Euroscepticus luidt de alarmklok

Twee zielen één gedachte! Joost Niemoller schreef er al over op DDS: een nieuwe boodschap van Václav Klaus! Toen ik onderstaande 'posting' schreef was ik daarvan niet op de hoogte. De vraag rees dus of ik die zou publiceren of niet. Ik besloot om het wèl te doen. Een belangrijke boodschap verdient nu eenmaal ruime aandacht, waarbij enige herhaling en overlapping m.i. niet bezwaarlijk zijn. Bovendien ... aan het eind een primeur! 

In een interview met Bruno Waterfield van de Britse 'Telegraph' waarschuwt de Tsjechische president, Václav Klaus, voor de vernietiging van de democratie in Europa. Politici met een Januskop, inclusief de Britse conservatieven, hebben de deur wijd open gezet voor de vorming van een superstaat waarin de democratie verloren zal gaan en politici geen verantwoording meer aan hun kiezers hoeven af te leggen. 
 
Waterfield over Klaus:

"We need to think about how to restore our statehood and our sovereignty. That is impossible in a federation. The EU should move in an opposite direction," he said.

Last week, Germany, France and nine other of Europe's largest countries called for an end to national vetoes over defence policy as Guido Westerwelle, the German foreign minister, urged the creation of a directly elected EU president "who personally appoints the members of his European government".

Mr Westerwelle, in a reference to British opposition, called for nation states to be stripped of vetoes on defence to "prevent one single member state from being able to obstruct initiatives" which "could eventually involve a European army".

The new offensive followed the unprecedented declaration by the Commission's president, José Manuel Barroso, during his "state of union" address to the European Parliament on 12 September, that he would make proposals for a fully-fledged EU "federation" in 2014. "Let's not be afraid of the word," he said.

Speaking in Hradcany Castle, a complex of majestic buildings that soars above Prague, and is a symbol of Czech national identity, Mr Klaus described Mr Barroso's call for a federation, quickly followed by the German-led intervention, as an important turning point.

"This is the first time he has acknowledged the real ambitions of today's protagonists of a further deepening of European integration. Until today, people, like Mr Barroso, held these ambitions in secret from the European public," he said. "I'm afraid that Barroso has the feeling that the time is right to announce such an absolutely wrong development.

"They think they are finalising the concept of Europe, but in my understanding they are destroying it."

President Klaus, 71, is one of Europe's most experienced conservative politicians; he has served as his country's prime minister twice after winning national elections and will complete his second term as Czech President next year.

Frequently referred to as the "Margaret Thatcher of Central Europe", Mr Klaus was born in Nazi-occupied Prague, played a key role in the 1989 Velvet Revolution that overthrew Communism and became founder of the Czech Civic Democratic Party, which has remained in government for most of the Czech Republic's independence. ...

"When it comes to the political elites at the top of the countries, it is true, I am isolated," he said. "Especially after our Communist experience, we know, very strongly and possibly more than people in Western Europe, that the process of democracy is more important than the outcome.

"It is an irony of history, I would never have assumed in 1989, that I would be doing this now: that it would be my role to preach the value of democracy."

In his book, Europe: The Shattering of Illusions, to be published by Bloomsbury on Thursday, Mr Klaus makes the case that the EU has evolved into its current form because political leaders have found it convenient to turn away from their nation states, where voters have historically been able to hold them to account.

"Political elites have always known that the shift in decision-making from the national to the supranational level weakens the traditional democratic mechanisms (that are inseparable from the existence of the nation state), and this increases their power in a radical way. That is why they wanted this shift so badly in the past, and that is why they want it today," he writes. ...

With sadness, more than anger, he concludes that the Conservatives, in government under David Cameron, are no better than any other national politicians with "two faces", who "show one to their voters and the other when speaking in Brussels, at various EU summits and similar events."

"We see it best with the British Conservatives after Margaret Thatcher. With the full weight of public opinion behind them, sharply opposing the euro and any further transfer of powers to Brussels - winning many a vote thanks to this - as soon as they step on to the continent, their resolve to fight for these principles evaporates," he writes.

