Vergrijzing? Ontgroening bedoelt u.
Een probleem in de relatie tussen Noord en Zuid binnen de Europese Unie dat voorlopig onderbelicht is gebleven is het feit dat de zuidelijke landen hebben een veel ernstiger vergrijzingsprobleem dan wij in het Noorden hebben. In Griekenland moeten binnen afzienbare tijd twee kleinkinderen met hun economische activiteiten en premieafdracht vier grootouders onderhouden omdat de Griekse bevolking elke twee generaties halveert. Daar zit weliswaar nog een generatie tussen, met een grootte van drie personen, maar daar staat tegenover dat er in de praktijk nimmer sprake is van (reële) totale werkgelegenheid. Spanje en Italië vertonen hetzelfde beeld of erger. Anderhalf kind per vrouw betekent dat als je begint met 100 mensen, je vervolgens 75, 56, 42 en 31 mensen overhoudt. De vijfde generatie is dan grofweg 70 procent kleiner dan de eerste. Toen demografen hadden uitgerekend hoe lang het theoretisch nog duurt voordat er op Aarde geen Zuid-Koreanen (fertiliteitscijfer: 1.21) meer bestaan, werden de uitkomsten van dat onderzoek als een goede grap beschouwd.
Ik heb niet het idee dat die werkelijkheid en de gevolgen van deze demografische tijdbom tot ons, het publiek, is doorgedrongen. Wat ons, in de westerse wereld gepresenteerd wordt als vergrijzing (we worden gemiddeld allemaal ouder) is in feite vooral ontgroening. Dat als zodanig benoemen is, of was, politiek niet opportuun. Bevolkingspolitiek doet teveel aan nazi-Duitsland denken, maar ironisch genoeg wordt juist in Duitsland een actieve bevolkingspolitiek gevoerd. In Nederland is het vruchtbaarheidscijfer hoger, bijna 1.8, maar ook wij zullen in al de nabije toekomst alle zeilen moeten bijzetten. Als we ook nog eens de zuidelijke bejaarden moeten gaan onderhouden, wordt de situatie vrij snel uitzichtloos.
Onder andere de Volkskrant nam een artikel over dat als eerste in The Economist was geplaatst als berichtgeving over onderzoek van John Bogaarts en de leidende demograaf Tomas Sobotka die ooit promoveerde aan de rijksuniversiteit van Groningen. Sobotka waarschuwt al ruim een decennium voor de gevolgen van de lage fertiliteitcijfers in Europa, maar veel aandacht hebben zijn analyses en projecties nooit gekregen. De Volkskrant vindt vooral de recente daling van de vruchtbaarheid van Griekse vrouwen met 0.1 procentpunt nieuwswaardig, omdat het de effecten van de economische crisis in Griekenland zou illustreren. Een daling van 1.5 naar 1.4 kind per vrouw is echter weinig meer dan een detail als de fertiliteit al tientallen jaren rond de 1.5 blijft schommelen.
Dergelijke beschouwingen in de media eindigen ook altijd met dezelfde riedel: overheidssubsidies werken niet (wat waar is), goedkope kinderopvang wel (wat niet, of nauwelijks waar is). Immigranten hebben de grootste invloed op het geboortecijfer, terwijl ook uitgebreid zwangerschapsverlof (zoals in Zweden een heel jaar) een positief effect lijkt te hebben als een regering poogt om de bevolkingsafname binnen de perken te houden.
Wat altijd buiten beschouwing wordt gelaten zijn de culturele factoren, oftewel: hoe kijkt men in de 21e eeuw tegen relaties aan, welke ideeën heersen ten aanzien van de (over)bevolking, hoe ziet men de toekomst, waarbij men aan opvattingen over het milieu moet denken en wat is het belang van een gezin (moederschap/vaderschap) vergeleken met andere vormen van zelfverwezenlijking.
