De komende verkiezingsstrijd gaat helemaal niet over Europa of tussen Mark Rutte en Emile Roemer. Door het mislukken van het rechtse minderheidskabinet-Rutte, een historische flop, speelt de komende strijd zich op links af en gaat tussen de PvdA en de SP. Daarbij gaat het niet eens zozeer om de vraag wie daarbij de grootste wordt (die strijd lijkt al in het voordeel van de SP beslist), maar om de veel belangrijkere vraag hoe beide partijen zich zullen positioneren ten opzichte van de rest. Mijn voorspelling: de SP gaat de PvdA rechts inhalen.
Elsevier wijdde afgelopen week een coverstory aan Emile Roemer, die te licht voor het Torentje zou zijn. Zal best, ik denk dat Emile zelf ook verbaasd zou zijn als hij als voormalig onderwijzer en wethouder in Boxmeer premier werd en die functie graag aan een ander laat. Een kabinet-Roemer, dat gaat wel erg snel (met de tot twee jaar geleden onbekende Emile), en is niet in lijn met de geduldige en gedisciplineerde koers die de SP sinds de opkomst van Jan Marijnissen heeft gevaren. Anders dan de PVV is de SP een serieuze partij, momenteel misschien wel de meest serieuze partij van Nederland. Het is in elk geval de enige partij die zich niet inlaat met oppervlakkige zaken als 'vernieuwing' en 'verjonging' en nog echt nadenkt over de eigen politiek-inhoudelijke koers. De buitenwacht mag het socialisme dan wel ideologisch dood hebben verklaard, maar dat wil niet zeggen dat SP'ers er zelf ook zo over denken. Marx en Lenin mogen dan van hun sokkel zijn gehaald, en Mao eveneens (al wordt hij door de Chinese staatskapitalisten nog wel in ere gehouden), en die ondergang van het communisme zien ze bij de SP natuurlijk ook, maar dat wil niet zeggen dat er geen noodzaak voor een socialistische (of sociaal-democratische) partij meer zou bestaan.Jan Marijnissen heeft vaak gezegd dat hij het vacuüm wil vullen dat Joop den Uyl heeft nagelaten (zie bijdragen in kranten en het eigen SP-partijblad). Ook als hij dat zelf vanwege zijn gezondheid niet meer kan doen, is er alle reden om die claim serieus te nemen nu de SP de PvdA voor het eerst op links lijkt te gaan overvleugelen. Als de SP werkelijk groter wordt dan de PvdA, en bij Elsevier gaan ze daarvan uit (en vrezen ze al dat Roemer ook meer stemmen haalt dan de VVD), dan mag met recht van een historische waterscheiding worden gesproken.
De meeste aandacht richt zich momenteel op de PvdA, die onder de nieuwe partijleider Hans Spekman een SP light zou worden, maar de vraag in hoeverre de SP een echte sociaaldemocratische partij zou kunnen worden lijkt mij politiek gezien interessanter. Want dat laatste is de consequentie van het langjarige streven van Marijnissen om het gat te willen opvullen dat de 'neoliberale' PvdA heeft laten ontstaan. De PvdA is steeds meer een doctorandussenpartij geworden en geen arbeiderspartij. Dat was natuurlijk vooruitgang, en een uiting van de steeds hogere opleiding waar de linkse volksverheffing zich sterk voor maakte. Maar het heeft ook voor vervreemding gezorgd tussen het academische partijkader en de volkse achterban waar het allemaal om was te doen. Dat Wouter Bos, een voormalige medewerker van Shell, en nu weer Diederik Samsom, een hoogbegaafde actievoerder van Greenpeace, PvdA-leider konden worden, laat zien dat die oude partijtijgers die gepokt en gemazeld zijn in de cultuur van de sociaaldemocratische arbeiderspartij er niet meer zijn.
