Iedere taal heeft veel spreekwoorden en gezegden die elkaar niet zelden volledig tegenspreken. De wijsheid die ze bevatten is daarmee dus nogal relatief, maar ze zijn handig om in bepaalde gevallen de sfeer te tekenen.
Voor dit artikel heb ik even zitten piekeren tussen de motto´s - Het kan verkeren, en - Onze lieve Heer heeft rare kostgangers. Al raakt het eerste gezegde meer concreet wat ik wil betogen, ook voor het tweede valt iets te zeggen in de zin dat mensen onverwachte karakterelementen kunnen etaleren, welke al dan niet in ons voordeel kunnen omslaan. En daarbij dacht ik dan specifiek aan de Franse president Francois Hollande.
Natuurlijk is deze politieke koekenbakker economisch een vijand van ons land. Het politieke belang van Frankrijk bij het afpersen van de noordelijke Eurostaten wordt door de Franse elite beschouwt als gerechtvaardigde plundering. Het irriteert hen dan ook bovenmatig dat de Duitse kanselier Merkel (in dit opzicht een vijand van de Nederlandse soevereiniteit) zo hardnekkig vasthoudt aan haar streven naar een politieke vereniging van Europa. Want laten we daar verder geen misverstand over laten bestaan: de Franse politieke elite - links zowel als rechts - ziet niets in een politieke unie die op Duitse principes wordt gegrondvest.
Het grote probleem voor de Fransen is natuurlijk dat zij door hun economische mismanagement hun politieke gewicht binnen de EU aan het verspelen zijn, zo dat niet al gebeurd is. Dat dit voor Frankrijk een zeer traumatische gebeurtenis is die gepaard zal gaan met allerlei ontkenningsverschijnselen staat voor mij vast. Dat een paar maanden terug een incompetente dromer tot president is verkozen zal daarbij niet helpen, integendeel.
Het geklungel van de eerste maanden van Hollande´s presidentschap, waarbij hij de Frans-Duitse politieke as inruilde voor een verbond met de armlastige knoflookstaten had gevolgen die mogelijk in eerste instantie zijn ego hebben gestreeld. Maar als leider van het bedelaarsgilde sta je nog altijd veel minder sterk dan als juniorpartner van de Duitse topdog binnen de EU. Hollande begint daar nu achter te komen, en het bevalt hem in het geheel niet, zo blijkt.
Dat de Duitsers uiteindelijk altijd de schuld krijgen kan hen onmogelijk vrolijk stemmen, maar als er een natie binnen de EU is die daar ervaring mee heeft is het Duitsland. Psychologisch is het voor de Duitsers moeilijker om de Fransen zonder aarzelen voor het blok te zetten. In feite is dit het spel dat op de afgelopen Eurotop werd gespeeld.
Niettegenstaande het moeizaam bereikte compromis, werd al bij de persbriefing donderdagavond duidelijk dat de Duitsers niet langer bereid zijn ten koste van alles de schijn op te houden. Het gevolg was een potsierlijke vertoning over het akkoord rond de Bankenunie, waarbij de Euroleiders ter plekke demonstreerden hoe oneens ze het zijn, en hoe weinig compromisbereid. Zo lang Duitsland de hand op de knip houdt, kan Frankrijk weinig anders dan machteloos sputteren, maar hogere machten hoorden Hollande grommen.
Een openlijk conflict tussen Frankrijk en Duitsland kan de EU op dit moment echt niet gebruiken. Daarvoor is de structuur te zeer verzwakt, en zijn de belangen te groot. De vraag blijft of Hollande na zijn hoog opgespeelde prelude met het Guardian-interview nog terug kan krabbelen. Zijn prestige is in Frankrijk al naar een gevaarlijk dieptepunt gezakt, en een nieuwe knauw van zijn prestige zal hij maar moeilijk kunnen velen. Want ondanks zijn grote woorden eerder deze week heeft Hollande weinig tot geen resultaten geboekt op deze Europtop om de Franse natie te tonen. Ja, uitstel. Maar gezien de afgelopen drie jaar kun je dat geen verworvenheid noemen. Hoogstens een standaardreflex van de EU.
