Klik hier als u meer wilt lezen over ons privacybeleid en gebruik van cookies.

(Niet meer tonen)

StarsnStripes

  • 06-03-2014

    Dinsdag waren de eerste voorverkiezingen van 2014 in The Lone Star State, Texas. Twee machtige Republikeinse leden van de partijtop, Senator John Cornyn en Afgevaardigde Pete Sessions, wonnen hun voorverkiezing tegen uitdagers van de Tea Party met overweldigende meerderheden, dat er zelfs geen tweede ronde nodig is. De Tea Party is er wederom niet in geslaagd om een capabele uitdager te vinden die het de zittende senator en afgevaardigde moeilijk zouden kunnen maken. Zowel Cornyn als Sessions namen deze voorverkiezingsstrijd uitermate serieus, hadden hun campagne goed gefinancierd en lieten weinig ideologische ruimte voor politieke aanvallen van de rechterflank. Bij de voorverkiezingen voor de Attorney General en Lieutenant Governor, politieke ambten voor de staat Texas, deden Tea Party uitdagers het een stuk beter, zodat ze wel doorgaan naar de tweede ronde, de zogenaamde run off.


    De Democratische Partij is een voorlopige nationale afgang bespaard doordat Kesha Rogers, een fanatieke aanhanger van Lyndon LaRouche - een presidentskandidaat voor de Amerikaanse Arbeiderspartij die zich identificieert met Frank Delano Roosevelt en dus een zeer linkse sociaal-economische politiek voorstaat - en voorstander van de impeachment van president Obama en de afschaffing van Obamacare, een tegenvallende tweede plek scoorde in de Democratische voorverkiezingen voor de Senaat. Voorafgaand aan deze voorverkiezingen scoorde Rogers, die in 2010 en 2012 de Democratische nominatie in de wacht sleepte voor een zetel in het Huis van Afgevaardigden, erg goed in de peilingen. Ze was de gedoodverfde favoriet met 35% van de stemmen tegen slechts 27% voor de zakenman David Alameel. Uiteindelijk kwamen deze peilingen niet uit. Alameel won met 47% van de stemmen en Rogers haalde slechts 21% binnen. Beiden moeten het nog een keer tegen elkaar opnemen in de tweede ronde, omdat niemand meer dan 50% van de stemmen won. Rogers, die Obama vergeleken heeft met Hitler, kan nog steeds de Democraten een nachtmerrie bezorgen met haar standpunten, die ver buiten de Democratische mainstream staan. Ze gelooft dat de Amerikaanse economie gemanipuleerd wordt door financiële instituties in Londen en ze wil een missie naar Mars financieren. En iedereen maar denken dat de Tea Party een stelletje gekkies waren.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 13:00, link en reacties (2)
    17-02-2014
  • 17-02-2014

    Afgelopen weekend heeft President Obama een 'schone' - zonder condities over Obamacare of andere kansloze eisen van de Republikeinen - wet ondertekend om het wettelijk schuldplafond van de Verenigde Staten te verhogen tot 15 maart 2015. Agelopen dinsdag stemde het Huis van Afgevaardigden al in met verhoging van het schuldplafond met 221-201 van de stemmen. Opmerkelijk aan de stemming in het Huis van Afgevaardigden, dat gedomineerd wordt door een Republikeinse meerderheid, was de relatieve rust waarmee een verhoging van het schuldmaximum in stemming werd gebracht, hoewel slechts 28 Republikeinse afgevaardigden voor verhoging van het schuldmaximum stemden. Maar liefst tweehonderd Republikeinse Afgevaardigden stemden tegen, gedeeltelijk uit politieke overtuiging die fel gekant is tegen nog meer schuld zijn zonder dat dit gecompenseerd wordt met bezuinigingen op de overheidsuitgaven, en gedeeltelijk vanwege electoraal-strategische overwegingen met het oog op de primaries in de eigen partij voor hun eigen district. Veel Republikeinse afgevaardigden zijn extra kwetsbaar voor een uitdager van de rechts-populistische Tea Party indien ze zouden instemmen met een onvoorwaardelijke capitulatie verhoging van het schuldplafond.

