Voor de pleitbezorgers van vrijhandel zijn de presidentsdebatten tussen Barack Obama en Mitt Romney tot nog toe weinig hoopgevend geweest. Beide kandidaten beloven China hard te zullen aanpakken.
De Republikein beweert al maanden dat Obama "zwakte" toont jegens de Chinezen die misbruik maken van Amerikaanse handelsregels. Gisteravond was geen uitzondering. Romney kritiseerde het beleid van Obama, omdat het er niet toe heeft geleid dat China de waarde van zijn munt sneller laat oplopen.
De president reageerde door er op te wijzen dat de waarde van de Chinese munt de afgelopen jaren wel degelijk is gestegen ten op zichte van de dollar. Sinds 2005, toen de waarde van de renminbi losgekoppeld werd van de dollar is de munt meer dan 30 procent in waarde gestegen. Dat komt dus niet, zoals Obama zei, "omdat we daarop hebben aangedrongen." Het betreft een gestaag proces. Als je de inflatie meerekent, die in China veel hoger ligt dan in de Verenigde Staten, neemt de waarde van de Chinese munt jaarlijks met zo'n 10 procent toe.
Toch houden zowel Obama als Romney vol dat de wisselkoers van de renminbi wordt "gemanipuleerd" en dat schaadt de Amerikaanse maakindustrie. Immers, Chinese producten zijn relatief goedkoper. Dat is waar, maar geen president kan verwachten dat de Chinezen zichzelf nog sneller uit de markt prijzen. Zij kampen nu al met concurrentie uit andere lagelonenlanden terwijl nog honderden miljoenen Chinezen in armoede leven. De Chinese economie is zeer afhankelijk van de export. De beleidsmakers in Peking proberen dat te verschuiven, maar dat zal enkele jaren vergen. In de tussentijd gaat men echt geen beleid voeren dat niet in het belang is van China om de Amerikanen tevreden te houden.
Als voorbeeld van zijn daadkrachtige beleid haalde Obama een zaak tegen Chinese autobandenfabrikanten aan. Die moeten nu een torenhoog tarief betalen waardoor Amerikaanse autobanden niet veel duurder meer zijn. "We hebben meer dan duizend banen gered," zei de president. Dat is mooi. Maar het kost de Amerikaanse consument jaarlijks meer dan 1 miljard dollar (!) aan duurdere autobanden. Per "geredde" baan betalen meer dan drie honderd miljoen andere Amerikanen nu elk jaar 1.750.000 dollar.
De afgelopen vier jaar hebben de Verenigde Staten tal van klachten ingediend bij de Wereldhandelsorganisatie over vermeende oneerlijke handel. Maar liefst 73 procent van de ingediende klachten betrof China, hoewel het land maar goed is voor 14 procent van de Amerikaanse handel.
Dergelijke protectionistische kortzichtigheid is te verwachten van een president die überhaupt weinig lijkt te begrijpen van hoe de economie werkt, maar Mitt Romney zou als oud-zakenman en Republikein beter moeten weten. Sterker, hij weet beter maar speelt nu liever in op de angst van de Amerikaanse arbeider voor het buitenland (hij kan het zich dan ook moeilijk veroorloven in de industriestaat Ohio te verliezen) dan te wijzen op de voordelen van handel met China.
The Wall Street Journal rekende vorige maand uit dat van elke dollar die in Amerika wordt uitgegeven aan een product dat in China is gefabriceerd, 51 cent naar Amerikanen gaat die het product ontwierpen, onderdelen ervan produceerden, werkten in marketing of transport of verkoop. De conservatieve denktank de Heritage Foundation berekende dat in 2010 meer dan een half miljoen Amerikanen hun baan te danken hadden aan alleen al de invoer van Chinese kleding en Chinees speelgoed.
