Klik hier als u meer wilt lezen over ons privacybeleid en gebruik van cookies.

(Niet meer tonen)

StarsnStripes

  • 11-08-2014

    Hillary Clinton heeft zich in een interview met Jeffrey Goldberg van The Atlantic geprofileerd als een neconservatieve havik ten koste van haar eigen president, Barack Obama. In dit interview levert Obama's oud-minister van Buitenlandse Zaken een rechtse kritiek op de buitenlandse politiek waar ze van 2009 tot 2013 zelf verantwoordelijk voor was. Heel geloofwaardig is dat allemaal niet.


    Volgens Hillary Clinton is de opkomst van ISIS in Irak en Syrië niet te danken aan de Irak-invasie door Bush en Cheney, waar Clinton als senator vóór stemde, maar is de opkomst van de sharia-extremisten het gevolg van de keuze van de Obama-regering om de gematigde oppositie niet te bewapenen. Daardoor is Assad nog steeds aan de macht en hebben de extremisten vrij spel in de oppositie. Als de gematigde oppositie maar in een vroeg stadium gesteund was, dan was Syrië nu een progressieve heilstaat geworden. Is die vrouw niet te oud om nog president te worden als ze dit soort onzin goedkope kritieke uitkraamt. Na de rampzalige interventie in Irak wil Hillary haar fout in Irak nog een keer herhalen in Syrië door een stabiele dictatuur te vervangen door... Door wat eigenlijk? Sektarisch geweld tussen verschillende facties en een instabiele schijndemocratie of een theocratie? Amerikaanse interventies hebben inderdaad alleen maar goeds gebracht in het Midden-Oosten. Dat heeft mevrouw Clinton inderdaad heel goed gezien!


    Volgens mij was het niet onverstandig van Obama na de mislukte miltaire avonturen van de Verenigde Staten in Irak en Afghanistan om heel terughoudend te zijn met militaire interventies, wat Hillary schijnt te suggereren in het interview met The Atlantic zonder het expliciet uit te spreken, in zijn buitenlandse politiek. De Amerikaanse bevolking heeft een grote weerzin gekregen tegen militaire interventies en terecht. Ze zijn uitermate kostbaar - niet alleen in geld maar ook in mensenlevens - en leiden zelden tot goede resultaten. Hillary Clinton schijnt die geschiedenisles gemist te hebben.


    Over Israel stelt Hillary Clinton zich ook op als een havik. Obama zou volgens Hillary ten onrechte kritiek hebben geuit op het militaire optreden van de Israelische regering in Gaza. Hoe haalt Obama het inderdaad in zijn hoofd om kritiek durven te uiten op het gepaste geweld van Israël tegen de bevolking van Gaza? Schandalig!!!



    I think Israel did what it had to do to respond to the rockets. Israel has a right to defend itself. The steps Hamas has taken to embed rockets and command-and-control facilities and tunnel entrances in civilian areas, this makes a response by Israel difficult.


    Israël staat volledig in zijn recht om Gaza helemaal plat te gooien. Israël valt niks te verwijten als het Hillary Clinton ligt. Dit is allemaal de schuld van Hamas:



    There’s no doubt in my mind that Hamas initiated this conflict. … So the ultimate responsibility has to rest on Hamas and the decisions it made.


    Het interview met Hillary wordt pas echt hilarisch als het over de anti-israëldemonstraties gaat in Europa. Die zijn allemaal het gevolg van latent antisemitisme. Er zijn namelijk meer demonstraties tegen Israël dan tegen ieder ander land dat een beroerde staat van dienst heeft op het gebied van mensenrechten. Kritiek op Israël staat in de ogen van Hillary Clinton gelijk aan antisemitisme. Hiermee haalt ze neocons als John Bolton en Dick Cheney niet alleen rechts in, haar kritiekloze houding ten opzichte van Israël is bijna niet meer serieus te nemen. Zo rabiaat en onredelijk is het!


