Klik hier als u meer wilt lezen over ons privacybeleid en gebruik van cookies.

(Niet meer tonen)

One size fits none - or all?

Geplaatst door Dirk-Jan van Baar op 5 juli, 2012 - 20:30

Het EMU-regiem heeft voor een keurslijf gezorgd dat niemand bevalt. 'One size fits none', lees je steeds vaker, waar 'one size fits all' de opzet was. De vraag is echter of hier van een tegenstelling sprake is. De eurozone kan alleen maar werken als die van geen enkele lidstaat in het bijzonder is. Het idee dat de Europese muntunie 'naar Duits model' moest worden ingericht, was een contradictio in terminis. Erger dan 'one size fits none' is 'one size fits one'. Dan zou één partij gelukkig zijn en de rest ongelukkig. Dat is niet de manier om een houdbare muntunie te maken of de hele eurozone van een 'Duitse stabiliteitscultuur' te voorzien. Daarom stond het bij voorbaat vast dat Duitsland op de crisistop van vorige week een veer moest laten. Wat niet wil zeggen dat de Duitse dominantie door de 'knieval' van Angela Merkel van vorige week plotseling in twijfel moet worden getrokken (zie Spiegel online).

De eurocrisis kenmerkt zich tot nu toe door een toenemende kloof tussen de Noord-Europese landen geconcentreerd rond Duitsland en de Zuid-Europese landen, die geen echte leider hebben, maar als de 'PIGS' worden aangeduid (Ierland valt hier niet onder, Italië wel). Dat uit zich in zorg om de zogeheten 'spread', waarbij de rente die landen als Spanje en Italië voor hun staatsschuld moeten betalen oploopt terwijl die van landen als Duitsland en Nederland daalt (en zelfs negatief wordt). Hier kun je niet echt spreken van 'one size fits none', omdat de rentestanden uiteenlopen en het Noorden profiteert waar het Zuiden extra risicopremie moet betalen.

Om die trend te corrigeren moet het solider geachte Noorden voor de zuidelijke schuldenlanden borgstaan, wat in Duitsland weer het gevoel geeft dat de zuidelijke landen meeliften op de Duitse kracht. Waar de buitenwereld een Duits keurslijf ziet, zien de Duitsers juist een eurozone die zich in razendsnel tempo tot een schuldenunie ontwikkelt. In deze fase is niemand gelukkig, ook de Duitsers niet, hoewel hun 'tucht en discipline' toch de maatstaf zijn voor iedereen. De suggestie is dat iedereen dan beter af is om de boel op te breken. Zelf denk ik dat 'one size fits none' theoretisch gezien een fase is die aan 'one size fits all' voorafgaat. Om ooit een toestand 'van het geluk van het algemeen' te bereiken, moet eerst het tweespalt zaaiende idee overwonnen worden dat één partij van de crisis profiteert (Duitsland in Zuid-Europese ogen) en de rest daaronder te lijden heeft (of de omgekeerde variant: één partij, in dit geval het gedisciplineerde Duitsland, dat te lijden heeft onder de frivoliteiten van de rest).

Ik denk dat we al redelijk op weg zijn naar een nieuw Europees schuldbewustzijn. Dat bestaat eruit dat alle deelnemende landen in de eurozone beginnen te beseffen dat zij in hetzelfde schuitje zitten en dat een of andere manier van het 'mutualiseren' van de schulden die nu nog aan afzonderlijke landen worden toegeschreven worden onvermijdelijk is. Dit is in lijn met de 'Europese methode'. Europa integreert niet omdat iedereen daar beter van wordt en alle partijen er blij en happy mee zijn, al kan dat het proces wel helpen legitimeren, maar Europa integreert als gevolg van crises die alle deelnemende landen met hun neus op de (politiek-economische) feiten drukken en tot discipline (inbinden) verplichten. Daar wordt niemand gelukkig van, maar de politiek is er niet om geluk te brengen, maar om ongeluk te vermijden.

