verkleinen."
Kunt u daar een voorbeeld van geven?
"Als de LP in Nederland ook die lijn zou volgen, dan zou dat betekenen
dat ze gemeentes de beslissing moet laten nemen over zondagsopenstelling
van winkels."
Uw logica volg ik niet. Toetssteen heeft de enig juiste optie al gegeven; ook ik miste die in uw keuzes.
Zondagssluiting is slechts af te dwingen middels agressie. Daarmee zou de lijn van de LP, als proponent van het NAP, u duidelijk moeten zijn.
@Rechtse rakker
Heeft u daar een link van? Ik bedoel daar waar Ron Paul stelt dat lagere overheden de vrijheid van de burgers zou moeten verkleinen.
Die is mij namelijk onbekend.
@Toetssteen
"Ik bedoel daar waar Ron Paul stelt dat lagere overheden de vrijheid van de burgers zou moeten verkleinen."
U verdraait mijn woorden. Ron Paul zegt, dat lagere overheden DE MOGELIJKHEID moeten hebben om "verkeerd" beleid te voeren. Aangaande drugs vindt hij dat lagere overheden DE MOGELIJKHEID moeten hebben om drugs te verbieden. Ze moeten echter ook de MOGELIJKHEID hebben om drugs te legaliseren!
Hij zegt dus niet, dat ze de vrijheid van burgers MOETEN verkleinen. Maar goed, ik ga kijken of ik een link voor je heb.
@ Toetssteen, rechtse
@ Toetssteen, rechtse rakker,
"dat mag elke winkelier fijn zelf weten."
Dat is mijns inziens de enige juiste optie. Dat zou trouwens ook het standpunt van de LP zijn, denk ik.
Het zou trouwens een grote stap voorwaarts betekenen als elke gemeente zelf winkeltijdenbeleid, drugsbeleid en asielbeleid zou kunnen maken. Maar het allerbeste is natuurlijk dat individuen dat zelf mogen bepalen.
@Rechtse rakker
Ik wil beslist niet uw woorden verdraaien, maar als ik lees:
"Alleen zegt de Amerikaanse libertarische politicus Ron Paul altijd, dat
de macht zo lokaal mogelijk behoort te liggen. Volgens hem moeten lagere
overheden ook de mogelijkheid hebben om beslissingen te nemen die de
vrijheid van burgers verkleinen."
Dan vraag ik me af wáár de man dat heeft gezegd. Mogelijk heeft hij het ooit ergens gezegd, maar die heb ik dan gemist.
Eerlijk gezegd kan ik het me van Paul niet goed voorstellen dat hij het zou hebben gezegd, en al helemaal niet in de VS. Ik bedoel in dat geval is de man geen libertariër, maar zou in het vak Marxist worden geplaatst.
Maar goed, bljkbaar heb ik uw woorden verkeerd geïnterpreteerd.
Aangaande drugs daar zit ik zelf erg dubbel in. Vrijgeven is het beste, maar het is mogeljk om een complete natie lam te leggen met opium.... Ik blijf het een moeilijke zaak vinden.
@Toetssteen
Hier een link met betrekking tot Ron Paul en prostitutie:
http://www.examiner.com/article/ron-paul-s-misunderstood-views-on-drugs-and-prostitution
Het punt waar het om gaat:
"What Paul's philosophy is on what states should do doesn't affect what President Paul would do. Paul would simply seek to decriminalize drugs and prostitution at the federal level. What CNN didn't tell you in their report is that Ron Paul is personally very opposed to prostitution and drugs. According to a CBS story done on this topic in 2007, Paul has even said that if he was a legislator in Nevada, he would vote against legalizing prostitution. But he believes so strongly that our founders had it right when they did not grant the authority to the federal government to decide that he will defend states' rights to the end, even when the media tries to distort his views for political purposes."
@ toetssteen, "Aangaande
@ toetssteen,
"Aangaande drugs daar zit ik zelf erg dubbel in. Vrijgeven is het beste, maar het is mogeljk om een complete natie lam te leggen met opium.... "
Denkt u dat? De Culturele Revolutie in China heeft een einde aan het opiumgebruik gemaakt door de executiepelotons overuren te laten draaien. De met Mao dwepende met drugs experimenterende studenten hadden destijds moeten weten.....
