De Euro hoe nu verder?
Wij hebben eerder in deze kolommen het einde voorspeld van de euro in diens huidige vorm. Politici zijn de afgelopen maanden steeds verder een fuik in gezwommen waaruit geen ontsnappen meer mogelijk is. In theorie volgen zij een koers die potentieel een uitweg uit de problemen zou kunnen bieden. Onder verwijzing naar de theorie van Robert Mundell over optimum currency area’s zou je kunnen stellen dat het eurogebied weliswaar geen optimaal valutagebied is, maar dat moet worden geprobeerd het dat wel te maken. Dat is wat er nu in de praktijk gebeurt. Door instituties zoveel mogelijk te schoeien op Europese leest en bevoegdheden van het nationale naar het internationale niveau over te dragen, wordt getracht een coherent economisch geheel te creëren dat de huidige economische storm, die een serieuze test vormen voor de euro, kan doorstaan.
Het is echter tevergeefs. Instituties zijn eerst en vooral een weerspiegeling van gezamenlijke normen en waarden en hebben daarom maatschappelijk draagvlak nodig. Er bestaat geen Europese maatschappij die dat draagvlak kan bieden. Of het daar ooit van komt, is nu niet relevant. Het is er niet en een Europese maatschappij laat zich niet op bevel in het leven roepen. In die zin is dit een perfecte illustratie van het feit dat de samenleving niet maakbaar is; een valkuil waar zovele Europese politici en beleidsmaker dagelijks intrappen. De keuze voor het volgen van deze oplossing heeft geleid tot wat economen noemen ‘padafhankelijkheid’; eenmaal ingeslagen is het moeilijk op de schreden terug te keren en dus zwemmen Europese beleidsmaker steeds verder de fuik in. Het is ook een gemakkelijke beslissing, want het voorkomt het maken van moeilijke keuzes. De puinhoop die men vooral in Zuid-Europa van de economie heeft gemaakt (en in iets mindere mate in Noord-Europa) vraagt om serieuze sanering. Politici vinden dat verhaal moeilijk te verkopen en schuiven lastige keuzes daarom voor zich uit. Kredieten helpen hierbij, maar zullen vroeg of laat moeten worden afbetaald. Vroeger is daarbij beter dan later.
De fles gaat dan ook zolang te water tot zij breekt. Het proces stopt op het moment dat de zakken van de overheden leeg zijn en de kredietstroom opgedroogd. Daar gaat een heel proces aan vooraf dat onder het mom van Europese solidariteit steeds meer geld van Noord- naar Zuid-Europa zal pompen om de daar optredende chronische tekorten te dekken. De roep om euro obligaties en een bankunie zijn de lichtste uitingen van de behoefte aan herverdelingsinstrumenten. We zullen ook pleidooien gaan horen voor Europese belastingheffing (al geuit onder de vermomming om speculanten of financiële instellingen fiscaal aan te pakken) en als meest vergaande vorm een begrotingsunie. Het laatste wil zeggen dat de zeggenschap over inkomsten en uitgaven op Europees niveau wordt gelegd. Ook op dat vlak zijn al stappen gezet. Veel principiële hordes voor het creëren van herverdelingsinstrumenten zijn de afgelopen maanden genomen. Het komt nu vooral aan op de maatvoering, die geleidelijk aan zal worden opgevoerd. En ook zal de geldpers volop blijven draaien. Vergis u niet, ook op die manier draagt u als burger bij, ook al lijkt ons landen alleen maar te profiteren via een extreem lage rente op staatsobligaties. Daar staat tegenover dat de rente op spaarrekeningen ook extreem laag is. De monetaire financiering in de vorm van het opkopen van staatsobligaties van zwakke landen door de ECB zorgt ervoor dat risico’s op wanbetaling worden gecollectiviseerd. Risico’s die de ECB niet zal dragen, maar de individuele Lidstaten. Deze manipulatie van de korte rente creëert een bubble op de geldmarkt die vroeg of laat zal barsten, b.v. als een land als Spanje of Italië zijn verplichtingen niet meer kan nakomen. Banken zullen door overheden moeten worden gered, die daarvoor echter niet de middelen hebben. Dat betekent dat de belastingbetaler aan de beurt is. Daarmee weet u gelijk ook waar u nu uw geld moet beleggen.
