We worden er mee doodgegooid door linkse moraalridders: solidariteit. Maar wat is dat nu eigenlijk, solidariteit?
In het woordenboek kunnen we lezen:
so-li-da-ri-teit
1. recht hoofdelijke aansprakelijkheid voor het geheel
2. saamhorigheid; (gevoel van) verbodenheid;
Volgens Wikipedia betekent solidarity:
Solidarity is the integration, and degree and type of integration, shown by a society or group with people and their neighbors. It refers to the ties in a society that bind people to one another. The term is generally employed in sociology and the other social sciences.
What forms the basis of solidarity varies between societies. In simple societies it may be mainly based around kinship and shared values. In more complex societies there are various theories as to what contributes to a sense of social solidarity.
Een snelle conclusie die we hieruit kunnen trekken is dat solidariteit te maken heeft met een saamhorigheidsgevoel dat er zorg voor draagt dat we ons als individuen toch verantwoordelijk voelen voor het grotere geheel en anderen binnen onze groep. Een gebrek aan verantwoordelijkheidsgevoel houdt dus ook een gebrek aan solidariteit in. Solidariteit is in de kern een eigenschap die een individu kan hebben.
In de socialistische traditie bestaat het individu echter niet, zodat linkse partijen als de SP en PvdA er een nogal merkwaardig beeld op na houden van solidariteit. Solidariteit is niet langer de wens van een individu om verantwoordelijkheid te nemen voor wat er gebeurt in een groep of een land, maar de wijze waarop zaken als zorg voor de ander via de staat geregeld zijn. Niet langer is het individu solidair, maar de wijze waarop ons land is ingericht is solidair. De maatschappij krijgt een stempel van wel of niet solidair afhankelijk van hoeveel belasting we betalen: hoe groter de overheid, hoe socialistischer het beleid. En socialisme is per definitie solidair als we de linkse moraalridders mogen geloven.
Hoe verwrongen dat beeld is, valt op te maken uit de discussie over de noodzaak voor burgers om meer van hun zorg zelf te gaan betalen omdat het huidige socialistische stelsel een enorme druk legt op de portemonnee van iedere burger en onbetaalbaar wordt. Het antwoord van partijen als de SP is dat 'onbetaalbaar' relatief is, en dat we altijd nog de burger kunnen uitknijpen, al zullen ze het iets anders formuleren. De individuele verantwoordelijkheid en vooral ook het verantwoordelijkheidsgevoel, terug te vinden in de definitie van solidariteit, zijn volledig vervlogen.
Wanneer immers alles via de staat geregeld wordt, verdwijnt de werkelijke solidariteit tegelijkertijd met de verantwoordelijkheid. Een journalist, uiteraard van de NOS, legde de afgelopen week de vinger op de zere plek (video): meebetalen aan een collectief systeem voor de zwakkeren als je zelf geen zwakkere bent: waarom zou je dat doen?
Collectivisme blijkt het tegenovergestelde van solidariteit. Het individu draagt geen verantwoordelijkheid meer, en door het gebrek aan verantwoordelijkheid is solidariteit niets meer dan verplicht bijdragen in de kosten van een ander, die anoniem blijft en geen gezicht heeft, en waarmee we ons daardoor minder verbonden voelen. Ook de saamhorigheid gaat het raam uit, want zonder betrokkenheid met een ander individu blijft alleen het saamhorigheidsgevoel over dat resulteert in het samen ergens zorg voor dragen. Een socialistische staat is echter een staat die zorgt, niet een staat waarin we samen zorgen. Geen verantwoordelijkheid, geen saamhorigheid, geen solidariteit. Op deze wijze betalen voor een ander verlangt dat er ook voor jou betaald wordt, wat voor het socialisme 'bewijs' vormt dat mensen inherent niet solidair zijn en dat een grote staat nodig is.
Partijen als SP en PvdA roepen graag hoe sociaal ze wel niet zijn. Maar wanneer de solidariteit door beleidskeuzes overboord wordt gezet, en vervangen wordt door een slap aftreksel van solidariteit dat niets anders betekent dan belasting betalen zodat de staat de verantwoordelijkheid draagt voor de verzorging van niet alleen vreemden maar ook jezelf, hou je een samenleving over die weinig sociaal is. Als we immers niet eens verantwoordelijk kunnen of mogen zijn voor onszelf, hoe kunnen we dan solidair zijn naar een ander?
Een overzicht van mijn artikelen is hier te vinden.
Volg mij hier op Twitter.