Niet voor niets zit het meeste vakbondskader tegenwoordig bij de SP. En ook van vakbonden wordt wel gezegd dat zij hun beste tijd gehad hebben, maar dat is toch een enorme zelfoverschatting van jonge hoogopgeleide dertigers en veertigers die denken wel zonder te kunnen. In een polderland als Nederland, met zijn vele collectief geregelde sociale arrangementen (die allemaal op de tocht staan), wordt gemakkelijk vergeten hoe belangrijk de vakbonden daarin nog steeds zijn. Ze zijn niet sexy en ze maken onderling ruzie, maar dat wil niet zeggen dat het Nederlandse bedrijfsleven straks beter af is als er helemaal niet meer met werknemersorganisaties te onderhandelen valt. Een 'redelijke' vakbeweging is altijd beter dan allerlei ongecoördineerde elkaar bestrijdende bonden en wilde stakingsacties, of een onderkant die zich alleen nog machteloos voelt en zich niet meer wil laten 'verheffen'. De Nederlandse arbeidsmarkt vraagt nog steeds om geschoolde werknemers die hun best doen en als tegenprestatie 'redelijk' worden gehonoreerd. Daarin past ook niet het massale afschrijven van ouderen dat nu dreigt te gebeuren onder invloed van ondoordachte hervormingen zoals een versneld invoeren van een nieuw ontslagrecht.
Wij zijn gewend de PvdA rechts te plaatsen van de SP, omdat de SP in economische zin als radicaal links wordt gezien. Ik vraag me af of dat nog klopt. Academische clubs als D66, de PvdA en GroenLinks mogen dan wel liberaler lijken en meer oog hebben voor de markt, maar deels is dat schijn en zij zijn (wat milieueisen betreft, maar ook op terreinen als emancipatie van vrouwen en allerlei minderheidsgroepen) ook op peperduur activistisch beleid gericht voor hun eigen cliëntèle. Het is elitaire bakfietsenpraat waar de gemiddelde SP'er, voor wie sociale zekerheid als de AOW en regelmatig werk veel belangrijker zijn, niks voor koopt. Zowel in sociaal-economisch als cultureel opzicht was de arbeidersklasse nooit radicaal, maar eerder realistisch, en tegenwoordig zelfs ronduit conservatief. Het gaat om die vogel die je in het handje hebt, niet om die in de lucht. Het gaat om vandaag, niet om morgen, want aan utopieën (vond ook Marx) heb je niks. Dat was traditioneel ook de kracht van de sociaaldemocratie, een basisbeweging met de poten in de klei, die onder Den Uyl zowel arbeiders aansprak als hoger geschoolden. Maar die band met 'het volk' is verloren gegaan, en onder Marijnissen heeft de SP er gestaag aan gewerkt daarvoor een klassiek alternatief te scheppen.
Dat is natuurlijk niet helemaal gelukt, want ook de SP-stemmers vlliegen alle kanten op. Maar die flexibiliteit van de (potentiële) achterban maakt het voor de SP-leiding zelf ook mogelijk om politiek flexibel te zijn en zich meer naar het centrum te bewegen. Want daar ligt de macht en als de SP de positie van de PvdA wil overnemen, moet zij ook laten zien dat zij met rechts (CDA en VVD) zaken kan doen. Bij die machtsvraag lag traditioneel altijd de kracht van de PvdA, die linkse kiezers ertoe bewoog om 'toch maar weer' PvdA te gaan stemmen. Die vlieger gaat niet meer op als de SP straks groter wordt. Sterker, de SP heeft dan alle troeven in handen om de linkerflank links te laten liggen, ook met rechts in zee te gaan, en de echte opvolger van de partij van Joop den Uyl te worden. Dit in de eeuwige strijd tussen partijen die met beide benen op de grond staan tegen clubs vol radicale luchtfietsers. Tot die laatste categorie hoort de SP, een strak georganiseerde basispartij die van onderop naar boven werkt (ook van onder naar boven de rivieren), in elk geval niet.




D-J van B, wat dacht je? Er
D-J van B, wat dacht je? Er is nog niet genoeg onzin verkondigd vandaag. Laat mij ook eens een poging wagen?
