Jammer, maar ook mooi.
"Hoop doet leven," schreef collega Michael gisteren over de hockey-finale op de Olympische Spelen. Helaas pindakaas: de mannen zijn er niet in geslaagd de gouden plak te veroveren op de rivalen uit Duitsland:
Duitsland was in de finale met 2-1 te sterk.
Zo enerverend als tegen de Britten was het zeker niet; daarvoor verdedigden de Duitsers te sterk. Aanvankelijk had Die Mannschaft ook een licht overwicht, maar in het tweede deel van de eerste helft namen de mannen van bondscoach Paul van Ass de regie langzaam maar zeker over.
Dit leidde tot een aantal kansen voor Billy Bakker en zelfs tot een strafcorner, die niet verzilverd werd door Roderick Weusthof. De Duitser wankelden even, maar kwamen uit het niets toch op 1-0.
Vanaf toen ging het bergafwaarts en tikten de oosterburen onze jongens van het veld. Met al een gouden plak op zak bij het dameshockey kon blijkbaar ook niet álles meezitten deze keer. Goed: in Rio de Janeiro over vier jaar zijn er nieuwe kansen te pakken. En dan gaat Oranje uiteraard weer voor goud!
'Goed: in Rio de Janeiro over vier jaar zijn er nieuwe kansen te
Ja, dat zeiden ze ook in 2004, en in 2008 en nu dus in 2012.
Hockeyend zijn ze altijd de beste, ook in dit toernooi, maar op het moment suprème laten ze het afweten,
in tegenstelling tot de dames, die er staan wanneer het moet en de boel zakelijk afronden.
Als de mannen nou eens de counter uit het spel van de tegenstander halen en rustig wachten op die ene kans die er altijd komt via de strafcorner, misschien dat ze dan ook eens zakelijk kampioen worden.
Dat ze de beste zijn wisten we al, nu nog de hen toekomende gouden plak ophalen ipv iedere keer voor Sinterklaas te spelen, ze moeten ook altijd laten zien hoe goed ze zijn en dan vergeten ze de titel te pakken.