Solidariteit is in de
Solidariteit is in de jaren'60 en '70 door de socialisten (die zich graag sociaal-democraten noemen, alsof andere democraten 'asociaal' zijn) naar zich toegetrokken. Zij hebben alle saamhorigheid die er ooit was in Nederland naar de staat (dus naar henzelf) toegetrokken onder het credo "De Lange Mars in de Instituties." In Nederland was solidariteit, of liever gezegd charitas (liefdadigheid) als vanouds in particuliere handen. Overal in de 17e en 18e eeuw in de steden waren weeshuizen e.d., in de 19e en begin 20e eeuw dominee's, paters en andere weldoeners die stichtingen in het leven riepen om ontspoorde kinderen op te vangen of mensen fatsoenlijk te kunnen huisvesten e.d. (Heldring Stichting, Martha Stichting, Leger des Heils enz.enz.). En toen? Al die op-zich-goed-draaiende organisaties, waar relatief natuurlijk ook dingen fout konden gaan, moesten van de bevlogen niew linksers van PvdA ondergebracht worden in ambtenaren-paleizen, in statige kantoorgebouwen, met deuren waarop bordjes geschroefd waren met drs. Huppeldepup en Appeldeflap. Er kwam centraal gestuurde jeugdzorg, de woningbouwcorperaties werden staatsaangelegenheid, het beroepsonderwijs werd omgevormd tot r.o.c.'s. Er kwamen overal managers, raden van bestuur, enfin, Pim Fortuyn kon hier vast smakelijk over vertellen.
Voor een historicus of onderzoeksjournalist om dit eens feitelijk te onderzoeken wat voor revolutie tussen pakweg 1965 en 1980 heeft gewoed op dit niveau..
Uitkeringstrekker: maakt mij
Uitkeringstrekker: maakt mij niet uit hoe je het noemt, als ik mijn geld maar krijg.
Het verschil tussen solidariteit en diefstal.
Als je náást een persoon of een land staat, zorgen deelt, hulp biedt, zwartmakerijen van die persoon of over dat land ontmaskert en tegenspreekt, als je aanhankelijkheid toont en tróuw betoont.... dan ben je solidair.
Maar... dames en heren politici:
áfgedwongen solidariteit en
ópgedrongen solidariteit
is nul komma NIETS.
Als een en ander niet spontaan bij mensen opkomt of als er geen sprake van vrijwilligheid is... dan mag u er het begrip solidariteit NIET op plakken.
Dat mag alleen als u zelf, persoonlijk, uit eigen middelen, besluit te gaan helpen ( het liefst zonder een hoop op de borst klopperij),
maar met de portemonnee van anderen hebt u dus geen fluit te maken.
Mensen geld aftroggelen of via de belastingen afpakken en in het kader daarvan dierbare dingen gaan roepen over solidariteit... dáár trappen we niet in.
Daar is een ánder woord voor, namelijk: diefstal!
Helaas zien wij bij politici heel wat meer diefstal dan solidariteit.
@ Monty1, "Solidariteit is in
@ Monty1,
"Solidariteit is in de jaren'60 en '70 door de socialisten (die zich graag sociaal-democraten noemen, alsof andere democraten 'asociaal' zijn) naar zich toegetrokken."
Slecht een deel va de socialisten noemt zich sociaal-democratisch. Andere socialisten noemen zich liberaal, christen-democratisch sociaal-liberaal of democratisch. Maar in principe komt het allemaal op hetzelfde neer: socialisme. Ja, alle democraten zijn asociaal. Alle democraten zijn socialistisch.
"In Nederland was solidariteit, of liever gezegd charitas (liefdadigheid) als vanouds in particuliere handen."
Dat is de enige vorm van solidariteit.
"Voor een historicus of onderzoeksjournalist om dit eens feitelijk te onderzoeken wat voor revolutie tussen pakweg 1965 en 1980 heeft gewoed op dit niveau.."
Men ken beter verder terug gaan. De eerste vormen van staatssubsidiering van 'kwetsbaren' gaan terug op 1854, toen er nog censuskiesrecht van kracht was. Daarna is het alleen maar erger geworden.
.
Juist doordat deze generatie het begrip "Solidariteit" te ver door laat schieten, is de huidige generatie jongeren zeer weinig solidair. Het zal geen verassing zijn 6 op de 10 jongeren op de PVV zou stemmen. Ze hebben niets met de opgedrongen solidariteit vanuit de staat.
Wie zaait zal oogsten zeg maar. Met de wisseling van de macht tussen de baby-boomers en de generaties die daarop volgen, verdwijnt dat socialisme sowieso vanzelf. Is ook helemaal niet meer te betalen anyway..
@ wvk, Wat verstaat u onder
@ wvk,
Wat verstaat u onder 'te ver door laat schieten'?
"Met de wisseling van de macht tussen de baby-boomers en de generaties die daarop volgen, verdwijnt dat socialisme sowieso vanzelf."
Dat komt mij voor als vermetel vertrouwen. De nieuwe generaties hebben ook staatsonderwijs achter de rug en stemmen massaal op socialistische partijen.