    Het moge duidelijk zijn dat Hillary Clinton vastbesloten is om zich kandidaat te stellen voor de presidentsverkiezingen van 2016. Na dit interview kan daar geen enkele twijfel meer over bestaan. Omwille van haar presidentiële ambities neemt ze nu afstand van Obama. Oud-vicepresident Al Gore nam als presidentskandidaat in 2000 ook afstand van zijn eigen president, maar dat heeft hem uiteindelijk zijn presidentschap gekost. Hillary zou zich hiermee weleens in haar eigen voet kunnen schieten. Hiermee zet ze haar eigen geloofwaardigheid op het spel en komt haar ministerschap van Buitenlandse Zaken onder een vergrootglas te liggen. Ze zal hier nog wel over moeten verantwoorden in de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2016.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 09:00, link en reacties (1)
    06-08-2014
  • 06-08-2014

    Tea Party-afgevaardigde uit Michigan, Justin Amash, heeft vannacht de voorverkiezingen van de Republikeinen gewonnen voor het 3e district in Michigan met 57% van de stemmen. Deze overwinning werd wel verwacht maar is toch opmerkelijk. Het partij-establishment heeft er alles aan gedaan om lastpak Amash te verslaan bij de voorverkiezingen. Met een door het georganiseerde bedrijfsleven gefinancierde tegenkandidaat is geprobeerd Amash zwart te maken. Alles hebben ze gepobeerd tegen de libertarische afgevaardigde die ook in de Republikeinse partij veel vijanden heeft gemaakt. Amash, die na iedere stemming zijn stem uitgebreid toelicht op Facebook, heeft openlijk tegen John Boehner voor het voorzitterschap van het Huis van Afgevaardigden gestemd.

    Amash wordt gezien als de opvolger van Ron Paul. Gezien zijn tegendraadse politiek kan hij deze titel met trots dragen. Amash is een civil libertarian die vaak met de Democraten meestemt als het gaat om burgerlijke vrijheden zoals bijvoorbeeld in zijn pogingen om de National Security Agency aan banden te leggen. Amash kwam net een paar stemmen te kort vorig jaar om de NSA financiering te onthouden. Spreekpop van het partij-establishment, Karl Rove, noemde Amash de progressiefste Republikein.

    Amash is niet alleen een libertariër maar ook een constitutionalist en dan ook nog tegen abortus. Omdat hij zo lastig is voor het partij-establisment hebben ze Amash uit de begrotingscommissie geknikkerd. Amash heeft een onafhankelijke geest, die zich meer laat leiden door zijn kiezers en de grondwet dan zijn partijloyaliteit. Amash is de favoriete Republikein van de linkse journalist Glenn Greenwald, die de schandalen over de spionagepraktijken van de NSA heeft gepubliceerd.

    Amash, die een Palestijnse vader en Syrische moeder heeft, is ook kritisch over de politiek van Israël. Ondanks dat zijn politieke tegenstander veel meer geld kon uitgeven om Amash te besmeuren, heeft Amash met groot gemak de voorverkiezingen gewonnen. Geld bepaalt niet alles in de Amerikaanse politiek, gelukkig maar.

    David Weigel van Slate had eerder een aardig interview met Amash over onder andere de spionagepraktijken van de NSA.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 10:00, link en reacties ()
    03-08-2014
  • 03-08-2014

