De ouderen gepakt

Foto:

Een maatschappij die de ouderen laat vallen, is moreel failliet.

Het is natuurlijk niet leuk voor de jongeren. Banen, huizen, het is voor hen allemaal veel moeilijker dan bij de generaties voor hen. En nu moet ze ook nog eens steeds luisteren naar de problemen van de ouderen, die er 5 tot 10 % op achteruit gaan. Zoals Henk Krol dit gisteren zei in Pauw & Witteman. Hem werd hem door Jeroen Pauw een ‘populistische toon voorgeworpen.’ Als je zoiets hoort, weet je zeker dat Krol dus kennelijk goed bezig is.

Maar wat steeds meer niet goed over het voetlicht komt in al die discussies over koopkrachtplaatjes, en over de bezuinigingen eerlijk verdelen, is de speciale rol die ouderen spelen. Wanneer er bij een oudere 50 euro per maand wordt afgenomen, is er geen enkele optie om daar iets aan te doen. En ik weet uit concrete verhalen in mijn omgeving dat dit daadwerkelijk het geval isDe huur moet gewoon doorbetaald worden. De boodschappen moeten gewoon betaald worden. O ja, die busverbinding is opgeheven. Isolement en verarming, het zijn hele reële problemen, en de ouderen hebben er geen enkel wapen tegen, behalve hun verontwaardiging.

Geen opties meer. Dat is de essentie van het probleem.Ik begrijp die negen zetels in de peiling voor Henk Krol heel goed. We hebben onder Drees een samenleving gemaakt waarin de veiligstelling voor de oude dag is neergezet als een principe. Wie aan dit principe morrelt, morrelt aan de basis van onze verzorgingsstaat. Die verzorgingsstaat is op veel punten totaal doorgeschoten. Wie werkloos raakt moet niet gepamperd worden natuurlijk. Er moet een einde komen aan de massamigratie. Die in essentie de invoer van uitkeringtrekkers is. Er moet een einde komen aan de ontwikkelingshulp, waardoor de landen in kwestie alleen nog dieper in de ellende zakken. Om maar wat te noemen.

Wat we zien is dat  de verzorgingsstaat dus aan de ene kant kapot gaat aan de onterechte overbesteding, en aan de andere kant verzaakt in nu juist die ene essentie waarover eigenlijk iedereen het wel eens was: Geef de ouderen kans op een zo zeker mogelijk bestaan in een onzekere toestand.

Wat natuurlijk de vraag oproept waar het geld dan wel vandaan moet komen, en die kon Krol duidelijk niet beantwoorden. Hij deed er ook alles aan om het er niet over te hebben. Uiteindelijk had hij het over ‘de rijken’, en daarmee gaf hij vooral aan dat hij het ook niet wist.

Dat was wel eigen schuld dikke bult. Wie zich in een discussie over koopkrachtplaatjes laat lokken, heeft het over ‘eerlijk delen’. Maar de ene groep mensen is de andere niet. We hebben vastgesteld dat de staat een speciale rol heeft aangaande kinderen en ouderen. Laten we daar niet verzaken, niet in het kader van een financiële discussie, maar inzake principes.

Want vergeet niet. vroeg of laat zijn we allemaal ouderen.

In dit artikel