Zou de SP haar pamflet uit
Zou de SP haar pamflet uit 1983 serieus nemen "Gastarbeid en Kapitaal" dan zou ik het verhaal van Dirk-Jan geloven. Maar helaas zijn ze anno 2012 net zo massa-immigratie, daders=slachtoffers, iedereen=is=zielig en islam geil als de andere linkse/sociaal-christelijke/neoliberale clubs.
een soort thuiskomen?
DJvB werpt alle schroom van zich af, hij is eindelijk thuis.
Geeft niks hoor, het is een vrij land hier (tenminste nog eventjes)
Baarlijke nonsens
Opnieuw baarlijke nonsens door Van Baar. Verhaalltje over de kansen voor SP en PvdA zou nog kunnen., maar dat zulks positief voor het land zou zijn getuigd toch wel van een mentale stoornis.
Om over het ophemelen van de grootste luchtfietsers in de Nederlandse politiek aller tijden, Joop den Uyl maar niet te spreken.
lach maar...
lachen gieren brullen is eenvoudig genoeg....ik gebruik die tijd toch liever om dit comment nog eens rustig ( en zo objectief mogelijk ) te herlezen...
@cmsuijkerbuijk
*proest* Zeg zo kan ie wel weer ja.......... *poetst koffie van het beeldscherm*
De opvolgers van Joop den Uyl
Goed stuk inhoudelijk gezien kan de vergelijking met Den Uyl de tand des tijds doorstaan , alleen nu nog even waarmaken .
Wat goed mogelijk kan zijn dat de SP zo groot word dat zij in feite niemand nodig hebben , gelet op het feit dat in het land de grote onvrede gonst en alle opgebouwde en gespaarde zekerheden die in een ras tempo afgebroken word door een graai en bonuscultuur verheven rechtse kant van VVD en een D66 met een CDA en GroenLinks die ook nog even een duit in het Kunduz zakje mocht doen.
Vadertje Drees draait zich om in zijn graf als hij kon zien hoe het electoraat in de maling en belazerd word met zijn AOW en Pensioenen , om de gaten te dichten van zwalkend , graaiend en zakkenvullend beleid .
Na die sneer 'anders dan de
Na die sneer 'anders dan de PVV' ben ik gestopt met lezen, zonde van mijn tijd, nu ja die van mijn baas dan. En de SP heeft helemaal afgedaan nadat Jan Marijnissen na de moord op Pim Fortuyn op tv verklaarde dat hij het roer om had gegooid na bedreigingen vanuit dezelfde hoek. Laffer en schijnheiliger heb je ze niet.
doctorandussen
[ De PvdA is steeds meer een doctorandussenpartij geworden en geen arbeiderspartij. Dat was natuurlijk vooruitgang, en een uiting van de steeds hogere opleiding waar de linkse volksverheffing zich sterk voor maakte. Maar het heeft ook voor vervreemding gezorgd tussen het academische partijkader en de volkse achterban waar het allemaal om was te doen]
Niks vooruitgang, die doctorandussen wanen zich moreel superieure herverdelers van welvaart. Pure machtswellustelingen dus. Stemmen kopen middels subsidiesocialisme. De arbeidersklasse dient ter legitimering, alleen teleurstellend dat die gasten consumenten zijn geworden en de barricades mijden.
Dan maar immigranten pamperen, liefst zo laag opgeleid mogelijk.
Nachtmerrie.
Ik heb nog nooit iemand ontmoet die SP stemt.... dus ik kan mij bij de gemiddelde SP-stemmer niet zo veel voorstellen.
Ooit vond ik Agnes Kant wel aardig, met haar belangstelling voor de zorg.
Toen ik haar echter eenmaal als een ordinair viswijf gemeen zag uithalen naar meneer Wilders toe, lichtelijk hysterisch, zo te zien... was alle affiniteit weg.
Daarna liep daar op zekere dag een meneer Harry van Bommel mee in een demonstratie, tussen Palestijnen en ander islamitisch spul, Israël te vervloeken.... en de afstand tussen mij en de SP werd nog weer wat groter.
Zelfs Anja Meulenbelt is van de SP... zit voor die club zelfs in de Eerste Kamer!