    In de Republikeinse fractie kon men geen overeenstemming bereiken over de voorwaarden die verbonden zouden moeten worden aan de verhoging van het schuldplafond. Zo was er een voorstel om een bailout-verbod voor verzekeringsmaatschappijen op te nemen in Obamacare, waar de Republikeinen voor vrezen gezien de grote successen van Obamacare tot nu toe. Een andere optie die op de Republikeinse onderhandelingstafel lag was het schrappen van een bezuiniging op de pensioenen van militairen, die is overeengekomen met de Democraten in het Begrotingsakkoord dat hun financiële whizzkid Paul Ryan eind vorig jaar afsloot met de Democraten. De uiterst conservatieve vleugel, die ongeveer 150 afgevaardigden telt, van de Republikeinse fractie zag echter niks in een nieuwe dramatische confrontatie met de Democraten voor deze plannetjes van Speaker John Boehner. Dat zou weer allerlei verwachtingen wekken bij de Republikeinse achterban, die Boehner en consorten toch niet zou kunnen waarmaken. Tea Party conservatieven als Raul Labrador uit Idaho en Justin Amash, een libertariër uit Michigan, diskwalificeerden deze strategie als politiek theater en kiezersbedrog. Uiteindelijk zou het toch resulteren in een onvoorwaardelijke verhoging van het schuldplafond. Daarom steunden de conservatieven Boehner om een onvoorwaardelijk voorstel in stemming brengen, waar ze dan tegen zouden stemmen, dat Boehner met steun van Democraten door het Congres loodsen. Precies genoeg Republikeinse afgevaardigden hielpen de Democraten aan een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden. Het heeft er alle schijn van dat dit was afgesproken in de Republikeinse fractie, zodat de overige 200 Republikeinse afgevaardigden gewetensvol tegen konden stemmen. Van de fractieleiding stemde alleen Ryan tegen.

    Woensdag werd de verhoging van het schuldmaximum ook zonder problemen aangenomen in de Senaat in een stemming die langs partijlijnen verliep. De Democratische meerderheid stemde voor en de Republikeinse minderheid stemde tegen. Het was nog wel spannend of de philibuster van Ted Cruz, de Tea Party Senator wiens philibuster tegen Obamacare in Oktober vorig jaar leidde tot de sluiting van de federale overheid en een politiek fiasco voor de Republikeinen, kon worden gebroken met een meerderheid van 60 senatoren. Twaalf Republikeinse senatoren stemden met de Democratische meerderheid mee om een einde te maken aan het circus van Ted Cruz, waardoor de verhoging van het schuldplafond nog slechts een formaliteit was.

    Met het begrotingsakkoord in december en de huidige verhoging van het schuldplafond zijn de Republikeinen gecapituleerd voor Obama en de Democraten. In 2011 waren de Republikeinen de bovenliggende partij bij het politiek straatgevecht over het schuldplafond en de begroting, maar sinds de government shutdown zijn de Democraten de eisende partij. Het fenomeen Robert Costa, die als verslaggever nationale faam verwierf door zijn uitstekende verslag van de interne strijd bij de Huis Republikeinen voor de conservatieve National Review Online en inmiddels is overgestapt naar de Washington Post, beschreef de capitulatie van de Republikeinen over het schuldplafond als electoraal lijfsbehoud:

    The Republican surrender probably ended a three-year war by the House GOP against what had been an obscure procedural maneuver to ensure that the nation’s past bills were paid on time. In early 2011, after claiming the majority, Republicans seized on the debt ceiling as leverage from which they could gain major concessions from Obama. Twice they were able to do so, but Republicans undercut their position in October when they shut down the government and caused a national backlash. At the time, they also approved a temporary suspension of the debt ceiling, with vows to extract something from Obama this month. But with the political fallout from the impasse fresh in their minds, there was no desire among House Republicans to force another showdown.

