Klik hier als u meer wilt lezen over ons privacybeleid en gebruik van cookies.

(Niet meer tonen)

Bovennationaal leiderschap

Geplaatst door Dirk-Jan van Baar op 20 januari, 2013 - 21:30

Afgelopen week schreef ik op de Dagelijkse Standaard dat het nationalisme een splijtzwam is, goedbeschouwd een open deur die elke historicus zal bevestigen. Als ik hetzelfde van het socialisme had gezegd, had niemand daar aanstoot aan genomen, behalve socialisten natuurlijk. Maar deze website wordt ook bezocht door mensen die van mening zijn dat er een internationaal complot tegen de natiestaat bestaat en dat de Europese staten worden geleid door (linkse) elites die aan landverraad doen. Het is een minderheidsstandpunt, maar de meest actieve 'voorhoede' denkt namens de meerderheid te kunnen spreken en meent te weten wat de 'volkswil' is. Elke kritiek op het nationalisme, ook als die onder historici gemeengoed is, wordt in die kringen afgedaan als 'papagaaienpraat' om het volk eronder te houden. Altijd nuttig om van dat gedachtengoed kennis te nemen, al verbaas ik mij over de eenkennigheid ervan die alle kenmerken van een (kleinstatelijke) ideologie begint aan te nemen. Dat het ook is aangeslagen in Nederland, een van de meest internationaal georiënteerde landen ter wereld, moet de elites te denken geven. Heel veel mensen hangen aan de nationale (verzorgings)staat. Het idee dat we in een postnationale wereld leven is bepaald geen vanzelfsprekendheid, maar hoogst controversieel.

Dat het nationalisme, en dan vooral in een overspannen chauvinistische vorm, een splijtzwam is tussen volkeren, mag duidelijk zijn. Maar het is het nog meer binnen volkeren. Nationalistische leiders appeleren aan een gevoel van onvrede en onderdrukking, en ageren daarbij altijd tegen elites die het volk klein proberen te houden. Zulke condities komen voor, in geval van buitenlandse bezetting, maar daarvan is in West-Europa geen sprake. De sociaaldemocratische elites (en hun 'collaborerende' trawanten als liberalen en christendemocraten) gelden echter als vaterlandlose Gesellen die de volkssoevereiniteit hebben verkwanseld aan gezichtloze bureaucraten en oprukkende horden uit de moslimwereld. Het is een mengsel van cultuurkritiek en apocalyptisch ondergangsdenken zoals dat in de eerste helft van de vorige eeuw ook te horen was. Je moet een intellectueel zijn om zoiets te bedenken, maar als zulke ideeën eenmaal verspreiding vinden, vinden ze ook een breder gehoor. Tegenwoordig gaat dat via de krochten van het internet, vroeger via bierkelders en andere ondergrondse ruimten. Maar ik wil de stereotypering niet overdrijven. Mijn punt is dat iedereen met een beetje kennis van de geschiedenis kan weten dat nationalisten voor nationale tweedracht zorgen. Voor mijn part zoals de internationale socialisten dat eveneens op nationaal en internationaal niveau hebben gedaan. De Koude Oorlog was niks anders dan een wereldwijde tweestrijd tussen communisme en kapitalisme, waarbij de liberale wereld in 1989 aan het langste eind trok (na in 1945 in een monsterverbond met het Sovjetcommunisme al het nazisme te hebben verslagen). Zowel nationalisten als communisten benadrukten de eenheid van en solidariteit met het volk, maar bereikten het tegenovergestelde. Dit is geen mening, dit zijn inmiddels vaststaande historische feiten.

Logisch dat de naoorlogse westerse elites de spoken van nationalisme en communisme terug in de fles wilden hebben. Logisch ook dat in de geest van de naoorlogse verzoening de nadruk werd gelegd op internationale samenwerking. De Europese volkeren moesten vrij zijn, dus democratisch, onder leiding van verstandige politieke elites en liefst in alliantie met elkaar en met Amerika. De natiestaten golden in dit toekomstbeeld enerzijds als ontspoorde grootheden die nooit meer in hun militaristische gedaanten mochten terugkeren, maar anderzijds op nationaal niveau nog steeds als vehikels voor sociale democratische politiek en volksverheffing. Daarover bestond lang een naoorlogse consensus, een consensus die binnen de internationalistische elites nog steeds bestaat, maar die op nationaal niveau door querulanten en dwarse vrijdenkers is ondergraven. In Nederland ondermeer door Pim Fortuyn, die een appèl aan 'het volk van Nederland' deed. Lange tijd was hij een roepende in de woestijn (mooi beeld!), die vergeefs zijn diensten aan de gevestigde politieke partijen (de bestuurselite) had aangeboden, tot zijn boodschap ineens brede weerklank vond.

Had hij een goed premier kunnen worden? Mij lijkt dat onwaarschijnlijk. Niet vanwege zijn excentriciteit, niet vanwege zijn 'populisme' (professor Pim was eerder intellectueel dan volkstribuun), maar vanwege zijn verongelijktheid. Fortuyn was een eenzame man, geheel vervuld van zichzelf, die zijn hele leven naar erkenning zocht bij de gevestigde macht in politiek en bedrijfsleven. Toen hij die niet kreeg, ging hij zich afzetten tegen de politieke elites (de 'linkse kerk'), en vond hij gehoor bij het volk dat zich eveneens in de steek gelaten voelde. Dat maakte hem nog meer dan hij al was tot een politieke buitenstaander die nooit vertrouwensbanden met andere leiders in binnen- én buitenland had kunnen aangaan. Het was Pims ongemak met de mores van de elite waardoor Nederland in de woorden van Frits Bolkestein met Fortuyn als premier een 'pleefiguur' in het buitenland had geslagen. Pim wist niet hoe zich in de grote wereld te gedragen. Hij sprak ook slecht Engels. Zijn nationalistische en politiek incorrecte retoriek deed de rest. Zulke mannen - denk aan een taboedoorbreker als Silvio Berlusconi die niet toevallig door Pim werd bewonderd - gelden als 'clowns' en worden in de Europese circuits hoogstens geduld (tot ze het te bont hebben gemaakt of zich tot 'nette staatslieden' hebben aangepast).