Lees verder hier:

'Europe: The Shattering of Illusions' door Václav Klaus wordt uitgegeven door Bloomsbury. De verkoop begint op 27 september.

Aan de inleiding ontleen ik de volgende passages.

De ontwikkeling van Europa is thans in een stroomversnelling geraakt. Geen week, ja zelfs geen dag gaat voorbij zonder teleurstellend, zo niet rampzalig nieuws van het Europese front. Op het moment dat ik deze regels schrijf, rapporteren alle nieuwsdiensten over de ondergang van de Belgische Dexia–bank, geleid door Jean-Luc Dehaene, een bekende eurocraat en voormalig minister–president van België, met wie ik herhaaldelijk botste over verschillende Europese thema's. Hij zou er misschien beter aan hebben gedaan om in de politiek te blijven.

Geen week gaat voorbij zonder een ontmoeting tussen president Sarkozy en bondskanselier Merkel, die met bezorgde gezichten en een routineuze glimlach vol beloften een 'oplossing' bieden voor de toekomst van ons continent – voor ons en zonder ons. Geen week gaat voorbij zonder verrassende electorale overwinningen van nieuwe populistische groeperingen. Op de radio heb ik net een verslag over de Poolse parlementsverkiezingen gehoord. Een nieuwe partij lanceerde haar eerste initiatief: de verwijdering van het christelijke kruis van het parlementsgebouw. Geen week, ja zelfs geen dag gaat voorbij zonder dat de leiders van de Europese Unie zeer dubieuze verklaringen afleggen en proberen het publiek te kalmeren door te beweren dat de ambtenaren alles onder controle hebben.

De geruststellende woorden van Europese politici kunnen echter de ernst van de huidige economische stagnatie en het algemene gevoel van onbehagen van de burgers niet verbloemen. En ook de permanente diepe geschillen, zowel binnen als tussen landen van het continent, zijn reëel waar het gaat om de vraag van de toekomstige doelstellingen van Europa en hoe die te bereiken.

Een ander opvallend kenmerk van de werkelijkheid van vandaag is de groeiende onvrede over de voortgang van de Europese integratie. Velen zien een verenigd Europa thans als een doodlopende weg. De publieke kritiek concentreert zich echter ten onrechte op het meest zichtbaar disfunctionele project van de Europese integratie: de euro. En er zijn nog andere grote problemen, zoals het Schengen–gebied. Maar de huidige Europese crisis is veel breder dan deze twee projecten.

Met uitzondering van de krachtige coalitie van gevestigde politieke en financiële belangen, die afhankelijk zijn van de EU voor hun bestaan – niet alleen EU–politici en –bureaucraten, maar ook media, bedrijven, artistieke, wetenschappelijke, milieu– en andere groeperingen die profiteren van verschillende Europese projecten – verdedigt bijna niemand meer de huidige ontwikkelingen in Europa. De enige uitzondering vormen misschien mensen die het ideaal van een verenigde mensheid koesteren en die, evenals Karl Marx, gedurende 150 jaar hebben gedroomd van het moment dat de staat uiteindelijk afsterft. In tegenstelling tot Marx geloven ze echter niet dat het heil zal komen van het proletariaat, maar ze suggereren nederig dat het van henzelf komt.

De kritiek die we dezer dagen op de Europese Unie horen, is te terughoudend, vooral gericht op uiterlijke, oppervlakkige en perifere kwesties. De kern van het probleem blijft taboe. De heilige mantra van de eurocraten heeft meer dan een halve eeuw weten stand te houden: de Europese integratie is de belichaming van het Goede, ongeacht wat deze oplevert, of het nu goed gaat of niet, of er nu te veel of te weinig critici zijn, ongeacht het feit dat de Europese Unie zich hoe langer hoe meer van de mensen heeft vervreemd, ongeacht de hoge kosten van de afzonderlijke integratieprojecten en ongeacht het feit dat de beloofde effecten van de Europese integratie in allerlei opzichten van de werkelijkheid afwijken. 