Wat is het alternatief? Dat begint met de erkenning dat het euro-gebied geen optimaal valutagebied is. Dat is het nooit geweest, maar er viel mee te leven zolang iedereen zich aan de afspraken hield. Het feit dat dit niet gebeurde, illustreert perfect dat het nationale voor het Europese belang gaat en dat dus van een Europese maatschappij geen sprake is. Het betekent dan ook ontmanteling van het euro-gebied en je verlies nemen. Dat klinkt ingewikkeld maar is het niet. In deze kolommen is eerder al verwezen naar de monetaire ideeën van de Oostenrijkse econoom Friedrich Hayek. Voortbouwend daarop is van diverse zijden voorgesteld een nieuwe munt in te voeren, recent door een groep Duitse economen. Die munt, door hen de guldenmark genoemd, wordt uitgegeven door de sterke landen die met elkaar door willen. Dat zal in de praktijk gaan om Duitsland en een aantal satellietstaten. Frankrijk hoort hier om verschillende redenen uitdrukkelijk niet bij! Niet alleen omdat het Franse belang altijd voor elk ander belang gaat en dus voor elke internationale afspraak. Ook de manier waarop tegen de economie wordt aangekeken en met name de rol van de overheid hierin maakt dat de Franse economie dermate afwijkt van die van Duitsland en diens bondgenoten, dat geen sprake kan zijn van één valutagebied.
Invoering van de guldenmark betekent tegelijkertijd dat de verschillende staatshuishoudingen in het huidige euro-gebied worden gesaneerd. Die sanering is onontkoombaar; uitstel ervan maakt dat deze op een andere manier zal plaats vinden. Dan wordt een soort Japan-scenario werkelijkheid, waarin banken geleidelijk aan proberen hun balansen op te schonen (door risico’s af te wentelen op de staat) en spookleningen blijven bestaan die nooit zullen worden afbetaald. Want dat is de realiteit die onder ogen moet worden gezien. Veel van het aan probleemlanden binnen het euro-gebied geleende geld zal nooit worden afbetaald (tenzij nu nog gezonde landen deze verplichtingen overnemen). De sanering vindt plaats doordat de sterkere landen de euro vaarwel zeggen en de guldenmark accepteren. Als gevolg van de grote vraag zal de guldenmark sterk appreciëren, waardoor de eurolanden winnen aan concurrentiekracht. Ook zullen hun schulden, die zijn uitgedrukt in euro’s, verminderen en daar zit de inkomensoverdracht van Noord naar Zuid. Deze sanering is echter onvermijdelijk en bovendien eenmalig. Het is nu zaak het verlies te nemen en uit de euro te stappen i.p.v. de steeds zwaarder worden Zuideuropese molensteen om de hals te blijven voortslepen.




Het dúúrt al veel te lang!
Kappen.... inderdaad.
En niet te lang nadenken en aarzelen.
Laat ons redden wat er nog te redden valt.
12 september
We wachten 12 september af, en dan heb ik het niet over de Nederlandse verkiezingen.
Alle privileges die
Alle privileges die (centrale) banken hebben afschaffen en vervolgens een complete terugtrekking van de staat uit het geldwezen.
Tja...
Effectieve bestrijders van de euro-waan zijn op een hand te tellen. en van de intelligentste en niet te onderschatten "vechter" is Prof. Dr. Wilhelm Hankel.
Geestig, indertijd meende meneer Pechtold een mening over Prof. Hankel te moeten hebben. Hij begreep diens diepgang niet eens. Maar goed, onder deze link is Prof. Hankel's laatste artikel te vinden.
http://www.facebook.com/notes/prof-dr-wilhelm-hankel/euro-staatsstreich-vertagt/431350560237133
Blunderen is nog zwak uitgedrukt.
De Euro de grootste financieele blunder ooit ? Het een misdaad met voorbedachte rade tegen een groep landen noemen lijkt mij meer voor de hand te liggen.
Daarom moeten wij uit de Euro en wel zo snel mogelijk. Ook de guldenmark lijkt mij alleen maar een lapmiddel met uiterste gebruiksdatum.
Terug naar de Gulden en wel zo snel mogelijk . Ons geduld is meer dan op.
Elke dag later kost ons een vermogen dat wij al bijna niet meer hebben.
Het moet gewoon ophouden.
IJslands model?
Willen politici eigenlijk wel veranderingen? Het zou niet moeilijk moeten zijn. Onderstaand stukje eens gekopieerd van een GeenStijl-reageerder. Lees hoe het ook kan, en eigenlijk zou moeten.