Dat geweld effectief kan zijn om iets te ontmoedigen is mij bekend. Ik denk echter dat zaken als drugsgebruik erg samenhangen met het peil van de beschaving. Hoe meer mensen in staat zullen zijn verantwoordelijkheid te nemen in een samenleving, hoe meer prikkels er komen om geen drugs te gebruiken. Kent u het werk van Theodore Dalrymple?
@Rechtse rakker
Behalve dat het een vreselijk waarig artikel is, meen ik eruit op te kunnen maken dat Paul er ongeveer net zo in zit als ik. Laat een gemeenschap zelf maar uitmaken wat men wenst. Drugs vrij of zegt de gemeenschap niet hier, u verhuist maar naar een plaats waar het bon ton is.
Maar de gemeenschap is dus wat anders dan dat wat wij verstaan onder de gemeente die zo ongeveer alles knoeit zolang het maar geld oplevert.
Dat Paul tegen bepaalde dingen stemt, is zijn goed recht. Ga maar eens naar een ledenvergadering van een club en dan ziet u bij een stemming ook tegenstanders. Dat is hun recht en als er genoeg nee zeggers zijn, is het nee. Hangt dus af van de leden. Maar niet van de overheid of de gemeente!
@Oscar
Ik weet het, maar ik heb nu eenmaal een aversie tegen alles wat me de grip over mezelf kwijt laat raken. Oké, ik ken een leuke hobby waar ik dat overboord zet. Maar ik doel dus op verdovende en bedwelmende middelen .
Natuurlijk, ik heb niet uit te maken wat een ander wil of wenst, maar ik heb natuurlijk wel de vrijheid om als het in stemming gebracht wordt, tegen te stemmen.
Of ergens anders heen te gaan als ik er niet mee geconfronteerd wens te worden.
De historie van China is mij redelijk bekend. Menig museum bekeken die de gruwel van het opiumschuiven en de totale ramp tamelijk visueel maken.
Maar ook u weet dat het zo ver niet had mogen komen. Engeland heeft wat dat aangaat heel veel boter op het hoofd.
@ toetssteen, "Of ergens
@ toetssteen,
"Of ergens anders heen te gaan als ik er niet mee geconfronteerd wens te worden."
Vrijheid drugs te gebruiken is natuurlijk geen privilege om drugs te gebruiken. Boycot, discriminatie en uitsluiting van drugsgebruikers en drugdealers is uiteraard ook vrijheid. Vrijheid in de libertarisch/natuurrechtelijke zin wil alleen zeggen dat men van agressief geweld, een invasie van het lijf of goed, verschoond blijft. Dan worden drugsgebruikers en drugdealers niet opgesloten. Maar ze zullen er wel mogen worden geweigerd op het gebied van een eigenaar die niet van ze gediend is. Als bijvoorbeeld een school of een kroeg als huisregel heeft dat er geen mensen die drugdealers gewenst zijn en er komt toch een drugdealer op het terrein, dan mag die drugdealer uiteraard fysiek verwijderd worden.
Voortzetten discussie
@ Oscar
Radar: "Wellicht deze wel degelijk interessante
discussie op een ander moment voortzetten?"
Oscar: "Goed plan. Er valt nog veel uit te leggen en in te
brengen. : )"
Hahaha, u heeft een welhaast religieuze zendingsdrang, merk
ik. ;-)
Ik ben zo vrij geweest de suggestie van R. Hartman ter harte
te nemen en de discussie te verplaatsen naar zijn topic (prima stuk overigens).
Vandaar het knip en plakwerk uit: http://www.dagelijksestandaard.nl/2012/06/castro-in-de-kamer
Radar: "Anderzijds denk ik dat een aantal (kern)taken,
zoals b.v.infrastructuur, sociaal vangnet (op vrijwillige basis), politie,
justitie,rechtspraak, landsverdediging (om zo nodig individueel bezit te
kunnenbeschermen) omwille van efficiency beter centraal, binnen strikte
kaders,kunnen worden geregeld."
Oscar: ‘’Een onteigenende beschermer van eigendom dus.’’