    Het Huis van Afgevaardigden heeft afgelopen donderdag langs partijlijnen - 225 stemmen voor en 201 tegen waarvan 5 zeer conservatieve Republikeinse afgevaardigden - gestemd voor het autoriseren van de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, John Boehner, om een juridische procedure te starten tegen President Obama. Volgens de Republikeinse meerderheid van het Huis van Afgevaardigden heeft Obama de constitutionele beperkingen van zijn executieve macht als President overschreden. Directe aanleiding is surprise surprise Obamacare. Vorig jaar heeft Obama besloten dat werkgevers pas in 2015 hoeven te voldoen aan de wettelijke verplichting om aan hun werknemers een zorgplan aan te bieden. Werkgevers tussen de 50-99 werknemers hoeven daar pas in 2016 aan te voldoen. Volgens Voorzitter Boehner heeft de President niet de bevoegdheid om de wet te herschrijven en eigent hij zich ongrondwettige macht toe. Deze kwestie speelt ook bij het andere hot button issue, immigratie. Door de immigratiecrisis bij de grens met Latijns Amerika hameren de Republikeinen op strenge grensbewaking en handhaving van bestaande immigratiewetten. Volgens de Republikeinen weigert Obama zijn constitutionele plicht te vervullen door de immigratiewetten niet te handhaven, maar deze wet op eigen houtje te herschrijven.

    De claim van de Republikeinen is niet helemaal zonder merites zoals blijkt uit het betoog van de progressieve hoogleraar rechtsgeleerdheid Jonathan Turley. Volgens Turley dreigt door de concentratie van macht bij de president het gevaar van een monarchistisch en autoritair presidentschap, waardoor het machtsevenwicht tussen de drie machten van de overheid wordt verstoord. De Amerikaanse grondwet tracht dat nou juist te voorkomen. In juni heeft het Hooggerechtshof geoordeeld in een unaniem vonnis van 9-0, wat bijna nooit voorkomt, dat President Obama zijn constitutionele boekje te buiten ging, nadat hij een zogenaamde recesbenoeming had gedaan voor de National Labor Relations Board in 2012 zonder instemming van de senaat omdat deze met reces zou zijn, terwijl deze slechts drie dagen afwezig was. 

    De kans is groot dat de procedure van het Huis van Afgevaardigden tegen de president al vrij snel wordt afgewezen omdat het Huis niet ontvankelijk is omdat ze geen belanghebbende is. In een concrete zaak moet het Huis benadeeld zijn door de ongrondwettige handelwijze van de President en die concrete zaak is er niet. De meeste procedures van individuele Congresleden tegen de President zijn vanwege niet-ontvankelijkheid afgewezen. Hoewel het Huis van Afgevaardigden nog nooit als instituut een rechtszaak is gestart tegen de President, is het niet waarschijnlijk dat deze zaak succesvol zal zijn. Rechters zijn sceptisch omdat het Huis van Afgevaardigden de constitutionele mogelijkheid heeft om de macht van de President te beperken door een wet te maken, geen financiële middelen ter beschikking te stellen in de begroting of zelfs impeachment. Het Hooggerechtshof zal ook terughoudend zijn om een juridische oplossing te bieden voor een politiek moddergevecht tussen Congres en President, zoals opperrechter en rechtse houwdegen Scalia vorig jaar al bepleitte in een dissent.

    Waarom begint de Republikeinse meerderheid dan deze kansloze exercitie? Om dezelfde reden waarom ze Obamacare nu al 54 keer hebben geprobeerd af te schaffen, ze vechten namelijk graag tegen windmolens. Het dient vooral om hun uiterst conservatieve achterban te plezieren zodat ze herkozen worden bij de voorverkiezingen of de algemene verkiezingen voor de MidTerms. Daarnaast is het gewone oppospitiepolitiek tegen het Witte Huis. Het is een traditioneel verwijt van het Congres aan het Witte Huis, zeker als die van de tegenpartij is, dat de executieve macht van de President te groot wordt waardoor de machtsverdeling tussen wetegevende, uitvoerende en rechterlijke macht uit balans raakt.