"Terwijl Europa en de Verenigde Staten er tegen beter weten alles aan doen om hun enorme financiële instituties overeind te houden gooide IJsland het roer om. Niet alleen werden de banken letterlijk een kopje kleiner gemaakt, maar de banksters zelf werden juridisch gezien ook keihard aangepakt. Er zijn al 90 'mensen' berecht terwijl nog eens 200 personen, waaronder de top van de drie banken een aanklacht kunnen verwachten. Het gevoel dat burgers moesten boeten voor de fouten van financiële monopolisten zorgde voor een transformatie van de relatie tussen politieke instituten en burgers. De politici kozen de kant van de burgers. Het moet niet gekker worden. De burgers van IJsland gingen verder. Een nieuwe constitutie werd geschreven. Een grondwet waardoor de overdreven macht van internationale financiers met virtuele geldstromen nooit meer mogelijk zal zijn. Die nieuwe grondwet werd geschreven op het internet. Iedereen kon/kan het document in wording lezen en suggesties sturen. Het document zal ter goedkeuring naar het parlement worden gestuurd na de volgende verkiezingen.
En weet je wat het trieste is; wij horen via de geijkte kanalen helemaal niets over IJsland, want stel je voor dat politici de kant zouden moeten kiezen van het plebs in plaats van de kant van de banksters en de andere bovenonsgestelden, dan valt hun perfect gecreëerde wereldje in elkaar en dat moeten wij niet willen met zijn allen."
Een heldere analyse, die ook
Een heldere analyse, die ook perfect de (kortzichtige) gedachtenwereld van politici in beeld brengt. Ik kan alleen maar instemmen met dit idee, of plan: kappen met de euro, sterke landen bij elkaar en ook: je verlies nemen. En daarna verder gaan, zonder de huidige 'bleeders', die maar moeten zien hoe ze met hun eigen oude valuta via devaluatie weer in een enigszins concurrerende positie komen. Het geschetste beeld geeft ook aan, dat de politieke verhoudingen binnen Europa een flinke wijziging ondergaan. Uiteindelijk komt het neer op het Europa van de 2 snelheden, zoals dat al ten tijde van de introductie van de euro werd voorgesteld. De vraag is nu wanneer Duitsland (Merkel, of het Hooggerechtshof in Karlsruhe) de stekker uit de EU trekt en de voortekenen daarvan lijken er te zijn.
Voortgaan op de gekozen route is gewoon geen optie meer, de financiele markten zullen de breuk van de euro uiteindelijk afdwingen, tegen immens hoge kosten. De geloofwaardigheid van Brussel en al die EU-toppen is allang verdwenen, en voor iedereen is zichtbaar, dat de ECB en Draghi op hun tandvlees lopen. Een moedig besluit om de eurozone in zijn huidige vorm op te breken in 2 beter hanteerbare entiteiten zou vertrouwen in brede kring, niet op de laatste plaats in de financiele markten, creeren. En vertrouwen, daar gaat het om.
Einde EU!
Burgers zullen 'zeer waarschijnlijk' geld moeten gaan betalen voor hun eigen bank- en spaarrekeningen - Wall Street Journal: Europese politici proberen crisis over rug van hun eigen burgers op te lossen
Een andere gezaghebbende financiële nieuwssite, de Financial Times, schrijft inmiddels dat de euro crash 'onvermijdelijk' is. 'De EU zal alleen overleven als de instorting van de euro niet nóg langer wordt uitgesteld.' De Europeanen zullen volgens de wereldwijd geroemde econoom Nouriel Roubini de instorting van de eurozone op de koop toe moeten nemen, zelfs als dit een zeer kostbare zaak wordt. Roubini denkt dat als de Europese politici krampachtig blijven vasthouden aan het in stand houden van de euro, de situatie nog veel verder zal verslechteren. In Duitsland begint eindelijk het besef door de dringen dat het redden van de eurozone ettelijke biljoenen euro's zal gaan kosten, die hoofdzakelijk door de Duitsers en Nederlanders zullen moeten worden opgehoest. Desondanks proberen de politici in Berlijn, Brussel, Den Haag en andere Europese regeringssteden nog steeds de onvermijdelijke instorting van de eurozone zo lang mogelijk uit te stellen. 'Een enorm risico,' waarschuwt Roubini. 'De toekomst zal uitwijzen of het besluit om het huis op het spel te zetten om de garage te redden juist was.' http://xandernieuws.punt.nl/?id=663264&r=1&tbl_archief=&
Enkel grof eigenbelang..... verder niets.
En heeft al die verbijsterende halstarrigheid om de euro als een hete aardappel te laten vallen
nu enkel en alleen maar te maken met de kans op een baantje bij de EU voor de dames en heren politici, nadat men hen hier uitgekotst zal hebben?
Moet daar een heel lánd voor naar de ratsmodee?
@Gielah
Dit hele gebeuren werd al voorspeld door John Coleman http://conspiration.ca/e_book/diplomacy_by_deception_coleman_john.pdf
Niet alleen een heel land, maar een hele maatschappij moet naar de bliksem
@Gielah
Lees vooral hst VI file blz 109.