Alle voorspelde rampen over de apocalyps van de eurozone zijn tot nu toe uitgebleven, dus dat mogen de eurocraten als succes zien, als ze dat maar niet van de daken schreeuwen. Het is de crisis zelf die de zuidelijke landen disciplineert en het leiderschap van de Duitse keurmeester accentueert, een leiderschap dat de Duitsers liever helemaal niet zouden willen hebben. En op crisistoppen zoals die in Brussel vorige week moet Duitsland af en toe concessies doen en inbinden (= verantwoordelijkheid tonen), omdat de nood in de zuidelijke landen anders te hoog oploopt en Zuid-Europa in het ongeluk wordt gestort. Dat laatste past niet in de 'stabiliteitscultuur' die Duitsland in heel Europa wil vestigen. Dat betekent dat Duitsland in laatste instantie altijd als een soort 'lender of last resort' zal optreden, een rol die het de Europese Centrale Bank niet wil toestaan (maar die de ECB sinds het opkopen van zuidelijk schuldpapier feitelijk al wel speelt).

Om de Europese Muntunie houdbaar te maken, mag het er niet veel toe doen wie de baas speelt. Dat moet onzichtbaar gebeuren, via de onzichtbare hand van de markt, en via de onzichtbare technocraten in Brussel en Frankfurt. Het is ook niet erg duidelijk wie nu de lijnen uitzet. Angela Merkel is belangrijk, natuurlijk, maar zij trapt steeds op de monetaire rem, terwijl Mario Draghi, de president van de ECB uit het noodlijdende Italië geregeld op het monetaire gaspedaal trapt. Vandaag werd de rente weer naar een recordniveau verlaagd. Van Draghi gaat het verhaal dat hij nog 'Duitser dan de Duitsers' is, wat op schatplichtigheid aan de Duitse beleidsfilosofie duidt, maar ook niet meer. Ondertussen moesten de Duitsers van de Italiaanse premier Mario Monti - die op verzoek van Merkel Berlusconi had afgelost - inbinden, 'omdat de Italianen al zulke zware offers gebracht hebben en het anders niet meer trekken.' Je kunt dat ook als wederzijds dienstbetoon zien. 'One size fits none', maar alle partijen bewijzen elkaar wel lippendienst waardoor we de facto in de fase van 'one size fits all' zijn gekomen.

De Europese Idee is niks anders dan een gezamenlijk Europees schuldbesef, waardoor zo'n Europese Schuldengemeenschap historisch gezien ook helemaal niet zo'n gek idee is. Alleen kost het tijd en aanpassing van alle partijen (blood, sweat and tears) om tot dat inzicht te komen, omdat iedereen nog het idee heeft dat hij de schuld van een ander aan het aflossen is en zijn eigen land aan de huidige onbedoeld ontstane crisis geen schuld heeft. Dat zien de Duitsers zo, maar de Grieken, Spanjaarden, Portugezen en Italianen denken  niet anders. Tegelijk durft niemand uit de eurozone te stappen, uit vrees dat de schulden dan nog erger worden en alleen moeten worden gedragen. Dan mag je wel zeggen dat het EMU-keurslijf iedereen past, al knelt het in het zuiden - waar de burgers sinds het begin van de eurocrisis meer op hun tenen moeten lopen omdat hun politici op te grote voet hebben geleefd - nog meer dan bij de rest. Zo gezien doet de euro gewoon wat zij moet doen. Harder (en onverbiddelijker) dan de euro kan een munt niet zijn.

Reacties

Jansma op 5 juli, 2012 - 20:45

One size fits one?

Wat dacht u van one size fits one, heer Verbaar?

Kappen met die ongein van de EU en het monetaire gedrocht genaamd de Euro. Hoe hoe nou nog steeds niet kunt inzien dat dit schip op het punt van zinken staat is me werkelijk een raadsel. De Europese Mununie IS niet houdbaar. Hoeveel duidelijker moet het worden: Duitsland heeft nagenoeg geen leencapacitiet over want staat al dik in de 80% debt to GDP....Hiernaast zijn we niets aan het aflossen, maar enkel schulden aan het herfinancieren. Ongelofelijk.....