Toen Emile Roemer nog maar net aangetreden was ( hij heeft de uitstraling van een goedmoedige, maar niet al te slimme meester op de dorpsschool) heb ik hem een serieuze mail gestuurd...
of hij het wel voor zijn SP-geweten kon verantwoorden actieve antisemieten binnen zijn partij te laten blijven.
Nimmer ontving ik enig antwoord.
Antisemitisme was kennelijk niet echt een item voor de SP.
Of juist wel.
En Roemer maar groeien in de peilingen!
De SP is... dunkt mij..... slecht nieuws voor Nederland.
Tegelijk... in hoeverre is Nederland nog Nederland?
Misschien past de SP wel prima bij het nieuwe mensentype, dat behalve met meneer Wilders helemaal nérgens moeite meer mee lijkt te hebben.... en van wie ik dus absoluut en helemaal niets begrijp.
Stel dat je een normale Nederlander was, in het bezit van voluit Nederlandse normen en waarden ...en je was in ... zeg maar....1965 overleden en je mag nu, in 2012, opnieuw even terug naar de aarde
( ik ben een Suske en Wiske-fan en denk soms helemaal in de lijn van professor Barabbas, met zijn tijdmachine).
Hoe moet het Nederland van nú dan op je overkomen?
In de grote steden krijg je bijna tranen in je ogen als je in de bus of de tram nog iemand tegenkomt, die er net als jij - op het eerste gezicht - nog als een Nederlander uitziet.
Het lijkt wel of je naar Tanger of Marrakesh bent overgeflitst!
Jongelui kijken over het algemeen dreigend of hebben van die naar beneden afhangende mondhoeken, die op constante ontevredenheid duiden.
Iedereen draagt kleren, die véél te strak zitten.... niet echt charmant voor de veelal obese lichamen van nu.... en eigenlijk óók niet voor hen, die nog wél in het bezig van een slank lichaam zijn, want kleding, waar doorheen je bij wijze van spreken iedere muggenbeet kunt zien, doen niet echt veel voor de romantiek en de erotiek.
Bovendien schrik je je voortdurend een ongeluk en denk je steeds door allerlei mensen áángesproken te worden, terwijl dan blijkt dat ze voortdurend in een of ander toestelletje allerlei privédingen lopen te schreeuwen... die iedereen gewoon kan horen!
De statige regenten van de A.R., de C.H.U. en de KVP bestáán niet meer... ze hebben die partijen kennelijk op enig moment op één hoop gedonderd - er zitten nu nota bene zelfs mohammedánen tussen... - en de voorzitter is een mevrouw met gekke rode haarplukken, oranje jurken, een opgeschroefde joligheid en een partijprogramma, dat in slechts één woord valt samen (!) te vatten.
De socialisten interesseren zich helemaal niet meer voor de arbeiders, maar zijn voornamelijk bezig niet-werkende buitenlanders te vleien en te verwennen... want die mensen stemmen dan misschien wel op hen.... normale Nederlanders met een goede opleiding en een baan doen dat immers nog maar hóógst zelden.
De VVD is ook al onherkenbaar geworden.
Vroeger waren dat hele degelijke, kundige en deftige mensen....( kostuums, parelkettingen, sigaren en een enigszins bekakte uitspraak van het Nederlands) en niet van die dwangmatige lachebekken, die nu leiding schijnen te geven aan die partij.
Wat moet onze man van de nieuwe partijen, die na zijn heengaan zijn ontstaan, denken?
Er is er één bij, die alle ouderen graag wil helpen bij het sneller overlijden dan eigenlijk noodzakelijk is en de leider van die club ziet eruit, of hij zijn indrukwekkende agressie maar ternauwernood kan beteugelen en voor zichzelf een bloeddruk aan het kweken is, die zijn gezondheid niet echt ten goede komt.
Dan is er ook een onduidelijke groep, waarin pacifisten en communisten en natuurbeschermers een pact gesloten schijnen te hebben... een onmogelijke en vroeger ondenkbare combinatie.
