'Ontwikkelingshulp' à la Chinoise.
Sinds het Westen begon met omvangrijke ontwikkelingshulp, is de voornaamste drijfveer ons schuldgevoel geweest. Westerse ontwikkelingshulp was en is geen confettiproject van uitgelaten moeilijke brillen, maar een doodserieuze aangelegenheid die met bijna religieuze volharding wordt doorgezet. We sturen nog steeds missionarissen en zendelingen naar Afrika, alleen hebben deze lieden de Bijbelse leer ingeruild voor een Verlicht idealisme van gelijkheid, scholing en democratie. En dat is precies waarom Afrika ons door de vingers glipt.
Westerse ontwikkelingshulp heeft ten minste twee grote problemen. In de eerste plaats is het gebaseerd op conditionaliteit. Do ut des; ik geef opdat jij geeft. Of, in plattere termen: geld in ruil voor een democratischer bestel/minder corruptie/meer scholen/minder corruptie/minder mensenrechtenschendingen. Maar dat werkt niet, want niet alles is te koop. Cultuur bijvoorbeeld, is een typisch voorbeeld. Cultuur laat zich niet kooien door cash. We zien het in (Zuid-)Europa en we zien het in Afrika.
Ik wil daarmee niet zeggen dat het nu eenmaal in de Afrikaanse cultuur zit om mensen dood te martelen, of dat elke Afrikaan corrupt is, maar dat bepaalde (niet-Verlichte) praktijken zich niet laten ombuigen door er geld tegenaan te smijten. Toch denken de monniken van Mammon van wel. Daardoor krijgen we frustrerende domineespraktijken, waarbij de ene hand geeft en de andere hand het vingertje heft. Dat ervaren Afrikanen als badinerend en het ergert ze. Die Westerlingen kunnen de boom in met hun mensenrechten, zo is de tendens.
China doet niet zo moeilijk en heeft een ademocratische old boys-instelling. 'Als wij hier nu een strip van duizend kilometer asfalt neerleggen ter meerdere eer en glorie van u, oh potentaat, mogen we dan even een kijkje nemen in die goudmijn, euhm, berg daar?' En zo vallen Afrikaanse grondstoffen in Chinese handen.
In de tweede plaats negeert Westerse ontwikkelingshulp wat Afrika het meest nodig heeft: industrie en de daaruit voortvloeiende middenklasse. Dus het Westen legt geen wegen aan - wat de Chinezen wel doen -, maar komt met scholingsprogramma's, regionale ziekenhuisjes en cursussen voor vrouwelijke weerbaarheid. Allemaal extreem belangrijk, maar niet de wens van de Afrikanen. Die willen industrie uit de grond stampen en hun economie groot maken en daarvoor is infrastructuur toch echt veel belangrijker dan onze weldoenerij.
Zolang wij deze twee fouten niet onder ogen willen zien én onze eigen belangen in Afrika verwaarlozen, wordt Afrika langzamerhand roder en Chinezer. En dan zijn onze honderden miljarden ontwikkelingsgeld echt in een bodemloze put gegaan.
U zit er helemaal naast mijn
U zit er helemaal naast mijn waarde.
DE manier voor Afrika om er weer bovenop te komen, is haar burgers te laten betalen voor haar zaken.
Wie betaalt, bepaalt!
Zolang wij betalen, bepalen wij. En wij kunnen nooit snappen wat de Afrikanen willen, dat kunnen ze alleen zelf uitmaken.
Dus, net zoals China, gewoon lekker handel drijven,.. Enige remedie.
Industrie, economie, infrastructuur?
Als de mijn leeg is en de Chinezen vertrokken, is die weg binnen vijf jaar overwoekerd en onbegaanbaar. Of dacht je dat er ook maar éen Afrikaan op het idee kwam om 'm te onderhouden?
Another day, another road.
Wat de Chinezen doen is exact het zelfde als wat de kolonialisten deden in de vorige eeuw. Men gaat er heen en men zorgt dat men krijgt waar men iets mee kan maken. Vroeger was dat koffie, cacao of vruchten. Nu zijn dat koltan, mineralen of ertsen. De enige manier waarop heel Afrika zich kan ontworstelen aan het nieuwe en verbeterde kolonialisme is om de bevolking een betere kans te geven op een rechtvaardige beloning voor arbeid. Als er meer handen aan de lopende band staan, en als er een rechtvaardigere beloning is te verkrijgen dan gaan de grondstoffen niet voor niets weg, dan worden die grondstoffen ter plekke verwerkt tot halffabrikaten of zelfs tot eindproducten. De technologie is voor vrijwel geen geld te verkrijgen, het enige dat men moet doen is de grondstoffen lokaal verwerken en de arbeiders een goed loon geven.