Dat is volgens mij niet wat ik beweerde. Een “bestuursorgaan” hoeft toch niet noodzakelijk,
zoals onze overheid dat wel doet, over een geweldsmonopolie te beschikken.
Misschien heb ik het verkeerd, maar ik was in de
veronderstelling dat er ook in een Libertarische maatschappij rechtspraak
bestaat. Om rechtspraak te hebben, moeten er dus ook wetten bestaan die
gehandhaafd worden. Politie dus. Een defensieapparaat bestaat ook. Het leger
dient om “onteigenende agressie van buitenaf” te voorkomen.
Ik realiseer mij hierbij dat alle wet- en regelgeving is
gebaseerd op het garanderen van de vrijheid van het individu, dus
zelfbeschikkingsrecht: “Individuen zijn
vrij om over hun lichaam, eigendom, en de vruchten van hun arbeid te beschikken
zolang zij geen inbreuk maken op andermans lichaam of eigendom.”
Let wel, dat vind ik een prima uitgangspunt.
Radar: "Ik vrees anders een situatie van, laten we het
stadstaatjes (dekt de lading niet, maar het idee is meteen duidelijk) noemen,
of eilandjes waar allemaal andere regeltjes (of contracten zo u wilt)
gelden."
Oscar: “Dat valt juist toe te juichen. Decentralisatie kan
het etatisme van de buurlanden beteugelen”
Deze kan ik niet volgen.
Radar: "Dit leidt in mijn beleving ook onvermijdelijk
tot verspilling van middelen en wellicht zelfs tot ongelijkheid."
Oscar: “Nee, een monopolie leidt tot verspilling. Een
ambtenarenapparaat en een gebrek aan betrokkenheid met de mensen waarvoor je
diensten verricht. En wat is er mis met ongelijkheid?”
Is dat zo? U heeft het over een monopolie ( ik neem aan
dat u de overheid bedoelt) en een ambtenarenapparaat met gebrek aan
betrokkenheid.
Wat ik bedoel is dat ook een Libertarische maatschappij een
vorm van bestuur zal moeten hebben toch? Uiteraard dient dit bestuur dan
gericht te zijn op het bewaken, faciliteren en consolideren van het
bovengenoemde zelfbeschikkingsrecht. Anders dan ongeïnteresseerde ambtenaren
worden deze bestuurders afgerekend op hun functioneren. Disfunctioneren
betekent in dit geval dat zij anderen door hun handelen schade berokkenen en
daarom de aangerichte schade moeten vergoeden. Toch?
Als bovenstaande klopt, dan is het toch wel degelijk voordeliger
bepaalde zaken centraal i.p.v. decentraal te regelen. Enkele voorbeelden:
Valuta. Is er in een Libertarisch Nederland 1 munt en zo ja, onder wiens beheer en hoe wordt beslist of er al dan niet geld
moet worden bijgedrukt.? Gaan we terug naar de gouden standaard?
Of betekent decentralisatie dat elke provincie, of een iets
kleiner Kanton zijn eigen munt heeft. Dat lijkt mij in 1 natie toch een
onwenselijke situatie?
Libertarisme draait om zelfbeschikkingsrecht. Je krijgt alle
kansen, maar je bent ook eindverantwoordelijk daar waar het misgaat. Is ook
logisch. Het gaat mis op het moment dat je b.v. aan anderen schade berokkent, je baan kwijtraakt,
failliet gaat, of ziek wordt, niet meer kunt werken en een beroep moet doen op
de gezondheidszorg. Daarvoor kun je een potje reserveren (sparen, beleggen), of
je verzekeren. Een potje aanleggen lijkt mij voor alle risico’s die je loopt
voor weinigen weggelegd. Het wordt dus, denk ik, voor de meesten verzekeren. De premies zullen
m.i. een stuk goedkoper zijn wanneer dit grootschalig en wellicht collectief
(via b.v. de werkgever of andere verbanden van organisatie) kan worden
geregeld. Uiteraard bestaan er verschillende (grote) aanbieders en is er sprake
van gezonde concurrentie. Als het gaat over het stimuleren van de grootst
mogelijke persoonlijke welvaart voor het individu is het van belang dat dit
soort lasten een zo laag mogelijk deel van het inkomen uitmaken, anders zou je
in een Libertarische maatschappij in materiële zin niet beter af zijn dan in
een sociaaldemocratie, waar voor dit soort doelen belasting /sociale premies
worden geheven. Het enige verschil is dan het ontbreken van de rechtmatige vrijheid om te kiezen in een sociaaldemocratie.
