Joh!

Het heeft even geduurd, maar het lijkt nu tot jan en alleman door te dringen dat Team Obama simpelweg in paniek is. Hoe weet ik dat, vraagt u? Simpel: Obama praat niet eens meer over zijn plannen voor een tweede termijn, en hij probeert Romneys plannen ook al niet te weerleggen. In plaats daarvan houdt hij zich bezig met de ene persoonlijke aanval na de andere, iedere keer weer van een niveau waarvan je denkt 'dit moet bijna wel een grap zijn'.

Eerst kwamen de aanvallen vanwege Big Bird (Pino), daarna iets met "binders" (mappen met namen van competente vrouwen), en nu houdt de president zich bezig met het woord "Romnesia" (wat iets moet betekenen als onbegrip dan wel flipflop-gedrag. Het zijn de talking points van een campagne die niet weet wat te doen, zoals Ed Morrissey ook uitlegt op Hot Air:

Those elementary-school attacks using people’s names are something one usually farms out to surrogates (and is pretty lame regardless). That comes with the grasping of “binders,” literally grasping in Joe Biden’s case (and literally literally, not Bidenesque “literally”), as a major campaign theme. When the President himself starts using attacks like this, it speaks to his desperation more than his opponent’s positions. It adds more heft to the argument that the first debate wasn’t a fluke, but demonstrated an actual gap in presidential stature between the two men.

Ik geloof niet dat deze verkiezing op wat voor manier dan ook al 'voorbij' is. Het kan beide kanten nog opgaan: Obama kan nog best winnen. Maar het wordt wel met de dag duidelijker dat zijn team totaal geen plan had voor een spannende race. Daarom begint men nu te panikeren.

Mijn voorlopige conclusie: als Obama wint wordt het echt met de hakken over de sloot én met dank aan de 47% van de Amerikanen die op de ene of andere manier teert op het productieve deel van de samenleving.