Het idee van een Verenigd Europa leeft bijzonder beperkt onder de bevolking. Het meerendeel wou niet, wil niet en zal nooit willen (straks als de financiele consequenties echt voelbaar worden) zal dit nog duidelijker worden. De Europese Idee komt niet voort uit schuldgevoel. Het komt voort uit de gedachten van een op hol geslagen socialistische elite.

Het EMU keuslijf past NIEMAND.

cmsuijkerbuijk op 5 juli, 2012 - 20:47

"De eurozone kan alleen maar

"De eurozone kan alleen maar werken als die van geen enkele lidstaat in het bijzonder is."

De Eurozone hóeft helemaal niet te werken; De Eurozone moet zo snel mogelijk naar de vuilnisbelt van de geschiedenis!

En wát voor een onzin dat "Gezamenlijke Europese Schuldbesef". Als er "schuldigen" ergens aan zijn, dan zijn het de grote EU-landen. Laten dié dan lekker solidair schuldige aan iets spelen, maar laat de gewezen slachtoffers met rust!

Laat dan de vroegere "bezetters" van de kleinere EU-landen hun geldbuidel trekken en óns, die part noch deel hebben aan "Europese Schuld" maar eens alle schade vergoeden, die hun bezoeken in het verleden hebben aangericht. Dan heb ik een mooi lijstje, in ieder geval voor ons land:

1. De Italianen i.c. de Romeinen. Nooit een cent schadevergoeding gehad!

2. De Spanjaarden: Idem

3. De Fransen: Idem dito met een sterretje!

Maar niét de Duitsers, want die hebben al betaald! Typisch: Dan blijft Knoflokië over!

Nou, hiérrrrrrrrrrrrr met dat geld in het kader van het Europese Schuldbesef! En zodra dat is gebeurd, alles wat EU-smetten heeft opdoeken, slopen, vernietigen, arresteren en zwaar straffen!

tipo op 5 juli, 2012 - 21:12

Is schuldbesef een Europees of Calvinistisch idee?

Schuld wordt hier op twee manieren uitgelegd: moreel (als zondig) en financieel (als tekort of tegoed). Als we naar de taal kijken, dan hebben enkel calvinstische landen als Duitsland en Nederland dat alletwee vertaald in 'Schuld'. En laten dat nu net de twee grootste betalers zijn. Dat kan geen toeval zijn.

In het Engels zijn het twee verschillende woorden: Guilt en Debt. Schuldbesef wordt daar niet zo in verband gebracht met gemaakte schulden, omdat er taalkundig geen link is.

In het Frans is het Dette en Blame. In het Spaans Deuda en Culpa. In het Italiaans Debiti en Colpa

Dus nee, er is geen Europees schuldbesef; Dat is iets typisch Hoog-Duits. Italianen hebben zelfs speciaal een woord voor een schuld die nooit betaald zal
worden: Debito. Beseffen wij Lutheriaanse en calvinistische Germanen dat wel?

Schuldbesef is geen universeel en ook geen Europees gegeven. Het is iets Lutheriaans en Calvinistisch. In de Latijns-talige en Angelsaksiche gebieden is dat geen gemeengoed. Dat blijkt wel weer als je kijkt waar de PIIGS uit bestaan.

messenger op 5 juli, 2012 - 21:50

driedubbele onzin

Dit stukje staat bol van onzin. Als ik zin heb leg ik later wel uit waarom.