Toch zijn er binnen de internationale elites, van oudsher een mannenbolwerk, wel degelijk cultuurveranderingen te zien. Juist omdat de kosmopolitische wereld letterlijk en figuurlijk boven de volkeren 'zweeft', kan zij zich steeds weinig fratsen veroorloven. De internationale elite moet boven alles onberispelijk zijn, geen aanstoot geven, en toch op de een of andere manier verantwoording blijven afleggen aan de volkeren waaruit zij is voortgekomen. Met de 'austerity' (strengheid) die nu in de door schulden geplaagde westerse wereld de toon zet, is ernst en soberheid geboden. Daarin is geen plaats voor schuinsmarcheerders van het type Schröder of Chirac, laat staan voor een Berlusconi, maar gaat het om serieuze politici die zich gedisciplineerd gedragen. Mario Monti is een goed voorbeeld, op een top een Europese technocraat. Maar beter zijn nog vrouwen die professionaliteit uitstralen en van alle markten thuis zijn. Zij vallen minder voor de verleidingen van de macht en zijn minder arrogant. Ik heb weinig met het feministische leerstuk dat vrouwen betere leiders zijn omdat zij meer empathische gevoelens zouden hebben. Van Angela Merkel valt juist op hoe berekenend ze is bij de manier waarop ze consequent het Duitse standpunt blijft uitdragen. Wat rationaliteit en zelfbeheersing betreft is zij een buitencategorie, ook te goed om aan een 'gezichtloze' internationale instelling te verspillen. Maar zulke bovennationale instellingen moeten er wel zijn, we kunnen niet meer zonder.

De beste kosmopolitische leider van dit moment is wat mij betreft de baas van het IMF, de Française Christine Lagarde, dus wel degelijk een vrouw. Zij doet precies wat een internationale leidinggevende in de eenentwintigste eeuw moet doen. Intermediair zijn tussen verschillende werelden, in haar geval tussen politiek, bedrijfsleven en elkaar wantrouwende banken en financiële instellingen. Ondertussen leest zij de leiders van Amerika én Europa de les zonder hen van zich te vervreemden. Daarbij is Lagarde een halve buitenstaander. Zij studeerde niet aan de E.N.A, de bestuursopleiding voor de gevestigde Franse elite, en werkte jarenlang op een advocatenkantoor in de Verenigde Staten. Met die bovennationale en voor Frankrijk ongewone achtergrond is zij werkelijk grensverleggend en roldoorbrekend. Het IMF zou in de huidige precaire tijden een enorme (internationale) splijtzwam kunnen zijn. Onder DSK dreigde het IMF een lachertje te worden. Een topman die zich tussen de crisisvergaderingen door allerlei uitspattingen dacht te kunnen permitteren en zoveel ongerijmdheden uit zijn dikke duim wist te zuigen, kon onmogelijk nog financiële degelijkheid en fatsoenlijk zelfbestuur uitdragen. Dankzij de benoeming van Christine Lagarde zijn daar discretie en goede smaak - voorwaarden voor waarlijk kosmopolitisch leiderschap - voor in de plaats gekomen. Dat is reuze knap, en biedt een noodzakelijk tegenwicht aan het wijdverbreide idee dat alle boven ons gestelden alleen nog uit ordinaire genotzoekers en oplichters bestaan. Een internationale elite met Merkel en Lagarde aan het hoofd is zo gek nog niet. Daar lever ik me liever aan uit dan aan al die nationale gelukzoekers die zich permanent over een 'democratisch tekort' beklagen.

Reacties

Jessica op 20 januari, 2013 - 21:41

Lubbers

zal het met Dirk Jan van Baar eens zijn. Ik niet.

shrimpocat op 20 januari, 2013 - 21:56

Onze barkrukprofeet schrijft:

"Het is een mengsel van cultuurkritiek en apocalyptisch ondergangsdenken zoals dat in de eerste helft van de vorige eeuw ook te horen was. Je moet een intellectueel zijn om zoiets te bedenken"

Nee, Van Baar, daarvoor hoef je slechts even uit het raam te kijken en in je portemonnee.

Energya op 20 januari, 2013 - 22:00

Makkelijk weer

Mensen die tegen de EU zijn weg zetten als een stel xenofoben, wellicht kun je een keer je open ogen doen meneer van Baar.

Mensen die tegen de EU zijn zijn dit niet omdat ze tegen het buitenland zijn, ze zijn meer tegen de moloch die de EU verworden is.

De EU is op dit moment de splijtzwam die onze landen tegen elkaar opgaat zetten, ga als duitser maar eens op vakantie in Athene.

Anti EU en voor de natiestaat betekent namelijk niet dat je tegen het buitenland bent.

besserwessi op 20 januari, 2013 - 22:29

verantwoording

Aan wie legt die internationale elite dan verantwoording af?

