Marli Huijer, bijzonder hoogleraar filosofie in Rotterdam, wil dat de verdeling van zorg "democratisch" wordt bepaald. Niet individuen noch zorgverleners, oftewel: consumenten en producenten, maar de staat moet beslissen hoeveel zorg en wanneer burgers het krijgen. Dat is namelijk "solidair".
Solidair, wellicht, maar het betekent ook een tirannnie van de meerderheid. Als 51 procent van de stemgerechtigden niet vindt dat kanker nog behandeld moet worden, is het dan een juiste beslissingen om mensen die aan kanker lijden aan hun lot over te laten? Volgens het principe van mevrouw Huijer wel. Een enge gedachte.
Filosofe = dievegge....?
Mevrouw de bijzonder hoogleraar filosofie zou eens moeten filosoferen over het fenomeen "diefstal".
Heel eenvoudig: Als een individu tegen zijn wil onteigend wordt van geld- of ander bezit van hem/, vormt dat dan diefstal? Verandert het gegeven dat het geroofde geld/bezit aan een (naar uw mening- of mening van een collectief) nobel doel uitgegeven wordt onder de streep iets aan dit onderliggende morele principe? Wat zegt het over u, dat u de roof niet zelf uitvoert maar sanctionering geeft aan een instantie om de roof voor u uit te voeren?
U, mevrouw de bijzonder hoogleraar, bent een ordinaire dievegge. Van het lafste soort welteverstaan, want u laat de roof uitvoeren door een anonieme instantie en teert, waarschijnlijk uw hele leven al, op de buit....U bent een parasiet die de prooi bovendien door anderen laat vangen.
Solidair zijn, de nieuwe slogan
Van filosofen mag je verwachten dat ze er een heldere redenatie op nahouden. Ik kan in zoverre met haar redenatie meegaan dat dit 'democratische principe' geldt voor al die idioten die onbekende pilletjes slikken op dance-festivals en coma-zuipers op de camping. Maar wat te doen met rokers die hun verslaving niet de baas zijn, of vetzakken die maar door blijven vreten tot hun hart is verstopt? Ook zou ik mw. Huijer wel eens willen horen over de besteding van de 2 miljard winst die zorgverzekeraars hebben gemaakt of de fraude-aanpak voor bijv. opnames in Turkse ziekenhuizen die niet eens bestaan. Maar ja, als je ooit nog eens een lucratief baantje wil in één of andere zorgcommissie...
Basispakket
De staat stelt een basispakket samen met de zorg waarvan ze vindt dat elke ingezetene daar recht op heeft. Voor zaken die niet in het basispakket zitten, kun je je eventueel aanvullend verzekeren, dus zonder dat het collectief zich daar mee bemoeit. Dat de staat ooit de behandeling van kanker uit het basispakket zal halen, is een zwakke aanname van Nick. Wellicht wel ooit de behandeling van reeds opgegeven patiënten.
Als je dit soort zaken door
Als je dit soort zaken door de staat laat regelen, krijg je een log, traag, buitengewoon inefficient en veel te kostbaar overheidsapparaat. Ik zie niet in wat daar nu toch zo 'solidair' aan is, los nog maar van het gegeven dat de zogenoemde solidariateit vooral eenrichtingsverkeer is.