In een eerder artikel werd betoogd dat de defensieve mentaliteit wellicht ontoereikend zal blijken in de strijd tegen het islamisme.

Ik stelde hier een trefzekere offensieve aanpak tegenover. Het Westen mag zich zonder enige schaamte concentreren op het onschadelijk maken van een vijandige ideologie op eigen bodem.

Een essentiële vraag hierbij is echter: hoe identificeer je een organisatie als ‘islamistisch’. Auteur Lorenzo Vidino, verbonden aan Colombia University, schreef in zijn boek ‘The new Muslimbrotherhood in the West’, een uit zeven punten bestaande diagnostische evaluatie.

1- Geschiedenis:

De duidelijkste indicator van betrokkenheid bij de islamistische stroming ligt in het verleden van de oprichters. Als een organisatie is opgericht door zelf verklaarde of alom gekende leden van het Moslim Broederschap, is de kans zeer groot dat deze nog steeds het islamistische gedachtegoed trouw is. Door aanpassing aan nieuwe omstandigheden kunnen tactieken en methoden veranderd zijn, maar zelden wordt het oorspronkelijke expansie gerichte gedachtegoed verzaakt.

2- Implementeren van de methodologie van het Broederschap:

Het doen aan mondeling verspreiden en prediken van het geloof (dawa) is niet voorbehouden aan islamisten. Andere islamitische organisaties doen dit ook. Een onderscheidende eigenschap van de islamisten is echter wel het uitgebreide arsenaal aan suborganisaties, allemaal toegespitst op specifieke taken. Een haast obsessieve focus op educatie is ook kenmerkend voor islamisten. Het systematisch trainen (tarbiya) van leden in islamitische teksten en politiek activisme is een hoeksteen van het islamistische gedachtegoed. Het concept van de paramoskee is kenmerkend voor islamisten. De paramoskee is niet alleen een gebedshuis, maar vervult bijna alle sociale behoeften. Het is eerder een buurthuis ter bevordering van de sociale cohesie.

3- Islamistische literatuur:

Islamistische organisaties besteden veel aandacht aan het vertalen, publiceren en verspreiden van islamistische literatuur. Denk hierbij aan het werk van Hassan Al-Banna, Sayyid Qutb en moderne islamisten als Yussuf al Qaradawi. Als bepaalde islamistische literatuur een prominente positie krijgt binnen een organisatie is dit een duidelijke indicator van een islamistisch karakter.

4- Frequente interactie met andere islamistische organisaties:

Het bezoeken van conferenties georganiseerd door islamistische organisaties is een goede indicator. Ook bestaan er middels gearrangeerde huwelijken vaak familie banden tussen islamistische organisaties. Het onderzoeken van de persoonlijke banden van de organisatie kan dus een goed beeld geven van hun ideologische onderlegging.

5- Financiële banden:

Toegang tot grote sommen geld, onderscheidt islamistische organisaties van andere islamitische organisaties. Decennia lang ontvingen islamisten gigantische sommen geld uit de Arabische golf. Door recente politieke druk van het Westen is het niet langer Saudi Arabie die de meeste financiële steun levert. Nu zijn het vaak welvarend families uit de Emiraten en Qatar. Door de jaren heen hebben islamisten ook zelf fondsen op weten te zetten. Het ontvangen van riante financiële steun uit het uit Saudi Arabie, de Emiraten en Qatar, zijn goede indicatoren voor een islamistisch ideologische onderlegging. 

6- Informele trouw aan Yusuf al Qaradawi:

Qaradawi is een van de meest invloedrijke islamisten van de moderne tijd. Hij heeft een wekelijkse show op Al-Jazeera, Sharia and life, en zijn boeken en preken circuleren rijkelijk door de gehele islamitische wereld. Qaradawi wordt vaak ten onrechte als gematigd gezien, omdat hij geweld afzweert. Hij is een voorvechter van de stroming der misleiding. De man geldt vooral als een spiritueel leider van de moderne islamistische stroming. Een openlijke trouw aan of bewondering voor Yusuf al Qaradawi is een sterke indicator voor een islamistisch ideologische onderlegging.

7- Lidmaatschap van een islamistische koepelorganisatie: Deze indicator geld als meest betrouwbare. Koepelorganisatie ‘the Federation of Islamic Organizations in Europe’ is een orgaan waarbij bijna alle islamistische organisaties zijn aangesloten.

Mocht het Westen ooit bij zinnen komen en beseffen dat het islamisme aangepakt moet worden, is het zaak dat onschuldige islamitische organisaties ontzien worden. Tot die tijd doen islamistische organisaties ongehinderd waar zij op uit zijn: het ongedaan maken van Westerse soevereiniteit op Westerse bodem, en deze vervangen door een islamitische soevereiniteit op Westerse bodem.

Aangezien dit op geweldloze en grondwettelijk aanvaardbare wijze gebeurt, kan het Westen alleen maar toekijken en ingrijpen als de ijzervretende voorhoede, meestal Salafisten, zin hebben om te vechten. De houding van het Westen is zo ontoereikend dat ik me soms niet aan een akelig defaitisme kan onttrekken.

Maar het is toch niet te laat? Ik weiger te geloven dat de meest geavanceerde en mensvriendelijke beschaving in de geschiedenis van het menselijke ras, niet in staat is deze fascistische theocraten het hoofd te bieden. Sterker nog, alle politieke partijen, behalve die van CEO probleemontkenning A. Pechtold, beschikken in principe over de beginselen om het islamisme te verslaan. Het probleem is echter dat de ware aard van het islamisme door de mainstream media en opinie nog niet erkend wordt.

Gelukkig helpt de Arabische lente hier ons een beetje bij.