@ Oscar Een beetje
@ Oscar
Een beetje bescheiden subsidie mag wel, mijn punt was dat al die kleine particuliere charitas in de jaren '60 opgeslokt werd door een diep rood gekleurde staat die het maar wat fijn vond alles te kunnen regelneven. Natuurlijk heeft subsidie hier mee te maken. En met subsidie is het net zo goed uit de hand gelopen als met die prachtige "Lange Mars door de Instituties, pah pah pah paaaaahhh.
?
Dit is zo'n warrig en onhelder verhaal, dat het erg lastig is precies aan te geven wat er allemaal niet aan klopt.
Solidariteit is iets als een gevoel van eenheid, van bij elkaar horen. Het wordt soms descriptief gebruikt. Dan is het niet "in de kern een eigenschap die een individu kan hebben", maar verwijst het naar de sociale integratie van een groep, precies zoals het in het Wikipedia-citaat wordt uitgelegd. In de politiek wordt solidariteit vaak normatief gebruikt, als een waarde die we zouden moeten realiseren, of als iets dat individuen zouden moeten hebben ('solidair zijn met de zaak van de arbeider').
Sociaal-democraten vinden dat solidariteit tot uitdrukking komt en moet komen in algemeen beschikbare publieke diensten als onderwijs, medische zorg en openbaar vervoer, en in niet al te grote verschillen in inkomen en vermogen. Lage inkomensverschillen en gedeelde publieke diensten zijn ook voorwaarden voor het in stand houden van solidariteit, want hoe groter de verschillen tussen mensen, hoe minder ze met elkaar delen, hoe meer ze langs elkaar heen leven, hoe kleiner de solidariteit zal worden. In een land als de VS, met rijke 'gated communities' naast verloederde getto's is dit schrijnend zichtbaar.
Kan solidariteit zich ook anders dan in georganiseerd staatsverband uiten? Ja, dat kan natuurlijk. En dat is ook goed. Maar zonder een sterke en sterk aanwezige staat dreigt de basis voor gemeenschapszin weg te vallen.
Vanaf de helft van je verhaal ga je over verschillende soorten verantwoordelijkheid spreken, zonder dat je helder onderscheid maakt tussen bijv. verantwoordelijkheid voor het geheel en `eigen verantwoordelijkheid'. Dan is het niet meer te volgen. Ineens is er geen verantwoordelijkheid en geen solidariteit meer, maar hoe dat komt blijft onduidelijk.
Ik krijg de indruk dat je solidariteit gelijk stelt aan altruïsme en liefdadigheid. Maar dat is wat anders. Bij solidariteit gaat 't om het geheel, het algemene, het 'wij'; altruïsme en liefdadigheid richt zich op 'de ander'.
@ monty1, Ook een beetje
@ monty1,
Ook een beetje bescheiden subsidie is verwerpelijk. Om die subsidie te financieren wordt er onteigend en het verstrekken van subsidie is een verstoring van het geheel aan productieve menselijke handelingen.
Hoeveel subsidie mag er volgens u wel en vanaf wanneer mag het niet? Zou u dat willen uitleggen? Bij voorbaat hartelijk dank.
@ chp, "Maar zonder een
@ chp,
"Maar zonder een sterke en sterk aanwezige staat dreigt de basis voor gemeenschapszin weg te vallen. "
Integendeel. Het georganiseerde geweld dat de staat uitoefent om de pseudo-solidariteit te bekostigen heeft immers niets met gemeenschapszin te maken.
Solidariteit is het wanneer in een buurtschap bij één boer de oogst mislukt en de andere boeren, die een goede oogst hebben gehad, de onfortuinlijke boer steunen om de winter door te komen. Dat is iets heel anders dan de "solidariteit" door het uitoefenen van agressief geweld door de territoriale juridische monopolist (de staat).
@Oscar
Nou Oscar, dat de jeugd socialisme aanhangt zal je vies tegenvallen. Elke generatie zal zich afzetten tegen de principes van de vorige generatie. De Martijn van Dammetjes die in het keurslijf sociaal democraat opgevoed daargelaten. Dit zijn relikwieen van een andere tijd.
Mijn beleving met collega's op de Universiteit en HBO is geweest dat er over de PVV geen taboes zijn, er is geen aantrekkingskracht tot de Peggolds, Samsoms en wereldvreemde CDA'ers, Ze zoeken duidelijke standpunten, en hebben ze niets met de oude vedettes van wie met wie, en wie niet, en hoe dat allemaal vroeger zat qua politieke tegenstellingen. Men prikt hier als nieuweling moeiteloos doorheen.
Wat men zeker niet wil, is opdraaien voor de ander (cultureel of financieel) Op een of andere manier zijn we niet solidair meer. Iedereen zijn eigen boontjes doppen is het motto.
