De vergeten episode waarin klimaatwetenschappers zich ontpopten als klimaatactivisten
Eerder schreef ik over de praktijken van de hoofdrolspelers in het Climategate–schandaal ter verdediging van wat zij 'The Cause' (de menselijke broeikashypothese) noemden. Hierbij werden methoden gebruikt die strijdig zijn met wetenschappelijke integriteit.
Maar het geknoei begon al veel, véél eerder.
Op het klimaatblog van Paul Luttikhuis beklaagde een van de reaguurders zich over de 'vervuiling van het klimaatdebat'.
Ik heb me ook maar weer eens in de discussie gemengd. Dat is overigens geen onverdeeld genoegen want de ad hominems vliegen je daar om de oren. Voor zover mij bekend doet Paul Luttikhuis zijn best om te modereren, maar dat heeft naar mijn gevoel maar beperkt succes. Zoals DDS-lezers weten, wordt er op mijn blog slechts heel zelden gemodereerd. Bij sommige reacties heb ik soms wel eens het gevoel: moet dat nou? Maar per saldo gaat het m.i. niet slecht. Dus: leve de vrijheid!
Hier mijn bijdrage.
Vervuiling van het debat?
Inderdaad, het klimaatdebat is vaak chaotisch en wetenschappelijke, politieke en ideologische elementen lopen door elkaar heen. Wederzijdse karaktermoorden van AGWers op klimaatsceptici en omgekeerd zijn heel normaal, net zoals 'cherry picking', 'spindoctoring' en 'scaremongering'.
Ik vind dat onwenselijk en probeer mij daarvan verre te houden, zonder dat het mij overigens altijd lukt. Maar ernstiger is de vervuiling/politisering van de wetenschap.
Misschien is het goed om een stukje geschiedenis op te rakelen dat de AGWers (AGW= Anthropogenic Global Warming) die op dit blog actief zijn niet kennen, dan wel wat in hun herinnering is weggezakt.
Eerder schreef ik het volgende over het boek van (wijlen) Marcel Leroux: 'The Erring Ways of Climatology':
The author is no stranger in climate Jerusalem. He is professor of climatology at the University J. Moulin and director of the Laboratoire de Climatologie, Risques, Environnement, both in Lyon. He has already been criticizing the IPCC for more than 20 years. He believes that temperatures are the result of the dynamics of weather systems in the context of the various distinct aerological spaces in the world, not of the hypothetical equations of climate models. Leroux started to write his book in order to comment on the sad state into which climatology has drifted during the last 20 years, since its entering into the political arena, and to show that climatology is also itself to blame for this drift.
‘Hardly a week goes by without some new scoop ... filling our screens and the pages of our newspapers,’ he writes. ‘Global warming caused by the greenhouse effect is our fault, just like everything else, and the message/slogan/misinformation becomes even more simplistic, ever cruder! It could not be simpler: if the rain falls or draught strikes; if the wind blows a gale or there is none at all; whether it’s heat or hard frost; it’s all because of the greenhouse effect, and we are to blame. An easy argument, but stupid!’ ….
In his book he also meticulously analyzes the development of climate science, focusing on the successive reports of the IPCC, which appeared in 1990, 1995, and 2001. According to Leroux, the first report already contains the core ideas of what is known as ‘global warming’, but its tone is moderate and it makes no mention of human responsibility for it. The second report contributes nothing new from a scientific point of view, but suddenly and surprisingly, the human race is held responsible for global warming.
How was this turnaround achieved? New scientific insights? No, it was the result of a veritable scientific coup by sleight of hand. The scandal was brought to light by various people involved, including Frederick Seitz, president emeritus of Rockefeller University and chairman of the George C. Marshall Institute (Washington). In his letter to the Wall Street Journal, on June 12, 1996, he wrote:
‘[But] this [IPCC] report is not what it appears to be - it is not the version that was approved by the contributing scientists listed on the title page. In my more than 60 years as a member of the American scientific community, including service as president of both the National Academy of Sciences and the American Physical Society, I have never witnessed a more disturbing corruption of the peer-review process than the events that led to this IPCC report.
‘A comparison between the report approved by the contributing scientists and the published version reveals that key changes were made after the scientists had met and accepted what they thought was the final peer-reviewed version. ... Few of these changes were merely cosmetic; nearly all worked to remove hints of the scepticism with which many scientists regard claims that human activities are having a major impact on climate in general and on global warming in particular.
‘The following passages are examples of those included in the approved report but deleted from the supposedly peer-reviewed published version:
- ‘None of the studies cited above has shown clear evidence that we can attribute the observed [climate] changes to the specific cause of increases in greenhouse gases.
- ‘No study to date has positively attributed all or part [of the climate change observed to date] to anthropogenic [man-made] causes.
- ‘Any claims of positive detection of significant climate change are likely to remain controversial until uncertainties in the total natural variability of the climate system are reduced.’
Instead, the following text was inserted:
‘The balance of evidence suggests a discernable human influence on global climate.’