Dit alles houdt in dat we de komende maanden een druk heen en weer reizende Van Rompuy zullen zien, die zal moeten proberen zijn ambitieuze plannen te redden van een Frans veto. Want dat Frankrijk zal accepteren dat de EU-commissie formeel de bevoegdheid krijgt om in de Franse begroting in te grijpen, acht ik uitgesloten. Het zou neerkomen op politieke zelfmoord van de president, en mogelijk een vrijgeleide voor Marine le Pen op weg naar het presidentschap, al zijn de volgende verkiezingen daarvoor pas over vierenhalf jaar. Onderschat echter niet het sterke nationalisme dat in Frankrijk nog steeds regeert, onverschillig welke partij er aan de macht is.
Deze omstandigheden zullen van de Nederlandse regering de nodige stuurmanskunst vragen de komende tijd. Meebetalen aan de Zuid-Europese spilzucht is evenmin aantrekkelijk als een politieke unie waarbij we op termijn moeten meebetalen (Transferunie!) aan het Duitse streven naar een verenigd Europa. Rutte c.s zullen kundig moeten laveren tussen de Franse Scylla en de Duitse Charybdis. Eigenlijk lijkt het wijzer een sterke en ervaren minister voor EU-zaken op te nemen in het nieuwe Nederlandse kabinet, dan het niet betreurde ministerie van Ontwikkelingssamenwerking in ere te herstellen. Al kun je argumenteren dat het in principe om hetzelfde werkterrein zal gaan.
Minister voor EU-zaken ?
Een minister voor EU-zaken?
Dat kan toch niet, waar de Nederlanders voor meer dan 60% tegen de EU-grondwet ( of het op hetzélfde neerkomende verdrag van Lissabon) zijn?
Wettelijk hebben we nog steeds geen donder met de EU te maken.... waar de burgers van dit land nog steeds hun fiat aan deelname daaraan niet gegeven hebben en wellicht ook wel nooit zúllen gaan geven.
Een minister voor EU-zaken is in mijn ogen het officieel maken van een groot onrecht en van het definitief en zonder mandaat daartoe overdragen van de Nederlandse souvereiniteit aan meerdere buitenlanden.
Waar helaas velen in dit land - door gebrekkige info van de media - het allemaal wel bést vinden en zij zich derhalve niet verzetten zullen, vormt dit een zeer gevaarlijke splijtzwam binnen ons volk, waar op termijn hele nare consequenties van te verwachten zijn.
Tijd
Het is de hoogste tijd om te bepalen waar onze prioriteiten liggen, bij een soeverein en zelfstandig Nederland of als een provincie en wingewest van Brussel.
Er is voor ons land geen enkele reden om ons in het EU dwangbuis te laten naaien.
Want een dwangbuis is het daar is geen twijfel over!
De eventuele rijkdom die de EU ons gebracht zou hebben, wordt nu grondig de nek om gedraaid en veranderd in een niet te becijferen verlies over tientallen jaren als we doorgaan met de EU.
Mensen de EU jongens en meisjes geven niets om mensen alleen om macht!
Daarom steun B.R.E.N.@hotmail.com voor een bindend referendum over de EU.
juist
ja, het grote probleem binnen de EU is labbekak Frankrijk. Vanuit Frankrijk komt ook veelvuldig de ""waarschuwing"" als wij onze zin niet krijgen komt er oorlog.
Zowel onder Sarkozy als ook nu bij Hollande.
We gaan het meemaken.
Zouden de leden van de eurocratische schijnelite zich zorgen maken nu steeds duidelijker wordt dat de Europese eenwording een illusie is en de weg daarnaar toe inmiddels heeft geleid tot een onoplosbare en onbeheersbare crisis die dreigt uit te groeien tot - voor de generaties van na WOII - ongekende proporties? Deze boven ons gestelden kunnen hun beslissingen immers niet rechtvaardigen met een beroep op democratische legitimatie. De eu en de euro zijn van bovenaf opgelegd zonder steun van het volk. Daarnaast wordt het volk onvolledig en onjuist geïnformeerd door de europropaganda van de gevestigde orde. Hoe denken de verantwoordelijken zich te kunnen rechtvaardigen als de crisis losbarst? Verwachten zij clementie en coulance van het door hen genegeerde volk als dat wordt geconfronteerd met de catastrofale gevolgen van hun grootheidswaanzin? We zullen zien. We gaan het meemaken. Ik vrees met grote vreze.