En dat is een prima ontwikkeling
@ Oscar "Ook een beetje
@ Oscar
"Ook een beetje bescheiden subsidie is verwerpelijk. Om die subsidie te financieren wordt er onteigend en het verstrekken van subsidie is een verstoring van het geheel aan productieve menselijke handelingen.
Hoeveel subsidie mag er volgens u wel en vanaf wanneer mag het niet? Zou u dat willen uitleggen? Bij voorbaat hartelijk dank."
U vindt het principe van subsidie op zich verwerpelijk. Ik alleen de onbeheersbare uitwassen. Voor mij is het zoiets als lucifers. Daar kan je de boel mee in de brand steken, maar je kan ook ermee een vuurtje stoken om een lekker potje op ter koken. Over een ding zullen we het wel eens zijn. Subsidies toevertrouwen aan links gekkies, dat gaat per definitie fout.
Hoe dan ook, zet alle subsidies, in totaal miljarden, tegen het licht en 85% gok ik, kan zo afgeschaft worden. Ziezo, hebben we dat stapje genomen. Over de overige 15%, daar mag u van mening over verschillen.
@ monty1, "U vindt het
@ monty1,
"U vindt het principe van subsidie op zich verwerpelijk. Ik alleen de onbeheersbare uitwassen. Voor mij is het zoiets als lucifers. "
Wanneer is er sprake van onbeheersbare uitwassen en wanneer niet?
"Over een ding zullen we het wel eens zijn. Subsidies toevertrouwen aan links gekkies, dat gaat per definitie fout."
Ook subsidies toevetrouwen aan rechts gekkies gaat per definitie fout.
"Hoe dan ook, zet alle subsidies, in totaal miljarden, tegen het licht en 85% gok ik, kan zo afgeschaft worden. Ziezo, hebben we dat stapje genomen. Over de overige 15%, daar mag u van mening over verschillen. "
Welke criteria wil u hanteren? En waarom 85% en niet 84% of 86%?
Graag antwoorden op mijn vragen. Bij voorbaat hartelijk dank.
@ Oscar Oscar, als je goed
@ Oscar
Oscar, als je goed gelezen had, schreef ik dat ik 85% van subsidies onnodig denk te vinden, gok ik. Gokken is altijd een hachelijke zaak, dus 84% of 86%, het zou zomaar 91,347673% kunnen worden in de praktijk. Wat dan wel? Ach, een vrijwilligersorganisatie, een stichting of vereniging die iets goeds bijdraagt aan een categorie medemensen, ik gun ze wat ondersteuning. Een wetenschappelijk onderzoek dat relevant kan zijn in de toekomst om een ziekte te kunnen genezen maar geen financiers kan vinden, prima, een project dat van de grond moet komen om een bepaalde doelstelling te bereiken wat de gemeenschap ten goede komt, dat soort dingen, daar doe ik niet zo moeilijk over. Maar voor het merendeel van subsidieslurpers geldt voor voor jou en voor mij: zoek je eigen sponsors en donateurs maar. Kom uit je luie stoel en ga werven.
Voldoende geantwoord?
@ Monty1, "Ach, een
@ Monty1,
"Ach, een vrijwilligersorganisatie, een stichting of vereniging die iets goeds bijdraagt aan een categorie medemensen, ik gun ze wat ondersteuning."
Wat zijn de criteria om voor 'goed' te kunnen doorgaan?
U kan stichtingen en verenigingen nog zoveel gunnen. Stelen is immoreel.
".... daar doe ik niet zo moeilijk over."
Wellicht omdat het uw geld niet is.
"Voldoende geantwoord?"
Nee, want wat de criteria zouden zijn om in aanmerking te komen voor subsidie wordt niet duidelijk. En verder is het ook niet duidelijk hoe hoog het budget voor subsidies zou zijn. Dat maakt uw voorstellen erg arbitrair en vaag.
@ Monty1, Stel u, en een
@ Monty1,
Stel u, en een aantal mensen met u, vindt het niet te verkroppen dat onderzoek naar niet vaak voorkomende ziektes te weinig voor komt dan zou u in een vrije samenleving niets in de weg staan om een caritas stichting op te richten die als uitgangspunt heeft onderzoek te verrichten. Breng daarbij het argument naar voren dat wetenschappelijke ontdekkingen vaak niet alleen komen en dat in de zoektocht naar de genezing van een niet vaak voorkomende ziekte er vooruitgang kan worden geboekt, als een soort bijproduct, in de vermeerdering van kennis over ziektes die vaker voorkomen.
oscar
Jij leeft in een wereld die een even grote utopie is als die van Roemer en consorten. Richt je denkkracht liever op haalbare politieke issues.
