Voormalig RTL correspondent Max Westerman beweerde woensdagavond bij Pauw en Witteman dat de Republikeinse Partij in Amerika de afgelopen dertig jaar is "gekidnapt" door de rechtervleugel. Dat verklaart natuurlijk hoe dergelijke extremisten als George H.W. Bush, Bob Dole, John McCain en Mitt Romney door de partij voor het presidentschap konden worden genomineerd!

De werkelijkheid is een andere. Wanneer met de "rechtervleugel" wordt bedoeld de beweging die binnen de partij strijdt voor een kleinere overheid, dan kan de ontwikkeling worden teruggevoerd tot de jaren zestig toen Barry Goldwater kandidaat was. Onder Richard Nixon trok de partij meer naar het centrum om onder Ronald Reagan op dit vlak weer naar rechts te bewegen. Gedurende de jaren negentig en ook onder de vorige president George W. Bush schoof de partij weer op naar het midden en pas nadat Barack Obama tot president was gekozen kwam de Tea Party beweging op die vooral pleit voor bezuinigingen en belastingverlaging.

Als het gaat om sociale thema's heeft Westerman een punt: de invloed van "religieus rechts" op kwesties als abortus en het homohuwelijk laat zich vooral sinds de jaren tachtig gelden. Maar het is niet alsof de Republikeinen voor die tijd grote voorstanders waren van beiden, noch dat zij met hun opvattingen uit de pas lopen met het Amerikaanse electoraat.

Als het gaat om abortus is een grote meerderheid van de Amerikaanse kiezers het met de Republikeinen eens: zij vinden dat abortus alleen onder bepaalde voorwaarden legaal moet zijn. Over het homohuwelijk is het land verdeeld: iets meer dan de helft van de Amerikanen vindt inmiddels dat het moet worden toegestaan.

Door de beweren dat de Republikeinen door een deel van hun aanhang zijn "gekidnapt" suggereert Westerman dat een minderheid binnen de partij de toon zet. Dat is simpelweg onjuist, getuige de uitslag van recente voorverkiezingen.