Hit piece.

Dat verwacht je niet van een anders redelijk neutrale krant, maar The Washington Post maakt het wel erg bont in een artikel over de Republikeinse vicepresidentskandidaat Paul Ryan. Het jonge congreslid wordt erkend als groot denker, maar:

knowledge is not action. Over the past two years, as others labored to bring Democrats and Republicans together to tackle the nation’s $16 trillion debt, Ryan sat on the sidelines, glumly predicting their efforts were doomed to fail because they strayed too far from his own low-tax, small-government vision.

Vrij vertaald:
kennis is geen actie. Gedurende de afgelopen twee jaar, terwijl anderen probeerden Democraten en Republikeinen bijeen te brengen om 's lands schuld van $16.000 miljard aan te pakken, zat Ryan op de zijlijn, somber te voorspellen dat hun inspanningen gedoemd waren te mislukken, omdat ze te ver afdwaalden van zijn eigen visie van lage belastingen en een kleine overheid. 

Dat is tot op zekere hoogte waar, maar de suggestie dat Ryan "op de zijlijn" heeft gezeten, is onzin.

Keith Hennessey biedt een uitgebreid overzicht van al Ryans eigen inspanningen om het begrotingsprobleem aan te pakken, dus dat zal ik hier niet overnemen. Kern is: als er één iemand is geweest die zich de afgelopen jaren heeft ingespand om de schuldenproblematiek onder de aandacht te brengen en daarvoor oplossingen aan te dragen, is het Paul Ryan.

Ook Hennessey verbaast zich erover dat de Post zo een stuk plaats waarin duidelijk de propaganda van de Democraten voor waarheid wordt aangenomen.

When the Post’s staff publishes an obviously partisan hit piece with such weak intellectual support less than six weeks before Election Day, they destroy any credibility they have for objectivity or nonpartisan reporting. That’s a shame.

Vrij vertaald:
Wanneer de medewerkers van de Post zo een partijdig stuk met zo een zwakke intellectuele basis minder dan zes weken voor de verkiezingen plaatsen, vernietigen zij elke geloofwaardigheid die zij hebben op het gebied van objectieve en onpartijdige verslaggeving. Dat is een schande.