Er is twee keer een referendum geweest (Frankrijk en Nederland) we kennen het resultaat en het vervolg.

Het is op nationale schaal al moeilijk genoeg om politici verantwoordelijk te houden laat staan op mega Europese schaal.

DJvB papagaait mee met de verantwoordingsvrije elite.

Jansma op 20 januari, 2013 - 22:36

Vertaling graag.

Kan iemand mij uitleggen wat van Baar nou eigenlijk probeert te zeggen? Ook dit artikel is weer geschreven in een hele abstracte- multi interpretabele taal waardoor mij volstrekt onduidelijk is wat de auteur nu eigenlijk duidelijk probeert te maken. Het is Nederlands, maar toch ook weer niet. De meeste Nederlanders die ik ken zeggen simpelweg wat ze bedoelen. Recht voor zijn raap.

Er staan woorden, maar nagenoeg enkel woorden zonder een concrete betekenis. De woorden lijken opzichzelf- en in onderlinge samenhang bezien geen enkel ander doel te dienen dan niets zeggen, zodat het voor ieder individu een andere betekenis heeft. Geen 2 elkaar opvolgende zinnen lijken concreet met elkaar in verbinding te staan.....Het lijkt wel geheimschrift waarvoor je een ingewijde moet zijn om het te begrijpen en ik mis duidelijk de ontcijferingssleutel.

Ik kan er geen chocola van maken...!!

just my 2 cents op 20 januari, 2013 - 22:46

@Jansma   Van Baar tracht u

@Jansma

Van Baar tracht u te doen geloven dat het IMF een liefdadigheidsinstelling is waar we met z'n allen trots op mogen wezen. Verders roemt Van Baar de cordate instelling van Lagarde en prijst de manier waarop zij en haar liefdadigheidsinstelling complete volkeren aan de bedelstaf hebben gebracht en de rijkdommen in het bezit van het bankencartel..

zoiets volgens mij.... in ieder geval blijkt Van Baar al een behoorlijke tijd niet meer buiten de deur te zijn geweest en alles te slikken wat de MSM dicteert. De beste man leeft in een fantasiewereld..

Karl Kraut op 20 januari, 2013 - 22:49

Überprovinciaal stampende muis

Via bierkelders verspreid je niks, want in een bierkelder blijft hoogstens wat hangen. Maar goed, de bierkelder was volgens Dirk Jan dus de voorloper van het internet. En het zal de vader van Al Gore wel geweest zijn, die de bierkelder zal hebben uitgevonden.

DJvB: "De Europese volkeren moesten vrij zijn, dus democratisch, onder leiding van verstandige politieke elites en liefst in alliantie met elkaar en met Amerika."

- Allianties met elkaar: dat lijkt me net zoiet als met-zonder-jas naar buiten gaan. De realiteit is: de geallieerden overwonnen Nazi-Duitsland, en die beschikten toen over het lot van dat land. Voor de rest is de strijd in de EU al jaren niet veel anders dan de aloude strijd tussen het Engeland, Frankrijk & Duitsland.

DJvB: "De natiestaten golden in dit toekomstbeeld enerzijds als ontspoorde grootheden die nooit meer in hun militaristische gedaanten mochten terugkeren, maar anderzijds op nationaal niveau nog steeds als vehikels voor sociale democratische politiek en volksverheffing."

- Bij de natiestaat als ontspoorde grootheid gaat het in Europa, vanzelfsprekend, louter en alleen om Duitsland. Want dat was het enige land dat niet meer als zelfstandige militaristische gedaante mocht terugkeren. Frankrijk b.v. kon echter prima zelfstandig, binnen de EEG/EU, haar eigen atoommacht ontwikkelen. Het is voor mij onbegrijpelijk dat iemand het aandurft om hier dingen schrijft waarvan iedereen kan zien dat ze helemaal nergens op slaan; maar tegelijkertijd is dat ook wel weer grappig.

DJvB: "Mario Monti is een goed voorbeeld, op een top een Europese technocraat. "

- 'Technocraat' betekent niets. Met dat begrip wordt maar een ding bedoeld: 'bankier'.

DJvB: "Van Angela Merkel valt juist op hoe berekenend ze is bij de manier waarop ze consequent het Duitse standpunt blijft uitdragen."

- Eerst uitleggen hoe constructief, netjes en hoe gedegen internationalistisch onze elite tegenwoordig is, bladibla. Maar dan Merkel typeren als een uitermate berekenend nationalist. Dat is knap.

DJvB: "Daarbij is ook Lagarde een buitenstaander. "

- Ja, echt waar, Lagarde is een buitenstaander. En haar CV toont dat aan.

trias politica op 20 januari, 2013 - 22:55

vertaling

Dirk-Jan, als ik jou goed begrijp verwar jij 'nationalisme' van net voor de oorlog, wat in wezen nationaal-socialisme was (check bij historici van naam en niet bij Thomas vdD), met het pure nationalisme van nu, wat vooral zelfbeschikking, soevereiniteit en baas in eigen huis betekent.

Lagarde is een pion van de gevestigde orde, en jij weet dat, ook al heb je geen economie gestudeerd, je bent niet gek. Het IMF, de EU, de VN, de Wereldbank, de ILO, al die supra nationale NGO's willen maar één ding: macht. Uniformiteit, inkomensherverdeling, onderdrukking van het individu. Misschien uit hoger bevlogen idealen, misschien ook niet. Who knows?

Er zijn mensen die zelfstandig kunnen nadenken en inzien welk toneelstuk hier opgevoerd wordt. DJ, ik pas er voor. Het leidt tot niets anders dan -opnieuw- verelendung, onderdrukking en ... geweld. Mark my words.