Job op 5 juli, 2012 - 21:56

Tegenwicht

Ik heb zelden zin om te reageren om te reageren op de hysterische onzin van de eurofoben. Ik ben blij dat DJvB zo goed weet te beschrijven hoe ik er ook ongeveer over denk.

tipo op 5 juli, 2012 - 22:01

Job 21:56

Dus u gelooft dat er een Europees schuldbesef is, terwijl dat woord enkel in Nederland en Duitsland in verband met banktegoeden wordt gebracht en in alle andere Europese landen enkel in verband wordt gebracht met spijt en niets anders dan dat. Mea maxima culpa.

drnomad op 5 juli, 2012 - 23:30

In een event van de American

In een event van de American Enterprise Institute sprak Bruce Stokes, die pan-Europese opinie-peilingen houdt, en regelmatig met leden van de Europese elite een biertje drinkt.

Één vraag had Stokes niet gesteld: hoe denkt het volk over het opbreken van de Europese Unie?

Iemand van de elite vroeg aan Stokes, waarom heb je die vraag niet gesteld? Hoezo, vroeg Stokes. Nou, binnenskamers heeft de elite het alleen maar over die vraag.

http://www.aei.org/events/2012/06/19/europe-after-the-greek-election-difficult-decisions-for-a-divided-europe/

In hoeverre de EU daadwerkelijk bezig is met integreren is nog maar de vraag. Televisie is een leugen... 

tipo op 6 juli, 2012 - 00:24

Schuldbesef is Nietzscheiaans

@DJ van Baar

The economonist schreef over de moraliteit van schuld (schuldbesef) het volgende:

What I find really fascinating here is that it doesn't occur to anyone to create a
moralistic fable around the current-account balance disparities between
American states. And this points to an arbitrary element in the way our
concept of guilt works. When functions are assigned to two different
entities, and there's a persistent disparity between the two, we may
begin to introduce attributions of blame. When these functions take
place inside one entity, we just think of it as part of the entity's
normal flow of operations.

Beyond this, there are clearly cultural
elements involved in Americans' historically high tolerance for debt and
default. Other countries' business cultures have more moralistic
attitudes towards bankruptcy. Notably, Nietzsche made much of the tendency of Germanic peoples to
conflate "debt" with "guilt", visible in the fact that they're the same
root in German (schuld):

Have these
genealogists of morality up to now allowed themselves to dream, even
remotely, that, for instance, that major moral principle “guilt”
[Schuld] derived its origin from the very materialistic idea “debt”
[Schulden]?… By means of the “punishment” of the debtor, the creditor
participates in a right belonging to the masters. Finally he also for
once comes to the lofty feeling of despising a being as someone “beneath
him,” as someone he is entitled to mistreat—or at least, in the event
that the real force of punishment, of executing punishment, has already
been transferred to the “authorities,” the feeling of seeing the debtor
despised and mistreated. The compensation thus consists of an order for
and a right to cruelty.

(citaat uit: On

the Genealogy of Morals A Polemical Tract by Friedrich Nietzsche, http://records.viu.ca/~johnstoi/nietzsche/genealogy2.htm )

They're both "schuld" in
Dutch, too. To say that the Greeks and Italians are in debt (schuldig)
is already to say that they're guilty. And I'm going to take this
opportunity to annoy a lot of Dutch and Germans by saying that I think
this may be related to their self-defeatingly punitive
anti-Mediterranean attitudes in euro-zone rescue negotiations.
Fortunately, England was conquered by the French in 1066, and the long
period of French-language hegemony in the English ruling class left us
Americans with a healthy conceptual distinction between debt and guilt
that still usually places us on Paris's side of the monetary-policy
divide in Europe.

bron: http://www.economist.com/node/21536998

De Grieken, Spanjaarden, Italianen en Portugezen denken wel degelijk anders, omdat ze geen morele plicht zien in het aflossen van hun banktekort, terwijl Duitsland en Nederland dat aflossen van hun banktekort wel als morele plicht zien, omdat de PIIGS schuldig gevonden worden aan het ontstaan van un eigen tekorten. Er is dus geen verenigd schuldbesef in de EMU, omdat er geen culturele eenheid is in de EMU en dat heeft met verschillen in taal en filosofie binnen de EMU te maken die nogal hardnekkig zijn en een lange geschiedenis kent. Dat verander je niet in een paar decennia, want de taalbarriere voedt dit verschil van moreel besef over banktekorten binnen de EMU.

toetssteen op 6 juli, 2012 - 00:54

Scheel?

