Steeds meer carrièrevrouwen proberen de leegte die ze ervaren op te vullen met een kind. Gevolg: spermabanken kunnen de explosief toegenomen vraag naar donorsperma niet meer aan. Nu is dat laatste niet zo erg, maar het feit dat er zoveel beroep wordt gedaan op zaaddonoren, wel. Want wie wordt er nu beter van al die kunstmatig verwekte kinderen die in een onstabiele situatie opgroeien? Het kind zelf niet, de maatschappij niet en de moeder utieindelijk ook niet.
De vrouwen die een beroep doen op de spermabank, hebben het naar moderne maatstaven allemaal 'prima voor elkaar'. Ze zijn vaak hoogopgeleid, hebben een carrière en een eigen huis. Alleen niet de tijd voor de zaken die echt belangrijk zijn in het leven:
''De meeste vrouwen willen wel graag een man leren kennen, maar ze hebben gewoon de juiste persoon nog niet ontmoet.'' [Aldus psychologe Patricia Baetens.]
Tuurlijk. Ze worden opgeslokt door hun carrière en de andere spannende dingen die de vrouw die het gemaakt heeft, allemaal moet doen. En ze kan natuurlijk prima op eigen benen staan en zonder de warme armen om haar heen, waar een man aan vast zit met zijn eigen behoeftes en tekortkomingen. Zo kan ze zich lekker op zichzelf richten.
Maar ergens is ze toch niet tevreden. Daarom moet er een kind komen, om het plaatje te completeren. En daar voorziet de spermabank in een behoefte.
Voor het kind dat ter wereld komt, is dit absoluut geen ideale situatie. Natuurlijk, opgroeien tussen een vader en moeder die voortdurend met elkaar in de clinch liggen is ook niet ideaal, maar dat het erger kan is geen reden om dit dan maar goed te praten. Een kind heeft een vaderlijk rolmodel nodig en wel van de man die het mede mogelijk heeft gemaakt dat het ter wereld kwam.
Nu zou je kunnen zeggen: goed voor de genenpoel dat deze hoogopgeleide vrouwen toch nakomelingen voortbrengen. Maar ook maatschappelijk gezien zijn we niet gebaat bij kinderen die opgroeien in crèches en naschoolse opvang. Die een punt zijn op de agenda van hun moeder en in de war worden gebracht door de ene na de andere nieuwe vriend van ma-lief. Het zijn niet alleen de genen die een goede nieuwe burger maken, maar juist ook het opgroeien in een stabiele omgeving.
En zou de moeder dan blij worden van haar egoïstische daad? Vast en zeker niet, in ieder geval niet duurzaam. Uiteindelijk wordt je toch het gelukkigst, wanneer wat echt belangrijk is in het leven ook de meeste prioriteit heeft. En dat dat de carrière is, is maar een sprookje van idealisten. Een vrouw wordt veel blijer van een compleet en warm nest. Zowel voor haar kind, als voor haarzelf.
Beste Pauline, deze blog zal
Beste Pauline, deze blog zal u waarschijnlijk niet in dank worden afgenomen, worden afgezeken als zuur, ouderwets, niet meer van deze tijd etc.etc. maar wat mij betreft heeft u gelijk. Maar dit fenomeen zie je ook terug bij veel andere ouders, vaak beiden aan het werk, nooit thuis, druk druk druk, maar om het mooie plaatje te complementeren horen daar 1,4 kinderen bij, die vervolgens na 6 weken na geboorte van 's morgens vroeg tot 's avonds laat van de ene leidster naar de andere buurvrouw worden gesleept. Ook lekker stabiel, veilig en vertrouwd( not) Maar ja iedereen heeft rechten behalve het kind. Die moet het doen met " veel professionaliteit" maar zonder onvoorwaardelijke liefde en aandacht. En dat is onbetaalbaar en onvervangbaar.
Noem mij maar ouderwets. Mijn kinderen hebben 100 % mij gehad en ik 100% mijn kinderen .
En wat zijn wij daar blij mee.
Het is net of ik Eva Hermann
Het is net of ik Eva Hermann lees bij het Duitse Kopp-Verlag. Waarschijnlijk is de auteur sterk door haar beinvloed. Neemt niet weg dat Van Wierst gelijk heeft,. Maar het is ook tegelijk een probleem, zoals wel meerdere op dit moment, dat onoplosbaar is. Het propageren van het gezin, als veilige haven voor opgroeiende kinderen, is dermate politiek incorrect geworden in het westen, dat het lijkt of geen mens zich aan deze discussie durft te wagen. Het is immers tegen de haren in van het postmodernisme. De Amerikaan Thomas Lasch waarschuwde al begin jaren '70, dat het gezin bedreigd werd, in "the cult of narcism." Sindsdien is het probleem alleen maar groter geworden (hangjeugd, comazuipen, spijbelen en school niet afmaken enz.enz.)
In een pessimistische bui denk ik weleens dat de jeugd van nu haarfijn aanvoelt dat de samenleving aan degeneren is en dreigt ten onder te gaan. Ze voelen zich verwaarloosd en gaan zich steeds meer onaangepast gedragen. Niet allemaal. Maar wel een groeiend aantal. Die verwaarlozing is een goed punt van Van Wierst. Bedankt voor het goede stuk.
Capeau.
Capeau.
Chapeau.
Chapeau.
