Die ouders hebben zelf kennelijk ook een beperking.

Dat zijn de uitwassen van de socialistische maatschappij: we kunnen zelf niets meer regelen omdat we dat al jaren niet meer hoeven te doen. De overheid regelt immers alles. Eigen verantwoordelijkheid? Welnee. Vooral denken in termen van 'rechten', "recht" hebben op van alles.

Het gaat om kinderen met een beperking, die naar een school voor speciaal onderwijs gaan.

De beperking kan van alles zijn, van zittend in een rolstoel tot een vorm van autisme. Het gaat niet om kinderen die je zo maar even in een taxi kan zetten. Voor veel van deze kinderen moet het vervoersmiddel aan speciale eisen voldoen alsmede de chauffeur en vaak is er nog weer een begeleider nodig omdat de chauffeur ook nog eens op de weg moet letten.

Speciaal vervoer regel je niet zo maar even. Is dat nu zo moeilijk om te snappen?

@ Mar

Ik begrijp dat onder "beperking" ook wordt verstaan kinderen die vanwege hun geloof naar hun andere school gaan, kinderen die hoogbegaafd zijn (dat is geen beperking, maar een talent), kinderen met ADHD (vroeger noemden we dat drukke kinderen), kinderen met Asperger (vroeger noemden we dat stille en teruggetrokken kinderen) etc. Veel van deze kinderen kunnen gewoon terecht in het regulier onderwijs en anders een stukje fietsen. Natuurlijk voor kinderen met een echte beperking moeten er goede voorzieningen zijn. Maar door tegenwoordig op elk gedrag wat maar enigzins afwijkend is een etiketje te plakken, lopen er bijna geen kinderen meer rond zonder "beperking". 

ging het wel erg gemakkelijk. Ik moest ook verzoeken voor speciaal vervoer tekenen voor jonge mensen (ik beschouw jonge mensen van 12 tot 18 jaar niet als kinderen) die welliswaar een handicap hadden, maar met die handicap heel best met het openbaar vervoer konden gaan, ik noem bijvoorbeeld een lichte vorm van cerebrale parese. Als ik bij de ouders dan bij het volgende consult langs mijn neus weg informeerde hoe het op school ging, bleken ze er steevast toch in geslaagd om via via dat speciale vervoer te regelen.
Deze ouders benadelen niet alleen de maatschappij, maar vooral deze jonge mensen voor wie het juist belangrijk is om zo gewoon als mogelijk is in de maatschappij te functioneren.

Ik herinner me ook dat geweldige meisje met spina bifida die dit vervoer weigerde en elke dag, haar rolstoel zelf voortbewegend, op eigen houtje naar school ging.
En ik ben ervan overtuigd dat voor de jongelui die het echt nodig hebben dit vervoer gewoon geregeld blijft. Zoals bij elke regeling is het goed dat er periodiek gekeken wordt of er geen misbruik van wordt gemaakt.

Ach ja, het is verkiezingstijd.

@Henk

U denkt te weten om wat voor kinderen het gaat, van die kinderen waar allerlei etiketjes zijn opgeplakt maar waar niks aan mankeert, die gewoon voor de sier naar scholen voor speciaal onderwijs gaan, dus is het allemaal onzin en moeten die ouders en bezorgde schoolbestuurders zich niet zo aanstellen.

Het is zo makkelijk oordelen als er geen hikje in je eigen leven zit.

@ Mar

Met de normen van nu zou de helft van mijn oude klasgenoten op de lagere school (ik spreek over de jaren 70) een beperking gehad hebben. Te druk, te laag IQ, te hoog IQ, te stil, motorisch beperkt etc, Toch volgden die kinderen allemaal regulier onderwijs en zijn de meesten later goed terecht gekomen. Maar goed, in die tijd had ook nog niemand van DSM-IV gehoord. Moderne schoolgebouwen dienen ook voor kinderen in een rolstoel toegangkelijk te zijn. Voor kinderen waarvoor echt voorzieningen nodig zijn, dient er uiteraard een budget te zijn. Maar het probleem met dit soort regelingen is dat de toegangspoort wagenwijd wordt opengezet, waardoor ze uiteindelijk onbetaalbaar worden.

