Al maanden steunen Rusland en Turkije verschillende kampen in Syrië, maar de bilaterale betrekkingen leken er niet onder de lijden. Dat kan snel veranderen.
Vorige week dwongen de Turken een Syrisch vliegtuig te landen dat vanuit Moskou onderweg was naar Damascus. Zij vermoedden dat er Russische wapens aan boord waren. Zowel de Russen als de Syriërs ontkenden. De Turkse premier Recep Tayyip Erdoğan hield voet bij stuk, hoewel zijn regering nog niet kenbaar heeft gemaakt wat zij precies aan boord van het vliegtuig aantroffen. De passagiers mochten overigens doorvliegen.
Westerse bondgenoten vermoedden al langer dat Rusland nog altijd wapens leverde aan het bewind van Bashar al-Assad. De Russen houden er een marinebasis in de Syrische kustplaats Tartus op na en hebben vooralsnog alle pogingen om het regime te veroordelen binnen de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties geblokkeerd.
Turkije heeft zich als soennitische staat achter de Syrische opstandelingen, vooral soennitische moslims, geschaard terwijl het Kremlin president Assad de hand boven het hoofd lijkt te houden. Dat moest een keer tot spanningen leiden, maar er is meer aan de hand.
Turkije is zeer afhankelijk van Russische gasimport, maar wilt die afhankelijkheid maar wat graag reduceren. Nog maar tien jaar geleden keerden de Turken zich tegen hun Europese vrienden door deel te nemen aan de Russische Blue Stream pijpleiding onder de Zwarte Zee. (De bouw van die pijplijn werd formeel overigens door een Nederlandse BV uitgevoerd. Zo zie je maar weer eens hoe wij ons geld verdienen.)
In september van dit jaar maakten de Turken echter een draai en sloten zij een overeenkomst met Turkmenistan om tot de bouw van een gaspijplijn onder de Kaspische Zee te komen. Vorig jaar december werd al een verdrag gesloten met Azerbeidzjan. Gas uit beide landen moet via Georgië naar Turkije geworden gevoerd waarna het door de Turken zelf kan worden geconsumeerd of kan worden geëxporteerd naar Europa.
Turkije maakt zich zo onafhankelijker van zowel Rusland als Iran, een andere grote gasexporteur. Dat zal het in Moskou niet in dank worden afgenomen. In Brussel, daarentegen, zou stilletjes de vlag uit moeten gaan. Nog maar anderhalf jaar geleden stonden Erdoğan en Vladimir Poetin samen op het podium om aan te kondigen dat Rusland een kerncentrale in Turkije ging bouwen. Of dat doorgaat, is maar de vraag. Zeker is dat Turkije zowel in Syrië als haar energiepolitiek de kant van het Westen heeft gekozen.
De betrekkingen tussen
De betrekkingen tussen Rusland en Turkije staan al eeuwen onder druk. Turken en Russen moeten elkaar niet, de eerste wereld oorlog waren ze aardsvijanden. Turkije denkt dan de Navo en EU hun zal steunen, maar het ziet er naar uit dat dat niet zomaar zal gebeuren. Laat die islamieten hun eigen oorlog uitvechten, in Irak en afganistan is het helemaal misgegaan. De islamieten slachten daar de mensheid af, laat ze maar lekker in hun sop gaar koken.
Opportunisme
Het is een illusie dat de huidige AK-regering de kant van het Westen heeft gekozen; deze regering is daar veel te onafhankelijk en islamistisch voor.
Het is meer dat de belangen op dit moment overeenkomen met wat de westerse elite denkt dat haar belangen zijn.
Voor Erdogan c.s. is het samenspel met het Westen vergelijkbaar met het gebruik van democratie; het is net als met een trein, je springt erop en als de bestemming bereikt is, spring je er weer af.
De band met het Westen is tijdelijk, die met de Ummah is in hun ogen eeuwig.
Turken zijn meer dan
Turken zijn meer dan Islamieten. Het domste dat we kunnen doen is ze volledig afsluiten van onze Westerse samenleving. Dit betekent overigens niet dat we met eurofiele open handjes moeten verwelkomen en laten toetreden tot de EU. De middenweg is het beste en ik vind dat Turkije in veel opzichten gewoon onze volledige steun moet kunnen krijgen.
Interessante observaties over Syrië
http://www.worldaffairsjournal.org/blog/michael-j-totten/israeli-who-sneaked-syria
Ik weet niet wat erger is;
Ik weet niet wat erger is; een wespennest of een slangenkuil of misschien wel een bak met crocodillen.
De situatie daar lijkt nog wel erger.
Azerbeidzjan 98% islamitisch
Azerbeidzjan 98% islamitisch wil zich evenals Turkije ook aansluiten bij de EU. Erdogan is islamitisch Kaukasus (Tsjetsjnië) aan het veroveren. De Kaukische staten willen meer invloed in Europa vergaren met alle gevolgen van dien voor Europa. Rusland heeft meer dan genoeg te stellen met islamitisch terrorisme. laat het niet overwaaien naar Europa. Om de wereldvrede te behouden met Turkije en de Kaukasus alleen maar economische samenwerking. De Kaukasus en Turkije zouden Europese landen meeslepen in zeer grote moeilijkheden. Amerika wil minder afhankelijk van het M-O worden en gelijktijdig de sterke positie van Rusland verminderen. Amerika manipuleert Europa. Zij wil haar nationale belangen veilig stellen voor olie en gas. Hun steven zou zijn leidingen via Turkije richting zee Amerika. Intussen is Rusland een van de grootste olie en gasproducent van de wereld. Grootste deel leidingen loopt door de Oekraine en Wit Rusland. . De Westers landen hebben niet meer het monopoly nu de exporterende landen zoals Rusland zelf hun olie-gas gaan beheersen. Islamitisch Turkije hebben we slechts nodig voor economische samenwerking (handelsbelangen). Europa kan beter een heel goede verstandhouding opbouwen met ons buurland Rusland op politiek en economisch gebied. Met Rusland samenwerken tegen terrorisme, politieke islam. We hebben gezamenlijke belangen en zelfde religie. Hebben we Turkije niet voor nodig.Natuurlijk staan de betrekkingen en Rusland en Turkije onder druk.
Als de Russen in voorgaande
Als de Russen in voorgaande eeuwen Tataarse/Turkse en andere Centraal Aziatische volken geen halt hadden toegeroepen dan was het met Europa slecht afgelopen. Laten we ook eens daar aan denken. Het is heel beroerd dat de Russen etc. onder het communisme hebben gezeten. Laten we dat niet vergeten. Laten we ook niet vergeten, dat alle grote landen in Europa en dat Amerika, ja stuk voor stuk een heel dubieuze rol hebben gespeeld in de twintigste eeuw. Te beginnen met de aanloop tot de eerste wereldoorlog en de eerste wereldoorlog zelf. Helaas zijn we nog steeds niet toe aan eerlijke analyses, eerlijke oplossingen, eerlijke politici, noem maar op. Vandaar nu de Kredietcrisis en de Eurocrisis.Verdonkeremanen van de oorzaken, vrijuit voor de veroorzakers. De al zo oude politiek.
Wàt een onderwerp....
Gôh, heeft Ottens tòch nog een onderwerp op de plank in het magazijn gevonden! Wat is dít 100 % actueel en interessant! Gezamenlijk sidderen we van angst. Als dàt maar goed gaat tussen de Turken en de Russen! Ook ik heb er al 3 nachten niet van kunnen slapen.
Goodgoan: Gait H.M. Leferink