Er is bovendien een twééde socialistische partij naast de oude arbeiderspartij gekomen, die Mao Tse Toeng niet helemaal afwijst en die zich tegelijkertijd door mensen laat vertegenwoordigen, die over de Joden denken zoals de nazi's dat rond 1933 ook deden.
Onbegrijpelijk allemaal!
Maar Nederland.. zijn Nederland... dat lijkt wel gelijk met hem te zijn overleden.... dat is er nauwelijks meer.
Gelukkig is er nog één partij... die tenminste waardéért hoe dat dierbare vaderland eens was.
Die de waarden ervan wil behouden.
De leider van die partij dreigt echter elk moment door oververhitte volgelingen van allah, die Nederland zo snel mogelijk in iets Noord-Afrikaans willen veranderen, om zeep te worden geholpen en moet daarom beveiligd worden.
'Het is weer oorlog', zal onze wedergekeerde geschrokken constateren.... 'en bijna iedereen is gecapituleerd'.
'Professor Barabbas...' , zal hij dringend roepen, 'Haal me hier wég! Flits me onmiddellijk terug!'
centrum
Van Baar:"Anders dan de PVV is de SP een serieuze partij". Hoezo is de PVV geen serieuze partij? Verklaar je nader. En als je je niet nader verklaart, hetgeen je in je stukje niet doet, dan is dat een kwalificatie ad absurdum.
Je wil dat de SP de positie van de pvda overneemt: centrum-links. Heb je weleens het partijprogramma van de SP gelezen? Dat zijn onvervalste communisten die al het meerdere wat een slimmere burger verdietn willen afromen. Verder zijn ze onvoorstelbaar rigide, hebben de banken het gedaan en treffen overheden geen blaam.
De SP is de grootste weg-met-ons partij van heel Nederland. Zelfs hun EU standpunt is hypocriet. Een regelrecht drama mocht deze partij ooit echte invloed krijgen op het beleid in de Nederlandse politiek.
De SP is ook een club luchtfietsers
DJvB: "De Nederlandse arbeidsmarkt vraagt nog steeds om geschoolde werknemers die hun best doen en als tegenprestatie 'redelijk' te wensen gehonoreerd."
- Mijn 'achtergrond', geschoolde arbeiders, hadden zichzelf politiek-economisch dermate hooggeschoold, dat ze begrepen dat het loonniveau helemaal afhankelijk was van het rendement dat hun prestaties een bedrijf opleverde. Want van de winst wordt het loon betaald. Er waren dus altijd arbeiders die het kapitalisme uitstekend begrepen, maar ook hierboven probeert een academicus ze dan toch weer het socialisme aan te praten.
En de PvdA was altijd al vooral een partij van dominees en onderwijzers—mensen wier roeping toch vooral kletsen en betweten is.
He ja! De SP aan de macht!
He ja! De SP aan de macht! Met Harry Ham as minister vab Buitenlandse Zaken!
Afshin Ellian is ook geheel
Afshin Ellian is ook geheel in de wolken!
http://www.elsevier.nl/web/Opinie/Afshin-Ellian.htm
Den Uijl heeft inhoudelijk
Den Uijl heeft inhoudelijk geen opvolgers gehad. De PvdA zat zelf in de zeventiger jaren in een interessante ontwikklingsfase. Het kabinet Den Uijl was wel de verwezenlijking van de politieke wil van grote groepen in de samenleving. Democratisering, afbraak van onbewezen autoriteit waaronder onzinnige dwang en dogma's (confessioneel getinte)(meer openheid en verantwoording bij de overheid), verdeling van inkomen, kennis en macht (men wilde meedoenn en meestal niet in het minst voor zichzelf.}, e.d. Een deel is gelukt, een deel mislukt onder meer door het optreden van Van Agt zo omstreeks 1980. De PvdA heeft sinds de tachtiger jaren geen goed vervolg gehad op de zeventiger jaren. Zelfs de aanstekelijke sfeer in de partij verdween. De keuzes om de partij te vertegenwoordigen bijvoorbeeld gingen binnen de partij al de mist in. De ideologische waan werd gevoed door de binnenkomst en opkomst van kleinere groepen zoals oud communisten veelal al binnen het FNV omhoog geklommen, dogmatisch linkse christenen (Pax Christi, Kerk en Wereld e.d.), zaakwaanemers voor buitenlanders, beroepssocio's. De discussie over hoe vooruitgang, het kritisch vermogen, de kwaliteit van de partij werd er alleen maar minder op. Jubelkabinetten als van Kok toonden in wezen de vastgelopen sociaal democratie. Alles was men kwijt wat vroeger zo motiveerde. De uitverkoop van Nederland was niet tegen te houden met zo'n club..Men was eerder voor. Heel kortzichtig, heel onwijs.
