Hilarisch.
Hein Verbruggen, de oud-voorzitter van de UCI, gelooft niet dat Lance Armstrong werkelijk doping heeft gebruikt:
„Lance Armstrong werd nooit positief bevonden, ook niet door USADA. Er is dus geen spoor van bewijs”, verklaarde hij tegenover De Telegraaf... Er zijn heel, heel veel verhalen en verdachtmakingen. Maar wie de controleprocedures kent, weet dat er niks te regelen valt. Ik ben het 'moe'-stadium al langer voorbij”, gaf Verbruggen te kennen.
Ondertussen beschuldigt de vrouw van Greg LeMond Verbruggen ervan dat hij zich heeft laten omkopen door Nike. Hij zou in 1999 500.000 dollar hebben geaccepteerd om een positieve drugtest van Armstrong te doen verdwijnen. Verbruggen ontkent dat, natuurlijk.
Armstrong, Verbruggen, etc. kunnen beter ophouden met ontkennen en gewoon zeggen waar het op staat: het hele peloton was aan de dope. Al dit gezeur is dus onwijs hypocriet... én ook nog eens bijzonder slecht voor de sport.
Joris
"Er is dus geen spoor van bewijs". Zei minister Donner dat ook niet over Joris Demmink?
Juist vandaag wordt er in de
Juist vandaag wordt er in de franse kranten een boekje open gedaan over de relatie tussen Verbruggen en zijn grote vriend Lance . Ik denk dat hij morgen anders gaat praten .
Hein krabbelt terug
Hij schijnt zijn uitlatingen al weer afgezwakt te hebben http://www.telegraaf.nl/telesport/wielersport/13091363/__Verbruggen_krabbelt_terug__.html
juridisch en etisch
Nooit gepakt betekend absoluut niet dat je nooit gebruikt hebt. Fout citeren blijft een kunst. Hein Verbruggen verdient een rectificatie hier.
De hele Lance-story blijft wel een geweldig verhaal over het eeuwige dilemma tussen juridische correctheid en ethische correctheid. Je kunt er leuke ethische vragen over stellen, zoals bijvoorbeeld (eigen) bloeddoping. Je kunt niet zeggen dat je eigen bloed een verboden stof is.
Mochten de verhalen allemaal waar zijn, dan is voor mij is Lance een duidelijk geval van een juridische winnaar. Maar wel eentje die vocht in een equal battlefield, immers iedereen had toen kennelijk de moraal om net genoeg te gebruiken dat je niet gepakt werd. Ooit had de tour de france de moraal om enkel te stellen dat zij als organisitie zelf geen stimulerende middelen beschikbaar zouden stellen....
Het grappige is dat echter de sport een nieuwe morele barriere heeft doorbroken en momenteel gaat voor ethische correctheid evenals ze eerdere barrieres hebben doorbroken door het niet beschikbaar te stellen of zelfs strafbaar te maken. Het is echter nu wel aan alle renners om dit eens toe te geven dat ook zij deze barriere onderschrijven. En als voorzitter van de UCI van de tijd dat de heersende moraal niet gepakt worden zou het sieren dat je dit ook onderschrijft.
En als toeschouwer? Ik wil simpelweg een streep onder deze overgangsperiode. Ik hoef niet alle verdere details te weten en voor mij hoeft ook niet elke renner met terugwerkende kracht te worden gestraft. Het was de tijdgeest. Maar tegelijkertijd mogen renners die nu nog de moraal van Armstrong hebben voor mij direct voor het leven geschorst worden; een general pardon voor wat is geweest, maar hogere straffen voor wie niet met de tijd wil meegaan.
Maar is een juridische winnaar een echte winnaar? Nee, je kunt enkel een echte winnaar zijn indien je intenties eerlijk waren en waren zoals ze bedoeld zijn.