@ messenger, Ik leef
@ messenger,
Ik leef helemaal niet in een grote utopie. Ik stel dat agressief geweld immoreel is. Ik verwacht ook niet dat verkrachting de wereld uit zal gaan, maar daarom ben ik nog wel tegen verkrachting en daarom is het nog wel van belang anderen er op te wijzen dat verkrachting immoreel is.
En ik wil niet streven naar een libertarisch Nederland, maar enkel naar een paar staatloze landen in Europa van het formaat Liechtenstein. That's all. Wie ben ik immers om socialisten als u hun haalbare politieke issues (binnen een democratisch systeem dat inherent socialistisch is) dat te misgunnen?
oscar
Wend je denkkracht aan voor een beter Nederand en stop met die rare ideeën over formats a la Liechtenstein.
Goodnight.
@ messenger, Nederland is
@ messenger,
Nederland is een democratisch land. Democratisch en dus socialistisch. Socialisme en democratie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Rechtschending en democratie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ik wil mij enkel op secessie richten. De staat Nederland is langs democratische weg of langs vreedzame weg niet te hervormen. Daarom is het beter om te streven naar afscheiding. Afscheiding van de EU, maar ook afscheiding van de EU-lidstaten (waaronder Nederland). Zodat de individuen die niets van het socialisme moeten hebben in staat zullen zijn om zonder socialisme te leven. Als secessie slaagt dan kan wat mij betreft Nederland net zo socialistisch zijn als u uw denkkracht aangewend heeft.
@CHP 19:16
U vergelijkt met de VS, maar dat lijkt me zeker op de wijze als u het doet niet juist. U schrijft:
" In een land als de VS, met rijke 'gated communities' naast verloederde getto's is dit schrijnend zichtbaar."
En dat is volgens uw reactie 'dus' de schuld van de rest. Het komt niet in u op dat het ook weleens kan liggen aan de levensstijl van de gettobewoner.
Men zou niet meer geven als het niet afgedwongen zou worden? Onzin.
En dan dit:
" Lage inkomensverschillen en gedeelde publieke diensten zijn ook
voorwaarden voor het in stand houden van solidariteit, want hoe groter
de verschillen tussen mensen, hoe minder ze met elkaar delen, hoe meer
ze langs elkaar heen leven, hoe kleiner de solidariteit zal worden."
Waarom? Om bovengenoemde aanhaling? U vindt het dus terecht dat burgers afgeroomd worden (zijn toch al te rijk) ten gunste van mensen die niet eens wíllen.
Nou dat lijkt me een prima basis voor solidariteit, maar volgens mij werkt het zo echt niet.
In Singapore zijn de inkomensverschillen groot en charity is bloeiend. Mensen zijn geen onverschilligen. Dat kun je hen wel maken door hen de vrijwilligheid af te nemen en het door de overheid te laten doen. Want dat zou eerlijker zijn...... Maar de katholieken daar willen helemaal niet doneren voor vult u zelf maar in. De Hindoe's willen..... enzovoort.
En toch leven ze allemaal naast elkaar, en er wordt vrijwillig erg veel geschonken. Typisch ras toch de mens.
Solidariteit
Goed stuk.
Solidariteit is praktische lotsverbondenheid.
Een (theoretisch) gevoel van saamhorigheid is nog geen
werkelijke solidariteit.
Er moet een idee van ‘lot’ zijn dat gemeenschappelijk is.
Solidariteit is dus de relatie van een individu ten opzichte
van anderen in het delen van goederen
Het morele belang van solidariteit wordt bepaald door de
keuze ervoor.
Groepen zijn geen wilsbekwame instanties; zij kiezen niet; het zijn individuen die kiezen.
Gedwongen solidariteit bestaat dus niet.
Een maatschappij wordt als solidair aangemerkt als iedereen
(of een aanzienlijk aantal mensen) zich het lot van anderen aantrekt en goederen
afstaat ten gunste van anderen, maar de notie van solidariteit zegt op zichzelf niets over
wie nu precies met wie solidair moet zijn. Dat vereist een nadere invulling en
onderbouwing. En of de invulling een juiste invulling is, dat hoeven we ons
niet af te vragen, volgens collectivisten, want die weten wat de juiste invulling
is.
Door collectivisten afgedwongen lotsverbondenheid in een samenleving is geen solidariteit.
@chp
De bureaucratische staat die in de plaats komt van authentieke gemeenschapverbanden ondermijnt de gemeenschapszin, in plaats van dat ze daar de voorwaarde er voor vormt.
@ Oscar Natuurlijk, alles
@ Oscar
Natuurlijk, alles is arbitrair in het leven. Waar de een waarde aan hecht is voor de ander waardeloos. Klein voorbeeldje. Bij ons in de buurt is een klein theatertje met een echte buurtfunctie. Theater is afhankelijk van subsidie, kan je van vinden wat je wil, maar feit ligt er. Deze dreigt stopgezet te worden, theater moet sluiten, weg gezellig buurtje dat nog een beetje gemeenschapszin had door knus theatertje. Buurtje wordt een dood buurtje. Is dat de bedoeling, Oscar?