Toch knap als je zo goed in
Toch knap als je zo goed in de toekomst kunt kijken.
Uitstekend stuk!
Een uitstekend stuk van Dirk-Jan van Baar!
Ik ben zelf al meer dan 10 jaar lid van de SP en heb ook altijd op de SP gestemd. Toch heb ik een enorme hekel aan "links". Waarom dan toch bij de SP? Omdat de SP - zoals Dirk-Jan van Baar al schrijft - zich niet bezig houdt met allerlei onzinnige dingen als positieve discriminatie en andere elitaire linkse hobbies.
Een stukje geschiedenis in aanvulling op het artikel: Toen de naoorlogse verzorgingsstaat was voltooid, ging 'links' (PvdA, voorgangers van GroenLinks) zich op allerlei andere zaken richten: Cultuur, kunstenaars, overbodig welzijnswerk, multiculti en Afrika. En veel later ook klimaathysterie en windmolens. Allerlei elitaire zaken waar de oorspronkelijke achterban, de gewone werkende mensen, van de linkse partijen niets aan hebben. Alleen de CPN deed niet aan de onzin mee, maar was erg radicaal en sterk verbonden met Rusland.
In deze omstandigheden ontstonden de voorgangers van de SP. En hoewel die toen inderdaad nog Maoïstisch waren, kwamen ze met hele concrete zaken die de gewone mensen aangingen: Goede en betaalbare huisvesting, fatsoenlijke lonen en er werden de nodige milieu-schandalen aan het licht gebracht (ernstige vervuiling aan de kaak stellen is iets anders dan met subsidies voor windmolens strooien en automobilisten pesten). Later kwam de SP met de nota "Gast arbeid en kapitaal" waar de vloer werd aangeveegd met de multiculti-droom van links. Nog ver voordat Fortuyn en Wilders dat deden.
De linkse partijen maakten nog een tweede opmerkelijke draai: Toen de overheidsuitgaven uit de hand liepen gingen ze meewerken om hun eigen verzorgingsstaat af te breken in plaats van iets te doen aan hun elitaire hobbies. Sterker nog die elitaire hobbies werden alleen maar groter. En de SP ging groeien, en ook niet zo'n klein beetje ook.
De SP is helaas niet de ideale partij. Helaas is de SP vóór ontwikkelingshulp en tégen het beperken van immigratie. Helaas is dat de SP niet bespaard gebleven. Wellicht onder invloed van de vele voormalig PvdA-ers die de afgelopen decennia zich bij de SP hebben aangesloten.
Daar staat tegenover dat de SP staat voor de gewone mensen. En dan niet alleen voor zielige oudjes, gehandicapten of allochtoontjes maar gewone werkenden. Schoonmakers, postbodes, buschauffeurs, mensen in de zorg. Waar hun banen werden bedreigd, bood de SP steun aan deze mensen. De PVV was nergens te bekennen.
De reden dat ik SP stem in plaats van de PVV is dat de PVV ondanks vele uitstekende standpunten de grote afwezige is als banen en rechten van de gewone mensen onder druk staan en geen partijorganisatie heeft. Ik hoop dat de SP nog ooit eens al die nieuw-linkse onzin uit het programma gooit.