Aangezien er vrijheid in onderwijs en geloof is hebben ouders bij de rechter afgedwongen dat gemeenten (=belastingbetalers) dienen te betalen voor vervoer van en naar school boven een vastgesteld aantaal kilometers. Dit kost inmmels ruim de helft van het budget,

Gevolg; vele kinderen die per taxi of busje naar en van school gebracht worden. Nada beperkingen, enkel religieus bepaald.

Of is dat juist de  handicap?!

Ik woon in een klein dorp aan een doodlopende straat waar amper 60 huizen staan, maar elke dag rijden er 3 verschillende busjes door de straat om kinderen van en naar school te brengen.

Daar is geen bus voor lichamelijk gehandicapten bij, puur voor kinderen die niet naar een reguliere school gaan.

Het is toch eigenlijk te gek voor woorden, dat er tegenwoordig zo veel kinderen een handicap blijken te hebben, daar hoorde je vroeger nooit iets over!

Nu zaten onze kinderen op een Ref school en die school heeft zelf busjes gekocht om de kinderen mee te vervoeren. De ouders werd om bijdrage gevraagd per kind en dienden dat op te hoesten (als je van buiten de stad kwam, binnen de stad bracht je je kind zelf).

Alleen voor kinderen met een rugzakje werd door gemeenten betaald en dan ook nog afhankelijk van de beurs van de ouders.

Nu hoeft er voor onze kinderen geen belastinggeld meer te worden uitgegeven want we geven ze nu zelf onderwijs, wat ze veel beter "uit de verf doet komen" en wat ze zichtbaar (ook opgemerkt door de buitenwacht) heel goed doet. En dat betalen we helemaal zelf, wij krijgen geen cent itt tot ouders die hun kinderen naar school laten gaan (en ondertussen betalen we ook mee, middels belastingen, aan kinderen die wel naar schoolgaan). Let wel! Ik klaag niet, maar zou graag zien dat men wat beter zich in de materie verdiept alvorens oordelen te vellen.

Het is net wat Mar zegt: makkelijk oordelen als je zelf geen "vlekje"  hebt (en niet gehinderd wordt door enige kennis).

Maar niet ieder KIND van 12 -13 etc is er zelf al aan toe om zelfstandig met het OV te reizen.

Voor kinderen zonder vlekje is het soms al moeilijk, maar voor kinderen met "vlekje" soms zelfs onoverkomelijk. Omdat wij door thuisonderwijs onze kinderen de mogelijkheid hebben kunnen geven om veel dingen in hun eigen tempo aan te leren zitten ze veel beter in hun vel dan toen men ze op de basisschool nog dwong om in de pas te lopen.

In sommige dingen zijn ze hun leeftijdsgenoten vooruit en in andere dingen hebben ze iets meer tijd nodig. Ik ben achteraf erg blij dat wij deze stap genomen hebben omdat dit veel beter voor de kinderen is. Als je kinderen dwingt dingen te doen waar ze nog niet aan toe zijn kan dat schade tot gevolg hebben (zeer grote schade zelfs) maar daar wensen velen niet bij stil te staan, laat staan er over nadenken. Soms moet je kinderen idd stimuleren om een stap te zetten, ben ik helemaal mee eens, maar daar zitten wel degelijk grenzen aan die velen (zeker ook leerkrachten) niet erkennen en overschrijden, met alle gevolgen van dien.

driekwart met de fiets ?

zomaar een wild idee van hieraf.

Maar er is wel geld voor sport en het presentatie geld van het Europeesch parlement wordt ook niet verlaagd of afgeschaft. Bezuinigen he, dat moet maar wel op de verkeerde wijze

Ik heb even de discussie tussen Henk en Mar gevolgt en wil er nog even wat aan toevoegen. Als kinderen dus danig gehandicapt zijn dat ze niet met normaal vervoer kunnen reizen dan zullen warschijnlijk ook nooit volledig betaald werk kunnen doen. Waarom moeten ze dan naar school toe als ze er uiteindelijk toch niks aan hebben. Klinkt misschien lullig maar deze mensen kosten in feite alleen maar geld. Om ze dan maar af te maken ofzo dat kan natuurlijk ook. Ook ik zal dat niet over mijn hard kunnen verkrijgen om deze mensen buiten te sluiten.

Wat wel een feit is dat we als sociale samenleving alles in leven willen houden van mindervalide tot psygisch gestoorde tot aan kastplantjes van 90 jaar oud.

Om ze dan maar af te maken ofzo dat kan natuurlijk ook niet.

niet moest hier nog achter. Zo koud ben ik niet hoor.