Leven al die mensen dan langs
Leven al die mensen dan langs elkaar heen? ze komen elkaar toch wel tegen op het werk zou je zeggen.
Maar nooit goed genoeg, wat moeten die mensen een eigendunk hebben of heftig onzeker zijn.
En thuis is het weer huilen en aan de prozac, wat een triestigheid.
Als relaties uit berekening worden gesloten zijn we toe aan het weer optuigen van het fenomeen "uithuwelijken", misschien wel achterlijk maar dan hoeven die twijfelkonten geen eigen keuze meer te maken, wel zo gemakkelijk.
bocht
Te kort door de bocht.
Ik ken stellen die de spermabank hebben gebruikt omdat ze het samen niet konden, kinderen produceren.
En het zijn geweldige ouders. Met tijd, aandacht, zorg. En met een zeer, ik mag wel zeggen uiterst stabiele gezinssituatie.
En ik ken ook vrouwen die géén gebruik hebben gemaakt van de spermabank, maar wel van de sperma... tja, hoe noem je dat... de vrije natuur?. Zeer toegewijde moeders. Mag dat dan ook niet meer?
En, laten we elkaar geen mietje noemen, de mannen van tegenwoordig, die kan je toch met goed fatsoen geen 'man' noemen.
anti-lul vrouwen
ik schrok van dit bericht. bij nader inzien blijkt het gelukkig maar om een paar honderd vrouwen te gaan.
mogelijk voor een deel lesbisch.
en gelukkig zijn er krachtige uitzonderingen. Mijn afdelingshoofd van een groot bedrijf bezit vier op natuurlijke wijze verkregen kinderen. En haar liefde en tijd voor haar man en kinderen is door haar werkzaamheden niet verminderd.
Sterke mening
Ik zie de bezwaren die Maarten noemt, zoals op bijna alles iets aan te merken valt. Maar schoppen tegen zere plekjes is altijd een plusje waard, zeker als het welbespraakt gebeurt. Columns moeten discussie losmaken, prima stuk dus.
Sex
Wat is er mis met geslachtsgemeenschap bedrijven?
@maarten1 sorry, maar zijn
@maarten1
sorry, maar zijn echt niet de mannen die problemen geven, die zijn nog steeds niet echt veranderd, het zijn juist de vrouwen die problemen geven.
vroeger mochten vrouwen geen 'nee' zeggen als je ze vroeg om te dansen, en dat had ook 1 groot voordeel namelijk dat ook wat minder knappe mannen ook gewoon met een dame konden dansen en dan kwam een dame er soms achter dat die minder knappe man soms toch wel heel leuk was.
Nu mogen dames wel 'nee' zeggen en dat doen ze dan ook. Vrouwen zijn dan ook in de praktijk verschrikkelijk oppervlakkig geworden als het om partnerkeuze gaat.
En ja, dan vinden ze ook niemand want ze maken hun selectiecriteria ook zo smal dat de kans om iemand te vinden ook gelijk nul komma niks.
Daarnaast is dat hele uitgangspunt dat mannen en vrouwen gelijk zijn onzin. Ja dames verdienen wel dezelfde rechten vind ik, maar mannen en vrouwen gelijkdenken is simpwel in strijd met de natuurlijke driften. Vrouwen moeten veel meer terug naar weer vrouw zijn, beetje meer been en minder unisex en dan komt het wel weer goed.
Dan zijn er ook geen spermabanken meer nodig, dan kan het weer naturel.
Neem onbevooroordeeld waar
Knap dat u weet wat goed is voor moeder en kind. Maar grijpt
u niet krampachtig terug naar het verleden? Toen het ook al zo een puinzooi
was? Tijden veranderen en nieuwe samenlevingsvormen ontwikkelen zich. Geef het
een kans en neem objectief waar. Dan zult u merken dat het niet zo gemakkelijk
is om de ene vorm boven de andere te stellen.
komen de vrouwen hiermee weg?
1) De vrouwen denken in een zodanig veilige en welvarende maatschappij te horen dat ze geen man nodig hebben. 2) Vrouwen werken noodgedwongen zo hard dat als ze zich realiseren dat ze een gezin willen er geen man is die past?
Ik denk 1, maar ook 2 heeft zeker invloed. Eén ding is zeker, het worden er steeds meer, die alleenstaande vrouwen met één kind. Veel mannen staan lijdzaam aan de zijlijn. Ook een gevolg. Lijden is een offer en offeren wordt altijd vruchtbaar! Dus de situatie kan en zal verkeren, en veel sneller dan veel moeders denken.
@ Peter Pan. Een beetje een
@ Peter Pan.
Een beetje een flauwe opmerking. "Terug grijpen naar het verleden" Dat klinkt alsof u denkt dat mensen alleen maar vast willen houden aan vroeger.
En nee vroeger was niet alles beter en nee niet alles van heden is beter.
Sommige zaken die vroeger goed waren kunnen dat nu nog net zo goed zijn.
En in veel dingen slaan we door.
Niet alles van vroeger was fout en niet alles van vandaag is verheffend ( als ik om me heen kijk ben ik vaak bang voor het tegenovergestelde)
Wel mee eens maar zal idd.
Wel mee eens maar zal idd. hier en daar zeer doen.
Van mij hoeft een homo ook niet in staat te zijn om een kind te adopteren.
Idd. een ouderwetse ouwe l$l.