De euro is een treffend voorbeeld daarvan. Iedereen is inmiddels de aanmatigende waarschuwingen van de eurocraten aan ons, de sceptici, van tien jaar geleden vergeten. Ze vertelden ons dat de landen die niet tot de euro zouden toetreden dat zouden berouwen. Maar we moeten vandaag de dag vaststellen dat geen van de Europese landen die hun eigen munt heeft behouden zich in een kredietcrisis bevindt die is te vergelijken met die van Griekenland, Italië, Spanje, Portugal en Ierland. ….

Op dit moment ligt er een voorstel voor een oplossing, afgedwongen door het Europese establishment. In wezen komt deze neer op de overgang van een monetaire unie naar een fiscale unie, gebaseerd op inkomensoverdrachten en herverdeling van welvaart. Deze institutionele transformatie zou dienen te worden verankerd in de Europese verdragen.

In het navolgende zal soms expliciet, soms impliciet stelling worden genomen tegen deze pogingen om het proces van Europese integratie te verdiepen – pogingen die in alle belangrijke opzichten uiteindelijk zullen uitmonden in de teloorgang van de nationale staat door de verheffing van de EU tot het hoogste bestuursorgaan.

Dit is geen tijd voor halfslachtigheid of halve maatregelen. Meer of minder moedige kritiek op deze "oplossingen", zoals voorgesteld door de eurocratie, volstaat niet. Zij dienen resoluut te worden verworpen. In de ogen van sommigen schort het mij misschien aan voldoende Europese solidariteit. Vanuit die positie wil ik een eenmalige, uitzonderlijke oplossing voor Griekenland en wellicht andere landen, zelfs ten koste van het schenden van al die verdragen van Maastricht tot Lissabon – die uiteindelijk niets anders dan feilbare 'menselijke' constructies zijn – niet uitsluiten. Een zodanige 'onzuivere' oplossing is voor mij aanvaardbaar als prijs om het ontstaan van een 'Unie van Europese Postdemocratische Republieken' (UEPDR) te voorkomen.

De enige duurzame en succesvolle oplossing voor de Europese problemen is het behoud van de dominantie positie van staten – nationale staten in de meeste gevallen – de staten van de Portugezen, de Finnen, de Spanjaarden, de Ieren en de andere naties. Er dient zeker niet te worden geëist dat de landen etnisch homogeen moeten zijn. Alles wat heeft te maken met 'continentaal', 'communautarisering' en 'globalisering' is secundair en dient daarvan een afgeleide te zijn. …

Om misverstanden te voorkomen, zal ik in het navolgende uitleggen dat het niet mijn bedoeling is om de heer Van Rompuy of Señor Barroso voor de voeten te lopen. Ik keer mij tegen de ongelukkige ontwikkelingen in de evolutie van Europa, waar de problemen thans zonneklaar zijn. Het lot van Tsjechië hangt in hoge mate af van de uitkomst van het proces van zelfreflectie binnen Europa. Ik geloof niet dat we voorbeschikt zijn – door het lot of geografische ligging – om slechts pionnen te zijn op een Europees schaakbord, ergens tussen Moskou en Brussel. Integendeel!

Ik ben ervan overtuigd dat we het recht en de plicht hebben om onze belangen te verdedigen, gegeven onze unieke ervaring. Dat vergt enige moed. Er zijn historische voorbeelden die ons daarbij als inspiratie kunnen dienen. In de complexe situatie aan het eind van de jaren zeventig, begin jaren tachtig, weigerde ook Ronald Reagan mee te gaan met de intellectuele trend van zijn tijd. Laten wij hetzelfde doen. ….

Aldus Václav Klaus.

Voor mijn eerdere DDS-bijdrage, zie:

http://www.dagelijksestandaard.nl/author/hans-labohm/