Sluit me wel een beetje aan bij Messenger. Het heeft iets van Don Quichotte wat je doet. Ook welterusten.
@Monty1
Uw wilt een gesubsidieerd theater, een ander een gesubsidieerd buurthuis, een derde gesubsidieerde kinderopvang, een vierde een gesubsidieerde rollator. Het eind van het liedje is dat we gedwongen worden om de helft van ons inkomen (en soms zelfs 2/3) in te leveren bij de roverheid om al die wensen te vervullen. Daarnaast hebben de machthebbers zelf ook nog hun wensenlijstjes (Griekenland, militaire interventies in het buitenland etc. etc.).
Als u gemeenschapszin in uw buurt wilt, dan zou ik zeggen: nodig de buren uit voor een gezamenlijke barbecue. Houd u niet van BBQ's? Maak er iets anders gezelligs van: een cocktailavond of iets dergelijks. Het vergt geen enkele staatsdwang om die gemeenschapszin van de grond te krijgen.
Danzij alle mensen die graag anderen dwingen om hun wensenlijstjes te betalen, gaan we langzaam maar zeker naar een BTW van 25%. Nog even en de gemiddelde Nederlander moet driekwart van zijn zuurverdiende centen bij de roverheid inleveren.
@monty1
Maar als de plaatselijke harmonie zo'n plaats in uw leven inneemt en in een dorpse gemeenschap is dat zo, dan wordt er toch driftig gelapt en ze verzinnen spontaan ook nog wel een loterij en wat andere vormen vangiften verzamelen. Dat is mooi! Dan zijn mensen begaan met het voortbestaan.
Ik heb trouwens zelden beter theater gezien dan door gelegenheids gezelschappen. Volle zalen en zelfbedruipend.
Door subsidie is men volkomen de weg kwijtgeraakt. Naar het schijnt is een plens rood op een doek kapitalen waard..., u zou het niet verzinnen, laat staan Rembrandt.
@Rechtse Rakker
Yep, en het is dubbel zo leuk. Zelf iets doen bedoel ik.
De mens is inventief zat!
Solidariteit
Betekent niets anders dan de zakken van Doorsnee leeg maken ten bate van de door de politiek gekozen doelen.
@Willem Doorsnee
Inderdaad.
ze kunnen me wat
Wat Monty1 als geschiedenis ziet, kunnen we m.i. maar voor het grootste deel beter vergeten. De meeste correcties op gedrag gingen vroeger uit van mensen in de directe omgeving en je was goed uit als die mensen echt gevoel hadden voor verhoudingen en gedrag en begrepen wat kon en niet kon. Wat de godsdienst betreft is de positieve bijdrage maar heel betrekkelijk geweest. De hier aangeboden oplossingen waren nogal eens mensvijandig.Vanaf het begin van het christendom waren er mensen, die problemen zagen in de starre, dogmatische vaak onpraktische en/of inhumane regels. Ook in deze tijd zijn allerlei gedrag en opvattingen nogal ondoordacht en door politiek en godsdienstig bedrog en indoctrinatie beïnvloed. Dat is dan ook weer de belangrijkste oorzaak van het politieke kwaad (en het onvoldoende beteugelde kwaad uitgaand van individuen) in de westerse wereld. Het maakt ons zwak. Niet de kerk trouwens. Die moet het m.i. van bedrog en indoctrinatie hebben.
Toen het christendom na langdurige oorlogen eind achtste eeuw in onze gebieden had gezegevierd, werden allerlei gemeenschappelijke activiteiten, gebruiken, feestdagen, enzovoort verboden. Na dertig jaar of zeventig jaar of na nog langer werd dan onder christelijke vlag weer het één of het ander ingevoerd. Pas zo 960 was de christelijke overwinning definitief. Sommige gebieden waren tot dan zelfs nog een tijdlang weer(!) zelfstandig geweest, vaak met hulp van de Noormannen (lees: Denen) zoals Walcheren en een deel van de huidige provincie Friesland. Utrecht, belangrijk kerkelijk centrum, was zelfs tientallen jaren onbewoond geweest. Men had het christendom helemaal niet nodig. Het ging hier om het meest welvarende gebied van de hele wereld indertijd.
In de middeleeuwen was het één en al ellende wat de verhouding van veel regio's met de kerk betreft, die zo plus minus 1500 erg impopulair was. Alles moest wel een christelijke tint hebben anders had je al gauw problemen.
