Dit is de laatste van diverse live blogs vanuit Israël en de Palestijnse gebieden. Ik reis een dag of 10 door Israël waarbij ik o.a. een bezoek zal brengen aan de Knesset en aan holocaust herdenkingscentrum Yad Vashem. Ik heb een ontmoeting met Bassam Eid, directeur van een Palestijnse mensenrechtenorganisatie. Ook zal ik de noordgrens met Syrië en Libanon bezoeken en op de Westbank in Ramallah heb ik een gesprek met een woordvoerder van zowel Hamas als Fatah.
Vandaag: een korte terugblik op mijn reis en mijn visie op de meest waarschijnlijke oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict.
99 grijstinten
Afgelopen week las ik de column van Olaf Koens op NU.nl, waarin hij onder andere het volgende zei:
“Het is een van de weinige conflicten waar ik mijn vingers niet aan durf te branden. Het probleem tussen Israël en de Palestijnse gebieden is zo ingewikkeld, zo dubbelzinnig en beide partijen zijn zo overtuigd van hun gelijk dat het bijna onmogelijk is geen partij te kiezen.”
De reactie van Ephraim Ramhari op mijn tweede blog vind ik ook erg treffend:
“De hekken, muren en betonnen torens moet je gezien hebben, alleen om de complexiteit - en de 99 tinten grijs - van ons bestaan en leven hier in Israël te kunnen bevatten. Om dat te kunnen bereiken, zal je je los moeten rukken van de officiële versies.”
99 tinten grijs en een heen en weer geslinger tussen de diverse partijen. Voor de meeste standpunten valt wat te zeggen. Evenzoveel standpunten of acties zijn verwerpelijk en afkeurenswaardig. Zo was daar Bassam Eid van de Palestinian Human Rights Monitor Group (PHRMG) die de kroon spande qua tunnelvisie. De stuitende corruptie van de PA bleef onbesproken, de willekeurige en politieke arrestaties door de PA zijn volgens Eid ingegeven door Israël en het inperken van de persvrijheid werd zo goed als niet besproken. De algehele tendens was dat Israël de schuld is van alle problemen.
Dat het conflict gevoelig ligt getuige ook de reacties op mijn blogs. Er zou een complete Winkler Prins kunnen worden geschreven over het conflict, maar waarschijnlijk zou zo’n project al stranden bij het eerste hoofdstuk. Om compleet te zijn wat betreft informatievoorziening heb je meer nodig dan een blog van 750 woorden. Daarnaast worden ook vaststaande feiten betwist. En, de een houdt vast aan het verdelingsplan van 1947, de ander gaat voor de grenzen van 1967. De Golan is een surrealistisch twistpunt waarbij ook Libanon en Syrië zijn betrokken.
99 grijstinten. Koens durft zijn vingers er niet aan te branden. Ik heb de afgelopen dagen - en de andere keren dat ik in Israël en de Palestijnse gebieden was - duizend-en-een oplossingen gehoord en minstens zoveel problemen. Ik heb maandag met Danny Rotschild gesproken en hij zei het volgende:
“It’s decision time, not negotiation time.”
Decision time
Tijd om knopen door te hakken dus. Meest gehoord en waarvan ook ik denk dat daar de meeste winst -of het minste verlies- te behalen valt is de 2-staten oplossing. Mijns inziens op basis van een soort Schengen-consensus, waarbij vrij verkeer van personen en goederen mogelijk is. In de basis een goede oplossing. Maar al direct doemen daar de eerste grote problemen op.
Een van de grootste toekomstige problemen vormt de vluchtelingenstatus van de Palestijnen en de ‘right of return’. Het doorgeven van de vluchtelingenstatus van ouder op kind en zo verder is uniek in de wereld. Een derde en vierde generatie vluchtelingen die volkomen geassimileerd in Syrië of Libanon leven willen vaak niet eens naar Israël. Van terugkeren is ook geen sprake aangezien ze niet in Israël of Palestina zijn geboren. Zijn ze dan überhaupt nog wel als vluchteling aan te merken? Ik vind van niet. De vluchtelingenstatus moet gelden tot de tweede generatie, incl. het recht op terugkeer. Daarna kunnen de volgende generaties niet meer als vluchteling worden gezien.