Lieftinck fan op 20 januari, 2013 - 23:01

Een beetje wit-zwart denken.

Een beetje wit-zwart denken. Mijns inziens was de Economische Europese Gemeenschap een goed vehicle om te komen tot een vrijhandelszone met grote economische voordelen alsmede een internationale samenwerkingsverband om ook supranationale doelen te verwezenlijken.

Echter mijn weerzin tegen de huidige Europese unie is dat deze een rampzalige munt hebben doorgejast en deze op ondemocratische wijze opgelegd aan de natiestaten om zodoende als middel te dienen om ook de volgende stappen te MOETEN zetten op weg naar een politieke en ondemocratische unie. Een gevaarlijk streven. Vooral omdat de Euro door de samenstelling van deelnemende landen tot rampen moest leiden, maar dat werd nu juist verwelkomd omdat hiermee een alibi werd gecreëerd om ook de volgende stappen te kunnen zetten. Zoals iemand eerder aan mij uitlegde was bekend dat het target2 systeem tot grote vorderingen zou leiden op zuid Europa (dat kan iedereen op een sigarenkistje uitrekenen) maar men ging ervan uit dat er toch wel een fiscale en politieke unie zou komen, sterker nog,door de invoering van de Euro zou die er moeten komen. Hebben wij hiervoor kunnen stemmen? Driewerf nee.

Dus ja, ik behoor tot de tegenstanders van de Europese unie, maar niet omdat ik een nationalist ben maar omdat de Europese unie de Euro heeft ingevoerd, in mijn ogen een misdaad tegen de menselijkheid, en omdat de Europese unie mij op ondemocratische wijze in een keurslijf wil duwen waar ik niet om heb gevraagd.

Marinus1984 op 20 januari, 2013 - 23:13

samenzweringstheorieën

Ik heb niks met samenzweringstheorieën. Maar het probleem van de internationale elite is dat ze teveel macht willen. De consensus van net na de oorlog waar Dirk-Jan het over heeft is allang ernstig verschoven. Daarom hebben de EU, IMF en Wereldbank nu veel meer macht dan net na de oorlog.

De internationale elite vindt nu ook dat zij dwingend beleid aan landen mogen voorschrijven en op EU niveau belasting mogen heffen. Zo zijn er vele voorbeelden te noemen waarbij de internationale (westerse) elite heel anders denkt over haar positie dan net na de oorlog. En altijd is de tendens dat zij het beter weten dan de volkeren en hun eigen leiders. 

'Dat het (nationalisme) ook is aangeslagen in Nederland, één van de meest internationaal georiënteerde landen ter wereld, moet de elites te denken geven.'

Inderdaad, Dirk-Jan, helaas merk ik daar noch bij jou in dit stuk, noch bij de elites zelf iets van. 

Jansma op 20 januari, 2013 - 23:21

@just my 2 cents op 20 januari, 2013 - 21:46

Zou van Baar zelfs ook maar begrijpen waarom zijn naam in hoofdletters op het belastingformulier en op zijn bankpas staat? De Capitis Diminutio Maxima...?

http://www.vrijspreker.nl/wp/2009/01/waarom-u-absoluut-niet-vrij-bent/

De man leeft echt in een ander universum heb ik het idee. Het is zo wezensvreemd....

Papa Gaius op 20 januari, 2013 - 23:26

Geen touw aan vast te knopen

Het zal wel aan mij liggen maar ook aan deze bijdrage van Dirk-Jan is geen touw vast te knopen. Het enige wat ik begrijp is dat Van Baar een sterke afkeer heeft van de nationale democratische rechtsstaat en van de eu-, euro- en islamkritische personen en dat hij kennelijk moeite heeft om een Godwin te onderdrukken. Ik mis echter een ook voor een niet elitair persoon zoals ik te volgen rationeel betoog waarin een ingenomen standpunt met kracht van argumenten wordt onderbouwd. Indien De Baar in zijn bijdragen blijft volstaan met het poneren van een wirwar aan meningen en stellingen zoals hierboven haak ik af.

Leo KarelJan op 20 januari, 2013 - 23:26

Van Baar is de weg kwijt

Een stuk vol wartaal en valse vergelijkingen. Volgens Van Baar moeten wij dus blij zijn met de elites van de EUSSR en het IMF.

Elke dag kunnen wij de voordelen ervan zien: schuldenopstapeling en geldschepping uit het niets,  totale verarming, economische achteruitgang , massale werkloosheid, import van armoede en achterlijkheid, islamisering, groene waanzin en verspilling, bureaucratie enz.enz.

Ja, de toekomst ziet er fijn uit.

Obomov op 20 januari, 2013 - 23:46

Sommige mensen leven te veel in het verleden

"Dat het nationalisme, en dan vooral in een overspannen chauvinistische vorm, een splijtzwam is tussen volkeren, mag duidelijk zijn."

Als ik het goed begrijp definieert DJ hier eindelijk het probleem met nationalisme zoals hij dat ziet en wel dat politieke leiders volken kunnen opjutten tegen andere volken zoals dat aan de vooravond van de 1e wereldoorlog is gebeurd en zoals tegenwoordig bv islam gelovigen opjut tegen ongelovigen. Want nationalisme, zoals het hierboven is gedefinieerd, is natuurlijk geen strikt Europees fenomeen.