Vanaf 1853 heeft de christenheid in Nederland de scheiding tussen kerk en staat verbroken. De gevolgen als positief te beoordelen is m.i. niet juist. In buitenlandse gebieden waar de politieke macht niet in handen van officieel christelijke partijen kwam, ging het met de bouw van ziekenhuizen etc. wel zo goed zo niet beter. Bovendien verzette de Rooms katholieke kerk zich altijd al tegen allerlei vooruitgang op medisch en ander gebied. Men vond veel soorten hulp en onderzoek niet passen met het geloof. Op sexueel gebied was de kerk m.i zwaar misdadig met de door haar opgedrongen opvattingen. Pure machtspolitiek. Wie niet tot de orthodoxe christenen behoorde in die tijd kreeg het vaak moeilijk. Ook veel christenen hadden problemen met de kerk. Zo begin zestiger jaren begon de situatie in gunstige zin voor de mensen te veranderen. .
Wat het Leger des Heils betreft, merk ik op, dat tegenwoordig verwerpelijke activiteiten zoals voor illegalen, de meerderheid vormen en dat op kosten van de overheid of te wel de belastingbetalende burgers..
Gerekend dat de PVV bepaalde bezuinigen wilde, kon het CDA daar nooit mee akkoord gaan. Toch duidelijk hoe dit zit?
Die socialistische ellende
Die socialistische ellende begint weer. Als zij gaan meeregeren hou ik mijn hart vast voor Nederland, want dan wordt er weer potverteerd ( uiteraard op onze kosten ).
@Jason
"Die socialistische ellende begint weer. Als zij gaan meeregeren hou ik mijn hart vast voor Nederland, want dan wordt er weer potverteerd ( uiteraard op onze kosten )."
Waar houdt u uw hart dan precies voor vast? Onder Rutte is er ook gewoon socialistisch beleid gevoerd. Er is potverteerd (de begroting is nog steeds een gatenkaas), er is herverdeeld (van Noord naar Zuid Europa), belastingen zijn verhoogd en het overheidsapparaat is vergroot. Roemer had voor een iets andere variant van het socialisme gekozen, maar in grote lijnen was het hetzelfde geweest.
Daarin heeft U gelijk. Het is
Daarin heeft U gelijk. Het is een pot nat, en bij elke verkiezingen is het hetzelfde patroon, beloften, het pluche en de kiezer wordt weer voor vier jaar verraden, het houd maar niet op. Maar dan zijn er idealisten die denken dat het anders wordt en er hele theorien over fabriceren, met deze mensen heb ik dus wel medelijden.
@ Monty1, "Natuurlijk,
@ Monty1,
"Natuurlijk, alles is arbitrair in het leven."
Mijn punt is dat als iets arbitrair is, de gevoeligheid voor ontaarding en corrumpering toenemen. Stel je wil alle subsidies afschaffen behalve subsidies voor onderzoek naar zeldzame ziektes. Omdat er veel zeldzame ziektes zijn en gratis geld altijd aantrekkelijker is dan geld dat je eerst moet verdienen door middel van productieve activiteiten zoals fondsen werven zul je een stormloop krijgen van onderzoekers die zich richten op zeldzame ziektes. Spoedig zal de roep komen om het budget te verhogen. Wat verstaan moet worden onder zeldzame ziektes zal worden opgerekt. De staat zal groter worden.
"Waar de een waarde aan hecht is voor de ander waardeloos."
En juist daarom is collectivisme, waarbij de één gedwongen wordt om mee te betalen aan wat de ander belangrijk vindt, een slecht idee.
Als u een theater of buurthuis waardeert dan zult u daar geld voor over hebben. In een vrije samenleving zult u mogelijk over meer geld kunnen beschikken. Het subsidiewezen kost namelijk ook klauwen met geld doordat ambtenaren, die niet efficient hoeven te werken, betaald worden. Enfin, als u niet genoeg geld ervoor over heeft om dat theater te behouden en ook andere mensen in de buurt hebben er niet genoeg geld voor over, dan is blijkbaar de waardering van dat buurttheater onvoldoende.
"Het heeft iets van Don Quichotte wat je doet. Ook welterusten."
Het enige waar ik op wijs is dat keizer geen kleren aan heeft. Dat heeft dus niets te maken met het hebben van illusies, windmolens voor reuzen aan zien en er op af stormen zoals Don Quijote de La Mancha deed, maar juist met het doorprikken ervan.
In de praktijk zou secessie van een paar kleine gebiedjes mij voldoende zijn. Is afscheiding mogelijk en blijft de interventie van een leger van de overheid uit dan is de facto het aangematigde monopolie van de staat doorbroken. Wie zou ik dan zijn om u een socialistisch-realistische superstaat te misgunnen?
@ Oscar Oef, dat is een
@ Oscar
Oef, dat is een mondvol.
solidariteit
solidariteit en multi culti is een moeilijke combinatie
Goed stuk!