Over keuzevrijheid gesproken: Wat gebeurt er met iemand die
er voor kiest zich niet te verzekeren. In het geval hij werkeloos raakt geen
inkomen en afhankelijk van liefdadigheid, dat lijkt mij duidelijk. Maar stel, deze
persoon rijdt mij aan, waardoor ik arbeidsongeschikt raak en blijvend een zwaar
beroep op de gezondheidszorg moet doen. De schade is niet te verhalen op de
veroorzaker. Wat nu?
“En wat is er mis met ongelijkheid? “
Er is niets mis met ongelijkheid. Wellicht drukte ik mij
ongelukkig uit, maar ik doelde op het opheffen van een level playingfield.
Radar: "Verder denk ik dat men de mate van beschaving
van een natie kan afmeten aan de manier waarop men met zijn zwakkeren
omgaat."
Oscar: “Dergelijke
beschaafdheid is door overheidsdwang juist sterk verzwakt.”
Deze mening deel ik met u. Waar ik echter naar op zoek
ben, en ik vind dat belangrijk, is hoe naar uw mening deze beschaving onder
Libertarische omstandigheden nieuw leven kan worden ingeblazen. Wat gebeurt er,
heel concreet, in een Libertarische
maatschappij met iemand die buiten zijn eigen verantwoordelijkheid niet kan aanhaken.
Vervuilt die het straatbeeld al zwervend met een boodschappenkarretje gevuld
met blikjes en slapend onder de brug, of bestaat er een vangnet dat op
enigerlei wijze de basisbehoeften garandeert. Mijn inschatting is dat hierop
geen zinnig antwoord is te geven (omdat we het simpelweg niet kunnen weten).
Excuses
Excuses voor het rare afbreken van de zinnen. Reactie is elders geknipt en geplakt in Word.
Knippen en plakken uit word levert kennelijk dit rare resultaat op.
@ Radar
“Dat
is volgens mij niet wat ik beweerde. Een “bestuursorgaan”
hoeft toch niet noodzakelijk, zoals onze overheid dat wel doet, over
een geweldsmonopolie te beschikken.”
Dan
is het geen overheid. Kenmerkend voor overheden is dat zij over een
geweldsmonopolie beschikken. Ik zou het trouwens ook geen
'bestuursorgaan' noemen.
“Misschien
heb ik het verkeerd, maar ik was in de veronderstelling dat er ook in
een Libertarische maatschappij rechtspraak bestaat.”
Jazeker.
Private rechtbanken waarvan geen een rechtbank schending van recht
mag plegen om recht te spreken. Dat houdt dus in dat medewerkers van
elke rechtbank, net als ieder ander mens, aan het fundamenteel
rechtsbeginsel gebonden zijn. Dit houdt in dat ieder mens een
soeverein rechtssubject is. Eigenaar van zijn eigen lichaam en
niemands slaaf.
“Politie
dus.”
Veiligheidsagentschappen.
In een concurrerende markt, en daarom meer geprikkeld goede diensten
te leveren. Een politie-agent in een staat krijgt zijn salaris ook
wel als de criminaliteit onsuccesvol wordt bestreden, terwijl
veiligheidsagentschappen in een samenleving met privaat recht
failliet kunnen gaan als zij hun werk niet goed doen.
“Een
defensieapparaat bestaat ook.”
In
bescherming tegen dreiging die uit gaat van buurstaten
gespecialiseerde veiligheidsagentschappen. Aangezien zij in het geval
van een conflict enkel defensief zullen optreden zal de wapenkeuze
ook uit defensieve wapens bestaan. Tactische wapens, wapens effectief
voor verdediging, wapens die weinig collatorale schade veroorzaken.