De plaatselijke dieven die het landsbestuur vormen die zien meer geld in hun handen komen als de grondstoffen verkocht worden en er geen plaatselijke banen van komen, dat geeft alleen maar een mondige bevolking die een einde wil maken aan de corruptie. De Chinezen zijn een groot probleem voor Afrika, ik heb op TV een docu gezien en het is echt erg wat men doet, zelfs de meest onbenullige arbeider wordt uit China over gevlogen om in Afrika ongeschoold werk te gaan doen. Het zou mij niets verbazen als na afloop de wegen weer opgerold worden, de vrachtwagens weer ingescheept en het onbruikbare afval zal worden gedumpt op de Afrikaanse savanne. Er wordt door de Afrikanen werkelijk niets maar dan ook helemaal niets verdiend aan de Chinezen, NIETS!
pompen voor Afrika
Er bestaat niet zoiets als de Afrikanen.
Wel 6.5 miljoen Afrikaner.
De laatsten zijn blanken en bruinmensen in Zuid Afrika die het Afrikaans (Nederlands) spreken.
Ook er is de Afrikaanse Unie met een militaire tak maar die zal aan draagvlak verliezen naarmate het grote voorbeeld (de Europese Unie en haar ontwikkelings miljarden) ineenstort.
De Chinese steun bedraagt 16.3 miljard euro.
De VS produceert 10.000 miljard en Europa 15.000 miljard.
Het is dus peanuts. Daarnaast wordt Afrika in toenemende mate het toneel van een jihad. Mali, Nigeria, Sudan enz.
Dat wordt in wezen via Europees benzinepomp geld aan Saudi Arabie aan Al Qaeda, Al Sabaab, Boko Haram overgemaakt.
Nederland betaalt dus direct en via de Europese Unie aan Afrika.
Daarnaast betaalt Nederland via de bezinepomp Al Qaeda om alles weer kapot te schieten.
De Chinezen doen ook een duit in het zakje.
De grote landen in Afrika zijn Nigeria en Congo en met name Nigeria met haar Shell olievelden moet kiezen tegen de islam want in wezen is de Nigeriaanse olie een concurrent van Saudi Arabie.
De ideologische doorvertaling moeten de zuidelijke - meest Christelijke - Nigerianen zelf maken.
Het lijkt veel op Syrie.
Wij weten dat het onderliggende fundamentalisme van elkaar onderling bestrijdende sunni's en sjiieten toch doorzet en allebei een evenwaardige bedreiging vormt voor isreal dat weer de enige democratie in de regio is.
Of het nu lang of kort duurt met de ondergang van de Alevieten van Assad is nu al duidelijk dat Syrie opgesplitst zou moeten worden in een Alevitisch/Maronitisch en een sunnitisch en een koerdisch landsdeel.
En verder dat Syrie met alle andere islamitische landen vroeg of laat achter een ijzeren gordijn moeten verdwijnen totdat de moslims het mohamedanisme hebben afgezoren en zijn terug gekeerd naar het Joden- of Christendom of geen religie meer aanhangen.
Een dergelijke overweging is er ook te maken door de Christelijke Afrikaanse bevolkingen.
Aan de andere kant moet het westen onafhankelijk worden van islamitische olie en komt Nigeria (mits christelijk) voor het westen meer in beeld.
Moyo
men leze "winner take all" van econome Dambisa Moyo, over China's zoektocht naar landbouwgronden en grondstoffen in de wereld.
Probleem is ook, dat het westen aan ontwikkelingslanden de route van het eigen succes ontzegt: Goedkope energiecentrales op kolen zijn taboe.
Ontwikkelingshulp is voorts een kleinschalige lappendeken.
De beste ontwikkelingshulp is het stichten van industriële bedrijven. Zie Z.O. Azië.
Ook China verslikt zich in Afrika
Diegenen die Afrika economisch er bovenop krijgen, moeten nog geboren worden. Afrika met zijn stammenoorlogen, dictators, corruptie, Islam en eeuwige hongersnoden. Waar de Duitsers na W.O. 2 pakweg 10 jaar nodig hadden met het wirschaftswunder, is het Afrika in 300 jaar nog niet gelukt. Ja, een ding is wel gelukt, al die astronomische bedragen aan ontwikkelingshulp zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Ergo, er is nog veel meer geld gewenst. Geef, Geef, Geef.......De onderhavige Chinezen weigerden altijd hulp van buitenaf, maar zijn wel bezig de machtigste economie in de wereld te worden. Vanuit Afrika ziet men alleen zielige en uitgehongerde kinderenop TV en in de krant, met als enige onderschrift; Help, help, help. Giro zoveel en zoveel. Nooit komen de ouders van deze kinderen in beeld, de eerste verantwoordelijken voor hun kinderen. De schuldvraag word bij ons gelegd, en wij kunnen hun kinderen er bovenop gaan helpen. Maar ik pas ! Afrikanen blijven toch weigeren om zelf actief te worden. Dus stoppen met die ontwikkelingshulp en een verbod voor die misselijkmakende help spotjes in de krant en op de TV. Wie niet wil werken moet maar creperen. En dat geld ook voor alle Nederlanders en allochtone Nederlanders.