Het verbaast mij dat alle varianten van nationalisme op een hoop worden gegooid. Dat is niet alleen weinig accuraat, dat is ronduit onjuist. De meeste vormen van nationalisme zijn onschuldig en varieren van een licht gevoel van trots voor de bijzonderheden van de streek, wat een zekere mate van eigenwaarde verschaft (alleen maar positief zou ik zeggen), tot een wat overdreven enthousiasme voor een gefavoriseerde voetbalclub. Wat tevens verbaast is dat de schuldvraag volledig bij het overspannen chauvinisme wordt gelegd en in het geheel niet bij de politieke leiders die volkeren tegen elkaar hebben opgezet om ze klaar te stomen voor het slagveld.

De nogal eenzijdige conclusie dat nationalisme in al haar gedaantes de oorzaak is voor de ellende van de vorige eeuw moet dan ook als overemotioneel worden bestempeld. Als gevolg van die onjuiste conclusie mogen wij ons nu verheugen in een multicultureel beleid wat veel meer problemen veroorzaakt dan het oplossen kan.

Omdat van Baar zich maar niet kan losmaken van de twee grote oorlogen van de vorige eeuw, heeft hij geen oog voor de gevaren van de islamitische ideologie, die geimporteerd is met de multiculturele agenda en die meer 'nationalistisch' is dan welke populistische stroming dan ook, en mist hij het eenvoudige gegeven dat zowel Fortuyn als Wilders een reactie zijn op de verstoring van de aangename en positieve kanten van nationalisme (ditmaal in de zin van culturele geborgenheid) middels die multiculturele agenda.

Verder zit er nogal een tegenstrijdigheid in de stelling dat er geen sprake is van een complot tegen de natiestaat en een zin als onderstaande waarin helder wordt gesteld dat de natiestaat tot een nietszeggend formaat moet worden terug gebracht. Met overigens een invulling die zo uit de jaren 70 komt en daarmee nauwelijks serieus kan worden genomen.

"De natiestaten golden in dit toekomstbeeld enerzijds als ontspoorde grootheden die nooit meer in hun militaristische gedaanten mochten terugkeren, maar anderzijds op nationaal niveau nog steeds als vehikels voor sociale democratische politiek en volksverheffing."

Ik stop hier met mijn opmerkingen. Je kunt wel door blijven gaan bij deze man. Hij is vooral bezig zichzelf intellectueel te fossiliseren. Het is mooi voor hem dat hij een nieuwe religie heeft gevonden in de vorm van een totale adoratie voor de supranationale elite: de ultieme centrale planners die zijn vorige, socialistische muze zijn komen vervangen. Niet dat het Leitmotiv gewijzigd is: de intelligente elite bestuurt het domme volk. Kijk, dat vind ik nu eng.

Poitiers732 op 20 januari, 2013 - 23:53

Van Baar, na het lezen van je

Van Baar, na het lezen van je eerdere stukken had ik al geen al te hoge pet van je op, en het is daarom dat mijn verwachtingen niet groot waren toen ik je nieuwste schrijfsel begon te lezen. Het enige wat ik me afvroeg toen ik begon met lezen, was hoe slecht beredeneerd het ditmaal zou wezen. En inderdaad, ik werd wat dat betreft dan ook niet teleurgesteld.

In de eerste zin krijgt de lezer al meteen een drogreden in de vorm van een soort van autoriteitsargument voorgeschoteld (die "open deur die elke historicus zal bevestigen"). Dat meneer Van Baar zelf historicus is, ook al lijkt hij zijn academische bul bij een pak wasmiddel cadeau gekregen te hebben, heeft daar natuurlijk niets mee te maken en die opmerking berust dan ook op louter toeval, nietwaar? Meneer Van Baar vindt het blijkbaar nodig deze ad verecundiam nog eens dunnetjes over te doen ("ook als die onder historici gemeengoed is"), en daarna vergelijkt hij bepaalde ideeën, die volgens hem tegenwoordig via de krochten van het internet verspreid worden, maar vroeger via bierkelders en andere ondergrondse ruimtes. Kortom, de bekende, zij het in een lichtelijk verholen vorm, drogreden van de reductio ad hitlerum, ook wel bekend als de godwin. Immers, door specifiek bierkelders en nationalisme te noemen, wil Van Baar de link leggen naar de bierkelders in München waar ooit de mislukte schilder Adolf H. zijn politieke loopbaan begon.

Wat er dan verder volgt, is het zoveelste pleidooi van Van Baar dat men de internationalistische elites maar lekker bezig moet laten zijn (volgens mij wil hij zichzelf daar ook graag onder scharen), en waarbij de grootste criminelen en volksverlakkers door hem de hemel ingeprezen worden. Dat mag Van Baar van mij gerust allemaal vinden, maar in hemelsnaam man, breng je standpunten eens naar voren zonder die goedkope retorische truukjes die een elitaire academicus onwaardig zijn en kom eens met echte argumenten op de proppen, want dit lijkt werkelijk helemaal nergens op.

Bob Fleumer op 21 januari, 2013 - 00:01

Verward

DJvB verward nazistaat met natiestaat, meer kan ik uit deze woordenbrei niet maken.

trias politica op 21 januari, 2013 - 00:06

@Obomov op 20 januari, 2013 - 22:46

Los van de persoonlijke opmerkingen richting DJ vB een erg goed comment. Chapeau!

Johan T op 21 januari, 2013 - 00:10

Wie gelooft dat?

In het EP zit een partij die niet denkt dat Lagarde onafhankelijk is, en boven de partijen staat:

http://www.dagelijksestandaard.nl/2012/10/de-ondoorgrondelijke-wegen-van...