“Deze
kan ik niet volgen”
Kleine
politieke eenheden, dus stadstaatjes en andere ministaatjes, hebben
over het algemeen de neiging om de burgers relatief fatsoenlijk te
behandelen. Dergelijke landen zullen belastingen niet al te hoog
hebben en de reguleringen niet al te zwaar omdat anders het
productieve deel van de bevolking het land zal verlaten. Ook dient
men geen grote handelsrestricties op te leggen, omdat ministaatjes
veel belang hebben bij buitenlandse handel. Stel de overheid van de
Verenigde Staten van Amerika zou buitenlandse handel verbieden. Dan
zou het land verarmen, maar omdat er nog een redelijk grote interne
markt is zou men het nog wel even uit kunnen houden. Zou de overheid
van Monaco de buitenlandse handel verbieden dan vallen er binnen twee
weken doden doordat mensen door hun voorraad voedsel en medicijnen
heen zijn. Ministaatjes hebben dus de neiging zich te matigen en de
bevolking minder te pesten. En dat effect wordt groter als
ministaatjes in de buurt van andere ministaatjes gelegen zijn. Als er
heel veel ministaatjes in de omgeving van een grote buurstaat liggen
dan zou die grote buurstaat zich dienen te matigen om te voorkomen
dat de inwoners gaan emigreren naar die ministaatjes ( het zogenoemde
'stemmen met de voeten').
“Wat
ik bedoel is dat ook een Libertarische maatschappij een vorm van
bestuur zal moeten hebben toch?”
Geen
bestuur zoals in een staat het geval is. Wel: private rechtbanken,
private beschermingsorganisaties, zelfbestuur en bestuur van
verenigingen en bedrijven. Als er een conflict is tussen twee
verschillende rechtbanken dan zal er een arbitrageant, een derde
rechtbank, erbij worden gehaald om in het conflict te bemiddelen.
Z'on derde rechtbank heeft dan geen privileges maar wordt door
gevraagd vanwege de natuurlijke autoriteit conflicten op te lossen.
De rechtbeginselen zijn immers voor iedereen gelijk. En in die zin is
er geen formeel 'overkoepelend orgaan'.
“Disfunctioneren
betekent in dit geval dat zij anderen door hun handelen schade
berokkenen en daarom de aangerichte schade moeten vergoeden. Toch?”
Inderdaad.
Een veiligheidsagentschap dat in gebreke blijft verliest klanten,
terwijl het schadeclaims tegemoed kan zien.
“Als
bovenstaande klopt, dan is het toch wel degelijk voordeliger bepaalde
zaken centraal i.p.v. decentraal te regelen.”
Ook
hier geldt weer: als dat op basis van vrijwilligheid kan. Als iets
'centraal regelen' neer komt op een monopolie dan uiteraard niet.
@ Radar (vervolg)
“Valuta.
Is er in een Libertarisch Nederland 1 munt en zo ja, onder wiens
beheer en hoe wordt beslist of er al dan niet geld moet worden
bijgedrukt.? Gaan we terug naar de gouden standaard?”
Allereerst:
fiatgeld zoals wij dat sinds 1971 kennen heeft in een vrije
samenleving geen kans van slagen om algemeen geaccepteerd te worden.
En de reden is dat de intrinsieke waarde van dergelijke papieren
nabij de 0 is en dat zij vrijwel onbeperkt kunnen worden bijgedrukt.
Geld is een ruilmiddel, maar ook een goed dat het makkelijkst te
verhandelen is en om die reden dienst doet als geld. In droge
gebieden in Afrika doet zout dienst als geld, omdat zout het
makkelijkst te verhandelen goed is. Relatief schaars, er is grote
behoefte aan is en wanneer het als tablet is geperst is het
nauwelijks aan bederf onderhevig in een droog gebied. Een goed dient
eerst geproduceerd te worden. Papiergeld kan wel in een vrije
samenleving algemeen geaccepteerd worden, maar dan dient het
inwisselbaar te zijn voor een goed. Daar is vertrouwen voor nodig.
