Iedereen heeft zijn zegje gedaan over de roman ‘Stoner’ van John Williams. Ik wil nu ook mijn ‘munt in het duitje’ doen zoals ik een ontwikkelde Vlaming gisteren in het nieuws hoorde zeggen. +
Een restaurant laten runnen door jonge werklozen lijkt een tot mislukken gedoemd idee. Maar Jamie Olivers project Fifteen draait al bijna tien jaar goed in Amsterdam - met (h)eerlijke gerechten. +
Er valt een hoop te lachen in De laatkomer, het nieuwe boek van Dimitri Verhulst. Maar vergis je niet. Verhulst kan meer dan hilarische situaties beschrijven. +
Hoe start je met niets een media-imperium in een ex-communistische staat? Moscow Times van Dido Michielsen geeft een even ongelofelijke als boeiende handleiding. +
Dat de dokter veel van zijn glans verloren heeft, is wel zeker. Behoorde hij ooit tot de onaantastbare notabelen, met een heiligheid die het aanzien van dominee of pastoor benaderde, vandaag wordt hij kritisch bekeken. Terecht of niet?
Acht jaar geleden zag hij op televisie een opsporingsbericht over een been dat in de IJssel was gevonden. Van wie was dit been? En hoe was het daar terecht gekomen?
Omdat nu bijna iedereen iets over het koningschap gezegd heeft, wil ik ook niet achterblijven. Sommige dingen kun je maar beter niet veranderen. Laat Nederland toch doorsukkelen met de monarchie.
Tien jaar geleden schreef Nobelprijswinnares Doris Lessing het korte verhaal The Grandmothers. Ze was toen al dik in de tachtig. Regisseur Anne Fontaine (Coco avant Chanel, Mon pire cauchemar) maakte er een opmerkelijk laconiek drama van.
De Mijn strijd-serie van Karl Ove Knausgård is een bestseller die ook nog eens geweldige kritieken krijgt. Dat schept hoge verwachtingen. Maakt ze die ook waar?
Omroep WNL kwam het publieke bestel in omdat het als enige omroep geen linkse journalistiek wilde bedrijven. De rechtse nieuwkomer moet straks verdwijnen door bezuinigingen.
Het estafetteverhaal wordt geschreven door literair debutanten uit 2012. Elke debutant krijgt maximaal 500 woorden om een vervolg te schrijven. Opdracht was tevens de titel: 'Hollands Glorie'.
Ingesleten gewoontes kunnen fascinerend zijn wanneer ze worden uitvergroot. Theaterregisseur Jakop Ahlbom deed dat in Het leven, een gebruiksaanwijzing. Veel vorm, maar weinig inhoud.
Aan de Muze van de Muiderkring kunnen weinige vrouwen tippen. De tentoonstelling over Maria Tesselschade Roemer Visscher schetst een ideaalbeeld van dit veelzijdige rolmodel.