Joojootje op 21 januari, 2013 - 00:11

Eigenbelang eerst

Voor deze kosmopolitische elite is de natiestaat een gruwel.

Binnen een natiestaat zijn maar beperkt hoge functies
beschikbaar en dat is een opstakel voor de gedroomde carrières.

Het gaat hun niet om het belang van de mensheid maar om hun
eigen persoonlijk belang.

tipo op 21 januari, 2013 - 00:35

Okay,

Maar als de natiestaat niet meer bestaat, zoals DJ van Baar beweert, waarom betaal ik dan belasting? Waarom stem ik dan? Waarom voel ik me dan Nederlander? Droom ik dat dan allemaal?

Caroline op 21 januari, 2013 - 01:27

Ik ben bang dat de heer Van

Ik ben bang dat de heer Van Baar verliefd is, en er nog niet helemaal uit is of hij dat op Lagarde is, dan wel op Merkel, of misschien zelfs wel op allebei (fijn internationalistisch trekje zou dat zijn).

Iets anders kan ik er in ieder geval niet uithalen, uit dit verhaal.

robmdw op 21 januari, 2013 - 03:06

persoonlijke opmerkingen?

@trias 23:06, beste trias, 'los van persoonlijke opmerkingen'? Er wordt nogal onaangenaam met zeer negatieve persoonlijke opmerkingen gereageerd op de artikelen van dhr. van Baar. Het gaat hier om uw collega. Ik vind dit zeker geen chapeau waard. 

mirjam op 21 januari, 2013 - 03:22

de moeite waard

Zoals alle artikelen van DJ van Baar vind ik ook dit weer zeer de moeite van het lezen waard. Er worden overal al genoeg voorspelbare analyses geschreven, zowel door links als door rechts. De verhalen en visies van Van Baar maken DDS net even interessanter, juist omdát ze niet slaafs de heersende opinie hier volgen. 

Thomas Jefferson op 21 januari, 2013 - 09:17

Het artikeltje heb ik niet

Het artikeltje heb ik niet gelezen. Zinloos! Ik lees de comments wel en zo te horen beamen ze de reden waarom ik stop met deze onzin te lezen van Dirk-Jan v B.

Kees E op 21 januari, 2013 - 09:21

A Waste of Time

Wat een dom verhaal is dit! Zelden zo'n onnozel stuk gelezen. Maar gelukkig is het de mening van 1 persoon en die mening mag hij hebben. Maar erger vind ik het dat hij suggereerd dat hij spreekt namens de meerderheid. Dat denk ik toch zeker niet! Verder besteed ik er geen woorden aan, het is zoals de Engelsen zeggen ' A WASTE OF TIME'.

Kiwi45 op 21 januari, 2013 - 10:20

Mijnheer van Baar

Schrijft: 'De Europese volkeren moesten vrij zijn, dus democratisch,'.

Laten we daar nu eens heel even op focussen. Het schijnt dus dat DJvB democratie gelijk stelt aan vrijheid. Bijzonder, want het één heeft niets met het ander te maken. Dat kunnen de inwoners van de Democratische Volksrepubliek Korea of de voormalige Demokratische Deutsche Republik wel beamen.

Democratie heeft met vrijheid helemaal niets te maken. Maar dan nog, stel je wilt inderdaad een democratie, en murmelt iets over dat het een slecht systeem is, maar het beste dat we hebben.

Dan ga je eerst eens kijken naar welke randvoorwaarden er benodigd zijn om een goed functionerende democratie te hebben.

Demo-cratie gaat ten eerste uit van een volk dat zichzelf bestuurd. Eén volk. Eén van de meest wezenlijke kenmerken van een volk is dat deze beschikken over één taal. Wellicht met wat dialecten of varianten, maar taal is van wezenlijk belang. Juist ook in een democratie, we zien in België hoe een land zonder overheersende taal te maken krijgt met problemen binnen haar democratie.

Binnen de EU worden meer dan 20 talen gesproken, wat al één van de voornaamste redenen is dat de democratie in Europees verband niet kan functioneren. De katholieke leiders hadden het echt nog zo slecht niet bekeken toen ze kozen om Latijn als voertaal te houden.

Mede door die tal-verschillen is voorwaarde twee die benodigd is voor een werkende democratie ook al niet in te vullen, die voorwaarde is een vrije pers die als waakhond kan functioneren. Geen journalist spreekt alle talen, en geen journalist kan dus in staat zijn het complete EU-speelveld te overzien. In EU-verband kan dus geen sprake zijn van een goed functionerende pers.

En dan is er nog sprake van voorwaarde drie om een werkende democratie te hebben: er moet een gemeenschappelijk doel zijn. Democratie werkt binnen een voetbalclub prima, ieder lid wil immers voetballen. Ga je die voetbalclub laten fuseren met de biljartvereniging en de tennisclub dan krijg je hoe dan ook ellende, omdat er geen gemeenschappelijk doel is. Gaan we van het beschikbare geld een nieuw biljart kopen, nieuwe netten in de voetbaldoelen hangen of nieuw gravel op de tennisbaan strooien?

Een democratie in EU-verband kan dan ook niet bestaan, omdat de doelen uiteindelijk zo ver uit elkaar liggen.

Geen volk, geen pers, geen doel. Dat is de EUrocratie. En niet geheel verwonderlijk is dat dus een farce.

Dat heeft allemaal niets met nationalisme te maken, en alles met de opzet van de EU als supranationaal orgaan.