Als er meer briefjes worden uitgegeven die recht geven op een goed
dan er goederen zijn dan zou het vertrouwen worden geschaad en dan
zullen desbetreffende briefjes in waarde dalen. Kom je als
organisatie die geld uit geeft altijd over de brug met het goed waar
de toonder van het briefje recht op heeft dan zal het vertrouwen in
dat geld toenemen en de waarde van dat geld stijgen. Het is
aannemelijk dat de goederen die in een vrije samenleving het meest
makkelijk en universeel ruilbaar zijn, relatief schaarse goederen
zijn die niet roesten of bederven, makkelijk zijn te bewerken en
makkelijk zijn op te slaan. Edelmetalen behoren tot dergelijke
goederen. Het is daarom voorstelbaar dat instellingen die hun
briefjes en getallen op de creditkaart inwisselbaar maken voor deze
goederen het meest algemeen zullen zijn. Omdat er verschillende
instellingen zich op de markt begeven die munten en baartjes uitgeven
is het waarschijnlijk dat het gewicht van edelmetalen, op basis van
de troy ounce (die onderverdeeld is in 480 grein), de rekenkundige
eenheid gaat worden. Stel organisatie A geeft bankbiljetten uit van
1, 2, 5, 10, 20, 50 en 100 dollar en elke dollar is inwisselbaar voor
een munt die 24 goudgrein bevat. En organisatie B geeft de kroon uit,
munten van 1, ½, ¼, 1/10 en 1/20ste troy ounce. Dan
wordt de wisselkoers eenvoudig. 1/20ste kroon = 1/20ste troy ounce =
24 goudgrein = 1 dollar. Op deze manier kunnen zonder problemen
meerdere munteenheden naast elkaar bestaan. En mensen komen samen
overeen welk ruilmiddel zij zullen gebruiken. Dat kan van alles zijn.
Nee,
geen gouden standaard, want een gouden standaard is door de staat
opgelegd.
“Of
betekent decentralisatie dat elke provincie, of een iets kleiner
Kanton zijn eigen munt heeft. Dat lijkt mij in 1 natie toch een
onwenselijke situatie?”
Dat
zou juist erg wenselijk zijn. Gelduitgifte door de overheid is altijd
onwenselijjk, maar hoe meer centralisatie in de gelduitgifte hoe
onwenselijker. Kijk maar naar de euro en de daarmee samenhangende
problemen.
“Een
potje aanleggen lijkt mij voor alle risico’s die je loopt voor
weinigen weggelegd.”
Hoezo?
Het zou in een vrije samenleving weer gaan lonen om te sparen. Men
kan namelijk munteenheden die onderhevig zijn aan grote monetaire
inflatie (euro, dollar, rupee, peso) vermijden. Bovendien zal er in
het geval van 'sound money' sprake zijn van monetaire deflatie
tijdens economische groei.
“Het
wordt dus, denk ik, voor de meesten verzekeren.”
Ook
dat.
“ De
premies zullen m.i. een stuk goedkoper zijn wanneer dit grootschalig
en wellicht collectief
(via b.v. de werkgever of andere verbanden
van organisatie) kan worden geregeld.”
De
voornaamste reden waarom de premies goedkoper zullen zijn is het
ontbreken van regulering. Verzekeringsmaatschappijen worden
bijvoorbeeld niet gedwongen om bepaalde dingen te verzekeren die
moeilijk of onmogelijk verzekerbaar zijn en dat geeft ruimte aan
pakketten op maat. Ja, collectieve verzekeringen via werkgevers
behoren ook tot de mogelijkheden. Dat kan een onderdeel zijn van een
arbeidscontract.
“Over
keuzevrijheid gesproken: Wat gebeurt er met iemand die er voor kiest
zich niet te verzekeren. In het geval hij werkeloos raakt geen
inkomen en afhankelijk van liefdadigheid, dat lijkt mij duidelijk.”
Alle
zaken waar je zelf een grote invloed op hebt zijn onverzekerbaar. Je
kunt je niet verzekeren tegen werkeloosheid of tegen tegenvallende
winst of tegen het bewust in brand zetten van je eigen huis.
“Maar
stel, deze persoon rijdt mij aan, waardoor ik arbeidsongeschikt raak
en blijvend een zwaar
beroep op de gezondheidszorg moet doen. De
schade is niet te verhalen op de veroorzaker. Wat nu?”
