Triest. Slappe ouders zijn overal: gaan naar de hulpverlening vanwege peuters die hun eten niet lusten

boy-358296_960_720
Foto: mcconnmama / Pixabay.

De hedendaagse papa of mama kan het allemaal niet meer alleen aan en schakelt om het minste of geringste de hulpverleningsinstanties in. Vandaag kopt het Algemeen Dagblad dat zelfs peuters die hun eten niet lusten al een voorname reden zijn dat ouders huilend contact opnemen met opvoedingsorganisaties. De arme ouders kunnen het namelijk niet meer zelf af.

Welkom in 2017, het jaar van de vertrutting. Althans, zo ga ik het noemen als dit soort berichten vaker verschijnen. Het AD schreef vandaag namelijk een artikel met de titel “Lust-ik-niet-peuter drijft radeloze ouders in armen hulpverlening”. En wat blijkt? Het klopt ook nog eens. Massaal kloppen ouders aan bij hulpverleningsinstanties omdat ze er zelf niet uitkomen met betrekking tot de opvoeding van hun kinderen. Kleine afwijkingen van wat ‘normaal’ is blijken al tot hevige stress en wanhoop te leiden:

“Puberende peuters drijven hun ouders tot wanhoop aan de eettafel. In een oerwoud van adviezen wenden ze zich tot hulpverleners. Het komt in bijna elk gesprek aan de orde, aldus jeugdartsen en -verpleegkundigen.

De oudste gooit zijn broccoli door de kamer, terwijl de jongste al weken alleen maar yoghurt met banaan wil. Volstrekt normaal peutergedrag als je het deskundigen vraagt. Toch krijgen jeugdartsen, jeugdverpleegkundigen en kinderdiëtisten aan de lopende band vragen van bezorgde ouders.”

Wat is dit voor land geworden, dat we niet eens meer zelf onze eigen kinderen kunnen opvoeden?

Bij ons thuis was het de vaste regel dat je niet van tafel mocht totdat het bord leeg is. Was je aan het treuzelen omdat je het eten niet lekker vond? Jammer dan. Ik mocht me pas bij de tv melden als m’n eten op was. Voor mijn broertjes gold hetzelfde.

Jan Roos had een andere methode: als eten geweigerd wordt, dan kregen de kinderen van de VNL-lijsttrekker gewoon helemaal niets te eten. Wie niet horen wil moet maar voelen… in z’n maag:

En wat mij betreft: terecht. Zo hoort het ook, want ouders maken de dienst uit in een huishouden, en niet de kinderen. En al helemáál niet de jengelende, zeurende, klagende en stampvoetende kinderen die nodig wat bescheidenheid moet worden bijgebracht.

 Waardeer jij de artikelen op DagelijkseStandaard.nl? Volg ons dan op Twitter!

In dit artikel

Reageer

2 reacties

  1.   

    uw naam met vinkjes ervoor die dán vastgelegd worden bij (niet alleen) de ‘hulpverlening’ raakt u nimmer meer kwijt hé?!
    naast bijvoorbeeld de asielindustrie (waar hele bevolkingsgroepen een dik belegde boterham scoren) is dit intussen ook zo in de hulpverleningsindustrie. U zult versteld staan de hoeveelheid organisaties (met voor hun naam ‘stichting’ of ‘ideële’ etc.) die ‘hulp’ verlenen aan gezinnen.
    Zelfs het Leger Des Heils (bijv.) vreet uit die ruif mee, echter meer in de vorm van jeugdreclassering waarbij ze hun broodheer justitie en O.M. voorzien van ‘onafhankelijke’ rapportages, die vervolgens weer tijdens de rechtszitting ingezet worden tégen kinderen en tégen ouders.
    hoedt u voor de ‘hulpverlening’-industrie !

  2.   

    Idd toenemende v e r t r u t t i n g.
    Ten hemel schreiend hoe vele ‘karakters’ als zombies tegenwoordig gebrainwashed worden om een huilie te worden.
    En dan zie je teveel absoluut verwijfde mannetjes om je heen.
    Lief, zacht en aardig. Maar alleen een deel van het probleem geworden.

    Heropvoeding! Dienstplicht! Beter onderwijs! Law en Order! Verbieden van fakenieuws kranten en de NOS, na testen en als ze niet willen beteren.
    Op naar een algehele heroriëntatie. Op bijv de Bijbel; Paulus zegt in, ik meen Rom16: “Weest mannelijk!”