Ik heb zelden mijn ogen zo vaak naar mijn neusbrug gekregen als bij dit artikel!

Ik neem de schulden van mijn buurman over (heeft ie niet, maar omwille van het argument|), en ik zou me schuldig moeten voelen omdat ik hem leen, de vriend van pa en daar een kennis van, nou men beweert dat die sympathiseerde met.

Move over Beethoven, Monti Draghi en de hele riedel behoren tot de vazallen van Goldman Sachs. En als bankiers het niet krijgen zoals zij het willen, zullen ze de negentiende van Beethoven wat nieuw leven inblazen, of uitblazen.

http://bigeye.com/bankers_make_war.htm

toetssteen op 6 juli, 2012 - 00:56

@Tipo

Ach, ze hebben er wel een lovely war voor over hoor. Plaats genoeg in Argentinië.

nick op 6 juli, 2012 - 01:02

Citerend:   Analisten van de

Citerend:

Analisten van de Amerikaanse megabank Citi Group behoren hoogstwaarschijnlijk tot de weinigen die de tekst van het complete ESM verdrag dat vorige week werd gesloten hebben gelezen.

In een intern rapport bestemd voor de klanten van de bank wordt onthuld dat de nationale parlementen doelbewust door de EU zijn misleid om hen te laten instemmen met het ESM. In tegenstelling tot wat men dacht dat was afgesproken hebben de donateurs van het ESM, de -met name Duitse en Nederlandse- belastingbetalers namelijk géén bevoorrechte status gekregen. Kortweg betekent dit dat wij geen cent van al het belastinggeld dat wij via het EFSF en het ESM in de schuldenlanden stoppen ooit nog zullen terugzien. Mede met dank aan premier Rutte, zijn partij en de partijen die hem hierin steunen (CDA, PvdA, D66 en GroenLinks).

Met een listige truc heeft de EU de nationale parlementen het ESM ingelokt. Terwijl de indruk werd gewekt

dat de belastingbetaler bij het eventuele omvallen van een schuldenland een bevoorrechte status krijgt, constateren inmiddels ook Duitse en Britse juristen dat ditniet in het ESM is opgenomen. 

De belangrijkste breinen achter dit ongehoorde volksbedrog zijn EU president Herman van Rompuy en EC president José Manuel Barroso.

De EU is dan ook niet ver verwijderd meer van het grote einddoel, de reden waarom men deze crisis doelbewust heeft laten gebeuren en uit de hand laat lopen: een volledige schuldenunie, uitmondend in een volledige politieke unie. De financiële specialisten van DWN concluderen dat er vanaf nu niet langer gepraat en onderhandeld zal worden met de 'voorbeeldige leerlingen' van de eurozone, Duitsland en Nederland. 'Zij zullen de voorwaarden voor deze schuldenunie gedicteerd krijgen omdat anderen tientallen jaren lang van hun geld boven hun stand hebben geleefd.'    Grootste ramp sinds Tweede Wereldoorlog 
De komende generaties zullen dan ook een vernietigend oordeel vellen over het ESM en over de bevolking en land verradende politici en parlementariërs in Den Haag die met het verdrag hebben ingestemd en daarmee de ondergang van onze soevereiniteit, vrijheid en welvaart hebben verzekerd. Besef daarom hoe groot uw verantwoordelijkheid is op 12 september: een stem op één van de met Brussel heulende partijen (VVD, CDA, PvdA, D66, GroenLinks) is het instemmen met deze met afstand grootste ramp die ons land sinds de Tweede Wereldoorlog is overkomen. http://xandernieuws.punt.nl/?id=661583&r=1&tbl_archief=&
nick op 6 juli, 2012 - 01:17

En als u toch aan het lezen

En als u toch aan het lezen bent, neem dan deze artikelen ook even mee, het overwegen waard...