    Je zou ook kunnen zeggen dat de Democraten de Republikeinen hebben gered van een politieke afgang bij de tussentijdse verkiezingen voor het Congres in november, maar in de ogen van de Democraten hebben zij het landsbelang boven het partijbelang laten prevaleren. Door de verhoging van het schuldplafond, die zich al weken geleden aftekende, is een economisch rampscenario als gevolg van een bankroet van de federale overheid, die dan niet meer aan haar verplichtingen kan voldoen, afgewend. Nu dit Republikeins roulette met de Amerikaanse economie achter de rug is, kunnen de Republikeinen al hun aandacht concentreren op het politiek fiasco van de Democraten, Obamacare, en de verkiezingen van november. De kansen voor de Republikeinen om niet alleen het Huis van Afgevaardigden te behouden maar ook de Senaat terug te winnen, zijn nu het schuldplafond-obstakel uit de weg is geruimd aanzienlijk toegenomen. Obama kan zijn borst natmaken de laatste twee jaar van zijn presidentschap als het Congres volledig gedomineerd wordt door de Republikeinen. Obama krijgt nu al niks voor elkaar, maar dan is zijn presidentschap helemaal voorbij.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 13:00, link en reacties ()
    30-01-2014
  • 28-01-2014

    Vannacht is Obama's jaarlijkse rede voor het Congres over de State of the Union. Zijn laatste rede voor de tussentijdse verkiezingen voor het Congres. Na de verkiezingen in november kan hij weleens een nog vijandiger Congres tegenover zich krijgen door een overwinning van de Republikeinen, waardoor zelfs de Senaat in Republikeinse handen zou kunnen komen. Daarna maakt men zich op voor de presidentsverkiezingen van 2016. De voorverkiezingscampagne begint al in 2015. Meestal krijgt een president dan weinig meer voor elkaar. De laatste twee jaar van het presidentschap is vooral een kwestie van de tweede termijn uitzingen. Obama's presidentschap is dan lame duck, krachteloos. Dat is zijn presidentschap nu eigenlijk al.

    In de State of the Union van 2013 ontvouwde Obama midden in de wittebroodsweken van zijn tweede termijn, na een gemakkelijke herverkiezing in november 2012, een hele ambiteiuze agenda met allerlei progressieve stokpaardjes zoals onderwijs, immigratie, verhoging van het minimumloon en strengere wapenwetgeving. Van deze linksige agenda kwam weinig tot niets terecht. The Hope and Change Administration werd  al gauw geteisterd door schandalen (NSA, IRS, Benghazi), een dreigende militaire interventie in Syrië, die niemand wilde, en een rampzalige implementatie van Obamacare.

    Ook dreigde door extreme polarisatie tussen de Democraten en de Republikeinen en een ideologische oorlog in de Republikeinse Partij tussen de Tea Party en het partij-establishment van de Republikeinen met als gevolg volledig verstoorde partijpolitieke verhoudingen in Washington DC, de sluiting van de federale overheid en bijna een bankroet voor de federale overheid als het wettelijk schuldmaximum niet zou worden verhoogd. In dat politiek klimaat is het een onmogelijke opgave voor een president om iets van een politieke agenda te realiseren. Het mag een klein wondertje heten dat de Democraten en de Republikeinen erin geslaagd zijn om een begrotingsakkoord te sluiten voor de duur van twee jaar en deze vrij geruisloos door het Congres te loodsen.

    In zijn rede voor het Congres vannacht zal Obama zich afzetten tegen het Congres omdat hij van het Congres weinig medewerking hoeft te verwachten om zijn progressief beleid door te voeren. Vooral de Republikeinse meerderheid in het Huis van Afgevaardigden, die onder druk van de Tea Party weinig trekt heeft in de progressieve politiek, is voor Obama een complicerende factor. Obama zal aankondigen dat hij vooral gebruik zal maken van zijn executieve machten en het Congres passeren, als het Congres weer eens dwars ligt. Het verwijt van executive overreach, een tiranniek presidentschap dat het consitutionele stelsel van checks and balances verstoort, ligt dan op de loer. Obama is al op de vingers getikt door het Hooggerechtshof voor 'executive overreach', een eufemisme voor misbruik van macht. Obama kan wel heel stoer roeptoeteren dat hij het wel even alleen zal regelen, zonder instemming van het Congres, maar het is maar zeer de vraag of Obama over genoeg executieve bevoegdheden beschikt om veel te bereiken.