Als
het goed is heeft uw verzekeraar een buffer aangelegd om dergelijke
zaken goed te kunnen afhandelen. Als iemand die blut is en
onverzekerd schade veroorzaakt dan zal er een beroep worden gedaan op
dat buffer. Ook zal er naar worden gekeken of de veroorzaker van de
schade tot arbeid in staat is, zodat hij u kan compenseren. Alle
opbrengsten door arbeid waardoor u compensatie kan krijgen betekent
immers dat de verzekeraar minder in de buidel hoeft te tasten.
“Waar
ik echter naar op zoek ben, en ik vind dat belangrijk, is hoe naar uw
mening deze beschaving onder
Libertarische omstandigheden nieuw
leven kan worden ingeblazen. Wat gebeurt er, heel concreet, in
een Libertarische
maatschappij met iemand die buiten zijn eigen
verantwoordelijkheid niet kan aanhaken.
Vervuilt die het
straatbeeld al zwervend met een boodschappenkarretje gevuld
met
blikjes en slapend onder de brug, of bestaat er een vangnet dat
op
enigerlei wijze de basisbehoeften garandeert.”
Allereerst
dien ik op te merken dat in een vrije samenleving, een privaat recht
samenleving, alles geprivatiseerd is. Die straat en die brug zijn dus
van iemand. Mogelijk van iemand die geen zwervers wil op zijn
grondgebied. Dat kan leiden tot het helpen van die zwerver, maar ook
tot expulsie. Als de eigenaar van die straat of die brug immers geen
zwerver op zijn grondgebied wil en die zwerver begeeft zich toch op
zijn grondgebied dan is die zwerver iemands goed aan het schenden.
Omdat
niemand wordt gedwongen mee te betalen aan een vangnet dat
basisbehoeften voor mensen garandeert zijn alle liefdadigheden puur
vrijwillig. Of er een vangnet zal zijn is dus afhankelijk van wat de
burgers willen. Aangezien ik heel erg vaak dingen hoor als “hoe
moet dat met de arme, zieke en zwakke mensen” heb ik er vertrouwen
in dat in de meeste westerse samenlevingen mensen een dergelijk
vangnet zullen opzetten.
“Mijn
inschatting is dat hierop geen zinnig antwoord is te geven (omdat we
het simpelweg niet kunnen weten). “
Klopt.
Dat kunnen we niet weten. Maar vergeet niet dat zoiets bij een staat
ook niet vanzelfsprekend is. En men dient gemeenschappen te
vergelijken die vergelijkbaar zijn. Een staatsloze samenleving met
westerse burgers, veelal christenen en humanistische filantropen, zal
anders zijn dan een staatsloze samenleving met stammen die zwakte
zien als iets dat vies en besmettelijk is en dat je beter kunt laten
kreperen.
Wat
heel erg heilzaam zou zijn voor de beschaving is dat er veel meer
prikkels zullen zijn verantwoordelijk gedrag te vertonen. In een
verzorgingsstaat krijgt een poep in de tuin van de buren gooiende
stinkende, dronken, in hemdsmouwen gestoken, tokkie met de gulp open
en de tatoeage “bad ass motherfucker” op zijn voorhoofd ongeacht
zijn gedrag en voorkomen een inkomen van de staat. In een vrije
samenleving zou hij veelal zijn gedrag dienen aan te passen. Sparen
zou in een vrije samenleving weer een deugd kunnen worden en schulden
maken een ondeugd. Moeite doen voor dingen zou meer van belang
worden.
Bijltje
@ Oscar
Dank voor de zeer uitvoerige uiteenzetting.
U heeft kennelijk vaker met het libertarisch bijltje gehakt. Zoveel is mij wel duidelijk. Het klinkt allemaal erg logisch en aanvaardbaar. Aan de andere kant heeft uw betoog ook een hoog therorie-gehalte en heb ik op sommige punten hierdoor een niet pluis gevoel.
Ik ga hier over nadenken en op reageren. Nu ontbreekt mij even de tijd. U moet mij, zo u wilt, "het niet voorbereid zijn" in deze discussie maar even vergeven.
Ik vind de discussie i.i.g. leerzaam en constructief. Wordt wat mij betreft vervolgd dus.
@ Radar
Graag gedaan.
Ik ben benieuwd naar uw niet pluize gevoelens. En ook op welke punten.
Ik hoop ook op een vervolg. Ik wacht uw nieuwe reactie af.