Lauwe bal" misschien handig
Lauwe bal" misschien handig om eerst eens het SP programma te gaan lezen voordat je de volgende keer op een communistische partij gaat stemmen.Het grootste deel van de bevolking zielig verklaren en het andere deel, de 20% die 80% van de belastingen brengt, dusdanig belasten dat onze economie stil komt te staan. Onze economie werkt dankzij ondernemers en niet door meer belastingen en staatsleningen die vervolgens uitgedeeld worden. Zoals bekend zal de door de SP gewenste staatsmonopolie en planeconomie geholpen door een nog sterker groeiende laagopgeleide allochtonenbevolking ons land verder in een economisch moeras drijven. Ook de onbegrensde steun aan het schuldenprobleem van de potverteerlanden zal onze economische ondergang verder versnellen.
"Een 'redelijke' vakbeweging
"Een 'redelijke' vakbeweging is altijd beter dan allerlei ongecoördineerde elkaar bestrijdende bonden en wilde stakingsacties, of een onderkant die zich alleen nog machteloos voelt en zich niet meer wil laten 'verheffen'. De Nederlandse arbeidsmarkt vraagt nog steeds om geschoolde werknemers die hun best doen en als tegenprestatie 'redelijk' worden gehonoreerd."
Gelukkig maar dat we daar 'de markt' al voor hebben.
Goed stuk, Van Baar !
Een interessante analyse met een paar verrassende observaties. Dit soort doorwrochte stukken maakt het lezen van DDS nog een beetje de moeite waard. Al ben ik het niet op alle punten met Van Baar eens.
De PvdA heeft al meer dan 25 jaar geleden het roer omgegooid. Aanstichter was Wim Kok, de opvolger van Joop den Uijl en - oh ironie ! - afkomstig uit de vakbeweging. Kok heeft als geen ander zijn afkomst verloochend. Hij was eurofiel als geen andere minister van financiën ooit is geweest. En als premier nam hij rigoreus afstand van de sociaal-democratische idealen. Na zijn terugtreden uit de politiek werd hij een kapitalist van het ergste soort, een exibitionische zelfverrijker, wat hij eerder zo verfoeide.
De ravage van Kok werkt nog steeds door in de partij. Arbeiders hebben de PvdA allang verlaten. De partij houdt zich nog enigszins staande door vergaande knuffelarij richting allochtone moslims. Het stuitende cliëntalisme en nepotisme in die kringen voor lief nemend. De doctorandussen twijfelen, de PvdA is goed voor een bestuurlijke carriere, maar D66 lokt.
Van Baar constateert terecht dat de SP de idealen van de oude PvdA heeft overgenomen. Maar ook de SP verloochent haar verleden. Ze wil salonfahig worden en regeringsverantwoordelijkheid dragen. Veel scherpe kantjes zijn eraf gehaald (koningshuis, NAVO). Tegelijkertijd blijft ze anti-kapitalistisch. De afdrachtregeling is heilig, zelfs potentiële ministers moeten zich daar aan onderwerpen.
Ronduit vermakelijk is dat een paar vileine opmerkingen over de PVV veel reageerders op DDS de kast doet opjagen. Ik vind de PVV weldegelijk een serieuze partij. Maar het opportunisme viert daar wel hoogtij. Wilders heeft allang gezien waar de potentiële kiezer voor hem zitten. Nl. de arbieders en de middenklasse. Voor hen heeft hij zijn verkiezingsprogramma gemodelleerd naar SP-maatstaven. Aangevuld met felle anti-Europastandpunten. Daarin is de SP veel realistischer. Uit de EU stappen of terug naar de gulden zijn onhaalbare voorstellen. De kiezer prikt daar door heen. Die vraagt om een kritische houding en veel meer een opkomen voor het Nederlandse belang.
de redelijke markt
@ Michael,
Marktcorrecties zijn zelden 'redelijk', maar schieten altijd door, zoals ook veel arrangementen van de verzorgingsstaat ooit redelijk waren, maar eveneens een betonnen onredelijkheid krijgen. Politici zullen die altijd proberen te 'corrigeren', met inachtneming van de belangen van hun eigen cliëntèle. En ook daar is weer niet zoveel redelijks aan, al valt een zekere pacificatie en regulering altijd te prefereren boven openlijk uitgevochten belangentegenstellingen.