'Wij' willen niet dat Nederland zich terugtrekt achter de dijken, wij willen de EU weer terug in zijn hok, en als EEG economisch samenwerken, niet politiek.

Want waar de EU waakt over Europese kartelvorming, daar wordt het meest schadelijke kartel van allemaal, de EU zelf, over het hoofd gezien.

tipo op 21 januari, 2013 - 11:14

Behoud het goede, bestrijd het kwade.

Dat is altijd een mooi conservatief principe geweest. Net zo als het besef, dat wij op de schouders van onze voorouders staan, zoals onze kinderen weer voort kunnen bouwen vanaf onze schouders.

De natiestaat heeft goede en slechte mogelijkheden. Vrijhandel en vrede zijn niet gebaat bij protectionisme of bij haatzaaijerij tegenover andere natiestaten. Die aspecten van het nationalisme moeten we dus niet willen.

Democratie, vrijheid, culturele beschaving, welzijn en welvaart zijn echter wel gebaat bij de natiestaat.

Ten eerste omdat Nederland al eeuwenlang heeft bewezen een ideale democratische unit te zijn. Zoiets gooi je niet zomaar weg, omdat er toevallig een ongekozen Franse dame voorbijkomt met mooie oorbellen. Dat zou lichtzinnig zijn. Progressief dus.

Ten tweede omdat Nederland al eeuwenlang een ideale rechtsstaat is, met een traditie die voortkomt uit het Christelijke, Joodse en Humanistische gedachtengoed en de Verlichting. Nu staat de rechtsstaat onder druk van andere gedachtengoeden, zoals feodalisme (EU-geneuzel), islam en dictatuur. Vrijheid komt dan in het geding. Ook kent de Nederlandse rechtstaat achilleshielen (de grondwet die niet gehandhaafd wordt en op een socialistisch manifest lijkt), maar daar moet Nederland soeverein aan kunnen schaven om dat te verbeteren.

(Democratie is inderdaad iets ander dan vrijheid, omdat democratie de vrijheid inperkt en vrijheid via de rechtsstaat de democratie in dient te perken. Daar is een balans tussen te zoeken die ideaal is)

Ten derde is Nederland bij uitstek een 'man-made-enviroment'. Niet alleen de fysieke ruimte, maar ook de natiestaat als stelsel is  kunstmatig door mensen gemaakt en bijgehouden de afgelopen eeuwen. In de geschiedenis daarvan zijn inspanningen gedaan, offers gebracht, die voor de volgende generaties een vrije, veilige, eerlijke en nette omgeving moet bieden.

Het probleem is namelijk niet dat nationalisten niet over de dijken kijken, handelen en reizen (menig nationalist op dit forum woont niet eens in Nederland). Het probleem is dat Eurofielen en multiculturalisten de dijken doorprikken.

Carlo op 21 januari, 2013 - 11:16

eenzijdigheid

Wat schrijver maar niet wenst te begrijpen vanuit zijn eigen, nogal smakeloze, want blind elitaire  versie van het sociaal-darwinisme, die ik ooit lang geleden op deze site aan de kaak stelde,  is dat elke mening, doctrine en religie (islam incluis en gezien zijn inhoud zeker niet de geringste bron van geweld) een splijtzwam is, dus ook die van hemzelf. Zich eenzijdig richten op het nationalisme als bron van alle kwaad is bijgevolg nogal... hypocriet. Ik zal niet ontkennen - dat deed ik vorige week evenmin - dat het nationalisme een splijtzwam is. Maar aan haar zowat alle kwalen toeschrijven zonder meer is zonder meer een...leugen. 

Het tweede waar hij telkens op terugkomt, is dat de commenters op zijn artikelen altijd schermen met "het democratisch tekort" van de EU. Mag ik schrijver eraan herinneren dat de democratie tot onze beste traditie behoort sinds de Bill of Rights, 1689, en de Amerikaanse Grondwet van 1787, en dat allerlei vreemde culturen, die nooit enige democratie hadden gekend vanuit hun eigen culturele beleven, haar zozeer adoreerden dat zij haar omarmden (Japan na WOII; Atatürk in Turkije, India en de  Afrikaanse staten na de dekolonisatie). Ik zou dus, als ik hem was met zijn zogenaamd brede kijk op de wereld, maar niet ontkennen dat de democratie als zodanig een westers ideaal en een westerse waarde en traditie is, die de moeite van het nastreven waard is, zowel in de EU al was het maar om haar huidige gedrochtelijke gedaante te vervangen, als in een eventuele toekomstige wereldstaat. Anders gaan we een grandioze dictatuur tegemoet van een kaliber dat we nog niet eerder hebben meegemaakt. Misschien valt die multicultureel nog wel goed te praten, maar niet vanuit een westerse democratische traditie. 

Waar ik iedereen aan zou willen herinneren is dat het totale van de wereldoorlogen mede te danken is geweest 1. aan de nationale volkswil zoals die werd uitgedrukt én in de democratieën én door de dictaturen die zich van dat begrip bedienden (Nazi-Duitsland en de Sowjet-Unie). (Vgl. het militarisme van de laat-Pericleïsche tijd van de Atheense democratie en de strijd tegen het oligarchische en "communistische" Sparta) ; 2 aan de industriële revolutie (massaproductie, massaconsumptie, ook van wapens). Het is  dus fout alleen maar te jammeren, zoals schrijver doet, over het nationalisme als oorzaak van alle kwaad, met nog een kwaadwillige trap daarbij naar de democratie (die wel begrijpelijk is vanuit zijn sociaal-darwinisme waar ik het hoger over had, met de daaraan inherente verslaving aan een machtsgeile elite, waar hij zichzelf dan toe rekent uiteraaard. Uiteraard. Terwijl de rest van de bevolking zich bij een confrontatie met het allochtone geweld maar moest zien te redden in de vinexwijken, nietwaar, Van Baar?) .