Mejuffrouw/mevrouw 'Esther' (ik veronderstel dat U een vrouw bent).
Dit stuk legt precies de SCHIJNsolidariteit op kosten van de belastingbetaler bloot. En dat heeft met echte solidariteit natuurlijk totaal niets te maken.
Een voorbeeld: die jongens van '10 over Rood':
De woorden van die groep komen niet overeen met hun jagerij op dikbetaalde baantjes. Waaraan ze, zoals grootgrondbezitter Marcel van Dam, een groot landgoed in Hulshorst overhielden. Of zoals André van der Louw, die sectievoorzitter betaald voetbal KNVB (1986-1989) werd, toen voorzitter van de Omroepraad (1986-1988), de Mediaraad (1988-1994), en van de NOS(1994-1997), dus banen had met heel onsocialistische en bepaald niet solidaire kapitalisteninkomens. En met deze twee is het rijtje Links l...ers, Rechts zakkenvullers nog lang niet af....
Zo'n 20 eeuwen geleden heeft er al iemand in Palestina meer dan eens en overduidelijk gewaarschuwd voor Farizeeërs. Dus voor hen bij wie er een groot verschil is tussen WOORD en DAAD....... Maar het lijkt wel of die waarschuwingen telkens weer vergeten worden....
En het socialisme? In de Sovjetunie, de VR China, Cuba, Noord Korea, Vietnam en andere 'arbeidersparadijzen' leverde dat systeem, dat 'volmaakt, want op wetenschappelijke basisi gegrond' was, in de vorige eeuw alleen al een dikke 170 MILJOEN doden op. Maar het lijkt wel of die waarschuwing telkens weer vergeten wordt....
De oplossing die nog het dichtst bij de juiste komt is volgens Soltsjenytsin die welke in Zwitserland wordt gevolgd! Dus NIET van veraf alles willen beslissen en betuttelen, in Nederland dus uit den Haag, maar het meeste DELEGEREN naar de provincies. En die delegeren dan weer zoveel als maar kan naar de gemeenten. Omdat, en dat geldt overal, mensen wèl solidair willen zijn met hen die ze kennen, maar niet met anonieme figuren verweg, en vaak ook nog uit Verweggistan.
Want solidariteit met uitvreters honderden kilometers uit de eigen omgeving, veelal wonend in Knettergek-wijken, werkt niet. Zeker niet als je, buiten de slappe-trendvolg-halve-waarheden-media om, info krijgt over:
# onterechte uitkeringen, zoals naar Marokko en Turkije,
# de samenstelling vann de populatie van onze jeugdgevangenissen,
# de grote toename van de criminaliteit,
# het maar binnenlaten van asylaanvragers van wie 99 % GEEN ASYLZOEKER is,
# de schooluitval van niet-westerse allochtonen,
# de Jan Slapzak burgemeesters die door de Haagse kliek worden benoemd zonder democratische inspraak van de inwoners van die gemeente (Culemborg, Gouda, enz....),
# het vanaf het Haagse pluche willen samenvoegen van Kat-en-Hond gemeenten, zoals Bram Peper wilde met de Twentese gemeenten Hengelo, Enschedé en Borne,
# de toename van de criminaliteit,
# het veinzen van een ziekte waarvoor dure medicijnen voorgeschreven worden, die vervolgens in Nigeria, Ghana, enz. verkocht worden,
# het NIET optreden tegen discriminatie, mits de gediscrimineerde groep maar bestaat uit Joden, hetero's, mannen, autochtonen, blanken, Christenen, PVV-stemmers (zoals ik),Nederlanders 'uit de provincie', enz.
# het GEEN bijdrage leveren aan ons BBP, maar zoveel mogelijk de hand ophouden,
Veel van dit opgenoemde, waaraan Nederland binnen enkele tientallen jaren KAPOT GAAT, is voor een groot deel te voorkomen door DECENTRALISATIE. Daarom ben ik met Soltsjenytsin vóór zo'n systeem als in Zwitserland!
Goodgoan: Gait H.M. Leferink
Huuskesgait. Het christendom
Huuskesgait. Het christendom wordt mijns inziens juist veelvuldig verweten dat het een godsdienst van het woord is en niet van de daad. Dat heeft als gevolg dat in het westen veel te veel wordt afgegaan op wat wordt gezegd en veel te weinig op wat wordt gedaan. De werkelijkheid dus.wordt veel te weinig gezien. en dus ook niet op tijd. Een cultuurprobleem. Overigens vind ik het prima, dat u kritiek hebt op het socialisme. En dan, Marcel van Dam (uit een niet geheel onbemiddelde famlie) had vele keren rijker kunnen zijn. want hij is de initiator statisticus van kiezersonderzoeken in Nederland. Anderen zijn er pas echt rijk van geworden.