Dan de Palestijnen die elkaar bijkans de tent uitvechten. Wil de tweestatenoplossing, in al zijn algemeenheid, tot een constructieve oplossing en stabiele vrede leiden, dan is het van groot belang dat de Palestijnen hun onderlinge verdeeldheid, spanningen en conflicten oplossen. En kan Gaza betrokken worden bij het oplossen van de onderlinge betrokkenheid of is dit al teveel tot een door Iran gedomineerd islamitisch staatje verworden?
Israël moet de bezetting van de Westbank opheffen, de PA moet journalisten met rust laten. En zo verder, en zo verder…
Ik onderstreep, ondanks alle toekomstige problemen, Danny Rotschilds mening. Gewoon doen. Nu. It’s decision time, not negotiation time.
Rest mij nog een paar dagen in Tel Aviv. Baken van vrijheid en hoop in een immer roerige omgeving.
Bron foto's: Tjeerd Langstraat.
Palestijnen
Is dit conflict niet eigenlijk een shiiten/soennieten conflict? Mij is ooit verteld dat de vroegere koning Hoessein van Jordanië een aantal mensen het land heeft uitgezet. Dat waren shiiten die zich misdroegen en zijn terecht gekomen in de Palestijnse vluchtelingenkampen.
Het gegeven dat Hamas veel invloed heeft wijst ook in de richting van shiitisme vanwege de band met Iran. Wellicht dat jij hier een beter zicht op hebt. Maar het is een heel complex gebied.
Ruimhartig
U bent erg ruimhartig.
Voor alle andere vluchtelingen in de wereld geldt de regel dat later geboren kinderen geen vluchteling zijn.
Nog afgezien van het feit dat volgens de voor andere vluchtelingen geldende regels men geen vluchteling is, als men zijn land niet hoefde te verlaten. Dit geldt voor 80% van de Palestijnse 'vluchtelingen', zij bleven immers in hun eigen mandaatgebied Palestina (Israel, Gaza, Westbank en Jordanie).
Een ander soort Israël-reis.
Ik lees graag verslagen van reizen naar Israël - want zelf ben ik ook ontelbare keren in Israël geweest en ik kan daar ook veel over vertellen.
Echter: men heeft mij daar nooit bij lui van Fatach en Hamas gezien.
Ik ging erheen voor het land en het volk van Israël.... nergens anders voor.
Ik ging er regelmatig naar de synagoge en naar Messiaanse gemeenten.
Ik sprak met mensen bij de Kotel, ik raakte in gesprek met IDF-soldaten, met in Jeruzalem woonachtige Nederlandse christenen.....ik liep er mee in 'Christenen voor Israël'- demonstraties, ik grasduinde in orthodox-Joodse boekenwinkels en kocht daar vele , vele Hebreeuwse boeken en minstens zoveel C.D.'s , ik schafte er Ahava-producten aan ... en geweldig huishoudtextiel op de Mahane Yehudah... en zakjes met kruiden ( za'atar = hyssop... heerlijk..) en een mezoezah voor aan de deurpost thuis en ga zomaar door.
Toen ik eens mijn verjaardag vierde tijdens zo'n Israëlreis, liet ik mij per taxi een héle dag rondrijden in het Noorden van Israël en de uitermate vriendelijke chauffeur bracht me, in plaats van naar de geéigende toeristische plaatsen... die ik allemaal al - tig keer gezien had).....naar gebedsplaatsen, in de bergen bij Meron en Tsefad, die de gedenkplaatsen zijn van grote Joodse geestelijke gidsen als Jitschaq Luria en Shimon Ben Jochai en anderen.... dat was een úitermate leerzame dag en ik heb toen iets geproefd van de Joodse chassidische vroomheid.
Ik maakte ook kennis met Druzen ( die in reïncarnatie geloven... en waar ik lekker fel mee kon discussiëren) en kreeg daar heerlijk eten voorgeschoteld.
Ik bedoel maar... dat was een heel ander soort Israël-reis!