In spite of the way this view was imposed, and all the subsequent controversy, the idea was never retracted. On the contrary, the latest, fourth report the IPCC (2007) states that it is more than 90% likely (previously still 50%) that more than half of the warming which took place since the middle of the 20th century was man-made. Of course, this statement grabbed media head lines. However, if one asks the scientists who were responsible for upgrading the likelihood of the human contribution to global warming, on which scientific method the adjustment had been based, their answer is ‘expert judgement’.
Aldus Marcel Leroux.
Vandaag kreeg ik een onvolledig ontwerp van een nieuwe publicatie onder ogen waarin deze episode in de geschiedenis van het IPCC nog eens zeer uitvoerig werd beschreven. De auteur is Bernie Lewin. Ik ben benieuwd wat voor invloed de publicatie van zijn geschiedschrijving t.z.t. zal hebben.
Deze episode was een keerpunt, waarbij het IPCC zijn wetenschappelijke onschuld verloor.
De conclusies en aanbevelingen van het IPCC hebben tot een klimaatbeleid geleid dat jaarlijks honderden miljarden kost. Iedereen weet – of zou moeten weten – dat dit beleid geen enkel meetbaar klimaateffect zal hebben. Het is 'all pain and no gain'. En toch blijven de AGWers maar doorzaniken.
Voor mijn eerdere DDS-bijdragen, zie:
http://www.dagelijksestandaard.nl/author/hans-labohm/




Taal
Geachte heer Labohm, ik kan me in de engelse taal behoorlijk redden maar toch zou ik het op prijs stellen dat de dagelijkse standaard in het Nederlands gepresenteerd blijft.
Het leest zoveel lichter!
Overigens lees ik met veel waardering uw bijdragen, dank daarvoor.
Taal
Bob Fleumer,
Ik kan mij indenken dat Nederlands wat lichter leest. Maar ik vrees dat ik toch niet aan je verzoek kan voldoen - tot mijn spijt. Vertalen kost (mij) namelijk te veel inspanning en tijd.
Ik ga er vanuit dat de meeste DDS-lezers redelijk ontwikkeld, internationaal georiënteerd en rechts van het midden zijn. Voor hen schrijf ik vaak artikelen over klimaat en aanverwante zaken op een 'Readers Digest'-achtige manier.
Maar elk nadeel heb zijn voordeel. Mijn ervaring is dat lezing van teksten in vreemde talen - in mijn stukjes vaak Engels en Duits - na enige tijd hoe langer hoe makkelijker gaat. Kortom, inhoudelijk word je er wijzer van (hoop ik) en je pikt daarbij spelenderwijs een vreemde taal op.
Ik hoop dat je begrip kunt opbrengen voor mijn standpunt.
De media en andere
De media en andere belanghebbenden vertellen ons al jaren dat we een opwarming van de aarde zitten, de waarheid is dat we juist een afkoeling krijgen, een ijstijd. Wij mensen kunnen daar niets aan doen, niet dat de mens niet rommelt met de natuur via geo-engeneering (chemtrails) en Haarp waarmee ze ongetwijfeld klimaatverandering organiseren maar tegen deze veranderingen kunnen ze niet op en er ook niets tegen doen. In de historie van de mensheid hebben vaker natuurrampen plaatsgevonden met enorme gevolgen voor mens en dier en het ziet er naar uit dat dit wederom aan het gebeuren is.
De aarde zal dit zeker wel overleven maar dat er iets heel vreemd gaande is dringt langzaam maar zeker door tot de massa. Onderstaand filmpje geeft een overzicht van wat er in drie maanden tijd gebeurde op onze aarde en welke vreemde verschijnselen zich overal voordoen. iets om over na te denken....
http://www.youtube.com/watch?v=Hk-3MU-rc0M&feature=player_embedded
Henk Tennekens toen een
Henk Tennekens toen een topfunctie bij Het KNMI werd meer dan 20 jaar geleden ontslagen omdat hij het niet eens was met manier waarop klimaatvoorspellingen met hun rekenmodellen werden uitgevoerd hetgeen tegen hun zere been was.
Normaal gesproken laat ik me
Normaal gesproken laat ik me helemaal niet uit over klimaatsverandering, maar ik wil toch graag even wat kwijt. Ze kunnen het weer met een beetje geluk 1 a 2 weken vooruit voorspellen veel verder komen ze nog niet. Dit komt voornamelijk door de vele variabelen (factoren) die een rol spelen. Het is met de huidige technieken gewoon te veel om te berekenen. Ook met gegevens uit het verleden is het erg lastig omdat we nog veelste kort goed registreren. Om een goed verloop te laten zien van klimaats veranderingen hebben we niet veel aan gegevens van honderden jaren maar moeten we eerder denken aan duizenden of misschien wel miljoenen jaren.
Kortom een boel paniek om iets waar we te weinig van weten. We weten niet of het warmer word of kouder. Misschien wel eerst warmer en dan kouder of andersom.
Zolang als dingen niet zeker zijn moet je deze niet gaan verkondigen als waarheid en dat is nu wat er telkens gebeurt met het klimaat. Een oproep aan alle mensen die voor ruis zorgen. Laat de mensen die er verstand van hebben rustig hun werk doen en als er een doorbraak is laat het ons dan weten.