    Obama krijgt met deze rechtszaak van de Republikeinen ook zijn zin want begin juli daagde hij de Republikeinen uit om hem aan te klagen. Obama is namelijk van plan vaker gebruik te maken van zijn executieve macht en het Congres te omzeilen. Sinds kort roept het Witte Huis dat de Republikeinen Obama willen impeachen, wat volgens de Republikeinse voorzitter van het Huis grote lariekoek is. Daar moeten we dan maar op hopen want impeachment is zeker een kansloze exercitie die de Republikeinen weer permanente politieke schade kan berokkenen zoals ten tijde van de impeachment van Clinton. Dat zou de kansen voor een Republikeinse overwinning in 2016 bij de presidentsverkiezingen nou niet bepaald vergroten en de Republikeinen beginnen nu al met een achterstand op de gedoodverfde Democratische kandidaat, Hillary Clinton.

    Het ANP had ruim een week geleden, toen de justitiecommissie van het Huis van Afgevaardigden al had gestemd voor een rechtszaak tegen Obama, een heel dom bericht. Verkeerd overgetikt van Reuters. De Volkskrant, de NOS en de rest van de overtikmedia toeterden lekker factfree dat het Republikeinse Huis van Afgevaardigden Obama wilde vervolgen. Dat kan niet eens, dan moet er eerst bewijs komen van hoge misdaden of ernstig wangedrag. Daarna moet de President afgezet worden in een lange impeachmentprocedure en dan pas kan Obama vervolgd worden. Maar de suggestie alleen al is te zot voor woorden. Bij het ANP hebben ze er zoals gewoonlijk weer geen snars van begrepen en de overtikmedia tikt dat klakkeloos over. Misschien iets voor In De Ziel Van het ANP.

    Om de hypocrisie compleet te maken is er altijd nog mevrouw Jackson, Democratische afgevaardigde uit Texas, die met droge ogen beweert dat de Republikeinen een heimelijk plan hebben om de Amerikaanse Ceasar af te zetten en vervolgens ontkent ze dat de Democraten Bush 43 nooit hebben willen impeachen. Een groteske leugen:

    Except former Rep. Dennis Kucinich did actually introduce a bill to impeach Bush in 2008 — and Jackson Lee actually was a co-sponsor to the legislation.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 12:00, link en reacties (1)
    03-07-2014
  • 03-07-2014

    Volgens 33% van de Amerikanen is President Obama de slechtste president sinds de Tweede Wereldoorlog. Obama scoort nog slechter dan George W. Bush (28%), verantwoordelijk voor de financiële crisis van 2008 en de puinhoop in Irak, Nixon (13%) en Carter (8%), wiens presidentschap één groot fiasco was. Dat zijn pijnlijke cijfers voor de Hope and Change Administration van Obama. Slechter dan Bush, de man die volgens Obama de hoofdschuldige is van alle problemen waar Amerika mee geconfronteerd wordt. De oorzaken voor de geringe populariteit van Obama zijn de beroerde implementatie van Obamacare, een zorgwet die al niet heel populair is ondanks de bemoedigende aanmeldingscijfers voor een zorgverzekering, de geringe banengroei ondanks het herstel van de economie en de vereenzelviging van Obama met de immense en onbeperkte spionagepraktijken door de NSA en daarmee samenhangende uitholling van burgerlijke vrijheden.

    Opvallend aan dit soort peilingen is dat de laatste paar presidenten vaak het slechtst scoren. Zo scoorde Bill Clinton in 2000 rond de 20% in een soorteglijke peiling, nu scoort Clinton nog slechts een paar procent. George W. Bush scoorde in 2006 nog 34% als slechtste president, nu scoort hij 6% minder. Over 10 jaar zijn de meeste Amerikanen zijn rampzalige presidentschap grotendeels vergeten. Dit soort peilingen illustreren het korte geheugen dat kiezers hebben. Dat is misschien maar goed ook. De geschiedenis is presidenten meestal gunstiger gezind dan de grilligheid van de tijdsgeest.