@ Jonathan,
VVD'ers kunnen onmogelijk klagen over Wim Kok, die met hen regeerde en zich bovendien spiegelde aan de sobere Drees, die gezonde overheidsfinanciën bepleitte. Kok had daar in elk geval oog voor en was meer 'premier van alle Nederlanders' dan Den Uyl. Maar over de laatste wordt in linkse kring nog steeds zeer nostalgisch gedaan (hoewel er onder Den Uyl, die zichzelf als 'reformist' zag maar diep boog voor het modieuze radicalisme van NieuwLinks, al veel verkeerd is gegaan).
Het uitgavenpatroon van de
Het uitgavenpatroon van de staat is vooral opgeroepen doordat allerlei instanties en organisaties maar hun gang konden gaan. Dat komt eerder voort uit de opvattingen van het CDA en voorlopers dan van de PvdA.. Overigens werd er ook nauwelijks bij de rijksoverheid zelf gecontroleerd. Pas in de tachtiger jaren kwam dat op enigszins gang. Naarmate men verder van het Min. van Financiën af zit, heeft men meestal minder te verantwoorden. Maar het geld komt wel allemaal van burgers, die geen vat hebben op de overheidsuitgaven.
Dat wordt door arrogante clubs en lieden gedaan waartoe politici het hunne bijdragen. [Heel veel mensen zijn ten onrechte de WAO ingegaan om een voorbeeld te geven. Zelfs lieden uit bijvoorbeeld Marokko en Turkije, die hier nooit hebben gewerkt. Van misstanden was dus zeker sprake. Daar werd altijd al te weinig aan gedaan. Zeker bij het GAK e.d.. Dat was een kwestie van politiek geloof en dwangmatig ''sociaal'' optreden.] Dat valt het CDA eerder te verwijten dan de PvdA van de jaren zeventig. Van later is een ander punt. Ook moet het gedrag van gemeenten en vooral van grote steden niet vergeten worden. Vooral onder aanvoering van Amsterdam. Vergeten wordt dat in zo'n stad juist extreem links (eerder CPN) een grote politieke invloed had en heeft. Zoiets roept dan bij de PvdA ook een bepaalde selectie op van gemeentelijke poltici, die meer die kant uit denken. Inderdaad de Amsterdamse wethouder Nieuw Linkser Han Lammers als voorbeeld. Het begon in Amsterdam met het verstrekken van bijstanduitkeringen aan binnen gekomen Surinamers. Even later was het het verstrekken van bijstandsuitkeringen aan illegalen. Vanaf minister Boersma werd daar wat van gezegd, namelijk dat het verboden was. Ook latere minsters hebben daar het hunne van gezegd maar afdoende maatregelen bleven te onrechte achterwege. Dat kenmerkt het optreden, praten en denken van de politiek, ambtenarij, ja van de westerse mens van deze tijd. Enkelingen en kleine groepen met maatschappelijk ongewenst en illegaal gedrag en desondanks vaak financiële en politiek correcte ondersteuning van overheidswege bepalen veel te veel heden en toekomst.
Als organisatie heeft Nieuw Links weinig invloed gehad. Op een bepaald partijcongres had men groot succes. Als organisatie heeft niet veel langer bestaan. Wel ging grote invloed uit van diverse personen, die tot Nieuw Links hadden behoord. Het ging hier om mensen die voor zo 1930, 1935 waren geboren. Al weer wat ouder in de zeventiger jaren. Op de linkervleugel had je Han Lammers [dogmatisch links christelijk]. Nieuw Links was een bont gezelschap. Een groot aantal nam in volgende jaren al afstand van veel wat als belangrijke punten werden gezien. Overeind bleef wat te maken had met het vrij algemene streven naar meer vijrheid, minder bevoogding, minder overheidsdwang, meer kansen voor iedereen, dergelijke. Daarin is het kabinet Den uijl succesvol geweest. Juist dat is op belangrijke punten overspoeld sinds de jaren tachtig. Opmerkenswaard is dat zulks in huidige protestpartijen met als belangrijkste LPF en PVV, die nota bene rechts genoemd worden, naar boven komt.