Men moet inzien dat heel onze huidige wereld, politiek, economisch en ideologisch, in staat is om de herhaling van de tragedies uit het recent verleden nóg grootschaliger te herhalen. Want zelfs een eengemaakte en democratische EU staat als slechts één der blokken tegenover de andere (Rusland, India, China, en de Islamitische wereld), ondanks alle rozegeur en maneschijn die je verbaal kunt laten opstijgen uit het visioen van een wereldeconomie die vroeg of laat tot een vreedzame wereldstaat zal leiden. Die droom droomde men voor WO I ook. Iedereen kent het resultaat. En een fanatiek eigen gelijk als dat van de islam laat zich aan de economie niet gelegen cfr Iran, cfr het huidige Egypte, cfr Syrië enzovoort.

Het zal er dus op aankomen eerst de EU democratisch te maken (tenzij je uit bent op een hoop ellende binnen die EU) en daarna de hele wereld. maar met mensen als Van Baar en hun inspiratie, de eigen "humane" versie van het sociaal-darwinisme, zal dat zeker lukken.  

tipo op 21 januari, 2013 - 11:30

@ Carlo 10:16

Eurofielen zijn net zo goed nationalisten als ze streven naar een Europees Blok tegen de VS, de UK en de BRICS. Eurofielen hebben enkel de negatieve kanten van dat Euro-nationalisme, want ze haten Amerika, Engeland en China en zijn erg protectionistisch ingesteld. Dit, terwijl de Euro-nationalisten niet de voordelen van nationalisme kunnen bieden: democratie, affiniteit, een gemeenschappelijke geschiedenis, een werkende transferunie.

Carlo op 21 januari, 2013 - 12:17

@Tipo 10:30

Je beschrijft idd relfexen die aanwezig zijn (als splijtzwam) in het het denken van de eurofielen.

NB. Die splijtzwammetjes hanteren ze des te gretiger als ze tezelfdertijd beginnen te strooien met Bierkellers e.d. Maar vermits commenter Poitiers daar al was op ingegaan op een adequate manier, had het geen zin  het daarover nog eens te hebben. Overigens kan me dat soort goedkope verbale sociaal-darwinisme van Van Baar c.s. gestolen worden: het interesseert me niet omdat het nergens op slaat.

Je moet wel in de gaten houden dat mijn invalshoek verschilt van die van jou. In welk opzicht en welke mate weet jij ook wel. Hartelijke groet.

luigi op 21 januari, 2013 - 12:50

Nonsens

Zoals zo vaak weer "Baar"-lijke nonsens.

Hyperinflatie.Wordpress.com op 21 januari, 2013 - 13:18

. van Baar is een

.

van Baar is een sadomasochist.

Later op het pluche wil hij pochen over zijn heldenstrijd op de dagelijkse Standaard.

Hijn wilde de arme zieltjes in het riool van het denken bekeren op de Dagelijse Standaard. 

Als ik de reacties zo lees dan wordt van Baar volledig onderuit geschoffeld (op alle fronten) met een hoge graad aan denkvermogen.

Ik zou als ik van Baar was met de staart tussen de benen weglopen en mijn verlies nemen. 

J. School op 21 januari, 2013 - 14:10

Ik kan me een discussie in

Ik kan me een discussie in Opinio herinneren over de vraag of en hoe historici de ontwikkeling van de Europese Unie moesten duiden. Het gilde was tot dan toe verbazingwekkend terughoudend over dat onderwerp. Intussen is er naar verluidt een soort academische consensus ontstaan over de Europese Unie als heilbrengend project. Die wordt bepaald niet gestaafd door de economische en culturele ontwikkelingen binnen de lidstaten, maar wordt vooral gevoed door de academische onderbuik en wensdenken. 

Het obstinate academische enthousiasme is ongeveer recht evenredig met de toegenomen Europese propagandabudgetten, die als informatiepakketten, persberichten en lesbrieven worden gepresenteerd.

Grappig is de (enigszins gekunsteld aandoende) keuze voor Christine Lagarde als voorbeeld van een onberispelijke exponent van de internationale bestuurselite. Als DSK zijn 'faux-pas' in Parijs had begaan i.p.v. New York, dan had dat zijn kansen op een Frans presidentschap nauwelijks vermindert en was mevrouw Lagarde volstrekt onbruikbaar als stralend, kosmopolitisch rolmodel in dit betoog van Van Baar.

Dat er maar een dunne lijn is tussen toeval en synthese, lijkt de schrijver zich nauwelijks te realiseren. Van Baar mag zichzelf natuurlijk uitleveren aan wie hij wil, mij lijkt een soevereine (dus nationale) greep op cruciale beleidsterreinen verre te prefereren boven de geopolitieke en internationalistische tombola waarin Nederland zich blijkbaar per se en liefst halsoverkop wil storten, onder luide aanmoediging van Van Baar en zijn embedded peers.      

Kiwi45 op 21 januari, 2013 - 16:04

Jammer

Dat de heer van Baar elders op de site wel commentaar levert, maar de reacties op zijn eigen artikel niet van repliek dient. Zwijgen is instemmen met die kritiek? Of speelt er wat anders?

© 2009 - heden Dagelijkse Standaard. Alle rechten voorbehouden.