Ten slotte moeten niet de gevolgen van een een nog agressiever Amerikaans handelsbeleid worden onderschat. Zo waarschuwde Jon Huntsman, oud-ambassadeur in China en tot in januari een van Mitt Romneys tegenkandidaten voor de presidentsnominatie, afgelopen maand: "Als je China op deze zaken aanpakt, moet je bereid zijn de gevolgen te aanvaarden." Amerika maakt het praktisch onmogelijk voor Chinese producenten van autobanden om te exporteren. China blokkeert de import van Amerikaanse stofzuigers. Amerika blokkeert de invoer van Chinees schoeisel. Voor je het weet, verkeren beide landen in een handelsoorlog. Dat dient het Amerikaanse belang niet, zeker niet nu de spanningen in Oost-Azië oplopen vanwege grensconflicten tussen China en Amerikaanse bondgenoten als Zuid-Korea en Japan.
Het blijft volgens mij niet bij een eventuele handelsoorlog
Het blijft volgens mij niet alleen maar bij een eventuele handelsoorlog . Amerika staat ook nog eens fors in het krijt bij China. Als men dit er ook nog bij optelt, zouden de spanningen tussen beide landen nog eens veel verder kunnen gaan oplopen, met alle gevolgen van dien ! Daar Amerika deze enorme schulden met hun rente, niet terug kunnen betalen aan China, zou deze kwestie wel eens kunnen uitlopen op een internationaal conflict !
Spelen met vuur: met de Chinese draak
Amerikanen die beweren dat andere landen hun munt 'manipuleren'—dat werkt, vooralsnog, alleen maar op de lachspieren. Vooralsnog dus, want de gevolgen kunnen nogal tragisch worden.
Daarbij komt dat Mitt Romney's eigen zakelijke successen ook nog eens volledig gebaseerd zijn op het goedkope krediet dankzij het muntmanipuleren van de Federal Reserve, zoals David Stockman, de voormalig budget-coördinator van Ronald Reagan, uiteenzet in een artikel. Stockman weet waarover hij praat, want hij profiteerde er zelf ook van:
Is Romney really a job creator? Ronald Reagan’s budget director, David Stockman, takes a scalpel to the claims.
Bain Capital is a product of the Great Deformation. It has garnered fabulous winnings through leveraged speculation in financial markets that have been perverted and deformed by decades of money printing and Wall Street coddling by the Fed. So Bain’s billions of profits were not rewards for capitalist creation; they were mainly windfalls collected from gambling in markets that were rigged to rise.
(...) Mitt Romney was not a businessman; he was a master financial speculator who bought, sold, flipped, and stripped businesses. He did not build enterprises the old-fashioned way—out of inspiration, perspiration, and a long slog in the free market fostering a new product, service, or process of production.
Instead, he spent his 15 years raising debt in prodigious amounts on Wall Street so that Bain could purchase the pots and pans and castoffs of corporate America, leverage them to the hilt, gussy them up as reborn “roll-ups,” and then deliver them back to Wall Street for resale—the faster the better.
(...) we have a rigged system—a regime of crony capitalism—where the tax code heavily favors debt and capital gains, and the central bank purposefully enables rampant speculation by propping up the price of financial assets and battering down the cost of leveraged finance."
http://www.thedailybeast.com/newsweek/2012/10/14/david-stockman-mitt-rom...
Those who do not understand
Those who do not understand history, are bound to repeat it.
The greet depression begon ook op zo'n manier.
China bezit de VS
Want als je jaren torenhoge staatschulden maakt en deze vervolgens consequent door China laat financieren, zal er eens een "pay-day" komen. Krchtige woorden tegen China zal er voor de amerikanen dus voorlopig niet bij zijn. Eigen schuld, dikke bult.
China bezit de VS
Want als je jaren torenhoge staatschulden maakt en deze vervolgens consequent door China laat financieren, zal er eens een "pay-day" komen. Krchtige woorden tegen China zal er voor de amerikanen dus voorlopig niet bij zijn. Eigen schuld, dikke bult.
@Karl Kraut
Het kan als hij na zijn verkiezing de Ron Paul zijde kiest. Oh ja dat gaat erg veel pijn doen, heel erg veel. Maar de mooie cijfers die vandaar zijn gepubliceerd zij hetzelfde als je voet op een bleet zetten.
Wie vond je beter in het debat, Nick?
Ann Romney of Michelle Obama?
http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=EohGmG-QUhA