Hedonisme, feminisme, milieufanatisme en individualisme (verzin zelf maar welke partijen bij die –ismen horen) hebben, samen met immigratie en verstedelijking, geleid tot een sentiment dat een nogal letterlijke uiting van de ‘Weg met ons’-mentaliteit is geworden. Dat dit fenomeen zich het sterkst voordoet in landen met een van oudsher conservatieve opvatting over het gezin, maar nog sterker in de postcommunistische landen, zou onderwerp van nog (veel) meer onderzoek moeten zijn. Met name door feministen is, vanwege de veronderstelde vrouwvriendelijkheid, al te gemakkelijk naar Scandinavië als lichtend voorbeeld verwezen, dit echter zonder de invloed van (massa)immigratie in die landen in de analyses mee te nemen.
De demografie zal, zo voorspel ik, de bepalende factor in ons toekomstige leven en dat van de toekomst van onze kinderen zijn.
http://www.economist.com/node/21557774
http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1728-4457.2012.00473.x/pdf
Scandinavië is juist hoe het niet moet
Heel Zuid- en West-Europa is overbevolkt. Alleen Oost-Europa doet het goed met een licht dalende bevolking.
In Scandinavië doet men het helemaal niet goed: Daar wordt kinderen krijgen zo extreem gesubsidiëerd dat het tot ongewenste bevolkingsgroei leidt. Bovendien is het immoreel om mensen zonder kinderen zo veel te laten betalen voor mensen met kinderen. Bijvoorbeeld een jaar lang zwangerschapsverlof.
Een grote fout is ook dat men kinderen en immigranten ziet als probleem tegen de vergrijzing. Fout! Want ook die mensen worden oud. Het probleem wordt dus alleen maar vooruit geschoven. Nu door de zure appel heen bijten, en geld besparen met het volledig afschaffen van alle kinderbijslagen en andere voorzieningen om kinderen krijgen aantrekkelijk te maken. Alleen zorg en onderwijs moeten volledig betaald blijven worden.
@ Lauwebal
"Daar wordt kinderen krijgen zo extreem gesubsidiëerd dat het tot ongewenste bevolkingsgroei leidt."
Dit klopt om meerdere redenen niet. Het is waar dat het nemen van kinderen in Scandinavische landen gesubsidiëerd wordt, maar daar staat zo'n hoge belasting tegenover dat het al met al eerder ontmoedigd wordt kinderen te nemen. Ten tweede is er in Scandinavische landen er geen sprake van een grote demografische groei door natuurlijke aanwas. En ten derde zijn de Scandinavische landen, vooral Noorwegen en Zweden, dun bevolkt.
@Oscar
@Oscar: Grotendeels mee eens.
De belasting is inderdaad extreem, maar als je met kinderen krijgen allemaal voorrechten krijgt, dan wordt dat gestimuleerd. Weliswaar niet bewust, ik geloof niet dat er aan de keukentafel berekeningen worden gemaakt, maar wel onbewust. Alles wat gesubsidiëerd wordt, wordt namelijk gestimuleerd.
Er is geen grote demografische groei door natuurlijke aanwas doordat Scandinavië dun bevolkt is. Als je enige kennis hebt van het verloop van de exponentiële functie dan weet je dat dit geen reden is om zorgeloos achterover te leunen. Een kleine hoeveelheid zal altijd geringe groei tonen, maar die groei zal steeds groter worden totdat er geen houden meer aan is. Nederland is ook ooit dunbevolkt geweest, al was dat vele eeuwen geleden. Scandinavië is qua bevolkingsdichtheid een voorbeeld voor de hele wereld. Landen met zo weinig inwoners kennen geen problemen met files, milieu, intensieve landbouw, vervuiling en woningnood. Scandinavië moet dat vooral niet kwijt raken en een voorbeeld aan Australië nemen: Australië is net zo dunbevolkt maar heeft desondanks van overbevolking een serieus onderwerp gemaakt.
@krollAnderhalf kind per
@kroll
Anderhalf kind per vrouw betekent dat als je begint met 100 mensen, je vervolgens 75, 56, 42 en 31 mensen overhoudt. De vijfde generatie is dan grofweg 70 procent kleiner dan de eerste
sorry maar wiskundig klopt er niet veel van je stelling.
want dat geldt alleen maar wanneer beide ouders overlijden bij de geboorte. Klopt wel dat de bevolking dan vergrijst maar niet dat ze dan halveert.
en dat zie je ook gewoon in het bevolkingsaantal van griekenland terug, daar is helemaal niet een halvering :
http://en.wikipedia.org/wiki/Demographics_of_Greece
wat er ontbreekt is een grote ALS DAN om dat stuk over Griekenland ..