    Obama's 6e State of the Union zal in het teken staan van het centrale thema inkomensongelijkheid. Volgens Obama is sociale ongelijkheid 'the defining issue of our time'. Daarmee wil Obama zijn boos-linkse achterban pacificeren, voor wie dit een hot button issue is. De inkomensongelijkheid is de afgelopen decennia flink toegenomen. Ondanks dat de Amerikaanse economie weer redelijk groeit, zeker in vergelijking met Europa, komt de werkgelegenheidsmotor maar moeizaam op gang en is de middenklasse gekrompen. Vooral de rijken hebben geprofiteerd van het economisch herstel en de inkomens van de gewone hardwerkende Amerikaan blijft hierbij achter, zal Obama het Congres voorhouden vannacht. Daarom zal Obama pleiten voor nivellering en hogere belastingen voor de rijkste Amerikanen. Deze State of the Union zal iedere linkse Amerikaan als muziek in de oren klinken, maar voor de Republikeinse oppositie en de Tea Party is dit een gruwel. Obama zal opnieuw een pleidooi houden voor het verlengen van de werkloosheidsuitkeringen van bijna 1,5 miljoen langdurig werklozen, maar dit is weinig kansrijk in het Congres. Meerdere voorstellen over de verlenging van de werkloosheidsuitkeringen kwamen eerder ook al niet door de senaat. Laat staan dat die door het Republikeinse Huis van Afgevaardigden komen. Via een decreet kan zelfs Obama dit niet voor elkaar krijgen. Dit illustreert zijn machteloosheid om iets van zijn progressieve agenda te kunnen bewerkstelligen.

    Het schijnt dat Obama een optimistische toon wil aanslaan in zijn speech. Hij doet maar. Dan zal hij het wel niet zo veel hebben over zijn vermeende hervorming van de spionagepraktijken door de NSA. Zijn speech van 10 dagen geleden heeft weinig Amerikanen overtuigd, zodat hij niet nog een poging zal wagen.

    Dan is er nog Obamacare, nog zo'n succesnummer. Zal hij zich verontschuldigen voor de desastreuze invoering van de belangrijkste wet in de afgelopen veertig jaar, waar men drie jaar de tijd had om dit goed voor te bereiden.Obamacare is tot nu toe één groot fiasco. Met grote belangstelling wordt uitgekeken naar de kniebuiging voor de Amerikaanse bevolking vanwege alle onzin die hij de afgelopen jaren heeft verkocht over deze zorgwet. Waarschijnlijk zal hij de paar succesjes zoals de paar miljoen inschrijvingen voor Obamacare vieren als een groot feestnummer. Niks zelfkritiek!

    De agenda die hij vannacht in zijn State of the Union uiteenzet, zal geen beter lot toebedeeld zijn dan zijn agenda uit de State of the Union van 2013. In een verkiezingsjaar zullen vooral Republikeinse leden van het Congres gepreoccupeerd zijn met hun herverkiezing en weinig trek hebben om Obama tegemoet te komen met allerlei progressieve wetsvoorstellen met uitdagers van de Tea Party die in hun nek hijgen bij de primaries. Ook 2014 zal voor Obama een verloren jaar zijn waar hij op binnenlands terrein weinig kan bereiken. In het buitenland kan hij veel meer bereiken, omdat hij het daar alleen voor het zeggen heeft.

    Het presidentschap van Obama zit er dus op. The One zal vooral de geschiedenis ingaan als de President van de onbenutte mogelijkheden en de mislukte invoering van Obamacare.

    Geplaatst door Jos Lubbers om 13:00, link en reacties (2)
    27-01-2014
  • 27-01-2014

    Jarenlang hebben de Repubikeinen de spionagepraktijken van de NSA, dat begon in 2001 onder hun President Bush na de aanslagen van 11 september 2001, gesteund. Nu er geen Republikein meer in het Witte Huis zit zijn ze opeens tegen. Niks menselijks is de Republikeinse Partij ook vreemd. Een onsmakelijke cocktail van hypocrisie, opportunisme en partijpolitiek!