In Jeruzalem, in de oude stad, raakte ik ook ( bij weer een andere gelegenheid) in gesprek met een moslim, die mij ertoe trachtte over te halen drie maal na te zeggen: allah is groot en mohammed is zijn profeet.... de smiecht!
No way... uiteraard!
Hij klaagde trouwens steen en been over de Israeli's ( er kwam net een vliegtuig over, waarop hij rolde met zijn ogen en vervloekingen mompelde) en wees beschuldigend op mijn hangertje met Davidsster: 'Don't wear that here... we do not like that'.
Brutaal... dus.
Vijandig... dus.
Maar als ik dus naar Israël ga... dan ga ik alleen maar voor de Israeli's.. om hen mijn solidariteit te tonen.... en niet om de Palestijnse en Arabische leugens aan te horen.
Eindoplossing
"2-statenoplossing op basis van een soort Schengen-consensus"
Een slechtere "oplossing" is nauwelijks denkbaar: een terreurbasis in het hart van Israel, met onbeperkte bewegingsvrijheid voor de terroristen.
Briljant, Tjeerd!
Israel............
Altijd een onderwerp wat veel emoties teweeg brengt.
Gielah, ik begrijp dat u veel fijne ervaringen hebt gehad in Israel.
De bedoeling van meneer Tjeerd was toch anders (Ik ben blij dat hij weer boven water is gekomen).
Als men mij zou vragen om mijn mening, zou ik zeggen: absoluut niet 1 staat! Beter 2 staten.
In het artikel staat o.a. dat Palestijnen die in Libanon en Syrie geassimeleerd zijn, helemaal niet geinteresseerd zijn in een Palestijnse staat. Wat mij verbaast is te lezen dat deze mensen geassimileerd zijn? Van Syrie weet ik niets wat Palestijnen betreft. Van Libanon weet ik dat ze in zg. kampen zitten, enorm beperkt worden in hun mogelijkheden, niet de Libanese nationaliteit krijgen.
Heb ik het mis? Is hun situatie flink verbeterd? Is hun haat tegenover Israel verdwenen tijdens de assimilatie?
Wat Tel Aviv betreft, ik hoop dat de reiziger zich goed zal amuseren. Geen idee van de leeftijd van de reiziger, maar Tel Aviv heeft een grote aantrekkingskracht vooral op jongelui. Zelf geniet ik ook van Tel Aviv als ik er zo af en toe kom (ik ben 65). Ik raad de reiziger aan om ook naar Jaffo te gaan waar van alles te zien valt ~ archeologie, kerken en moskees (ik neem aan dat er ergens ook wel een synagoge bestaat), art galleries en vlooienmarkt, en waar moderne huizen en afbrokkelende gebouwen soms naast elkaar staan, waar Joden en Arabieren samen het straatbeeld vormen.
narco staten
een soort schengenoplossing van twee staten...
Dus een parlementaire democratie Israel, naast één staat
-van twee elkaar bestrijdende autoritair geleide mafiabendes,
-met gedepriveerde, geclienteliseerde en veelal kritiekloze aanhang
-bendes, waarvan er één het bestaan aan Israel ontzegt,
-maar die beide hun achterbannen bestoken met voortdurende anti israelische tv propaganda,
-en hun gesneuveld kanonnenvoer als martelaren verheerlijken.
-omdat ze het terroristisch verzet tegen Israel als vrijheidsstrijd steunen en zeker niet ontmoedigen.
Zou zo'n 'schengen'-oplossing er komen dan zijn er weer een paar narco staten bij gekomen
conflicten
Bij "normale" conflicten is er na enige tijd een winnaar, de vijand is verslagen. In dit Palestijns-Israelische conflict hebben de Palestijnen zich met succes de slachtofferrrol aangemeten wat wereldwijde sponsoring heeft opgeleverd. Niet verwonderlijk derhalve dat de patstelling voortduurt. Wat voor feiten er ook aan de haren bijgesleept worden of onder tafel verdwijnen.
Kortom: de slap en naïef idealisme van het westen houdt dit conflict in stand.
Israelreis
Leuk snoepreisje gehad tot dusver, Tjeerd? Nu nog even lekker genieten in Tel Aviv en vooral: niet meer schrijven!!