Duitse geheime dienst in 2009: Schuldencrisis kan tot wereldoorlog leiden Market Oracle analist: Westerse systeemcrisis begonnen, zelfs $ 10 biljoen zal instorting hooguit 3 jaar uitstellen ---------- Franse financiële specialisten waarschuwen Hollande tegen kaalplukken Duitsers ESM-verdrag effect nu al verdwenen: Spaanse en Italiaanse rente stijgt weer fors  --------------
Gezaghebbende Duitse econoom noemt ESM 'hoogverraad' aan het volk 'ESM is fiscaal massavernietigingswapen - Instemming ESM is parlementaire zelfmoord, vergelijkbaar met machtsovername Hitler in 1933'- Oproep tot Nürnberg 2.0 tribunaal om huidige politici te berechten --------------------


Duitse media constateren: 'Europa grijpt naar ons geld' Die Welt: Eurozone veranderd in een schuldenunie - Den Haag en Berlijn nemen onvoorstelbare risico's om euro overeind te houden - Superbelegger Jim Rogers: EU kan crash niet meer voorkomen, financieel Armageddon komt in ieder geval' ----------------- Franse president bevestigt dat ESM 'pinautomaat' is geworden ESM kan inderdaad onbeperkt Nederlandse miljarden opeisen --------------- Miljarden niet meer genoeg, Griekse economen eisen biljoenen van EU Griekenland nu officieel ontwikkelingsland - Tekort van € 33 miljard voor met geld smijtende Franse president - Financiële markten: Duitsland in groot gevaar 

Allen te lezen bij http://xandernieuws.punt.nl/

tipo op 6 juli, 2012 - 01:50

@ nick 01:02

Bij het veranderen van de preferente status van de leningen en het veranderen van directe steun aan banken in plaats van aan landen (zoals artikel 12 bedoeld leek) in het ESM-verdrag nadat nationale parlementen het geratificeerd hebben wordt een heel vuil spel gespeeld door Barosso en Van Rompuy. Het is nog maar de vraag of dit juridisch zo wel kan, want eigenlijk is er sprake van misleiding van onze Staten Generaal.

Ook nu nog blijven Rutte en De Jager volharden in een andere uitleg van het ESM-verdrag dan Van Rompuy in de beoordeling van noodsituaties.

De verdragstekst van het ESM blijkt met opzet multi-interpretabel gemaakt, zodat eerst alle parlementen misleid kunnen worden en van Rompuy er vervolgens mee aan de haal kan gaan. Het is een soort bananenrepubliek aan het worden, die EMU.

Willem Doorsnee op 6 juli, 2012 - 02:38

Baarlijke nonsens

Tjongejonge hoe krijgt u het telkens voor elkaar om voortgaan op de verkeerde weg recht te pennen? Staat u soms op de Bilderberg loonlijst? GRRR..

ik denk dat op 6 juli, 2012 - 08:45

Het zijn allemaal schaapjes

Het zijn allemaal schaapjes in Nederland.

De schaapjes worden in de betaalhoek gedrukt door de maffia van Zuid Europa.

Stoere woorden van K.J. de Jager dwarrelen als gevallen herfstblaadjes in het rond.

Lachbekje M. Rutte zuigt dappere maar leugenachtige verhalen uit de duim in Nederland en kijkt naar de ogen van Merkel in het buitenland, JA, u leest het goed BUITENLAND.

Dat zijn dus de mannen die ons vertegenwoordigen in het gevecht om de rijkdommen van ons land.

Als ik kijk naar ongekozen EU president Herman van Rompuy en ongekozen EC president José Manuel Barroso komen bij angstige gevoelens naar boven, als bij de leiders van voormalig Duitsland, zeg maar. Griezelige mensen zijn het. We kunnen over niet als te lange tijd de gespaarde pensioengelden gewoon inleveren, mark my words.

