Met de stemmenwinst van de oudste christelijke partij van Nederland, de SGP, is het momentum daar om nu door te pakken. De derde zetel is de opmaat tot een verbreding van de aloude kiezersgroepen.

In weerwil van wat sommige conservatieven betogen heeft Nederland helemaal geen behoefte aan een nieuwe conservatieve beweging. Reeds enkele jaren betoog ik dat er voor conservatieven binnen de SGP genoeg bewegingsruimte is. De recente verkiezingsuitslag heeft mij in deze stellingname meer dan bevestigd. Onder leiding van Kees van der Staaij is de partij in staat gebleken niet alleen de traditionele kiezersgroepen van reformatorische en een behoorlijke schare van evangelische kiezers aan zich te binden, maar ook rooms katholieken, een cabaretier en de hoofdredactrice van het Katholiek Nieuwsblad (KN). Mag het als een boude bewering klinken als ik voortvarend stel: dat je ook SGP kunt stemmen als je niet gelovig bent? Het antwoord is nee om vervolgens ja rood te markeren bij die ‘ongelovigen’ die gewetensvol SGP hebben gestemd! Wie ziet het hart aan? Hier is niet langer de wens de vader van de gedachte. Bij welke partij kun je je beter thuis voelen, als bij die partij die het meest recht doet aan de unieke ontstaansgrond van dit kikkerlandje? De SGP.

Wil men deze nieuwe kiezers vasthouden dan is op de eerste plaats geboden de verkiezingsuitslag grondig te evalueren. Dat men daar druk doende mee is, laat geen twijfel. Op de tweede plaats zal de partij alles in het werk moeten stellen om de band met het nieuwe electoraat te verinnigen en te verdiepen. Dat kan door daarvoor een speciale werkgroep of een commissie in het leven te roepen, maar ook door de dialoog, het debat te blijven voeren in niet alleen ‘onze’ kranten als het RD, en het ND, maar tevens middels het ‘bestoken’ van kwaliteitskranten als bijvoorbeeld de Volkskrant en zeker ook Trouw, Elsevier en het Katholiek Nieuwsblad. Zo vulde Kees van der Staaij enkele maanden geleden met een column het KN.

Het verbreden van de grondslag als handreiking naar nieuwe kiezersgroepen zou tezijnertijd ook een punt van aanbeveling kunnen zijn. Maar, deze discussie dient partijbreed te worden gevoerd. Laatste mag overigens niet tot een vervlakking van leiden van het Program van Beginselen. Juist de consistente rust die de partij vanuit haar beginselen uitstraalt, heeft haar gebracht tot waar men nu staat. Niet de gejaagdheid door de snel veranderende tijdsgeest, maar de rust te weten in afhankelijkheid van Hem het werk te doen is zoveel meer waard en onveranderlijk.

Als de kansen niet keren heeft de SGP kiezersgoud in handen. Met een ferme knipoog naar onze geestverwanten de Republikeinen, The Grand Old Party in de VS, kun je gerust stellen dat het potentieel van de SGP nog wel eens vele malen groter zou kunnen zijn dan we nu veronderstellen. Neem de Tea Party aanhang in de USA. Ook in NL is bijvoorbeeld een aanhangster van deze stroming; Cindy Schneider, nu een enthousiast SGP-stemmer. Het schoolvoorbeeld van een hartstochtelijk voormalig VVD-adept die nu thuis gekomen is binnen de conservatief-christelijke SGP. En wat te denken van de conservatieven die ook nu weer ijlings het verfletste CDA verlieten voor wat het was en is en de wijk namen richting VVD? De SGP heeft boodschap aan hen en vooral een blijde boodschap voor hen. Welkom!

Het kiezersveld is rijp om ook in de jaren van relatieve verkiezingsluwte te worden geplukt. Plukken met vreugde in het hart en de blik opwaarts in bescheidenheid die siert en stelt zeker niet alle wijsheid in pacht te hebben, maar het bovenal in alle opzichten van Hem te willen verwachten.

De auteur van dit stuk is ook actief op Twitter.