Dom.
Barack Obama is er zowaar in geslaagd om ieder ondernemer in Amerika tegen zich in het harnas te jagen. Onlangs gaf hij namelijk een speech waarin hij deze ondernemende types vertelde dat ze hun succes niet aan zichzelf te danken hebben.
De reactie van de ondernemers liegt er niet om:
Local business owners said Obama just doesn’t get it — that when entrepreneurs start a company, they take on all the risk. “You take second mortgages, lines of credit, extend yourself personally on credit cards. There are huge risks and other people relying on you,” said Democrat Gia-Marie Vacca, co-owner of Manhattan-based Fulcrum Promotions, a five-employee corporate-marketing firm.
En zo zijn er nog veel meer ondernemers die lijf en leden hebben geriskeerd, hopende dat ze, door dat te doen, uiteindelijk een beter en mooier leven krijgen.
Ik heb maar één vraag voor Obama: hoe dom kun je zijn? We weten dat je in je hart een sociaaldemocraat bent die weinig tot geen waardering kan opbrengen voor ondernemers (dat zijn immers vuile kapitalisten), maar begrijp je dan echt niet dat de gemiddelde Amerikaanse kiezer daar heel anders over denkt?
In Amerika wordt de mening
In Amerika wordt de mening van obama nog als extreem gezien. Het trieste is dat het hier in Europa als mainstream is terug te vinden.
Wij hebben ons laten naaien door links, die hebben overal hun poppetjes om het denken te kunnen beinvloeden. Al dan niet vooropgezet, ze zitten er wel.
meritocracy
Zoals altijd is het belangrijk de context te kennen van waaruit Obama dit heeft gezegd. Toen ik nog in New York woonde las ik 'the Post" iedere dag even door, veel vorm, weinig inhoud, je bent er zo doorheen.
Als Obama bedoelt heeft om de relativiteit van de meritocratie duidelijk te maken heeft hij uiteraard gelijk. Alhoewel voorwaardelijk zijn het nooit alleen de eigen 'merits' die jouw succes of failure bepalen. Dat is altijd de grap in een dom heilig geloof in die meritocratie, gaat alles goed is het omdat jij zo geweldig bent, gaat alles fout dan is het de schuld van factoren die buiten je liggen. Als je een garage hebt en je bent handig met computers en je bent ook nog een goeie koopman, is de kans nog steeds 'zero to nothing' dat je de nieuwe Gates wordt.
Context
Ik heb het hele verhaaltje van Obama maar even bekeken. En wat hij zegt (100% waar), is dat om succesvol te zijn je factoren nodig hebt. Dat je bijvoorbeeld een goede opleiding kan genieten. Dat er goede infrastructuur is in het land. Dat de overheid voor veligheid zorgt en geld stopt in de ontwikkeling van nieuwe technologieen.
Van iets meer betalen ga je als miljonair niet dood. Toen Clinton het deed ging het prima met economie. Rijken vluchtte niet ineens massaal het land uit. De werkloosheid steeg niet, maar daalde juist extreem.
De Bush taxcuts waren gewoon onverantwoord en hebben de VS diep, diep in de schulden gebracht tesamen met de 2 oorlogen. Nu wil Obama 90% van de taxcuts overeind houden. Alleen die van het gedeelte boven de 250k terug draaien. Omdat anders de staatsschuld onbetaalbaar wordt. Nu willen conservatieven ook dat de staatschuld daalt, maar zij halen het bedrag liever weg uit het onderwijs, de zorg en de infrastructuur. De ontwikkeling van nieuwe technologieen en het openbaar vervoer.
Zou je, als miljonair niet willen bijdragen aan het land dat jou de mogelijkheid heeft gegeven om zo rijk te worden? Warren Buffet (de op 1 na rijkste man van de VS) betaald minder belasting dan z'n secretaresse die 60k per jaar verdient. Vindt zelfs de meest rechtse fatsoenlijke man dat niet krom?
Kritiek op Obama prima, maar kom eens met faire kritiek, praat eens over z'n beleid en wat je er niet goed aan vindt. Dat liever dan quotjes uit context halen en zeggen kijk eens wat een slechte man.