Fouten maken is menselijk, fouten rechtzetten is heldhaftig

Foto:

Onlangs stelde Joost Niemoller hier op De Dagelijkse Standaard de vraag, hoe islam op een democratische wijze uit ons straatbeeld te laten verdwijnen. Ook schreef hij dat de wijze waarop de scheiding van kerk en staat wordt vormgegeven in dit land, dient te worden beschouwd. In een reactie voegde Joost er nog de vraag aan toe, hoe de maatschappij zo in te richten, dat het gevaar van islamitische invloed gekort kan worden. Belangrijke vragen naar aanleiding van de door mij geponeerde stelling; “Het is tijd voor een seculier straatbeeld

Feminisme, secularisme, zelfbeschikking en vrijheid als prioriteit; in de belevenis van veel Nederlanders ontwikkelde Nederland zich in een relatief hoog tempo na de oorlog. Steeds minder invloed van religie op de maatschappij, steeds meer rechten voor steeds meer mensen. Jawel, we waren goed op weg; arbeidsrechten, vrouwenrechten, homorechten, scheiding van kerk en staat, toename van secularisme, steeds meer gevoel van vrijheid in vele opzichten. 

Gaandeweg besluiten de machthebbende politici dat het om uiteenlopende redenen en voor verschillende doeleinden, een goed idee is om islam te importeren. Een cultuur die haaks staat op de geldende cultuur met haar verworven arbeidsrechten, vrouwenrechten, homorechten en democratie.

Er is een vergissing gemaakt. Zo eenvoudig is het. Fouten maken, is menselijk. Ook na verkeerde rampzalige beslissingen, is er een uitweg. Altijd. Maar dan zal je wel moeten beginnen met het erkennen dát er fouten zijn gemaakt, wèlke fouten dat zijn en waaróm deze als fouten aangemerkt moeten worden. Vrijheid en veiligheid in gevaar brengen, kan gebeuren. Maar zodra je merkt dat dit aan de orde is, dien je dat te herstellen. Ook als burgers onderling, samen. Met name als blijkt dat volksvertegenwoordigers dat niet (willen) doen.

Als het een verkeerde beslissing is gebleken om islam zoveel vrijheid te geven binnen onze westerse cultuur en samenleving, dan trek je die vrijheid in. Op een democratische wijze realiseren dat islam uit ons straatbeeld verdwijnt, vereist een democratische meerderheid met hetzelfde inzicht. Een meerderheid is tegen het communisme. Nederland is geen communistisch land geworden en tegen toenemende invloed van het communisme wordt geageerd, zoals tegen de EUSSR. Zo kunnen we er ook voor kiezen om toenemende invloed van het islamisme niet te tolereren. En islam op democratische wijze geen vrijheid te bieden op basis van het argument dat vrijheid en veiligheid dienen te prevaleren. Alsook door de conclusie dat islam onverenigbaar is met onze cultuur.

Hoe het gevaar van islamitische invloed gekort kan worden? Door heldere en harde maatregelen te nemen. Nee, tegen meer islam. Nee, tegen immigratie uit islamlanden. Nee, tegen dubbelpaspoortcriminaliteit. Nee, tegen aanpassen aan islam. Nee, tegen zelfislamisering. Alleen door islam geen enkele ruimte te bieden, is het gevaar van islamitische invloed te korten. Geen politiek correcte of semi politiek correcte ideeën, die slechts druppels op de hete plaat zijn. Realistische ideeën met lef; die zijn nu nodig. Het is een kwestie van fouten inzien en prioriteiten stellen om de balans weer enigszins te kunnen herstellen.

Joost stelde dat zeggen dat islam geen godsdienst maar een ideologie is, onzinnig is. Onder andere de koran, ahadith en sharia ontledend, blijkt slechts een klein deel van hoogstens 20% religieus geïnspireerd te zijn. Maar met name het feit, dat islam een allesomvattend politiek systeem is, dat ieder aspect van het menselijk bestaan bepaalt, maakt het een ideologie. Van politiek tot islamitische wetten tot de meest intieme beslissingen een mens maakt; alles wordt bepaald door islam. Dat terzijde ben ik van mening dat de discussie onnodig is.

Het Christendom en het secularisme hebben de bescherming van de wettelijke bepalingen inzake godsdienstvrijheid niet meer nodig in Nederland. Wetten die zijn ingesteld ter bescherming die vervolgens misbruikt worden om juist het tegenovergestelde te bewerkstelligen, bewijzen hun overbodigheid. Als de rechten van religie gelijk worden gesteld aan de rechten van secularisme, is de discussie over hoe islam te omschrijven, geheel overbodig.

De wijze waarop de scheiding van kerk en staat is vorm gegeven in dit land is niet van belang inzake islam, als religie dezelfde rechten heeft als het secularisme, zonder uitzonderingspositie. Ironisch eigenlijk, dat een staat gescheiden van de kerk een religieideologie zoals islam binnenhaalt en juist door die scheiding van kerk en staat haar fouten niet zou kunnen herstellen.

Voor ieder probleem is een geweldloze oplossing. Ook voor het islamdossier. Die geweldloze oplossing inzake islam heeft echter mogelijk een uiterste houdbaarheidsdatum.

In dit artikel