Vooral Nederland is het haasje en kan alles wat nog een flinke waarde heeft gewoon inleveren nu ook de slappelingen van de Eerste Kamer ingestemd hebben met het EMS.

De VVD presenteert hun verkiezingsprogramma dat bestemt is voor het het stemvee.

Om stemmen bij de PVV weg te trekken hebben ze maar eens weer de migratie benoemd.

Uiteraard heeft de VVD ook een eigen geheim verkiezingsprogramma, zie het gedrag van Rutte bij de vorige verkiezingen maar die zal wel gericht zijn om samen te verzuipen met de rest van de Noordelijke Staten van de EU.

dirkse op 6 juli, 2012 - 19:42

schuldbesef

Het Europese schuldbesef betreft 1. het slavernij verleden en 2. de massaslachtingen van twee wereldoorlogen, waarbij vooral de holocaust telt. Het helpen (emanciperen) van achterstandgroepen is daarentegen een typisch socialistisch trekje. Die achterstandgroepen worden daartoe desnoods arbitrair benoemd, zij legitimeren immers de politici. Zo werden Griekenland en Spanje geholpen door de EU.

Wegens gebrekkige controle, naïeviteit of wat dan ook pakte dat uit als een overtallig bovenbetaald ambtenarencorps cq een huizenbubble. Reden om niet te veel vertrouwen te hebben in controleorganen.

En wat hulp betreft (een Christelijke deugd): die moet natuurlijk beperkt blijven tot wie die hulp echt nodig hebben dwz niet op eigen kracht kunnen functioneren: gehandicapten, natuurvolken, zieken, door rampen getroffenen. Bij de Grieken was van dit alles geen sprake, Hulp was hier pervers.

Obomov op 6 juli, 2012 - 22:42

One size fits none

De term 'one size fits none' valt vaak in dit stuk, helaas niet één keer in de juiste context. Dat zou een dichterlijke vrijheid kunnen zijn, maar het zou ook een gebrek aan kennis kunnen betekenen. 'One size fits none' verwijst naar de interbancaire rente, de rente die door de ECB gezet wordt en die bepaalt tegen welk tarief commerciële banken bij de ECB kunnen lenen. Een lagere rente is bedoeld om economische activiteit te stimuleren, een hogere rente om economische activiteit af te remmen. Het probleem is nu dat in een economisch landschap zo divers als het Europese, geen eenheidsrente mogelijk is. Sommige streken zou je willen stimuleren, andere zou je willen afremmen. Zo is de rente laag gebleven ten tijde van de Duitse eenwording om de toendertijd kwakkelende Duitse economie bij te staan, met als gevolg een onroerend goed bubbel aan de Spaanse Costa's en in Ierland ( de celtic tiger was uiteraard niet het gevolg van een half dozijn door de EU gesubsidieerde rotondes).

Een eurofiel zou kunnen argumenteren dat het daarom terecht is dat Duitsland en haar umfeld voor de schulden van de perifere landen moet instaan. Mij lijkt echter dat dergelijke misstanden beter voorkomen kunnen worden. Omdat onvermijdelijk monetair mismanagement niet specifiek is voor de EU, de eurozone of Europa; ook binnen kleine landen als Nederland of Belgie hebben verschillende streken een verschillende kredietbehoefte, laat staan grotere en meer diverse landen als Duitsland, Spanje of Italie, zal het fenomeen van centraal monetair beleid tegen het licht gehouden en naar mijn idee verworpen moeten worden. Dat de economische problemen als gevolg van dat centrale monetaire beleid, juist door de schaalvergroting ervan, beter zichtbaar worden, zou aangegrepen moeten worden het fenomeen aan de schandpaal te nagelen. 

'One size fits none' is dus niet zozeer een term voor bv de renteverschillen tussen de Noordelijke en Zuidelijke landen die zij moeten betalen voor hun leningen op de kapitaalmarkt. Dat is eerder een gevolg van 'One size fits none'. 

© 2009 - heden Dagelijkse Standaard. Alle rechten voorbehouden.