Weer mooi verwoordt
Weer mooi verwoordt Hannibal.
Ik ben werkelijk benieuwd naar het ogenblik dat het hele €urogebouw in elkaar stort.
Dat dat gaat gebeuren staat voor mij als een paal boven water.
Bij reactie op Baar heb ik dat nog eens voorgrekend.
Fout bouwplan
In Brussel is men een kasteel aan het bouwen op de fundamenten van een tuinhuisje. Elke nieuwe vleugel die gebouwd wordt vergroot de kans dat de boel gaat instorten, maar toch blijft men doorbouwen en verzint men in de vorm van een steeds beknellendere regels een soort stutten om de boel overeind te houden. Maar ja, met een vertrek dat vol staat met stutten kun je uiteindelijk niets en sta je bekneld tussen de stutten. Wel kost deze manier van bouwen verschrikkelijk veel geld en zal het niets opleveren. Zo is hoe de EU nu werkt.
Wil je uiteindelijk toch een goed functionerend kasteel krijgen, dan zul je het bestaande bouwwerk moeten afbreken en starten met het bouwen van een goede fundering. Dit houdt in dat de verschillen tussen de verschillende Eurolanden een heel stuk verkleind moet worden en het niet uit te sluiten valt dat een aantal landen buiten de boot vallen. Geen gelijkheid over het schoeisel van kappers, maar gelijkheid in de basis. Een degelijke financiele basis, een laag corruptie cijfer, een functionerende belastingdienst en verder redelijk gelijke werkweken en pensioenleeftijd.
Maar in Brussel zal men dit zeker niet willen en met gedrochten als de transferunie verder gaan met het bouwen van dit instabiele kasteel. Buiten dat dit extreem veel geld kost, weet je dat de boel gaat instorten, alleen blijft het spannend wanneer. Blijkbaar is instorting de enige weg en dan valt het te hopen dat dit beschaafd gebeurd, doordat landen er stuk voor stuk uitstappen.
@Louis portugal - Ineenstorting E.U. wordt ook onze ondergang !
@Louis portugal 20 October 2012 - 12:58. Het zaakje zal beslist eens in elkaar donderen. Maar de verantwoordelijken voor dit komende drama zullen altijd buitenschot blijven. Even zo goed als dat ze nu ongemoeid worden gelaten. Echter u en ik, kunnen daarna alleen nog verder leven in grote armoede, terwijl zij met ons geld er vandoor zijn. Immers, die personen in de Euro-top zijn dik betaalde figuren die hun vet betaalde baan niet kwijt willen. Om die te behouden zullen ze aan de lidstaten de groots mogelijke leugens gaan verkopen om het totaal verrotte systeem van de E.U. zo lang mogelijk in stand te kunnen houden. En ook de potentiele baantjesjagers niet te vergeten. Zij die in de nationale politiek uitgerangeerd zijn, zien in Brussel een gouden toekomst gloren. Moeten we dan blij zijn dat het zaakje in elkaar dondert ? Ja, natuurlijk. Alleen zal het daarna een hele bittere nasmaak gaan opleveren !
Francofielen tot op het bot.
Is het sterke nationalisme van de Fransen niet in strijd met wat de EU wil : Een Politieke EU met alle macht die daar bijhoort , en die uiteindelijk moet uitmonden in een EU zonder Natiestaten ?
Nogal tegenstrijdig lijkt mij.
Ik wil ze voor een gerecht
Ik wil ze voor een gerecht zien,onze politici,stuk voor stuk!
Goed stuk.
Goed stuk weer Hannibal, goed stuk!!
Wat mij betreft kan er geen oneinigheid genoeg zijn! Laat het instorten, zo snel mogelijk want iedere dag langer kost ons meer geld. En ja, instorting zal veel gaan kosten maar zeker niet meer dan het instand houden van dit gedrocht!
Liever arm in vrijheid dan arme slaaf in gijzeling.
http://www.atimes.com/atimes/
http://www.atimes.com/atimes/South_Asia/NJ20Df01.html
Bad
loans add stress to India's
banks