    De impopulariteit van Obama werd ook geillustreerd aan de vermeende populariteit van Mitt Romney. 45% van de kiezers had liever Romney als president gezien. Dat is nog altijd 2% minder dan de score van Romney bij de presidentsverkiezingen van 2012 en nog steeds komt Romney niet in de buurt van een meerderheid. In dat licht bezien valt het wel mee met de impopulariteit van Obama, hoe graag lezers en schrijvers van de Dagelijkse Standaard dat misschien anders zouden willen zien.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 12:00, link en reacties (7)
    11-06-2014
  • 11-06-2014

    De Republikeinse fractie van het Huis van Afgevaardigden komt om 22.00 uur (Nederlandse tijd) bijeen voor spoedberaad na de desastreuze nederlaag van hun Meerderheidsleider, Eric Cantor, bij de voorverkiezingen voor de zetel in het Huis van Afgevaardigden namens het 7e district van Virginia. Tegen alle verwachtingen in verloor Cantor van een obscure libertarische docent economie aan een progressieve kunstacademie, Dave Brat, met 56% tegen 45% van de stemmen in een solide Republikeins district.

    In het spoedberaad van de Republikeinse fractie zullen de uiterst conservatieve afgevaardigden, die een meerderheid vormen in de fractie, vragen om een snelle verkiezing van de nieuwe Meerderheidsleider. In de loop van vandaag is de druk op Cantor dermate opgevoerd, dat hij niet langer kan aanblijven als Meerderheidsleider. Om 22.30 uur heeft Cantor een persconferentie gepland, waarin hij zijn aftreden zal aankondigen. Het is niet de verwachting dat Cantor met onmiddellijke ingang zal aftreden. Dit zal afhangen van de termijn wanneer een verkiezing voor de nieuwe Meerderheidsleider zal worden gehouden.De strijd zal gaan tussen de huidige Whip van de fractie, Kevin McCarthy uit Californië, en de veel conservatievere Jeb Hensarling, afgevaardigde uit Texas. McCarthy is nu al lid van het verguisde leiderschap van de fractie. Hensarling geniet veel steun uit de uiterst conservatieve vleugel, met name van de Tea Party factie.

    Het aftreden van Cantor laat een groot machtsvacuüm achter in de top van de Republikeinse fractie. De positie van de Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, John Boehner uit Ohio, staat sinds de Fiscal Cliff crisis van januari 2013 ter discussie bij de conservatieve vleugel van de fractie. Een aantal afgevaardigden stemden toen tegen zijn herverkiezing om de onvrede over zijn leiderschap die breder leefde te markeren. Na de Mid Term verkiezingen van november was de verwachting dat Boehner vervangen zou gaan worden. Meerderheidsleider Cantor was een belangrijke, zo niet de enige kandidaat om hem op te volgen.

    Nu Cantor niet zal terugkeren in het Huis van Afgevaardigden na de verkiezingen van november, zullen de Republikeinen moeten zoeken naar iemand anders. De naam van de jonge maar zeer invloedrijke voorzitter van de Begrotingscommssie en vice-presidentskandidaat van Mitt Romney, Paul Ryan, wordt dan steeds genoemd maar die zegt er geen belangstelling voor te hebben. Dan zou Boehner weleens kunnen aanblijven om het machtsvacuüm niet al te groot te laten worden. Boehner zal alleen getolereerd worden door de conservatieve afgevaardigden als er een zeer conservatieve luitenant naast Boehner wordt aangesteld als Whip voor het geval McCarthy doorschuift naar de positie van Meerderheidsleider. Het zijn roerige tijden in de Republikeinse partij en het was al zo saai sinds de Republikeinen het Huis van Afgevaardigden overnamen in 2010.

    Update: Cantor heeft zijn aftreden als Meerderheidsleider aangekondigd met ingang van 31 juli. Hij zit wel zijn termijn uit als lid van het Huis van Afgevaardigden. Cantor steunt McCarthy als de volgende Meerderheidsleider, waarvoor op 19 juni verkiezingen worden gehouden in de Republikeinse fractie.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 22:10, link en reacties (2)
    09-06-2014
© 2009 - heden Dagelijkse Standaard. Alle rechten voorbehouden.