Ik ben het niet altijd eens met wat hij schrijft want volgens mij wordt ook de elitie die hij noemt gebruikt door nog een hogere macht (hij stopt net een stap te vroeg, zoals zovelen doen), maar het is wel frappant dat wat hij in hst VI aangeeft grotendeels al volop in werking is
dillemma
Het is een dillemma tussen twee oplossingen met voor- en nadelen:
A- Of Nederland voert de guldenmark parrallel aan de Euro in met Duitsland, Oostenrijk, Luxemburg en Finland en je hebt een sterk kapitaalanker tegen inflatie van de Euro, zonder de economische schok van het uiteenvallen van de Euro, wat een tijdelijke, maar behoorlijke daling in het Nederlandse BNP betekent de eerste paar jaar. Echter: doordat de Euro blijft, blijven er ook - alhoewel minder - reddingskosten om de Euro in stand te houden. Doordat de EU zo in tact blijft, blijven er ook kosten in tact, zoals de EU-bijdrage, de door de EU verplichte OS-bijdrage en agenda 21 bijdrage en de erg beperkte beleidsruimte voor wat betreft rendabeler migratiebeleid. De geludenmark lost 1 probleem op: Dat de Euro een eenheidsmunt is in een valutagebied dat geen eenheid is gebleken of op korte termijn (de komende 30 jaar) wordt. En dat is al een heel belangrijke stap, die erkenning. Als de guldenmark het gevolg van die erkenning zou zijn, dan zitten we op het goede spoor en zullen we de lasten van de EU en (in minder mate) van de Euro voor lief moeten nemen.
B- Of Nederland voert de Gulden zelf in (waardoor Duitsland al snel gedwongen zal zijn de D-mark in te voeren), en dan hebben we het voordeel dat Nederland een lagere rente krijgt met meer beleidsruimte om te bezuinigen op OS, migratie, en agenda 21. Het nadeel is echter, dat het Nederlandse BNP behoorlijk daalt gedurende 2 jaar met circa 15% en we vervolgens 10 jaar vast zitten aan het afbetalen van allerlei garanties die gedurende de afgelopen 3 jaar door onze politici gedaan zijn om de Euro te redden. Na 10 jaar heeft Nederland dan wel een overheid die gemakkelijk 3,5% kleiner is, een rente op de staatsschuld die 1,2% lager is en een economische groei die 0,9% hoger is na inflatiecorrectie. Zo komen we met het uitstappen van de Euro in bot invoeren van de gulden na 10 jaar op een break-even point, waarna er een veel sterker Nederland is, dan als we de Euro behouden.
Optie A is er 1 van geleidelijkheid, waarbij het belangrijkste fatale symptoom verdwijnt, maar enkele kwaaltjes blijven en optie B is shocktherapie die alle symptomen en kwaaltjes plotsklaps laat verdwijnen, maar in het begin ook gezonde delen van de economie raakt, voordat deze na een aantal jaar pas weer in staat komt om sterker op te krabbelen.
Kies maar, politici. Er zijn geen andere goede opties. Optie A is de veilige weg en optie B is een investering in ons nageslacht.
Happel de € is geen misdaad
Happel de € is geen misdaad tegen enkele landen maar tegen bijna alle bewoners van alle landen.
In de zuidelijke landen is de groep die ervan geprofiteerd heeft zeeeeer beperkt tot een kleine groep insiders..
Het gewone volk heeft er niet of nauwelijks van geprofiteerd.
Voor zover ze ervan geprofiteerd hebben raken ze dat nu kwijt of in de problemen.
En dat zijn er heel veel.
Ik ben het met iedereen edens
Ik ben het met iedereen edens die eruit wil.
Een gevangenis voor noord-Europa door de verplichtingen en voor zuid-Europa door de onmogelijkheid om hun eigen (devaluatie) legven te bepalen.
Geld is de waarde die een gek
Geld is de waarde die een gek er aan geeft. De meeste mensen hebben het niet en zullen het ook nooit krijgen. Wat ze wel mogen doen is zorgen dat de eigenaars nu, het altijd blijven, met een knipoog naar blote Harry. Buiten oorlog is democratie de waarborg dat het ook gebeurt. Volg de verkiezingen. De meerderheid is er voor dat zij minder krijgen onder de naam bezuinigingen. En denkt bij sterke schouders aan mensen die in plaats van op vakantie te gaan hun huis en schulden betaald hebben. Iets wat je bij de zorgpremie ook zag gebeuren. Gezond kreeg geld terug, Schandelijk en oneerlijk! De Euro is de beste uitvinding ooit om in tandem met de meerderheid te zorgen dat de elite, elite blijft.