Jaarlijkse kosten per huishouden stijgen met $2.500. BBP daalt met 5,6 procent en belastinginkomsten met $7,4 miljard.

Onder de titel, 'New Study on CA Global Warming Law Indicates Higher Costs', schrijft Lucy Ma:

The California Manufacturers and Technology Association released a new report last week that suggests costs associated with AB 32 may be a lot higher than previously estimated. AB 32, otherwise known as the California Global Warming Solutions Act of 2006, was signed into law by Governor Arnold Schwarzenegger, propelling California to the forefront in the fight against global warming. Successful passage of the law effectively turned the state into one of the most stringent regulators of green house gas emissions in the nation and globally. Some would argue that the move all but eliminated California’s competitive edge in today’s market.

The California Air Resources Board, which has been charged with developing and implementing the state programs needed to reduce greenhouse gas emissions down to 1990 levels, hasn’t released an updated economic impact study since 2010.

Andrew Chang & Company, which conducted the latest fiscal and economic impact study on behalf of CMTA, found that the average California family will end up paying an additional $2,500 annually by 2020 when AB 32 is fully implemented. In addition, the state is expected to lose an additional 262,000 jobs, 5.6 percent of the gross state product, and a whopping $7.4 billion through decreased annual state and local tax revenues as a result. Figures from the study were based on more conservative estimates, suggesting that expected costs could actually range much higher.

This new information comes at a time when state government is already struggling to maintain funding for some of California’s most basic services, and economic recovery remains anemic, prompting calls for further consideration of the law. ….

“Today’s report provides lawmakers and the public for the first [sic] time with a clear picture about the devastating impact AB 32 will have on California’s economy.  The findings underscore what Republicans have been saying all along about AB 32 – it is a costly mandate that will hurt the economy, put many employers out of business and kill thousands of jobs in our state.  This type of economic analysis has been sorely lacking to date in the debate over the implementation of AB 32 to date. ….

Lees verder hier.

In Nederland zijn van officiële zijde vele dikke rapporten over klimaat gepubliceerd, maar men heeft nooit de moeite genomen om opdracht te geven voor een rapport over het totale prijskaartje van het klimaatbeleid. Bij ontwikkelingssamenwerking, die eveneens over verschillende begrotingshoofdstukken is verdeeld, wordt een handig overzicht verstrekt: de zogenoemde extra-comptabele staat. Bij het klimaatbeleid is dat niet het geval. Op die manier kan worden verhuld dat het hier om grotere bedragen gaat dan de burgers denken.

Maar ware broeikasgelovigen hebben natuurlijk geen behoefte aan kostenplaatjes, want bij getuigenispolitiek speelt geld nu eenmaal een ondergeschikte rol. Met uitzondering van de Ollie B. Bommels van deze wereld, ligt dat voor normale mensen echter wat anders. In zijn boek, 'Klimaatbeleid in eurocrisistijd', heeft Pieter Lukkes daarvan een grove berekening voor Nederland gemaakt. Hij kwam op een jaarlijks kostenplaatje van € 20 – 30 miljard. Dat is veel, héél veel geld voor een beleid dat geen enkel aantoonbaar effect op het klimaat zal hebben.

Lukkes schrijft daarover:

Wat het individu met zijn eigen centen doet is – bijna altijd – zijn eigen zaak. Heel anders ligt dit, wanneer het, zoals bij het klimaatvraagstuk, om gemeenschapsgeld gaat. Dan mogen de betalende burgers, net zoals zij bij de supermarkt gewend zijn, een kassabon verwachten waarop het bedrag op de kassa per artikel staat gespecificeerd. Geen zinnig mens zal bereid zijn een groot bedrag te betalen zonder zo'n specificatie.

Waar het gaat om de veronderstelde kosten van mitigatie en adaptatie van klimaatverandering gebeurt dat toch. Dit is een een misstand die slecht is voor het prestige en de geloofwaardigheid van de mensen en organisaties die zich met de klimaatproblematiek bezig houden. Hetzelfde geldt voor de volksvertegenwoordigers die de miljardenclaims voor zoete koek slikken en op de huishoudens neer laten dalen. Een parlementaire enquête is hier hard nodig. ...

Aldus Pieter Lukkes.

Tja, dat is verstandige taal. Maar is een parlementaire enquête wel zo'n goed idee? Dat is net zoiets als de spreekwoordelijke slager die zijn eigen vlees keurt.

Beter is een onafhankelijke studie. De Tweede Kamer heeft op 13 maart 2012 ingestemd met een voorstel voor een onderzoek “Kosten en effecten klimaat- en energiebeleid” van de commissies voor Infrastructuur en Milieu (I&M) en Economische Zaken, Landbouw en Innovatie (EL&I). Het doel van het onderzoek is meer inzicht te krijgen in wat er bekend is over kosten en effecten van klimaat- en energiemaatregelen, om zo de informatiepositie van de Kamer op dit terrein te versterken. Beter laat dan nooit.

Voor mijn eerdere DDS-bijdragen, zie:

http://www.dagelijksestandaard.nl/user