Binenn West- en Noordeuropa
Binenn West- en Noordeuropa zijn het nu hoofdzakelijk etnische minderheden die voor een groter aantal geboortes zorgen. Nog zo'n demografische ramp voor de toekomst. Joegoslavische toestanden in het vooruitzicht.
Tsja, wat wil je dan? Het
Tsja, wat wil je dan? Het geboortencijfer van de jaren '50 handhaven? Nederland op naar de 30 miljoen inwoners? Willen we nog meer files en woningnood?
Gelukkig is het geboortecijfer in de ontwikkelde landen teruggelopen, da's ook de reden dat we ontwikkeld zijn gebleven. Nu is er nog voldoende werk, infrastructuur en ruimte voor de mensen.
Waarom zou krimp van de bevolking een ramp
zijn? West-Europa is al eeuwenlang hevig overbevolkt, dat kan best een tandje minder. Zoals Lauwebal hierboven opmerkt zouden wij er goed aan doen te streven naar het niveau van Skandinavië. Vroeger losten wij dat probleem op met oorlogen. Die gingen uiteindelijk altijd om Lebensraum - een woord uit de begrippencollectie bestaande uit Schadenfreude, Angst en nog veel meer; dat het Duits is is uiteraard nebenbei.
Voor het overige: het is kennelijk nooit goed. Eerst worden we aan alle kanten afgeknepen omdat onze ecologische voetafdruk zo groot is en daarmee schadelijk voor de aarde, en nu zijn we inderdaad uit eigen beweging ons aantal aan het verminderen, is dat weer een ramp voor de mensheid.
Vroeger, voor 1800 was het
Vroeger, voor 1800 was het pompen of verzuipen. Son of a gun betekende een geboorte die plaats vond naast het scheepskanon. 200 jaar, en oorlogen later, is men opgekrabbeld uit de nachtmerrie donkere eeuwen. Met hoogstandjes als de pil voor de vrouw. Een fijne oude dag met een nageslacht die denkt met hoofd, de bovenste, en niet onderste. Door links, ook niet de knapste, hevig verstoord met wat heet multcul.
Zij denken nog steeds in termen van ikke ikke en de rest kan stikken. Hondjes doen dat ook als wippen het doel is.
You ain't seen nothing yet
ziggy stardust (06:44) "sorry maar wiskundig klopt er niet veel van je stelling"
Klopt wél. De vijfde generatie is dan grofweg 30 procent van de eerste, dus 70 procent kleiner.
Henkdp01 (09:42) "Binnen West- en Noordeuropa zijn het nu hoofdzakelijk etnische minderheden die voor een groter aantal geboortes zorgen."
Dat is van belang om rekening mee te houden. Als bijvoorbeeld 80% van de ineemse bevolking met 1,5 kind per gezin "toeneemt", en 20% van de uitheemse bevolking met 4 kinderen per gezin, zijn beide bevolkingsdelen binnen 50 jaar even groot. Dus zo rond 2050. Als die 80% ook nog eens afneemt door emigratie en die 20% door immigratie, is het zo rond 2040 al zo ver.
Nico (15:44) "Willen we nog meer files en woningnood?"
Wie zijn die we? U en de uwen? Wanneer het geboortecijfer van de uitheemse bevolking relatief hoog blijft, evenals de aanwas daarvan door immigratie, zullen u en de uwen daarmee moeten leren leven. Ook met almaar oplopende kosten voor de verzorgingsstaat, daardoor immer hogere belastingen en afnemende werkgelegenheid, waardoor die verzorgingstaat als vanzelf zal imploderen. Bijbehorende conflicten en verder afnemende veiligheid laat ik maar even buiten beschouwing. You ain't seen nothing yet, zal ik maar zeggen.
Fertiliteit
Vruchtbaarheid is een voorwaarde voor het krijgen van kinderen, niet een maat voor het aantal dat je krijgt.