    Het partijbestuur van de Republikeinse Partij, de Republican National Committee, keurde afgelopen vrijdag de spionagepraktijke van de NSA af in een resolutie. Ze kwalificeerde de NSA-programma als ongrondwettig. In Republikeinse kringen is dat de sterkst mogelijke afwijzing. De RNC roept Republikeinse wetgevers in het Congres op om de ongrondwettige spionageparktijken te stoppen en om te zorgen voor openbare verantwoording van de NSA-programma's. Daarvoor wil ze een onderzoekscommissie instellen die de reikwijdte van de spionage van de Amerikaanse bevolking onderzoekt en onthult aan het publiek. Helaas stelt ze niet voor om Edward Snowden te vrijwaren van strafrechtelijke vervolging. Dat zou pas van moed en oprechtheid getuigd hebben.

    Dit is een opmerkelijke draai van de Republikeinen nadat ze jarenlang deze praktijken van de NSA tijdens het bewind van Bush en Cheney hebben gesteund. Het markeert ook de snelle veranderingen die in de GOP gaande zijn onder invloed van de Tea Party en een sterker wordende libertarische vleugel in de partij onder aanvoering van Rand Paul, Ted Cruz en Mike Lee.

    Een meerderheid van de Amerikanen, 53%, keurt de spionagepraktijken van de NSA af. Onder Republikeinse kiezers is dat  percentage nog hoger, 56%. En onder aanhangers van de Tea Party ligt dat percentage op 68%. Onder Democratische kiezers, die zo kritisch waren op de Spy State in de jaren van Bush, zijn nu hun Obama aan het bewind is, wat minder kritisch over de spionagepraktijken van de federale overheid. Veel Democratische kiezers geloven dat Obama's speech over de 'hervorming' van de NSA-programma's de privacy beter zal beschermen, terwijl Republikeinse kiezers daar geen snars van geloven.

    Het is best moeilijk om vast te houden aan beginselen als je aan de macht bent. In de oppositie is dat veel gemakkelijker!

    Geplaatst door Jos Lubbers om 10:00, link en reacties ()
    26-01-2014
  • 26-01-2014

    In de Amerikaanse politiek bestaat een lange traditie om aan wetten een positieve spin te geven via de naam van de wet. Bijvoorbeeld de Patriot Act, The Patient Protection and Affordable Care Act, The Restore The Fourth Amendment Act of de USA for Freedom Act. Wie kan daar nou tegen zijn? Deze vorm van naming=framing is zoals zo vaak bij framing uiterst manipulatief.

    Dat kan ik beter moet State Senator Nathan Dahm hebben gedacht toen hij de Piers Morgan Constitutional Right to Keep and Bear Arms Without Infringement Act indiende om het vrij wapenbezit in de zuidelijke staat Oklahoma verder te vrijwaren van inperkingen door de overheid. Met dit wetsvoorstel mogen volwassen burgers wapens dragen zonder te hoeven beschikken over een wapenvergunning.

    Het wetsvoorstel is natuurlijk een dikke vette middelvinger aan het adres van de Britse presentator van CNN Piers Morgan. Morgan is namelijk geen groot voorstander van vrij wapenbezit. Sinds de schietpartij in december 2012 op een school in Newtown Connecticut, waarbij 26 slachtoffers vielen, voert Morgan een kansloze kruistocht tegen vrij wapenbezit met het gebruikelijke retorisch wapengekletter en populistisch geschreeuw dat daar bijhoort. Voor libergekkisch aluhoedje Alex Jones was dat aanleiding om een petitie te starten om de controversiële televisiepresentator van CNN te deporteren. Dit resulteerde in een epische rant van Alex Jones tegen Morgan in Morgans eigen televisieprogramma: " 1776 will commence again when you take our fire-arms. The Republic will rise again".

    Morgan reageerde meteen op het wetsvoorstel van Senator Dahm op Twitter met een uitnodiging voor een lekker schreeuwdebat.

     

    Geplaatst door Jos Lubbers om 19:48, link en reacties ()
    24-01-2014
© 2009 - heden Dagelijkse Standaard. Alle rechten voorbehouden.